<?xml version="1.0"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="is">
	<id>http://heimaslod.is/api.php?action=feedcontributions&amp;feedformat=atom&amp;user=Glumur</id>
	<title>Heimaslóð - Breytingar notanda [is]</title>
	<link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://heimaslod.is/api.php?action=feedcontributions&amp;feedformat=atom&amp;user=Glumur"/>
	<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php/Kerfiss%C3%AD%C3%B0a:Framl%C3%B6g/Glumur"/>
	<updated>2026-09-28T05:21:12Z</updated>
	<subtitle>Breytingar notanda</subtitle>
	<generator>MediaWiki 1.40.1</generator>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=J%C3%B3n_Ingileifsson_(Reykholti)&amp;diff=208450</id>
		<title>Jón Ingileifsson (Reykholti)</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=J%C3%B3n_Ingileifsson_(Reykholti)&amp;diff=208450"/>
		<updated>2026-09-26T05:32:40Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Mynd:Jón_Ingileifsson.jpeg|thumb|300px|Jón Ingileifsson]]&lt;br /&gt;
Jón Ingileifsson, [[Reykholt (eldra)|Reykholti]] í Vestmannaeyjum, fæddist 23. júní 1883 og lést 18. nóvember 1918. Jón var fæddur að Auðnum í Meðallandi og var sonur hjónanna [https://timarit.is/page/1251302 Ingileifs Ólafssonar] f. 17. apríl 1852 í Bakkakoti í Meðallandi, d. 9. mars 1944 í Reykjavík, og [[:Mynd:KG-mannamyndir 15253.jpg|Þórunnar Magnúsdóttur]] f. 12. ágúst 1857 á Ytri-Lyngum í Meðallandi, d. 29. desember 1941 í Görðum í Mýrdal. Þau gengu í hjónaband 24. september 1881 og eignuðust sex börn: &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# Jón Ingileifsson&lt;br /&gt;
# Elínu Ingileifsdóttur, f. 21. september 1884 á Grímsstöðum á Fjöllum, d. 4. febrúar 1971 í Manitoba, Kanada.&lt;br /&gt;
# [[:Mynd:KG-mannamyndir 3945.jpg|Guðrúnu Ingileifsdóttur]], f. 27. ágúst 1886 í Norðurhjáleigu í Álftaveri, d. 16. nóvember 1918 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# [[:Mynd:KG-mannamyndir 16292.jpg|Magnús Ingileifsson]], f. 4. febrúar 1888 í Norðurhjáleigu í Álftaveri, d. 15. desember 1967.&lt;br /&gt;
# [[:Mynd:KG-mannamyndir 6489.jpg|Kristínu Ingileifsdóttur]], f. 2. apríl 1889 í Norðurhjáleigu, Álftaveri, d. 27. des. 1988 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# [[Ólafur Ingileifsson|Ólaf Ingileifsson]], f. 9. júní 1891 á Ketilsstöðum, Dyrhólahr., d. 14. feb. 1968 í Vestmannaeyjum. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón fæddist á því eina ári sem fjölskyldan bjó að Auðnum og áttu þá aðeins fimm eða sex ær, tvo hesta og höfðu kú á leigu. Efnin voru svo lítil að þeim var gefin mjólk handa Jóni allan fyrsta veturinn hans. Skömmu síðar var ákveðið að leita sér lífsviðurværis austur í Múlasýslu snemmvors 1884. Ferðin var ákaflega erfið; Þórunn sat á hesti með Jón ungan í kjöltunni og jafnframt barnshafandi, og Ingileifur þurfti mesta hluta leiðarinnar að ganga. Þau voru nánast félaus og reiddu sig mikið á gestrisni fólks á leiðinni. Sú för skilaði sér engu fyrir fjölskylduna og snéru þau aftur í Meðallandið um sumarið. Fjölskyldan bjó lengst af við mikla fátækt. Aðstæður þeirra urðu svo erfiðar að þrjú af börnum þeirra voru tekin frá þeim ung og komið fyrir hjá öðrum. Þórunn minntist þess síðar sem einnar sárustu reynslu ævi sinnar. Vorið 1892 skildu þau Ingileifur samvistum og fór Þórunn til Heiðmundar Hjaltasonar á Suður-Götum í Mýrdal. Eftir það bjuggu þau Ingileifur aldrei saman aftur, þótt þau skildu ekki formlega að lögum. Börnin ólust því að nokkru leyti upp sitt á hvorum staðnum. Guðrún systir Jóns lést úr spænsku veikinni 16. nóvember 1918, aðeins tveimur dögum áður en Jón sjálfur lést af sama sjúkdómi.   &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Um 18 ára aldur fór Jón til Vestmannaeyja og var hjá [[Gísli Lárusson|Gísla Lárussyni]] í [[Stakkagerði]], og er hann skráður þar í manntali 1901. Hann hóf sjómennsku á [[Friður VE-5|Friði]] og var formaður á honum árið 1906. Árið 1907 keypti hann [[Eros VE-121|Eros]] frá Danmörku og var formaður á honum veturinn 1908. Árið 1912 keypti Jón vélbátinn [[Skuld VE-163|Skuld]] og var formaður á honum í þrjár vertíðir. Tók hann þá við [[Svanur VE-152|Svani]] sem hann átti fjórðungs hlut í, og var formaður á honum árin 1916 og 1918. Jón var annar í Vestmannaeyjum sem tók fiskimannapróf í Stýrimannaskólanum í Reykjavík. Tók hann það á aðeins einum vetri og var það talið mikið afrek. Jón var fenginn til að stýra skipinu Skaftfellingi til Víkur í Mýrdal og reyndist þetta vera hans hinsta ferð, en er hann snéri aftur heim var hann fárveikur. Jón lést úr spænsku veikinni, einungis 35 ára gamall. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Þau ár sem Jón var formaður, var hann alltaf með þeim aflahæstu. Það er óhætt að fullyrða, að þar fór saman vit og dugnaður. Jón kenndi einnig [[Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1966/ Fyrsta stýrimannanámskeið í Vestmannaeyjum árið 1918|Íslenzku]] á fyrsta stýrimannanámskeiði Vestmannaeyja 1918. Jón var atorkumikill og kappsamur maður. Hið besta vildi hann gera fyrir alla og sinnti öllum verkefnum sem hann tók að sér, af alúð. Hann stóð fast með eigin hugsjón og var með mikinn drifkraft til allra verka. Skapstór þótti hann, en vildi jafnframt að hver hlutur væri rétt og vel af hendi leystur. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var einn af þeim 72 mönnum sem stofnuðu Smiðjufélag Vestmannaeyja.  Að auki tók hann þátt í þeirri söfnun meðal landsmanna sem varð grundvöllur að stofnun Eimskipafélags Íslands og var síðar hluthafi í Ísfélagi Vestmannaeyja.   &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var einnig mikill íþróttamaður. Á Þjóðhátíð Vestmannaeyja árið 1910 sigraði hann í glímu og var síðar talinn meðal ágætustu glímumanna Eyjanna. Hann var jafnframt einn þeirra sem ruddu knattspyrnunni braut í Vestmannaeyjum. Á fyrsta Íslandsmótinu í knattspyrnu árið 1912 lék Jón sem hægri framvörður með liði KV, forvera ÍBV. Ferðin til Reykjavíkur tók tvo daga og var keppnin hin harðasta, en með þátttöku sinni lögðu Jón og félagar hans grunn að knattspyrnusögu Vestmannaeyja. Árið eftir, 9. september 1913, var Jón einn 33 stofnenda íþróttafélagsins Þórs.  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón Ingileifsson kvæntist [[Elín Einarsdóttir (Reykholti)|Elínu Einarsdóttur]] 23. desember 1906. Hófu þau búskap sinn á [[Dalbær|Dalbæ]], en reistu þau Reykholt hið eldra árið 1910 með góðra vina hjálp og var flutt inn í það 1911. Hjónin eignuðust þrjár dætur, en aðeins ein þeirra komst á legg. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# Stúlka, f. andvana 21. nóvember 1909 í Dalbæ.&lt;br /&gt;
# [[Unnur Jónsdóttir (Reykholti)|Unnur Sigrún Jónsdóttir]], f. 6. júní 1912 í Reykholti, d. 16. febrúar 1995 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# Jóna Elín Jónsdóttir, f. andvana 3. október 1916 í Reykholti.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var aflakóngur árið 1914. Fráfall Jóns var fjölskyldunni mikið áfall og sérstaklega Elínu. Sat hún þá eftir 36 ára gömul með Unni, aðeins sex ára, en hinar tvær dætur þeirra höfðu fæðst andvana. Sýndu Eyjamenn fjölskyldunni í Reykholti þá samstöðu og kærleika sem einkennir Eyjaskeggja og hlúðu vel að fjölskyldunni. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Heimildir| &lt;br /&gt;
* Jón Sigurðsson. Aflakóngar Vestmannaeyja 1906-1929. &#039;&#039;Sjómannadagsblaðið 1961.&#039;&#039; 10. árg. &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;Sjómannablaðið Víkingur.&#039;&#039; Farmanna- og Fiskimannasamband Íslands.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Formenn]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Aflakóngar]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Útgerðarmenn]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk fætt á 19. öld]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk dáið á 20. öld]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=Reykholt_(yngra)&amp;diff=208449</id>
		<title>Reykholt (yngra)</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=Reykholt_(yngra)&amp;diff=208449"/>
		<updated>2026-09-25T06:27:18Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Mynd:Reykholt_Yngra1.jpeg|thumb|500px|Urðarvegur 11]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Húsið &#039;&#039;&#039;Reykholt&#039;&#039;&#039;, hið yngra, byggt árið 1945 og flutt inn í það 1946, stóð við [[Urðavegur|Urðaveg]] 11. [[Unnur Jónsdóttir]] og [[Magnús Karl Guðmundsson]] reistu húsið og bjuggu þar þegar byrjaði að gjósa 23. janúar 1973 ásamt tveimur uppkomnum sonum sínum [[Guðmundur Karlsson|Guðmundi]] og [[Ellert Karlsson (Reykholti)|Karli Ellert]]. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Heimildir|&lt;br /&gt;
* Íbúaskrá Vestmannaeyja 1. desember 1972.&lt;br /&gt;
* Húsin undir hrauninu, haust 2012.}}&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Hús sem fóru undir hraun]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Urðavegur]]&lt;br /&gt;
{{Byggðin undir hrauninu}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=Reykholt_(yngra)&amp;diff=208448</id>
		<title>Reykholt (yngra)</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=Reykholt_(yngra)&amp;diff=208448"/>
		<updated>2026-09-25T06:26:57Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Mynd:Reykholt_Yngra1.jpeg|thumb|500px|Urðarvegur 11]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Húsið &#039;&#039;&#039;Reykholt&#039;&#039;&#039;, hið yngra, byggt árið 1945, stóð við [[Urðavegur|Urðaveg]] 11. [[Unnur Jónsdóttir]] og [[Magnús Karl Guðmundsson]] reistu húsið og bjuggu þar þegar byrjaði að gjósa 23. janúar 1973 ásamt tveimur uppkomnum sonum sínum [[Guðmundur Karlsson|Guðmundi]] og [[Ellert Karlsson (Reykholti)|Karli Ellert]]. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Heimildir|&lt;br /&gt;
* Íbúaskrá Vestmannaeyja 1. desember 1972.&lt;br /&gt;
* Húsin undir hrauninu, haust 2012.}}&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Hús sem fóru undir hraun]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Urðavegur]]&lt;br /&gt;
{{Byggðin undir hrauninu}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=J%C3%B3n_Ingileifsson_(Reykholti)&amp;diff=208447</id>
		<title>Jón Ingileifsson (Reykholti)</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=J%C3%B3n_Ingileifsson_(Reykholti)&amp;diff=208447"/>
		<updated>2026-09-25T05:05:20Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Mynd:Jón_Ingileifsson.jpeg|thumb|300px|Jón Ingileifsson]]&lt;br /&gt;
Jón Ingileifsson, [[Reykholt (eldra)|Reykholti]] í Vestmannaeyjum, fæddist 23. júní 1883 og lést 18. nóvember 1918. Jón var fæddur að Auðnum í Meðallandi og var sonur hjónanna [https://timarit.is/page/1251302 Ingileifs Ólafssonar] f. 17. apríl 1852 í Bakkakoti í Meðallandi, d. 9. mars 1944 í Reykjavík, og [[:Mynd:KG-mannamyndir 15253.jpg|Þórunnar Magnúsdóttur]] f. 12. ágúst 1857 á Ytri-Lyngum í Meðallandi, d. 29. desember 1941 í Görðum í Mýrdal. Þau gengu í hjónaband 24. september 1881 og eignuðust sex börn: &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# Jón Ingileifsson&lt;br /&gt;
# Elínu Ingileifsdóttur, f. 21. september 1884 á Grímsstöðum á Fjöllum, d. 4. febrúar 1971 í Manitoba, Kanada.&lt;br /&gt;
# [[:Mynd:KG-mannamyndir 3945.jpg|Guðrúnu Ingileifsdóttur]], f. 27. ágúst 1886 í Norðurhjáleigu í Álftaveri, d. 16. nóvember 1918 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# [[:Mynd:KG-mannamyndir 16292.jpg|Magnús Ingileifsson]], f. 4. febrúar 1888 í Norðurhjáleigu í Álftaveri, d. 15. desember 1967.&lt;br /&gt;
# [[:Mynd:KG-mannamyndir 6489.jpg|Kristínu Ingileifsdóttur]], f. 2. apríl 1889 í Norðurhjáleigu, Álftaveri, d. 27. des. 1988 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# [[Ólafur Ingileifsson|Ólaf Ingileifsson]], f. 9. júní 1891 á Ketilsstöðum, Dyrhólahr., d. 14. feb. 1968 í Vestmannaeyjum. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón fæddist á því eina ári sem fjölskyldan bjó að Auðnum og áttu þá aðeins fimm eða sex ær, tvo hesta og höfðu kú á leigu. Efnin voru svo lítil að þeim var gefin mjólk handa Jóni allan fyrsta veturinn hans. Skömmu síðar var ákveðið að leita sér lífsviðurværis austur í Múlasýslu snemmvors 1884. Ferðin var ákaflega erfið; Þórunn sat á hesti með Jón ungan í kjöltunni og jafnframt barnshafandi, og Ingileifur þurfti mesta hluta leiðarinnar að ganga. Þau voru nánast félaus og reiddu sig mikið á gestrisni fólks á leiðinni. Sú för skilaði sér engu fyrir fjölskylduna og snéru þau aftur í Meðallandið um sumarið. Fjölskyldan bjó lengst af við mikla fátækt. Aðstæður þeirra urðu svo erfiðar að þrjú af börnum þeirra voru tekin frá þeim ung og komið fyrir hjá öðrum. Þórunn minntist þess síðar sem einnar sárustu reynslu ævi sinnar. Vorið 1892 skildu þau Ingileifur samvistum og fór Þórunn til Heiðmundar Hjaltasonar á Suður-Götum í Mýrdal. Eftir það bjuggu þau Ingileifur aldrei saman aftur, þótt þau skildu ekki formlega að lögum. Börnin ólust því að nokkru leyti upp sitt á hvorum staðnum. Guðrún systir Jóns lést úr spænsku veikinni 16. nóvember 1918, aðeins tveimur dögum áður en Jón sjálfur lést af sama sjúkdómi.   &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Um 18 ára aldur fór Jón til Vestmannaeyja og var hjá [[Gísli Lárusson|Gísla Lárussyni]] í [[Stakkagerði]], og er hann skráður þar í manntali 1901. Hann hóf sjómennsku á [[Friður VE-5|Friði]] og var formaður á honum árið 1906. Árið 1907 keypti hann [[Eros VE-121|Eros]] frá Danmörku og var formaður á honum veturinn 1908. Árið 1912 keypti Jón vélbátinn [[Skuld VE-163|Skuld]] og var formaður á honum í þrjár vertíðir. Tók hann þá við [[Svanur VE-152|Svani]] sem hann átti fjórðungs hlut í, og var formaður á honum árin 1916 og 1918. Jón var annar í Vestmannaeyjum sem tók fiskimannapróf í Stýrimannaskólanum í Reykjavík. Tók hann það á aðeins einum vetri og var það talið mikið afrek. Jón var fenginn til að stýra skipinu Skaftfellingi til Víkur í Mýrdal og reyndist þetta vera hans hinsta ferð, en er hann snéri aftur heim var hann fárveikur. Jón lést úr spænsku veikinni, einungis 35 ára gamall. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Þau ár sem Jón var formaður, var hann alltaf með þeim aflahæstu. Það er óhætt að fullyrða, að þar fór saman vit og dugnaður. Jón kenndi einnig [[Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1966/ Fyrsta stýrimannanámskeið í Vestmannaeyjum árið 1918|Íslenzku]] á fyrsta stýrimannanámskeiði Vestmannaeyja 1918. Jón var atorkumikill og kappsamur maður. Hið besta vildi hann gera fyrir alla og sinnti öllum verkefnum sem hann tók að sér, af alúð. Hann stóð fast með eigin hugsjón og var með mikinn drifkraft til allra verka. Skapstór þótti hann, en vildi jafnframt að hver hlutur væri rétt og vel af hendi leystur. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var einn af þeim 45 hugsjónarmönnum sem tóku þátt í að stofna Ísfélag Vestmannaeyja og einn af þeim 72 mönnum sem stofnuðu Smiðjufélag Vestmannaeyja. Loks tók hann þátt í þeirri söfnun meðal landsmanna sem varð grundvöllur að stofnun Eimskipafélags Íslands.   &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var einnig mikill íþróttamaður. Á Þjóðhátíð Vestmannaeyja árið 1910 sigraði hann í glímu og var síðar talinn meðal ágætustu glímumanna Eyjanna. Hann var jafnframt einn þeirra sem ruddu knattspyrnunni braut í Vestmannaeyjum. Á fyrsta Íslandsmótinu í knattspyrnu árið 1912 lék Jón sem hægri framvörður með liði KV, forvera ÍBV. Ferðin til Reykjavíkur tók tvo daga og var keppnin hin harðasta, en með þátttöku sinni lögðu Jón og félagar hans grunn að knattspyrnusögu Vestmannaeyja. Árið eftir, 9. september 1913, var Jón einn 33 stofnenda íþróttafélagsins Þórs.  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón Ingileifsson kvæntist [[Elín Einarsdóttir (Reykholti)|Elínu Einarsdóttur]] 23. desember 1906. Hófu þau búskap sinn á [[Dalbær|Dalbæ]], en reistu þau Reykholt hið eldra árið 1910 með góðra vina hjálp og var flutt inn í það 1911. Hjónin eignuðust þrjár dætur, en aðeins ein þeirra komst á legg. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# Stúlka, f. andvana 21. nóvember 1909 í Dalbæ.&lt;br /&gt;
# [[Unnur Jónsdóttir (Reykholti)|Unnur Sigrún Jónsdóttir]], f. 6. júní 1912 í Reykholti, d. 16. febrúar 1995 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# Jóna Elín Jónsdóttir, f. andvana 3. október 1916 í Reykholti.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var aflakóngur árið 1914. Fráfall Jóns var fjölskyldunni mikið áfall og sérstaklega Elínu. Sat hún þá eftir 36 ára gömul með Unni, aðeins sex ára, en hinar tvær dætur þeirra höfðu fæðst andvana. Sýndu Eyjamenn fjölskyldunni í Reykholti þá samstöðu og kærleika sem einkennir Eyjaskeggja og hlúðu vel að fjölskyldunni. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Heimildir| &lt;br /&gt;
* Jón Sigurðsson. Aflakóngar Vestmannaeyja 1906-1929. &#039;&#039;Sjómannadagsblaðið 1961.&#039;&#039; 10. árg. &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;Sjómannablaðið Víkingur.&#039;&#039; Farmanna- og Fiskimannasamband Íslands.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Formenn]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Aflakóngar]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Útgerðarmenn]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk fætt á 19. öld]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk dáið á 20. öld]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=J%C3%B3n_Ingileifsson_(Reykholti)&amp;diff=208446</id>
		<title>Jón Ingileifsson (Reykholti)</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=J%C3%B3n_Ingileifsson_(Reykholti)&amp;diff=208446"/>
		<updated>2026-09-25T05:03:54Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: kom til Eyja 18 ára ekki tvítugur&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Mynd:Jón_Ingileifsson.jpeg|thumb|300px|Jón Ingileifsson]]&lt;br /&gt;
Jón Ingileifsson, [[Reykholt (eldra)|Reykholti]] í Vestmannaeyjum, fæddist 23. júní 1883 og lést 18. nóvember 1918. Jón var fæddur að Auðnum í Meðallandi og var sonur hjónanna [https://timarit.is/page/1251302 Ingileifs Ólafssonar] f. 17. apríl 1852 í Bakkakoti í Meðallandi, d. 9. mars 1944 í Reykjavík, og [[:Mynd:KG-mannamyndir 15253.jpg|Þórunnar Magnúsdóttur]] f. 12. ágúst 1857 á Ytri-Lyngum í Meðallandi, d. 29. desember 1941 í Görðum í Mýrdal. Þau gengu í hjónaband 24. september 1881 og eignuðust sex börn: &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# Jón Ingileifsson&lt;br /&gt;
# Elínu Ingileifsdóttur, f. 21. september 1884 á Grímsstöðum á Fjöllum, d. 4. febrúar 1971 í Manitoba, Kanada.&lt;br /&gt;
# [[:Mynd:KG-mannamyndir 3945.jpg|Guðrúnu Ingileifsdóttur]], f. 27. ágúst 1886 í Norðurhjáleigu í Álftaveri,, d. 16. nóvember 1918 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# [[:Mynd:KG-mannamyndir 16292.jpg|Magnús Ingileifsson]], f. 4. febrúar 1888 í Norðurhjáleigu í Álftaveri, d. 15. desember 1967 &lt;br /&gt;
# [[:Mynd:KG-mannamyndir 6489.jpg|Kristínu Ingileifsdóttur]], f. 2. apríl 1889 í Norðurhjáleigu, Álftaveri, d. 27. des. 1988 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# [[Ólafur Ingileifsson|Ólaf Ingileifsson]], f. 9. júní 1891 á Ketilsstöðum, Dyrhólahr., d. 14. feb. 1968 í Vestmannaeyjum. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón fæddist á því eina ári sem fjölskyldan bjó að Auðnum og áttu þá aðeins fimm eða sex ær, tvo hesta og höfðu kú á leigu. Efnin voru svo lítil að þeim var gefin mjólk handa Jóni allan fyrsta veturinn hans. Skömmu síðar var ákveðið að leita sér lífsviðurværis austur í Múlasýslu snemmvors 1884. Ferðin var ákaflega erfið; Þórunn sat á hesti með Jón ungan í kjöltunni og jafnframt barnshafandi, og Ingileifur þurfti mesta hluta leiðarinnar að ganga. Þau voru nánast félaus og reiddu sig mikið á gestrisni fólks á leiðinni. Sú för skilaði sér engu fyrir fjölskylduna og snéru þau aftur í Meðallandið um sumarið. Fjölskyldan bjó lengst af við mikla fátækt. Aðstæður þeirra urðu svo erfiðar að þrjú af börnum þeirra voru tekin frá þeim ung og komið fyrir hjá öðrum. Þórunn minntist þess síðar sem einnar sárustu reynslu ævi sinnar. Vorið 1892 skildu þau Ingileifur samvistum og fór Þórunn til Heiðmundar Hjaltasonar á Suður-Götum í Mýrdal. Eftir það bjuggu þau Ingileifur aldrei saman aftur, þótt þau skildu ekki formlega að lögum. Börnin ólust því að nokkru leyti upp sitt á hvorum staðnum. Guðrún systir Jóns lést úr spænsku veikinni 16. nóvember 1918, aðeins tveimur dögum áður en Jón sjálfur lést af sama sjúkdómi.   &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Um 18 ára aldur fór Jón til Vestmannaeyja og var hjá [[Gísli Lárusson|Gísla Lárussyni]] í [[Stakkagerði]], og er hann skráður þar í manntali 1901. Hann hóf sjómennsku á [[Friður VE-5|Friði]] og var formaður á honum árið 1906. Árið 1907 keypti hann [[Eros VE-121|Eros]] frá Danmörku og var formaður á honum veturinn 1908. Árið 1912 keypti Jón vélbátinn [[Skuld VE-163|Skuld]] og var formaður á honum í þrjár vertíðir. Tók hann þá við [[Svanur VE-152|Svani]] sem hann átti fjórðungs hlut í, og var formaður á honum árin 1916 og 1918. Jón var annar í Vestmannaeyjum sem tók fiskimannapróf í Stýrimannaskólanum í Reykjavík. Tók hann það á aðeins einum vetri og var það talið mikið afrek. Jón var fenginn til að stýra skipinu Skaftfellingi til Víkur í Mýrdal og reyndist þetta vera hans hinsta ferð, en er hann snéri aftur heim var hann fárveikur. Jón lést úr spænsku veikinni, einungis 35 ára gamall. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Þau ár sem Jón var formaður, var hann alltaf með þeim aflahæstu. Það er óhætt að fullyrða, að þar fór saman vit og dugnaður. Jón kenndi einnig [[Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1966/ Fyrsta stýrimannanámskeið í Vestmannaeyjum árið 1918|Íslenzku]] á fyrsta stýrimannanámskeiði Vestmannaeyja 1918. Jón var atorkumikill og kappsamur maður. Hið besta vildi hann gera fyrir alla og sinnti öllum verkefnum sem hann tók að sér, af alúð. Hann stóð fast með eigin hugsjón og var með mikinn drifkraft til allra verka. Skapstór þótti hann, en vildi jafnframt að hver hlutur væri rétt og vel af hendi leystur. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var einn af þeim 45 hugsjónarmönnum sem tóku þátt í að stofna Ísfélag Vestmannaeyja og einn af þeim 72 mönnum sem stofnuðu Smiðjufélag Vestmannaeyja. Loks tók hann þátt í þeirri söfnun meðal landsmanna sem varð grundvöllur að stofnun Eimskipafélags Íslands.   &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var einnig mikill íþróttamaður. Á Þjóðhátíð Vestmannaeyja árið 1910 sigraði hann í glímu og var síðar talinn meðal ágætustu glímumanna Eyjanna. Hann var jafnframt einn þeirra sem ruddu knattspyrnunni braut í Vestmannaeyjum. Á fyrsta Íslandsmótinu í knattspyrnu árið 1912 lék Jón sem hægri framvörður með liði KV, forvera ÍBV. Ferðin til Reykjavíkur tók tvo daga og var keppnin hin harðasta, en með þátttöku sinni lögðu Jón og félagar hans grunn að knattspyrnusögu Vestmannaeyja. Árið eftir, 9. september 1913, var Jón einn 33 stofnenda íþróttafélagsins Þórs.  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón Ingileifsson kvæntist [[Elín Einarsdóttir (Reykholti)|Elínu Einarsdóttur]] 23. desember 1906. Hófu þau búskap sinn á [[Dalbær|Dalbæ]], en reistu þau Reykholt hið eldra árið 1910 með góðra vina hjálp og var flutt inn í það 1911. Hjónin eignuðust þrjár dætur, en aðeins ein þeirra komst á legg. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# Stúlka, f. andvana 21. nóvember 1909 í Dalbæ.&lt;br /&gt;
# [[Unnur Jónsdóttir (Reykholti)|Unnur Sigrún Jónsdóttir]], f. 6. júní 1912 í Reykholti, d. 16. febrúar 1995 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# Jóna Elín Jónsdóttir, f. andvana 3. október 1916 í Reykholti.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var aflakóngur árið 1914. Fráfall Jóns var fjölskyldunni mikið áfall og sérstaklega Elínu. Sat hún þá eftir 36 ára gömul með Unni, aðeins sex ára, en hinar tvær dætur þeirra höfðu fæðst andvana. Sýndu Eyjamenn fjölskyldunni í Reykholti þá samstöðu og kærleika sem einkennir Eyjaskeggja og hlúðu vel að fjölskyldunni. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Heimildir| &lt;br /&gt;
* Jón Sigurðsson. Aflakóngar Vestmannaeyja 1906-1929. &#039;&#039;Sjómannadagsblaðið 1961.&#039;&#039; 10. árg. &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;Sjómannablaðið Víkingur.&#039;&#039; Farmanna- og Fiskimannasamband Íslands.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Formenn]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Aflakóngar]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Útgerðarmenn]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk fætt á 19. öld]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk dáið á 20. öld]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=Sj%C3%B3mannadagsbla%C3%B0_Vestmannaeyja_2004/_Nokkur_merk_afm%C3%A6li&amp;diff=208445</id>
		<title>Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 2004/ Nokkur merk afmæli</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=Sj%C3%B3mannadagsbla%C3%B0_Vestmannaeyja_2004/_Nokkur_merk_afm%C3%A6li&amp;diff=208445"/>
		<updated>2026-09-25T03:22:15Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: Merkti inn Eros Link&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&amp;lt;big&amp;gt;&amp;lt;big&amp;gt;&amp;lt;big&amp;gt;&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;Nokkur merk afmæli&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;&amp;lt;/big&amp;gt;&amp;lt;/big&amp;gt;&amp;lt;/big&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;big&amp;gt;&amp;lt;big&amp;gt;&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;Eitt hundrað ár frá því fyrsta vélin var sett í bát í Vestmannaeyjum&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;&amp;lt;/big&amp;gt;&amp;lt;/big&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Mynd:Gísli Johnsen.png|250px|thumb|Gísli Johnsen]]Í maí 1941 birtist í blaðinu Sjómaðurinn sem gefið var út af Stýrimannafélagi Íslands viðtal við [[Gísli J. Johnsen|Gísla J. Johnsen]] (1881 - 1965) útgerðarmann og heiðursborgara Vestmannaeyja. Þetta viðtal birtist einnig í Sjómannadagsblaði Vestmannaeyja 2002.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Þar segir hann m.a. um árið 1904, fyrir 100 árum, þegar hann var 23 ára.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
„Á árinu 1904 byggði ég fyrstu verslunarhús mín og þótti mér það sögulegur viðburður í starfsögu minni. Á þessu ári gerðist fleira merkilegt. Þá tókst mér að senda fyrsta fisk - „slattann“ til Spánar frá Vestmannaeyjum og nokkuð af hrognum líka. Var það í fyrsta skipti sem slíkt var gert í nafni íslenskrar verslunar - og útgerðarmanns. Um þetta leyti eru mótorbátarnir fyrst að koma til sögunnar. Ég fór eina ferð mína þá til útlanda og keypti fyrsta mótorinn sem kom til Suðurlandsins. Þennan mótor keypti ég í Danmörku og var það Dan -mótor. Keypti ég þessa tegund vegna þess að hún var auðveld í meðförum. Jafnframt keypti ég efni í vélbát og kom með hvort tveggja heim samtímis. Hinn kunni bátasmiður, [[Bjarni þorkelsson]], byggði bátinn fyrir mig og var hann 6 tonn að stærð. Mótorinn kostaði 2 þúsund krónur en báturinn með útbúnaði 4 þúsund krónur. Þessi bátur hlaut nafnið í skírninni [[Eros VE-79|Eros]] en einhvern veginn festist hið óveglega nafn Rosi við hann. Þessi bátur var svo reyndur hér og gafst sæmilega. Vélamaður á honum var Ágúst Gíslason og skipstjóri Sigurður Sigurðarson báðir úr Eyjum. Vitanlega var gert gys að mér fyrir þessa bíræfni og töldu flestir að strákurinn myndi setja sig á hausinn með þessum glannaskap.&amp;lt;br&amp;gt; Þessi bátur varð þó til þess að ryðja brautina fyrir svo örri þróun í fiskiflotanum að annað eins höfum við ekki séð. Þó að einstaka sinnum gengi skrykkjótt með vélina - og hef ég grun um að nafnið á bátnum, stafi af því - sýndi sig það þó að vélbátarnir gjörbreyttu aðstöðu fiskimanna til sjósókna og allir vildu losna við róðrarbátinn og fá vélbát í staðinn.“&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Þorsteinn Jónsson skipstjóri og útgerðarmaður í Laufási segir um þetta í bók sinni Formannsævi í Eyjum bls. 109. „Bjarni Þorkelsson sem var allþekktur bátasmiður við Faxaflóa og víðar, smíðaði bátinn. Var hann snotur. Hann var skírður Eros. Hann hefur líklega verið 3 - 4 smálestir að stærð. Í hann var settur tveggja sýlindra Möllemps-mótor.“&amp;lt;br&amp;gt;[[Mynd:Benóný Friðriksson, Ólafur Sigurðsson og Kristinn Pálsson.png|350px|thumb|Benóný Friðriksson, Ólafur Sigurðsson og Kristinn Pálsson]]&lt;br /&gt;
Hvort þetta hefur verið Dan - eða Möllerupsvél skiptir ekki öllu. Þarna er um upphafið að vélknúnum bát að ræða í Vestmannaeyjum. Og sá sem stóð fyrir því var aðeins 23 ára gamall athafnamaður sem átti eftir að marka djúp spor í at-vinnusögu Eyjanna.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Ágúst Gíslason]] hlýtur að teljast fyrsti vélstjórinn í Vestmannaeyjum. Hann var frá [[Hlíðarhús|Hlíðarhúsum]] en byggði síðar [[Valhöll]] við [[Strandvegur|Strandveginn]]. Á sama máta er [[Sigurður Sigurðarson]]fyrsti vélbáta skipstjórinn hér þótt [[Eros]] væri ekki gerður út til fiskveiða. Sigurður var frá [[Frydendal]] seinni maður Sigríðar móður Gísla.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;	&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;OG TIL VIÐBÓTAR ÚR ALMANAKI TRYGGINGAMIÐSTÖÐVARINNAR&#039;&#039;&#039;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;2. ágúst 1874&#039;&#039; Þjóðhátíð haldin í fyrsta skipti í Vestmannaeyjum 130 ár síðan.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;3. júní 1894&#039;&#039; Eldey klifin í fyrsta sinn af þremur ofurhugum úr Eyjum 110 ár síðan.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Þetta voru [[Hjalti Jónsson)) (Eldeyjar Hjalti) og bræðurnir [[Ágúst Gíslason|Ágúst]] og [[Stefán Gíslason|Stefán Gíslasynir]]. Hjalti var hálfþrítugur en bræðurnir voru um tvítugt.&amp;lt;br&amp;gt; &lt;br /&gt;
&#039;&#039;24. mars 1934&#039;&#039;[[Slysavarnadeildin Eykyndill]] stofnuð 70 ára.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;24. október 1934&#039;&#039; [[Sjómannafélagið Jötunn]] stofnað, 70 ára.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;15. mai 1944&#039;&#039; [[Sjómannadagsráð Vestmannaeyja|Sjómannadagsráð]] stofnað, 60 ára&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;19. desember 1944&#039;&#039; Fiskideild  Vestmannaeyja stofnuð, 60 ára&amp;lt;br&amp;gt;[[Mynd:Eros VE 79. Ur bókinni Islensk skip, 5. bindi eftir Jón Björnsson, Bólstaðarhlíð. Haukur Halldórsson teiknaði.png|250px|thumb|Eros VE 79. Úr bókinni Íslensk skip, 5. bindi eftir Jón Björnsson, Bólstaðarhlíð. Haukur Halldórsson teiknaði]]&lt;br /&gt;
&#039;&#039;10. júlí 1954&#039;&#039; M.b. Björgvin VE 271 skipstjóri [[Þórður Stefánsson]] hóf veiðar í humartroll og hafa þær verið stundaðar síðan í 50 ár.&amp;lt;br&amp;gt; &lt;br /&gt;
Hinn &#039;&#039;20. ágúst 1939&#039;&#039; hóf [[Guðmundur Vigfússon]] í [[Holt|Holti]] skipstjóri á Voninni VE 279 tilraunir með humartroll. Ekki varð framhald veiðanna þá.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;1. október 1964&#039;&#039; Stýrimannaskólinn í Vestmannaeyjum stofnaður, 40 ár síðan.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;12. mars 1984&#039;&#039; [[Guðlaugur Friðþórsson]] vann það einstæða afrek, að bjarga sér á sundi er [[m.b. Hellisey VE 503]] fórst við [[Ledd]], rúmar 3 sjómílur, til lands austan á Heimaey. 20 ár síðan.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;8. desember 1984&#039;&#039; Básar, félagsmiðstöð: Björgunarfélags Vestmannaeyja, Sjómannadagsráðs, Slysavarnadeildarinnar Eykyndils, Skipstjóra - og Stýrimannafélagsins Verðanda og Vélstjórafélags Vestmannaeyja, vígt, 20 ár síðan.&amp;lt;br&amp;gt; Fleira má tilnefna.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Úr bók [[Haraldur Guðnason|Haraldar Guðnasonar]], Ægisdyr fyrra bindi, m.a. um árið 1954, 50 ár síðan.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Tíðarfar var fremur hagstætt, nema sumarið norðanlands. Vertíð hófst 23. janúar. Á vertíð voru 71 þilfarsbátur og nokkrir opnir bátar. 53 voru með net og línu. Heildarafli var 29,389 lestir (5899 1. meiri en f.á). Aflakóngur [[Benoný Friðriksson]] skipstjóri á Gullborgu með 877 tonn.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Var þetta ein mesta framleiðsluvertíð í Vestmannaeyjum.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Og enn úr Ægisdyrum, fyrra bindi, m.a. um árið 1964, 40 ár síðan.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Ólafur Sigurðsson]] frá [[Skuld]] var aflakóngur (þetta er miðað við tímabilið áramót til miðs maí) á 30 ára skipstjórnarferli sínum. Afli hans var 1283 lestir, auk 10.500 tunna af síld og 3.500 tunna af loðnu frá áramótum. Ólafur var skipstjóri á Ófeigi 2. [[Kristinn Pálsson]] skipstjóri á Berg var með mest aflaverðmæti 1964 (miðað við allt árið) 10,5 miljónir kr.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Um 80 bátar voru gerðir út, en 90 þá flestir voru. Mikill afli í nót um miðjan mars (þorskur). Afli í vertíðarlok var 48 þús. lestir (bolfiskur). Afli í net ekki mikill og línuvertíð mjög rýr. Síldarafli var 48 þús. lestir.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;SÉRREGLUR FYRIR VESTMANNAEYJAHÖFN&#039;&#039;&#039;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
EMBÆTTISMENN ÞVÖRGUÐU UM SIGLINGAREGLURNAR, ÁRIÐ 1934, FYRIR 70 ÁRUM&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Í bréfasafni Vestmannaeyjahafnar eru til 3 bréf frá árinu 1934, 70 ára gömul, um ákvæðið, um siglingar í höfnum inni o.s.frv. Þetta eru bréf bæjarfógeta, bæjarstjóra og vitamálastjóra.&amp;lt;br&amp;gt;[[Mynd:Kristján Linnet, bæjarfógeti.png|250px|thumb|Kristján Linnet, bæjarfógeti]]&lt;br /&gt;
Í siglingareglunum. Tilskipun um alþjóðlegar sjóferðareglur, sem fylgja skal á íslenskum skipum (nr. 8 11. apríl 1933) og eru í Sjómannaalmanakinu 1934 segir:&lt;br /&gt;
Fyrirvari með tilliti til reglna fyrir siglingum, á höfnum eða innan fjarða.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;30. gr. Ekkert sem stendur í reglum þessum, skal verða því til fyrirstöðu, að sérstakar reglur gildi fyrir siglingar í höfnum inni, á ám eða fjörðum, séu þær gefnar á tilhlýðilegan hátt af valdsmanni á hverjum stað.&#039;&#039;&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Það er þetta með „valdsmanni á hverjum stað“, sem embættismennirnir vilja fá skorið úr um hver er og einnig virðast bæjarfógeti og bæjarstjóri ekki vera á einu máli um hvort hér í Eyjum gildi sérreglur.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Hér er fyrsta bréfið frá bæjarfógetanum, Kristjáni Linnet, til hafnarnefndar Vestmannaeyja. skrifað 15. febrúar 1934.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Eftir beiðni eftirlitsmanna og hafnsögumannsins auglýsti jeg að við inn - og útsiglingu á höfnina skyldi ekki farið eftir alþjóðareglum heldur gagnstætt þeim. Var af vitamálastjóra og œðri stjórnvöldum ekki talið rétt að gera þetta og talið að þetta gæti komið að sök ef útlend skip sigldu beint inn.&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Jeg auglýsti því að þessi regla (sem hefur verið hjer um allmörg ár) skyldi ekki gilda heldur hinar alþjóðlegu sjóferðareglur. En þar eð jeg hef orðið var við almenna óánægju meðal sjómanna út af þessu og hafnsögumaðurinn Hannes Jónsson meira að segja sagt að hann gœti ekki farið eftir hinum alþjóðalegu reglum við leiðsögn skipa vegna sérstakrar aðstöðu hjer þá leyfi jeg mér beiðast umsagnar hafnarnefndar um þetta mál og skal um leið taka fram að jeg gerði það ekki fyr vegna þess að hjer var að eins um viðhald reglu að ræða, sem gilt hafði áður en jeg tók við embœttinu.&#039;&#039;&lt;br /&gt;
:::::::::::::::&#039;&#039;Kr. Linnet&#039;&#039;&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Skv. þessu bréfi hefur bæjarfógetinn Kristján Linnet auglýst að við siglingu inn - og út úr Vestmannaeyjahöfn skuli víkja öfugt þ.e.a.s. stjórnborð, á móti stjórnborði en ekki bakborð á móti bakborði eins og siglingareglurnar kveða á um. Gerði hann þetta að beiðni eftirlitsmanna og hafnsögumannsins ([[Hannes Jónsson]] á [[Miðhús|Miðhúsum]]). Í bréfinu kemur fram að vitamálastjóri og æðri stjórnvöld töldu ekki rétt að gera þetta, það gæti komið að sök, ef útlend skip sigldu „beint inn“.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Í þessu sambandi á eftirfarandi við: Þegar útlend skip koma til erlendrar hafnar eiga skipstjórnarmenn þeirra að kynna sér hvort sérreglur séu þar í gildi. Vanþekking á þeim afsakar ekki brot.&amp;lt;br&amp;gt;[[Mynd:Innsiglingin fyrir gos.png|500px|center|thumb|Innsiglingin fyrir gos. bátur að nálgast Hringskersgarðinn við erfiðar aðstæður]]&lt;br /&gt;
Bæjarfógetinn auglýsti því, þrátt fyrir óánægju meðal sjómanna og Hannesar lóðs, að þessi regla, sem hefur verið í allmörg ár þ.e.a.s. stjórnborð á móti stjórnborði skyldi ekki gilda, heldur hinar alþjóðlegu sjóferðareglur. Í bréfinu biður bæjarfógetinn um umsögn hafnarnefndar um þetta mál.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;[[Mynd:Innsiglingin í dag.png|250px|thumb|Innsiglingin í dag - Þröng og brugðótt]]&lt;br /&gt;
Það er ekki óeðlilegt að Hannes lóðs hafi viljað víkja öfugt við inn - og útsiglingu í Vestmannaeyjahöfn, sérstaklega þegar hann hefur verið að taka skip inn í austan brælum. Fyrir gos átti austan aldan greiða leið að hafnargörðunum. Við þær aðstæður var betra að fara nálægt suðurgarðinum (Hringskersgarðinum), fara rétt með honum eins og aðstæður voru á þeim tíma. Þegar farið var fjær honum gat það skeð að skipin fengu sjó undir sig að aftanverðu á bakborða og snerust nærri flöt í það borð. Það var ekki gott. Þá gat reynst örðugt að víkja til stjórnborða fyrir skipi sem var að koma út úr höfninni, þannig að bakborði yrði á móti bakborða. Það var um að gera að fara sem næst Hringskersgarðinum á innleið og draga þannig úr beygjunum, þá var minni hætta á að skipin snerust. Auðvitað átti og á ekkert skip að fara út úr höfninni þegar skip kemur inn, það á að bíða innanhafnar þar til skip á leið inn er komið þangað. Það sýnir góða sjómennsku. En samt skeður það stundum og Hannes lóðs hefur greinilega lent í því að þurfa að mæta skipi í Leiðinni, eins og kemur fram síðar.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
I fyrrnefndum sjóferðareglum nr. 8 11. apríl 1933 segir:&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Þegar gufuskip er í mjóum sundum.&amp;lt;br&amp;gt;[[Mynd:Jóhann Gunnar Ólafsson, bæjarstjóri.png|250px|thumb|Jóhann Gunnar Ólafsson, bæjarstjóri]]&lt;br /&gt;
&#039;&#039;25.gr. Þegar gufuskip siglir í mjóum sundum, skal það, ef það er hættulaust, halda sér þeim megin í álnum eða miðsundinu. sem að stjórnborða veit.&#039;&#039;&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Þessi regla fyrirskipar ef hættulaust er, að halda sig stjórnborðsmegin í mjóum sundum eins og í innsiglingunni okkar. Betra var tvímælalaust að fara inn bakborðsmegin þarna því hættulegra var að fara stjórnborðsmegin eins og sýnt hefur verið fram á. Það var ekki verið að brjóta þessa reglu, þótt farið væri bakborðsmegin inn og út úr höfninni. Þar eð það var ekki hættulaust við þær aðstæður sem voru.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Í framhaldi af bréfi Kristjáns bæjarfógeta til hafnarnefndar skrifaði bæjarstjórinn í Vestmannaeyjum, [[Jóhann Gunnar Ólafsson]], eftirfarandi bréf h. 13. mars 1934 til Thorvald Krabbe vitamálastjóra:&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Jafnframt því að senda yður, herra vitamálastjóri, hjálagt bréf bœjarfógetans hér dags. 15. feb. s.l, þar sem hann fer því enn fram að fá breytt reglum um innsiglingu í höfnina hér, leyfi ég mér að mœlast til umsagnar yðar um það, hvort þér teljið ráðlegt hafa hér aðrar reglur en almennt gilda.&#039;&#039;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Það er ekki rétt hjá bœjarfógeta að hér hafi gilt aðrar reglur um innsiglingu í höfnina. Ég hef átt tal um þetta við marga formenn og segjast þeir alltaf hafa vikið eftir alþjóðareglum á Leiðinni, eins og annarsstaðar, og ekki hefi ég orðið var við óánægju þá, sem hann telur að sé meðal sjómanna út af fyrirskipun yðar um afturköllun á breytingunni.&#039;&#039;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Út af ummælurn Hannesar Jónssonar hafnsögumanns vil ég geta þess að hann hefur verið því fylgjandi, að þessi breyting yrði framkvœmd, og rökstutt þá skoðun sína með því, að hann gœti ekki vikið hafskipum eftir alþjóðareglum nema setja þau í strand. Um hafskip verður auðvitað að gilda sú regla, eins og verið hefur alltaf, að þau víkja alls ekki, enda er innsiglingin (Leiðin) svo grunn, að þau fljóta ekki inn nema urn mjóa rás, ef ekki er stórstraumsflóð.&#039;&#039;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ennfremur væri nauðsynlegt að fá úr því skorið, hvort ekki sé átt við hafnarnefnd og bæjarstjórn í 30. grein tilskipunar urn alþjóðlegar siglingareglur o.s.frv. nr. 3, 20. janúar 1899, þar sem talað er um valdsmann. Virðist það liggja nœst að skilja greinina svo, eins og nú háttar til, og vœri rétt að atvinnumálaráðuneytið skæri úr því, svo engin glundroði komist framvegis í þessi mál.&#039;&#039;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
::::::::::::::::::::&#039;&#039;Jóhann Gunnar Ólafsson&#039;&#039;.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Það er ekki rétt hjá bæjarstjóranum í þessu bréfi að bæjarfógetinn fari enn fram á að fá breytt reglum um innsiglinguna í bréfinu frá 15. febrúar. Hann biður um umsögn hafnarnefndar um þetta mál.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Skýrt kemur fram í bréfi bæjarstjórans til vitamálastjóra að þeir, bæjarfógetinn og bæjarstjórinn, eru ekki sammála, hvaða reglur gildi hér um siglingu skipa í höfninni. Hafa reyndar misvísandi upplýsingar.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Í þessu bréfi bæjarstjórans til vitamálastjórans leitar hann umsagnar á því hvort rétt sé að breyta reglunum um siglingu í höfninni þ.e.a.s. hafa aðra reglur en almennt gilda.&amp;lt;br&amp;gt;[[Mynd:Thorvald Krabbe, vitamálastjóri.png|250px|thumb|Thorvald Krabbe, vitamálastjóri 1918 - 1937]]&lt;br /&gt;
Hann tekur fram við vitamálastjóra að Hannes lóðs vilji að breytingin gildi þ.e. að víkja öfugt miðað við alþjóðareglurnar. Og bæjarstjórinn óskar eftir við vitamálastjóra að úr því verði skorið hjá atvinnumálaráðuneytinu við hvað sé átt þegar talað er um valdsmann.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Í framhaldi af þessu bréfi bæjarstjórans skrifar Thorvald Krabbe vitamálastjóri eftirfarandi bréf, h. 20. mars 1934, til atvinnu- og samgönguráðu-neytisins.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Með bréfi dags 13. þ. m. hefur bæjarstjórinn í Vestmannaeyjum sent mér bréf bæjarfógeta s. st. dags. 15. f. m. um reglur fyrir siglingu inn og út höfnina.&#039;&#039;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Eins og hinu háa ráðuneyti er kunnugt, auglýsti bæjarfógetinn í vetur, að við inn - og útsiglingu þessa skyldu skip er mættust víkja til bakborða, þrátt fyrir það að alþjóðasjóferðareglur fyrirskipa að þau víki til stjórnborða, og vildi hann telja þetta heimilað í 30. gr. í tilskipun nr. 8, 11. apríl 1933.&#039;&#039;&amp;lt;br&amp;gt; &#039;&#039;Þar sem þetta var mér kunnugt símaði ég bæjarfógeta í samráði við ráðherra og bað hann að afturkalla þessa auglýsingu, þar sem talið væri rétt að alþjóðareglan gilti einnig um þessa leið enda var það þegar gert. Ég er enn á þeirri skoðun, að ekki sé rétt að hafa sérstaka reglu þar&#039;&#039;.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bæjarfógeta og bæjarstjóra ber ekki saman, en mér er ekki kunnugt að nokkur sérstök regla hafi verið gildandi fyrir Vestmannaeyjahöfn, ég hefi hvergi getað fundið hana. Mér virðist ekki geti komið til nokkurra mála, að slík afbrigði frá alþjóðareglunum geti gengið í gildi nema með samþykki ráðherra. Ég álít að sá „valdsmaður“ sem umrædd 30. gr. ræðir um, sé hafnarstjóri (hafnarvörður) eða formaður hafnarnefndar, sem eru til þess að halda uppi reglu á höfninni, sbr. IV kafla í Hafnarreglugjörð fyrir Vestmannaeyjakaupstað 30. ágúst 1926 og 5. - 8. gr. hafnarlaga fyrir Vestmannaeyjar 10. nóv. 1913&#039;&#039;.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ég fæ ekki skilið ákvæði hafnarreglugerðarinnar og hafnarlaganna öðruvísi en svo, að allt framkvæmdavald við stjórn hafnarinnar sé falið hafnarnefnd og bœjarstjórn undir yfirumsjón Stjórnarráðsins, en ég get ekki séð neina heimild fyrir bæjarfógeta til að skipta sér af hafnarmálum, nema um brot gegn reglugerðinni sé að ræða. Ég tel alveg nauðsynlegt að framkvæmdavaldið liggi eingöngu hjá hafnarnefnd og bœjarstjórn undir umsjá ráðherra, og vil ég leyfa mér að fara þess á leit að hið háa ráðuneyti vilji staðfesta þetta og tilkynna það hlutaðeigendum í Vestmannaeyjum og víðar að þörfum.&#039;&#039;&lt;br /&gt;
:::::::::::::::&#039;&#039;Thorvald Krabbe&#039;&#039;&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Skv. þessu bréfi veit vitamálastjóri ekki til þess að sérreglur séu í gildi um siglingu skipa í Vestmannaeyjahöfn. Að hans áliti getur afbrigðið frá alþjóðasjóferðareglunum ekki gengið í gildi nema með samþykki ráðherra. Og hann telur að sá „valdsmaður“ sem umrædd 30. gr. fjallar um sé hafnarstjóri (hafnarvörður) eða formaður hafnarnefndar. Hann telur að ákvæði hafnarreglugerðar og hafnarlaga sé í höndum hafnarnefndar og bæjarstjórnar undir yfirumsjón stjórnarráðsins. Og hann telur ekki heimilt fyrir bæjarfógeta að skipta sér af hafnarmálum, nema þegar um brot á reglugerð er að ræða.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Ekki eru til fleiri heimildir um þetta mál. Trúlega hafa sjóferðareglurnar eins og siglingareglurnar voru kallaðar á þessum tíma, verið hafðar óbreyttar hér eftir þessi bréfa skipti embættismannanna.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Innsiglingin núna - þröng leið&#039;&#039;&#039;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Engum hafnsögumanni eða skipstjóra dytti í hug að fá reglunum breytt hérna núna, eins og aðstæður eru eftir gos. Nú má segja að leiðin frá [[Klettsnef|Klettsnefi]] og inn sé þröng og bugðótt leið. Og sjólaus frá rauðubaujunni á miðri Víkinni og inn. Um siglingu á þannig hafsvæðum segir í núgildandi siglingareglum frá 1972 með breytingum, þeim síðustu frá 1993.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
9. regla Þröngar leiðir &amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
a. &#039;&#039;Skip sem siglir þröngt sund eða ál, skal halda eins nærri ytri mörkum sundsins eða leiðarinnar, sem veit að stjórnborða, og unnt er án áhættu.&#039;&#039;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
b.&#039;&#039;Skip sem er styttra en 20 metrar, eða seglskip má ekki hindra siglingu skips, er aðeins getur siglt af fullu öryggi með því að þrœða þröngt sund eða ál&#039;&#039;.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
c.&#039;&#039;Skip sem er á fiskveiðum, má ekki trufla siglingu skips, er fer eftir þröngu sundi eða ál.&#039;&#039;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
d.&#039;&#039;Skip má ekki sigla þvert yfir þröngt sund eða ál, ef það truflar með því siglingu skips, sem öryggis vegna verður að þræða sundið eða álinn. Á&lt;br /&gt;
síðarnefnda skipinu má nota hljóðmerki, sem kveðið er á um í d - lið 34. reglu, ef vafi leikur á um fyrirætlaða siglingu þess skips, sem ætlar þvert yfir&#039;&#039;.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Þetta hljóðmerki er 5 stutt&#039;&#039;.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
e. 1. &#039;&#039;Sé þvi aðeins unnt að sigla fram úr skipi í þröngu sundi eða ál, að skipið hliðri til og beiti sérstökum stjórntökum, svo að sigla megi framhjá því með fullu öryggi, þá skal á skipinu, sem ætlar að sigla uppi og framhjá, láta þá fyrirætlun í ljós með viðeigandi hljóðmerki, eins og mælt er fyrir um í 1. gr. c - liðar 34. reglu&#039;&#039;.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Þessi hljóðmerki eru: 2 löng og 1 stutt: „Ég ætla að sigla fram úr á stjórnborða“, og 2 löng og 2 stutt: „Ég ætla að sigla fram úr á bakborða“.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Sé fallist á framúrsiglingu, skal á skipinu, sem sigla skal framúr, gefa rétt hljóðmerki, eins og ákveðið er í 2. gr. c - liðar 34. reglu, og gera viðhlítandi ráðstafanir til að sigla megi framhjá skipinu með fullu öryggi&#039;&#039;.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Þetta hljóðmerki er: 1 langt 1 stutt 1 langt 1 stutt: „Ég er samþykkur“.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ef nokkur vafi er á því, getur sama skip gefið frá sér hljóðmerki, eins og kveðið er á um í d lið 34. reglu&#039;&#039;.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Þ.e. ef ekki er fallist á framúrsiglingu þá er gefið hljóðmerkið 5 stutt.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;2. Regla þessi leysir ekki þann, sem siglir fram úr. undan ákvæðum 13. reglu&#039;&#039;.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Þ.e. skip sem siglir uppi annað skip ber alla ábyrgð á framúr siglingunni.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Skip sem nálgast bugðu eða svæði í þröngu sundi eða ál, þar sem önnur skip geta verið í hvarfi, skal sigla með sérstakri árvekni og varúð og gefa viðeigandi hljóðmerki, eins og mælt er fyrir í e - lið 34. reglu.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Þetta hljóðmerki er 1 langt hljóð. Auðvitað á að nota þetta hljóðmerki alltaf þegar skip nálgast Klettsnefið. Og á stórum skipum, afturbyggðum ætti skilyrðislaust að vera maður á útverði frammi í stefni.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;g. Sérhvert skip skal, svo fremi aðstœður hverju sinni leyfa, forðast að varpa akkeri í þröngu sundi&#039;&#039;.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Hér í Vestmannaeyjum gæti orðið mikið tjón ef skip lét akkeri falla á Víkinni eða í Flóanum, 2 vatnsleiðslur, 2 rafmagnskaplar og 2 ljósleiðarakaplar, liggja þar eftir botninum.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Ef siglingareglurnar eru virtar og gætt er þeirrar varúðar sem sérstakar aðstæður kunna að útheimta gengur allt vel. Lóðsar og skipstjórar eiga líka að nota talstöð, VHF, hafa samband ef eitthvað er óljóst, eða þegar þær aðstæður skapast að sniðganga þurfi siglingareglurnar eins og heimilt er samkvæmt 2. reglu b.,og koma sér þá saman um viðbrögð við því. Beita síðan stjórntökum í tæka tíð svo um munar.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Og aldrei má vanrækja þann þátt að sýna góða sjómennsku, hverju sinn, bæði í blíðu og stríðu, fátt er farsælla fyrir góða siglingu, hvar og hvenær sem er.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;HANNES JÓNSSON MIÐHÚSUM&#039;&#039;&#039;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Formaður og lóðs&#039;&#039;&#039;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;f. 21. nóvember 1852 - D. 31. júlí 1937&#039;&#039;&#039;&amp;lt;br&amp;gt;[[Mynd:Hannes Lóðs sj.bjað.png|250px|thumb|Hannes lóðs]]&lt;br /&gt;
Hér verður stuðst við frásagnir, af Hannesi, úr bókinni Sögur og sagnir úr Vestmannaeyjum eftir [[Jóhann Gunnar Ólafsson]], úr bókinni Ægisdyrum 1. bindi, eftir [[Haraldur Guðnason|Harald Guðnason]] og óundirritaðri minningargrein í blaðinu Víðir frá 14. ágúst 1937, trúlega eftir ritstjórann [[Magnús Jónsson]] frá [[Sólvangur|Sólvangi]].&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
„Fyrst úr Sögum og sögnum: [[Hannes Jónsson]] hafnsögumaður fæddist 21. nóvember 1852. Foreldrar hans voru Jón Hannesson tómthúsmaður í [[Nýikastali|Nýjakastala]] og kona hans Margrét Jónsdóttir. Jón Hannesson drukknaði 21. október 1853, mánuði áður en Hannes varð ársgamall. Jón hafði farið í hákarlalegu með Lars Tranberg á áttæringnum Najaden.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Jón var seinni maður Margrétar. Áður hafði hún verið gefin Jóni Gíslasyni bónda í Túni. Drukknaði hann einnig í hákarlalegu. Margrét hafði eignast eitt barn með Jóni Gíslasyni, Sesselju, en með Jóni Hannessyni átti hún tvö börn, Hannes og Jóhönnu. Börnin voru öll í ómegð, þegar Jón Hannesson drukknaði. Átti Margrét því erfitt uppdráttar.&amp;lt;br&amp;lt;[[Mynd:Örin bendir á Hrútaskorunef og Hannesarstað.png|250px|thumb|Örin bendir á Hrútaskorunef og Hannesarstað]]&lt;br /&gt;
Hannes hafði varla slitið barnsskónum þegar hann byrjaði að draga til heimilisins. Um 10 ára aldur byrjaði hann að róa með fullorðnum. Á sumrin reri hann oft með Magnúsi Pálssyni, bónda á Vilborgarstöðum. Hafði Magnús með sér þrjá eða fjóra stráka og stundaði róðra á grunnmiðum og aflaði stundum vel. Kom fyrir, að þeir fengju drátt. Þótti mikið happ að stórum og feitum flyðrum, því þær eru matarmiklar og lostæti. Magnús var mjög aðgætinn og réttur barnaformaður. Var hann umvöndunarsamur og lærðu þeir drengirnir margt af honum sem að sjómennsku laut. Urðu margir þeirra, er með honum reru, miklir formenn og aflaklær.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Hannes var aðeins 11 ára gamall, þegar hann réri fyrst á vetrarvertíð. Var hann alltaf að suða í því við móður sína, að hann fengi að róa, en hún var treg til þess að veita leyfi til þess. Magnús frá Austasta -Skála, maður Guðrúnar, systur Margrétar, var þá viðliggjandi hjá henni. Reri hann með Jóni Guðmundssyni frá Hól undir Eyjafjöllum á langskipi. Mælti Magnús eindregið með því, að Hannes fengi að skreppa með þeim og varð það úr. Réri hann með þeim tvo róðra þessa vertíð. Ekki varð Hannes sjóveikur, og vissi aldrei hvað það var.&amp;lt;br&amp;lt; Næstu vertíð réri hann upp á hálfdrætti hjá Jóni Péturssyni hinum fyrra í Elínarhúsi. Var hann formaður fyrir Haffrúnni. Árið eftir fór hann á Gidion til Árna Diðrikssonar í [[Stakkagerði]]. Eftir það reri hann á Gidion meðan hann flaut, utan eina vertíð, sem hann réri með Ólafi Magnússyni í [[Nyborg]]. Var hann þá að byrja formennsku, og gekk mjög illa að fá háseta, eins og þá tíðkaðist með alla byrjendur. Fyrstu vertíðina sem Hannes var til heils hlutar á Gidion, fékk[[Árni Diðriksson]] vont fingurmein, svo hann treysti sér ekki til að róa. Þegar kallað var til fyrsta róðursins, sem Árni reri ekki, sendi hann Hannesi þau skilaboð með Ögmundi Ögmundssyni í [[Landakot|Landakoti]], að hann treysti því, að Hannes reri skipinu fyrir sig. Hannes var 16 ára þessa vertíð. Á skipinu voru margir þrautreyndir sjómenn og gamlir formenn og var Hannes yngstur allra.&amp;lt;br&amp;lt; Fór Hannes nú til skips og lét færi sitt á venjulegan stað í skipinu. Þegar allir voru komnir til skips og Hannes sá að enginn bar sig að formannssætinu, spurði hann, hvort enginn ætlaði að láta færi sitt í formannssætið. Sögðu hásetar þá, að enginn þeirra hefði verið beðinn að taka við skipinu. Tók Hannes þá færi sitt og gekk aftur með skipinu, lagði það í formannssætið og sagði hásetunum að standa að í Jesú nafni, eins og formanna var siður. Settu þeir síðan á flot og fiskuðu vel um daginn. Bar ekki á neinni óánægju. Næstu vertíð tók Hannes alveg við formennsku á Gidion og var síðan formaður fyrir honum í 37 vertíðir.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Margrét, móðir Hannesar, átti tómthúsið Nýjakastala og bjó þar. Fylgdi því engin grasnyt fremur en öðrum tómthúsum í Vestmannaeyjum. Höfðu tómthúsmennirnir lífsviðurværi sitt af sjónum, fuglaveiði á vegum jarðabændanna og lausavinnu við verslanir. Samhliða sjómennskunni lagði Hannes stund á öll þessi störf. Milli sumarróðranna fékkst hann mikið við fuglaveiði, enda þótt sú veiði væri honum ekki að skapi. Var hann enn á barnsaldri þegar hann byrjaði að leggja stund á fuglaveiði, og lenti hann þá í áfalli, sem hann beið aldrei bætur af meðan hann lifði.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Sumar eitt fór hann til lundaveiði í Bjarnarey með fleiri mönnum. Það mun hafa verið árið 1865, og var Hannes þá 13 ára gamall. Dag einn fór hann einsamall með 15 faðma langt lagnet suður á eyjuna og ætlaði að leggja það þar í lundabyggðina. Upp af Hrútaskorunefinu varð honum fótaskortur í brekkunní, og hrapaði hann fram af hamarsbrúninni. Vissi hann það næst af sér, að hann hékk í lausu lofti með höfuðið niður og annan fótinn flæktan í netinu, sem í fallinu hafði fests á snös, og var hann úr öklaliðnum á þeim fæti, sem hann hékk á. Með erfiðismunum tókst Hannesi að ná með höndunum í netið og rétta sig við. Í þeim svifum hrökk öklinn í liðinn. Spölkorn fyrir ofan Hannes, þar sem hann hékk í netinu, var sylla í berginu. Þangað tókst honum að lesa sig upp netið, en af syllunni sýndist honum ókleift standberg á alla vegu, og slútti það fram yfir sig víðast hvar. Syðst í hillunni var krókur inn í bergið, og virtist honum líklegast þar til uppgöngu. Hann vissi að árangurslaust var að kalla á hjálp, því að félagar hans voru allir fjarri. Mjakaði hann sér suður hilluna, með því að hoppa á öðrum fæti og styðja sig við bergið með hendinni. En þegar hann kom í krókinn syðst á hillunni, sá hann að bergið var einnig ókleift þar. Varð honum nú ekki um sel, og sagðist muna það síðast eftir sér á hillunni, að hann hefði haft eitt í huganum: „Hér verð ég að komast upp“. Hugur hans hefði verið fullur af þessu einu, og þá missti hann meðvitundina. Vissi hann síðan ekki af sér fyrri en uppi í grösum á eynni, langt frá brúninni, og var hann þá lamaður og ósjálfbjarga. Þar fundu félagar hans hann nokkru síðar. Hann vissi aldrei með hverjum hætti hann hafði farið upp, og eru menn í engum vafa um, að björgun hans hefur farið fram með aðstoð einhverra dularafla eða verndarvætta. Magnús Guðmundsson, formaður og bóndi á Vesturhúsum, tengdasonur Hannesar, athugaði nákvæmlega alla staðhætti þarna, og fullyrðir hann, að uppganga af syllunni sé algerlega óhugsandi og ómöguleg á venjulegan hátt, enda þótt fimasti fjallamaður ætti í hlut, hvað þá lamaður 13 vetra drengur. Í sömu átt hnígur álit annarra, sem staðháttum eru kunnugir. Þar sem hann hrapaði heita síðan Hannesarstaðir. Eftir áfall þetta lá Hannes [[Mynd:Lóðsinn Leó VE 400.png|250px|thumb|Lóðsinn Leó Ve 400 og Stígandi VE77 á innleið fyrir gos]]rúmfastur nær eitt ár og var búist við, að hann yrði örkumlamaður alla ævi. Reyndin varð önnur. Náði hann fullri heilsu, en varð upp frá þessu svo skjálfhentur, að hann átti erfitt með að drekka úr kaffibolla. Og nafn sitt skrifaði hann þannig, að hann lá ofan á handleggnum á meðan. Þrátt fyrir skjálftann var Hannes góð skytta og skaut fugl á flugi og hæfði vel. Lék hann þetta fram á gamals aldur, en skjót handtök hafði hann við, því ekki tjáði að tefja lengi við miðanir. Hannes var jafnan skjótráður og öruggur. Komu þau einkenni greinilega fram í formennsku hans. En hann var fjörutíu vertíðir formaður fyrir opnu skipi, og hætti þá sjómennsku. Eftir að hann hætti við Gideon var hann þrjár vertíðir með sexæringinn Halkion. Aldrei hlekktist Hannesi á, og aflaði með ágætum. Gideon var besta sjóskip undir farmi og sigldi skipa best. Jafnframt þorskveiðunum stundaði Hannes hákarlaveiðar á Gideon. Fór hann mest í níu hákarlalegur frá veturnóttum til vertíðar, en að jafnaði var sjaldnar farið. Yfirhafnsögumaður var Hannes skipaður af Jóni Magnússyni sýslumanni 19. april 1896, og var Guðjón Jónsson, sýslunefndarmaður, í Sjólyst, samtímis skipaður annar hafnsögumaður. Magnús Jónsson skipaði Hannes síðan 12. desember 1896 til að vera „einasta hafnsögumann hér í sýslu“. Þessu starfi gegndi Hannes þangað til í aprilmánuði 1937, að hann sagði því af sér vegna veikinda. Í æsku sinni hafði Hannes lært dönsku og kom það honum í góðar þarfir, er hann var orðinn hafnsögumaður. Hann andaðist 31. júlí 1937.“&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Í bók Haraldar Guðnasonar, Ægisdyrum 1. bindi bls. 76, þar sem sagt er frá árinu 1936 er eftirfarandi: „Í blöðunum var minnst 84 ára afmælis Hannesar Jónssonar „lóðs“. Segir þar að hann sé líklegast elsti hafnsögumaður í heimi. Formaður í Eyjum hefur hann verið í 40 ár og hafnsögumaður í 50 ár, „og er það enn“.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;lt;&lt;br /&gt;
Og í minningarorðum í Víði, ritstjóri [[Magnús Jónsson]] á [[Sólvangur|Sólvangi]], er m.a. eftirfarandi:&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
„Með Hannesi Jónssyni er í val hniginn einn af merkustu og elstu borgurum þessa bæjar. Þrek hans allt fram undir ævilok var alveg frábært. Alltaf var hann léttur í spori. Glaður var hann og reifur í máli og ævinlega tilbúinn að gera að gamni sínu, hvernig sem vindurinn blés. Starfsferill Hannesar Jónssonar var langtum lengri en almennt gerist. Stórvirkur var hann og sterk voru tök hans ef í harðbakkann sló. Skömmu eftir að vélbátarnir komu hætti hann formennsku til fiskveiða. Hefir líklegast ekki kunnað sem best við hinn nýja sið. En ekki var hann samt hættur sjómennsku að öllu leyti, því hafnsögumaður var hann hér í 30 ár eftir að hann hætti fiskveiðum, en áður hafði hann verið það í 20 ár eða 50 ár alls. Heppnaðist honum það svo vel, að erlendir skipstjórar, sem hingað sigldu, höfðu hinar mestu mætur á honum fyrir dugnað hans. Þeim starfa sagði hann af sér þremur mánuðum fyrir dauða sinn.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Árið 1878 giftist hann Margréti Brynjúlfsdóttur, sem einnig var sjómannsdóttir, hér fædd og uppalin. Var faðir hennar formaður og afburða sjómaður. Var Margrét kvenskörungur, og hjálpuðust þau hjónin að gera heimili sitt hið prýðilegasta. Allir vildu hjá þeim vera á Miðhúsaheimilinu nafnkennda. Þau hjónin, eignuðust fjögur börn. Eitt dó í æsku, en tvö, Jóhannes og Rósa, dóu á fullorðins aldri. Ein dóttir þeirra er á lífi. Jórunn, kona Magnúsar á Vesturhúsum, sem frá unglingsárum var snjall formaður og útgerðarmaður.&amp;lt;br&amp;gt; Hannes var sæmdur heiðursmerki, fálkaorðunni, fyrir athafnir hans á sjónum, hafnsögumannsstarfið o.fl. Og á áttræðisafmæli hans 1932 var hann gerður að heiðursborgara Vestmannaeyja, fyrir ágæt afrek á sjó og landi. Hannes Jónsson var að öllu leyti hinn merkasti maður. Glaðlyndur var hann, með afbrigðum bjartsýnn, djarfur og duglegur alt til æviloka. Lengi verður hans minnst hér í Vestmannaeyjum, og sjómenn sem kynntust honum blessa minningu hans“.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
{{Sjómannadagsblað Vestmannaeyja}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=Eros_VE-79&amp;diff=208444</id>
		<title>Eros VE-79</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=Eros_VE-79&amp;diff=208444"/>
		<updated>2026-09-25T03:19:04Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: Meira um Eros&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&#039;&#039;&#039;Eros VE-79&#039;&#039;&#039; var fysti vélbáturinn í Vestmannaeyjum. Hann var smíðaður af Páli Þorkelssyni í Reykjavík 1904. Var hann 3—3½ tonn að stærð með lítilli Möllerupsvél. Eigendur voru [[Gísli J. Johnsen]] kaupmaður, [[Ágúst Gíslason (Valhöll)|Ágúst Gíslason]] og Sigurður Sigurðsson útvegsmenn. Eros, kallaður Rosi var aldrei gerður út til fiskveiða. Síðari tilraunir með vélbáta, þá helst [[Unnur VE-80|m/b Unnur]], leiddu til þess að vélbátaútgerð blómstraði í Vestmannaeyjum.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Í Sjómannablaðinu Víkingi birtist árið 1955 grein um þetta og segir svo um Eros í lýsingu undirritaðri 14. janúar 1932 af Bjarna Þorkelssyni skipaeftirlitsmanni og skoðunarmanni, sem fyrr er nefndur:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
„Laust eftir nýárið 1904 kom Gísli Johnsen, þá kaupm. í Vestmannaeyjum til mín undirritaðs og leitaði samninga við mig um að byggja fyrir sig mótorbát. Tókust samningar greiðlega milli okkar um þetta. Síðan fór Gísli til útlanda og sendi hann mér eftir umtali, allt efni í bátinn frá Kaupmannahöfn, og var smíði bátsins lokið snemma í maímánuði þá um vorið. Einnig sendi Gísli vél í bátinn frá Kaupmannahöfn og var það 6 hestafla Dan-vél. Stærð bátsins mun hafa verið kringum 30 fet eða rúmlega það. Enginn annar en Gísli Johnsen samdi við mig eða hafði afskipti af smíð bátsins. Ekki varð úr því að Dan-vélin yrði sett í bátinn, heldur var sett í hann 6 hestafla tveggja cylundra Möllerupsvél, en Dan-vélin sett í annan bát, sem átti Guðmundur Diðriksson, og gekk sú vél sérstaklega vel í fjölda mörg ár. Það má segja, að bátur þessi, sem kallaður var „Eros“, eigi í raun og veru merkilega sögu, því hann mun mega telja fyrsta íslenska vélarfiskibátinn, sem smíðaður var með það fyrir augum, að setja í hann vél. Þó ber að geta þess, að nokkru áður hafði Árni Gíslason á Ísafirði látið setja vél í róðrarbát, er hann átti, en að öðru leyti eins og áður segir, er „Eros“, sem ég byggði fyrir Gísla Johnsen fyrsti vélbáturinn hér á landi, sem ætlaður er til fiskiveiða.“ Vélin í Eros reyndist illa og varð þetta til þess, að útgerð hans varð í hinu mesta basli og vandræðum, lítið sem ekkert aflaðist á bátinn. [[Þorsteinn Johnson]] í [[Jómsborg]], síðar bóksali, sem var meðeigandi og vélstjóri á fyrsta mótorbát Þorsteins í Laufási, [[Unnur VE-80|Unni VE 80]], áleit það hið mesta óhapp, að Möllerupsvél skyldi sett í Eros, sem var súðbyrtur og opinn, en yfir vélinni var hús úr járni. Yngri menn voru samt mjög hrifnir af bátnum og menn undruðust hávaðann í vélinni, sem var óskaplegur að sögn Þorsteins, enda var vélin án hljóðdeyfis. Vélin gekk þó vel til að byrja með og var Eros notaður til að draga uppskipunarbáta og skip til landsins.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Vélamaður eða „mótoristi“ á „Eros“ var Ágúst Gíslason í Valhöll, og þótti undravert hvað hann gat látið vélina ganga, því að þá var ekkert vélaverkstæði í Vestmannaeyjum. Stundum var [[Gísli Lárusson]], fyrrum formaður og frægur fjallamaður, en síðustu ár sín gullsmiður, fenginn til þess að gera við olíurör og sitthvað fleira, en Ágúst sýndi oft fádæma þrautseigju við vélina. Eitt sinn stöðvaðist vélin í landferð og komst Eros á seglum upp undir [[Bjarnarey]]. Þar lágu þeir alla nóttina, en klukkan 10 um morguninn tókst Ágústi, sótsvörtum eins og kolapilti, að koma vélinni í gang. Þetta er eftir frásögn Þorsteins Johnson í Jómsborg, sem var með í ferðinni.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1989/Vélvæðing bátaflotans]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Árið 1908 kom til Eyja annar bátur sem nefndist einnig [[Eros VE-121|Eros VE 121]].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Skip]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=Eros&amp;diff=208443</id>
		<title>Eros</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=Eros&amp;diff=208443"/>
		<updated>2026-09-25T03:12:21Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: Glumur færði Eros á Eros VE-79: Stafsetningarvilla í titli&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;#tilvísun [[Eros VE-79]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=Eros_VE-79&amp;diff=208442</id>
		<title>Eros VE-79</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=Eros_VE-79&amp;diff=208442"/>
		<updated>2026-09-25T03:12:21Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: Glumur færði Eros á Eros VE-79: Stafsetningarvilla í titli&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&#039;&#039;&#039;Eros VE-79&#039;&#039;&#039; var fysti vélbáturinn í Vestmannaeyjum. Hann var smíðaður af Páli Þorkelssyni í Reykjavík 1904. Var hann 3—3½ tonn að stærð með lítilli Möllerupsvél. Eigendur voru [[Gísli J. Johnsen]] kaupmaður, [[Ágúst Gíslason (Valhöll)|Ágúst Gíslason]] og Sigurður Sigurðsson útvegsmenn. Eros, kallaður Rosi var aldrei gerður út til fiskveiða. Síðari tilraunir með vélbáta, þá helst [[Unnur VE-80|m/b Unnur]], leiddu til þess að vélbátaútgerð blómstraði í Vestmannaeyjum.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Árið 1908 kom til Eyja annar bátur sem nefndist einnig [[Eros VE-121|Eros VE 121]].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Skip]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=Eros_VE-79&amp;diff=208441</id>
		<title>Eros VE-79</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=Eros_VE-79&amp;diff=208441"/>
		<updated>2026-09-25T03:11:30Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&#039;&#039;&#039;Eros VE-79&#039;&#039;&#039; var fysti vélbáturinn í Vestmannaeyjum. Hann var smíðaður af Páli Þorkelssyni í Reykjavík 1904. Var hann 3—3½ tonn að stærð með lítilli Möllerupsvél. Eigendur voru [[Gísli J. Johnsen]] kaupmaður, [[Ágúst Gíslason (Valhöll)|Ágúst Gíslason]] og Sigurður Sigurðsson útvegsmenn. Eros, kallaður Rosi var aldrei gerður út til fiskveiða. Síðari tilraunir með vélbáta, þá helst [[Unnur VE-80|m/b Unnur]], leiddu til þess að vélbátaútgerð blómstraði í Vestmannaeyjum.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Árið 1908 kom til Eyja annar bátur sem nefndist einnig [[Eros VE-121|Eros VE 121]].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Skip]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=J%C3%B3n_Ingileifsson_(Reykholti)&amp;diff=208440</id>
		<title>Jón Ingileifsson (Reykholti)</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=J%C3%B3n_Ingileifsson_(Reykholti)&amp;diff=208440"/>
		<updated>2026-09-25T02:59:22Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Mynd:Jón_Ingileifsson.jpeg|thumb|300px|Jón Ingileifsson]]&lt;br /&gt;
Jón Ingileifsson, [[Reykholt (eldra)|Reykholti]] í Vestmannaeyjum, fæddist 23. júní 1883 og lést 18. nóvember 1918. Jón var fæddur að Auðnum í Meðallandi og var sonur hjónanna [https://timarit.is/page/1251302 Ingileifs Ólafssonar] f. 17. apríl 1852 í Bakkakoti í Meðallandi, d. 9. mars 1944 í Reykjavík, og [[:Mynd:KG-mannamyndir 15253.jpg|Þórunnar Magnúsdóttur]] f. 12. ágúst 1857 á Ytri-Lyngum í Meðallandi, d. 29. desember 1941 í Görðum í Mýrdal. Þau gengu í hjónaband 24. september 1881 og eignuðust sex börn: &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# Jón Ingileifsson&lt;br /&gt;
# Elínu Ingileifsdóttur, f. 21. september 1884 á Grímsstöðum á Fjöllum, d. 4. febrúar 1971 í Manitoba, Kanada.&lt;br /&gt;
# [[:Mynd:KG-mannamyndir 3945.jpg|Guðrúnu Ingileifsdóttur]], f. 27. ágúst 1886 í Norðurhjáleigu í Álftaveri,, d. 16. nóvember 1918 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# [[:Mynd:KG-mannamyndir 16292.jpg|Magnús Ingileifsson]], f. 4. febrúar 1888 í Norðurhjáleigu í Álftaveri, d. 15. desember 1967 &lt;br /&gt;
# [[:Mynd:KG-mannamyndir 6489.jpg|Kristínu Ingileifsdóttur]], f. 2. apríl 1889 í Norðurhjáleigu, Álftaveri, d. 27. des. 1988 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# [[Ólafur Ingileifsson|Ólaf Ingileifsson]], f. 9. júní 1891 á Ketilsstöðum, Dyrhólahr., d. 14. feb. 1968 í Vestmannaeyjum. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón fæddist á því eina ári sem fjölskyldan bjó að Auðnum og áttu þá aðeins fimm eða sex ær, tvo hesta og höfðu kú á leigu. Efnin voru svo lítil að þeim var gefin mjólk handa Jóni allan fyrsta veturinn hans. Skömmu síðar var ákveðið að leita sér lífsviðurværis austur í Múlasýslu snemmvors 1884. Ferðin var ákaflega erfið; Þórunn sat á hesti með Jón ungan í kjöltunni og jafnframt barnshafandi, og Ingileifur þurfti mesta hluta leiðarinnar að ganga. Þau voru nánast félaus og reiddu sig mikið á gestrisni fólks á leiðinni. Sú för skilaði sér engu fyrir fjölskylduna og snéru þau aftur í Meðallandið um sumarið. Fjölskyldan bjó lengst af við mikla fátækt. Aðstæður þeirra urðu svo erfiðar að þrjú af börnum þeirra voru tekin frá þeim ung og komið fyrir hjá öðrum. Þórunn minntist þess síðar sem einnar sárustu reynslu ævi sinnar. Vorið 1892 skildu þau Ingileifur samvistum og fór Þórunn til Heiðmundar Hjaltasonar á Suður-Götum í Mýrdal. Eftir það bjuggu þau Ingileifur aldrei saman aftur, þótt þau skildu ekki formlega að lögum. Börnin ólust því að nokkru leyti upp sitt á hvorum staðnum. Guðrún systir Jóns lést úr spænsku veikinni 16. nóvember 1918, aðeins tveimur dögum áður en Jón sjálfur lést af sama sjúkdómi.   &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tvítugur fór Jón til Vestmannaeyja og hóf sjómennsku á [[Friður VE-5|Friði]] hjá [[Gísli Lárusson|Gísla Lárussyni]] í [[Stakkagerði]]. Hann var formaður á honum árið 1906. Árið 1907 keypti hann [[Eros VE-121|Eros]] frá Danmörku og var formaður þar veturinn 1908. Árið 1912 keypti Jón vélbátinn [[Skuld VE-163|Skuld]] og var formaður á honum í þrjár vertíðir. Tók hann þá við [[Svanur VE-152|Svani]] sem hann átti fjórðungs hlut í, og var formaður á honum árin 1916 og 1918. Jón var annar í Vestmannaeyjum sem tók fiskimannapróf í Stýrimannaskólanum í Reykjavík. Tók hann það á aðeins einum vetri og var það talið mikið afrek. Jón var fenginn til að stýra skipinu Skaftfellingi til Víkur í Mýrdal og reyndist þetta vera hans hinsta ferð, en er hann snéri aftur heim var hann fárveikur. Jón lést úr spænsku veikinni, einungis 35 ára gamall. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Þau ár sem Jón var formaður, var hann alltaf með þeim aflahæstu. Það er óhætt að fullyrða, að þar fór saman vit og dugnaður. Jón kenndi einnig [[Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1966/ Fyrsta stýrimannanámskeið í Vestmannaeyjum árið 1918|Íslenzku]] á fyrsta stýrimannanámskeiði Vestmannaeyja 1918. Jón var atorkumikill og kappsamur maður. Hið besta vildi hann gera fyrir alla og sinnti öllum verkefnum sem hann tók að sér, af alúð. Hann stóð fast með eigin hugsjón og var með mikinn drifkraft til allra verka. Skapstór þótti hann, en vildi jafnframt að hver hlutur væri rétt og vel af hendi leystur. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var einn af þeim 45 hugsjónarmönnum sem tóku þátt í að stofna Ísfélag Vestmannaeyja og einn af þeim 72 mönnum sem stofnuðu Smiðjufélag Vestmannaeyja. Loks tók hann þátt í þeirri söfnun meðal landsmanna sem varð grundvöllur að stofnun Eimskipafélags Íslands.   &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var einnig mikill íþróttamaður. Á Þjóðhátíð Vestmannaeyja árið 1910 sigraði hann í glímu og var síðar talinn meðal ágætustu glímumanna Eyjanna. Hann var jafnframt einn þeirra sem ruddu knattspyrnunni braut í Vestmannaeyjum. Á fyrsta Íslandsmótinu í knattspyrnu árið 1912 lék Jón sem hægri framvörður með liði KV, forvera ÍBV. Ferðin til Reykjavíkur tók tvo daga og var keppnin hin harðasta, en með þátttöku sinni lögðu Jón og félagar hans grunn að knattspyrnusögu Vestmannaeyja. Árið eftir, 9. september 1913, var Jón einn 33 stofnenda íþróttafélagsins Þórs.  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón Ingileifsson kvæntist [[Elín Einarsdóttir (Reykholti)|Elínu Einarsdóttur]] 23. desember 1906. Hófu þau búskap sinn á [[Dalbær|Dalbæ]], en reistu þau Reykholt hið eldra árið 1910 með góðra vina hjálp og var flutt inn í það 1911. Hjónin eignuðust þrjár dætur, en aðeins ein þeirra komst á legg. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# Stúlka, f. andvana 21. nóvember 1909 í Dalbæ.&lt;br /&gt;
# [[Unnur Jónsdóttir (Reykholti)|Unnur Sigrún Jónsdóttir]], f. 6. júní 1912 í Reykholti, d. 16. febrúar 1995 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# Jóna Elín Jónsdóttir, f. andvana 3. október 1916 í Reykholti.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var aflakóngur árið 1914. Fráfall Jóns var fjölskyldunni mikið áfall og sérstaklega Elínu. Sat hún þá eftir 36 ára gömul með Unni, aðeins sex ára, en hinar tvær dætur þeirra höfðu fæðst andvana. Sýndu Eyjamenn fjölskyldunni í Reykholti þá samstöðu og kærleika sem einkennir Eyjaskeggja og hlúðu vel að fjölskyldunni. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Heimildir| &lt;br /&gt;
* Jón Sigurðsson. Aflakóngar Vestmannaeyja 1906-1929. &#039;&#039;Sjómannadagsblaðið 1961.&#039;&#039; 10. árg. &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;Sjómannablaðið Víkingur.&#039;&#039; Farmanna- og Fiskimannasamband Íslands.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Formenn]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Aflakóngar]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Útgerðarmenn]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk fætt á 19. öld]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk dáið á 20. öld]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=Sj%C3%B3mannadagsbla%C3%B0_Vestmannaeyja_1972/_Markver%C3%B0ur_draumur&amp;diff=208439</id>
		<title>Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1972/ Markverður draumur</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=Sj%C3%B3mannadagsbla%C3%B0_Vestmannaeyja_1972/_Markver%C3%B0ur_draumur&amp;diff=208439"/>
		<updated>2026-09-25T02:57:26Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: leiðrétti Frið link&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&amp;lt;big&amp;gt;&amp;lt;big&amp;gt;&amp;lt;center&amp;gt;Markverður draumur&amp;lt;/center&amp;gt;&amp;lt;/big&amp;gt;&amp;lt;/big&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Mynd:Gísli Eyjólfsson.png|194x194px|thumb|Gísli Eyjólfsson, Búastöðum|miðja]]&lt;br /&gt;
[[Mynd:Gísli Lárusson.png|195x195px|thumb|Gísli Lárusson, Stakkagerði|miðja]]&lt;br /&gt;
[[Mynd:Guðjón Jónsson, Sjólyst.png|196x196px|thumb|Guðjón Jónsson, Sjólyst|miðja]]&lt;br /&gt;
Í SÍÐASTA Bliki er minnst á Hannibalsslysið á [[Leið|Leiðinni]] 1895 og af því tilefni skrifa ég þessar línur.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Vetrarvertíðina 1893 byrjaði faðir minn, [[Gísli Eyjólfsson (eldri)|Gísli Eyjólfsson]], [[Búastaðir eystri|Eystri-Búastöðum]], formennsku með áttæringinn [[Friður VE-5|Frið]]. Tók hann við skipinu af [[Lárus Jónsson (Búastöðum)|Lárusi Jónssyni]] hreppstjóra og hafnsögumanni á [[Búastaðir-Vestri|Vestri-Búastöðum]].&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Á áttæringnum Frið var 18-19 manna áhöfn, eins og á áttæringum af líkri stærð.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Þessa fyrstu vertíð sína með Frið var faðir minn vel í meðallagi með aflabrögð og þótti sýna formannshæfileika, svo að hann var ráðinn með Frið næstu vertið, 1894, og þá varð Friður með hlutahærri skipum, svo að hann var ráðinn áfram með skipið. Báðar þessar vertíðir reru þeir feðgar, Lárus á Búastöðum og [[Gísli Lárusson]] í [[Stakkagerði]], á Frið og voru ráðnir á skipið vertíðina 1895.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Á nýársnótt 1895 dreymdi föður minn eftirfarandi draum. Hann þóttist vera staddur niðri í [[Anesarviki]], allsnakinn, og liggja þar í sandinum. (Anesarvik var lítil sandfjara norðan við íbúðarhúsið [[Nýborg]], sem náði upp að [[Strandstígur|Strandstíg]]. Þar voru oft settir upp smábátar (jul)). Þangað kom þá til hans [[Guðjón Jónsson (Sjólyst)|Guðjón Jónsson]] formaður í [[Sjólyst]] og fór að skoða hann og athuga. Dró hann þá fimm fjörumaðka út úr holdi hans, en sagðist ekki ná tveimur.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Þegar faðir minn vaknaði á nýársdagsmorgun, mundi hann drauminn mjög skýrt, og varð honum illa við. Bjó hann móður okkar undir það, að eitthvað mjög erfitt myndi mæta sér á árinu og jafnvel að hún ætti að missa sig.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Mynd:Screen Shot 2016-07-13 at 11.07.58.png|450x450px|thumb|center|Áttæringurinn Friður, sem einnig var með barkaróðri. Fremst stendur Pétur Lárusson bóndi, Vestri-Búastöðum. Hann var krúsarmaður og albróðir formannsins Gísla Lárussonar, sem situr í formannssæti við stýri.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Svo byrjar vertíðin á sínum venjulega tíma, 2. febrúar á Kyndilmessu. Margir formenn áttu þá fleiri og færri af sinni skipshöfn uppi á landi, í nærliggjandi sveitum. Landmenn höfðu&lt;br /&gt;
ekki ennþá komist hingað til vers vegna brims við sandana, og svo var það hjá föður mínum, að hann átti 11 af sínum mönnum undir Eyja-fjöllum og í Landeyjum.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Þeir, sem gátu hafið róðra á réttum tíma þessa vertíð, urðu vel fisks varir. Helst fiskaðist á hraununum Mannklakk og Ledd. Þeim, sem ekki gátu byrjað róðra, leið því ekki vel, og var faðir minn og hans menn í þeim hópi. Það varð því að samkomulagi hjá þeim að fá léðan sexæringinn [[Hannibal, áraskip|Hannibal]], sem var sumar- og haustráðrabátur, og hófu þeit þá þegar róðra á honum. Sjö menn voru á Hannibal, og voru það þessir: Gísli Eyjólfsson, Búastöðum, [[Bjarni Jónsson (Ólafshúsum)|Bjarni Jónsson]], vinnumaður í [[Staðarbær|Staðarbæ]] á [[Kirkjubær|Kirkjubæjum]], Gísli Lárusson bóndi, Stakkagerði, [[Jón Brandsson (Oddsstöðum)|Jón Brandsson]] bóndi, [[Oddsstaðir eystri|Eystri-Oddsstöðum]], Lárus Jónsson bóndi, Búastöðum, [[Magnús Vigfússon (Presthúsum)|Magnús Vigfússon]] bóndi, [[Presthús|Presthúsum]] (þau stóðu þá vestast í röð Kirkjubæjanna). Um nafn á einum manninum er ekki full vissa. Um birtingu 9. febrúar var faðir minn búinn að fara tvisvar út og gá til veðurs, en leist ekki á loftslagið og veðurútlit og sagði við mömmu, að hann væri að hugsa um að gefa það eftir í dag að fara á sjóinn. En um fótaferðartíma kom Lárus nábúi hans, með sjóhattinn á höfðinu og sjóbitann í hendinni (tvær flatkökur), bauð góðan daginn og ávarpaði pabba þessum orðum: „Hvað ertu að hugsa, Gísli, Mangi litli og allir&lt;br /&gt;
eru komnir á flug, að kalla.“ (Mangi: Magnús á Vesturhúsum, þá ungur maður að byrja formennsku).&lt;br /&gt;
Þessi frýjunarorð þoldi faðir minn ekki, en hraðaði för þeirra á sjóinn og hélt til fiskileitar á Ledd. Þetta var þriðji róður þeirra á Hannibal.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Mynd:Ísleifur VE 63 - með mest skipaverðmæti Vestmannaeyjabáta árið 1971.png|450x450px|thumb|center|Ísleifur VE 63 - með mest skipaverðmæti Vestmannaeyjabáta árið 1971 - kr. 16.732.000]]&lt;br /&gt;
Á Ledd urðu þeir vel fisks varir og höfðu um 9 fiska hlut, er þeir héldu til lands. Það undarlega skeði, að Lárus á Búastöðum, sem var netfiskinn handfæramaður, varð ekki beins var og dró ekki einn einasta fisk þennan sinn síðasta róður. Það sannaðist því gamli málshátturinn á honum, að bregður hverjum á banadægri.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Um Hannibalsslysið á Leiðinni og björgun þeirra manna, sem af komust, skrifaði [[Einar ríki|Einar Sigurðsson]] í „Gamalt og nýtt“, 1. árg., 7. tbl., des. 1949, eftir frásögn Magnúsar í [[Hlíðarás|Hlíðarási]], sem var háseti á sexæringnum Björgu, sem [[Kristján Ingimundarson]] í [[Klöpp]] var þá að byrja formennsku með. Var þetta hans útdráttur og fyrsti formannsdagur.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Þessa vertíð varð svo faðir minn háseti hjá Guðjóni í Sjólyst, sem þá var formaður með áttæring, og var hann nærstaddur á skipi sínu við björgunina.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Fleiri staðreyndir á ég til um þetta slys, en læt þetta nægja.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;[[Eyjólfur Gíslason (Bessastöðum)|Eyjólfur Gíslason]].&#039;&#039;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Sjómannadagsblað Vestmannaeyja}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=Sj%C3%B3mannadagsbla%C3%B0_Vestmannaeyja_1961/_Aflak%C3%B3ngur_Vestmannaeyja_1906-1929&amp;diff=208438</id>
		<title>Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1961/ Aflakóngur Vestmannaeyja 1906-1929</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=Sj%C3%B3mannadagsbla%C3%B0_Vestmannaeyja_1961/_Aflak%C3%B3ngur_Vestmannaeyja_1906-1929&amp;diff=208438"/>
		<updated>2026-09-25T02:49:21Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: Leiðrétti vitlaust tengd skip&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&amp;lt;big&amp;gt;&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;[[Jón Sigurðsson|JÓN SIGURÐSSON]]:&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;&amp;lt;/big&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;big&amp;gt;&amp;lt;big&amp;gt;&amp;lt;center&amp;gt;Aflakóngar Vestmannaeyja 1906-1929&amp;lt;/center&amp;gt;&amp;lt;/big&amp;gt;&amp;lt;/big&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Það er nú orðin venja síðari árin, að skrá öll aflabrögð og aflakónga, en það nafn hafa þeir hlotið, sem mest hafa fiskað vertíð hverja, og er ekki nema gott um það að segja, að því sé haldið saman. Fram eftir árum var þessu enginn gaumur gefinn. Þess vegna hefur mér dottið í hug að birta nöfn þeirra manna, sem mest fiskuðu frá 1906-1929, að báðum árum meðtöldum. Hér er um 13 menn að ræða og verða þetta ekki neinar ævisögur, en aðeins stiklað á stóru.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Mynd:Þorsteinn Jónsson, Laufási.png|300px|thumb|Þorsteinn Jónsson, Laufási.]]&lt;br /&gt;
Þessir menn voru ákaflega ólíkir hver öðrum, en þeir áttu þó það sameiginlegt, að þeir voru harðduglegir og urðu að treysta á sjálfa sig. Þá voru bátarnir litlir og illa útbúnir að öllu leyti.&amp;lt;br&amp;gt; &lt;br /&gt;
Þetta er 24 ára tímabil, sem um er að ræða og eru því töluvert misjafnar aðstæður, sem menn þessir höfðu við að búa. Fyrstu bátarnir voru um 7 lestir, en um 1929 eru þeir stærstu orðnir 30 lestir.&amp;lt;br&amp;gt; Starfstími þessara manna var mislangur, þeir fyrstu hlutu sína votu gröf, aðrir féllu frá á annan hátt, þriðji hópurinn hætti sjósókn, sá fjórði kembdi hærurnar o. s. frv.&amp;lt;br&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Þorsteinn Jónsson]], [[Laufás|Laufási]], er fæddur í Gularáshjáleigu í Austur-Landeyjum, 14. okt. 1880. Foreldrar hans voru Þórunn Þorsteinsdóttir og Jón Einarsson. Þorsteinn kom þriggja ára með foreldrum sínum til Vestmannaeyja. Um fermingu fór Þorsteinn að stunda sjó, fyrst með [[Hannes Jónsson|Hannesi Jónssyni]] á [[Miðhús|Miðhúsum]] og síðar með [[Magnús Þórðarson (Dal)|Magnúsi Þórðarsyni]] í [[Sjólyst]]. Um aldamótin byrjaði Þorsteinn formennsku á vertíðarskipinu [[Ísak|Ísaki]] og hafði formennsku á því skipi í 5 vertíðir. Þá keypti Þorsteinn fyrsta vélbátinn, sem var [[Unnur VE-80|Unnur I]].&lt;br /&gt;
Þorsteinn varð aflahæstur árið 1906. Formennsku á Unni I. hafði Þorsteinn á hendi til ársloka 1911. Þá keypti hann annan bát, 101/2 tonn að stærð. Þessi bátur hét [[Unnur II]]. Formennsku á henni hafði Þorsteinn til ársloka 1922. Þorsteinn var aflahæstur á Unni II. 1912. Þá keypti Þorsteinn [[Unnur III|Unni III]]. og var með hana í 20 ár. Alla sína formannstíð var Þorsteinn mikill aflamaður. Það má segja, að hann var alltaf í toppnum. Hann er sá eini í Vestmannaeyjum, sem hefur skrifað aflamagn ár hvert, og er fróðleg heimild um aflabrögð frá ári til árs. Þorsteinn sótti fast sjó alla sína formannstíð og var mikið umtalaður fyrir mikla formannshæfileika á allan hátt.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Mynd:Unnur, 7 tonn.png|300px|thumb|Unnur, 7 tonn. Form. Þorsteinn Jónsson, Laufási.]]&lt;br /&gt;
[[Mynd:Unnur VE 150 2.png|300px|thumb|Unnur VE 150.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Friðrik Svipmundsson]], [[Lönd|Löndum]], var fæddur 15. apríl 1871 að Loftsölum í Mýrdal. Foreldrar hans voru Svipmundur Ólafsson og Þórunn Árnadóttir, og hjá þeim ólst hann upp. Til Vestmannaeyja kom hann 1893 og réðst til [[Gísli Lárusson|Gísla Lárussonar]] í [[Stakkagerði]], sem þá var formaður með Vestmannaeyjaskipið [[Friður|FRIÐ]] og réri Friðrik lengi á því skipi, eða þar til hann gerðist formaður, sem mun hafa verið rétt fyrir aldamót. Var hann lengst með vertíðarskipið [[Ísafold|ÍSAFOLD]], en 1906 kaupir Friðrik vélbát með fleiri mönnum, Sá bátur var 71/2 tonn. Þann bát skírði Friðrik [[Friðþjófur|FRIÐÞJÓF]] og hafði hann formennsku á honum til vertíðarloka 1912, eða sex vertíðir. Á þessum bát var Friðrik aflahæstur 1907, 1909 og 1911. Ári síðar kaupir Friðrik 10 lesta bát frá Danmörku, sem hann skírði [[Örn|ÖRN]]. Formennsku hafði Friðrik á honum til vertíðarloka 1920. Þá kaupir hann 15 lesta bát, sem hann skírði FRIÐÞJÓF, og var formaður með hann í þrjár vertíðir. Síðan er hann formaður með [[Atlantis|ATLANTIS]] í tvær vertíðir og eina vertíð með [[Hjálpari|HJÁLPARA]]. Eftir það hættir Friðrik formennsku.&amp;lt;br&amp;gt; &lt;br /&gt;
[[Mynd:Friðrik Svipmundsson, Löndum.png|300px|thumb|Friðrik Svipmundsson, Löndum]]&lt;br /&gt;
[[Mynd:Friþjófur. 7 og hálft tonn.png|300px|thumb|Friðþjófur, 7 1/2 tonn. Form. Friðrik Svipmundsson]]&lt;br /&gt;
- Friðrik var mörg sumur formaður á Seyðisfirði og var þar jafnan aflahæstur. Hann sótti sjó manna fastast, en lenti þó aldrei í slyddum. Hann var manna veðurglöggastur og réri oft þó aðrir sætu í landi og fór þá oft veður batnandi. Það var líka alltítt, að Friðrik kæmi óvenju snemma að landi og þá gerði oft vonzkuveður. Hann var talinn með afbrigðum góður stjórnari. - Friðrik lézt 3. júlí 1935.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Magnús Guðmundsson (Vesturhúsum)|Magnús Guðmundsson]], [[Vesturhús|Vesturhúsum]], var fæddur að Vesturhúsum í Vestmannaeyjum 27. júní 1872. Foreldrar hans voru [[Guðrún Erlendsdóttir (Vesturhúsum)|Guðrún Erlendsdóttir]] og [[Guðmundur Þórarinsson (Vesturhúsum)|Guðmundur Þórarinsson]] og hjá þeim ólst hann upp. Magnús byrjaði snemma að stunda sjó, um fermingaraldur, á opnu skipi. Hann varð fljótlega formaður, lengst á [[Ingólfur, áraskip|INGÓLFI]], eða þar til vélbátarnir komu. 1906 keypti Magnús vélbát með öðrum fleirum, sem hann nefndi [[Hansína VE-100|HANSÍNU]]. Formennsku hafði hann á henni til vertíðarloka 1912, eða í sex vertíðir. Aflahæstur varð Magnús 1908. Aftur byrjaði Magnús vertíðinna 1915 og var með þennan sama bát til vertíðarloka 1916. Þá lét hann smíða 12 lesta bát, sem var [[Hansína VE-200|HANSÍNA II]]. Formennsku hafði hann á henni til vertíðarloka 1921. Eftir það hætti Magnús formennsku. Á yngri árum var Magnús formaður á Austfjörðum. Þar komst Magnús í kynni við þorskalínuna og kom með þá nýjung til Vestmannaeyja. Það mun hafa verið 1898 og varð til þess, að lína var tekin eingöngu í notkun hér í Eyjum, en áður voru hér eingöngu handfæri. Einnig byrjaði Magnús með þeim allra fyrstu að leggja þorskanet í sjó við Eyjar.&amp;lt;br&amp;gt; &lt;br /&gt;
- Magnús var alla tíð heppnis formaður, glöggur og athugull. Magnús lézt 24. apríl 1955.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Mynd:Hansína 7 tonn.png|300px|thumb|Hansína 7 1/2 tonn. Form. Magnús Guðmundsson.]]&lt;br /&gt;
[[Mynd:Magnús Guðmundsson, Vesturhúsum.png|300px|thumb|Magnús Guðmundsson, Vesturhúsum.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Sigurður Ingimundarson (Skjaldbreið)|Sigurður Ingimundarson]], [[Skjaldbreið]], er fæddur í Miðey í Austur-Landeyjum  22. maí 1877. Foreldrar hans voru Þuríður Árnadóttir og Ingimundur Ingimundarson. Til Vestmannaeyja kom Sigurður laust fyrir síðustu aldamót, þá um tvítugt og byrjaði formennsku á áraskipum. Jafnhliða fór Sigurður til sjóróðra til austurlandsins og hóf þar formennsku á opnum bát. Var hann þar formaður mörg sumur. Í Eyjum byrjaði Sigurður formennsku eftir aldamót með eitt af vertíðarskipunum og var formaður á þeim þar til vélbátarnir komu. Þá lét hann smíða vélbát með öðrum fleiri. Þetta var 71/2 tonna bátur, sem [[Vestmannaey|VESTMANNAEY]] hét. Þessum bát hafði Sigurður formennsku á til vertíðarloka 2. maí 1909. Í róðri þann dag kom leki að bátnum svo mikill, að hann sökk. Frönsk skúta bjargaði áhöfninni. Þá fékk Stgurður nýjan bát frá Danmörku 91/2 tonn, sem hann nefndi [[Gnoð|GNOÐ]]. Formennsku á henni hafði Sigurður til vertíðarloka 1919 og var aflahæstur 1910.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Mynd:Sigurður Ingimundarson, skjaldbreið.png|300px|thumb|Sigurður Ingimundarson, Skjaldbreið.]]&lt;br /&gt;
Þá lét Sigurður smíða 13 lesta bát í félagi við [[Árni Sigfússon|Árna Sigfússon]] kaupmann, sem þeir nefndu [[V/b Atlantis|ATLANTIS]]. Þennan bát var Sigurður með til vertíðarloka 1922 og var aflahæstur 1921. Þá lét Sigurður smíða nýjan bát, sem var 21 tonn. Báturinn hét [[V/b Bliki|BLIKI]] og hafði Sigurður formennsku á honum til vertíðarloka 1929. Aflahæstur var Sigurður á þessum bát vertíðina 1923. Þá hætti Sigurður formennsku.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Eins og sjá má hér að framan, var Sigurður mikill aflamaður. Hann var líka mikill sjósóknari, svo mörgum þótti nóg um, því 1910 fékk hann ekki tryggðan bát sinn, GNOÐ, hjá Bátaábyrgðarfélaginu og borið við glannalegri sjósókn. Sigurður lét það ekki á sig fá, en sagði sig úr róðrasamþykktinni og réri alltaf á undan tímanum og var svo langhæstur í lokin, eins og áður segir. Margur leit Sigurð illu auga fyrir að róa á undan öðrum og skemmdu fyrir honum bæði ból og línu, en hann lét það ekki á sig fá og fór sínar leiðir. Sigurður var alla tíð mikill fiskimaður og harðsnúinn sjósóknari.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Mynd:Gnoði 9 tonn.png|300px|thumb|Gnoði, 9 1/2 tonn. Form. Sigurður Ingimundarson.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Magnús Þórðarson (Dal)|Magnús Þórðarson]] í [[Dalur|Dal]], var fæddur að Tjörnum undir Eyjafjöllum 21. sept. 1879. Foreldrar hans voru Kristólína Gísladóttir og Þórður Loftsson. Til Vestmannaeyja kom Magnús laust fyrir aldamótin og réðist á vertíðarskipið [[Ísak, áraskip|ÍSAK]], sem Þorsteinn í Laufási var formaður á. Magnús var á því skipi til 1905, að hann tók við því skipi af Þorsteini og var formaður með það veturinn 1906. Þann vetur pantar Magnús vélbát frá Danmörku ásamt fleiri mönnum. Hann sá, að vélbátarnir höfðu meiri möguleika til aflafanga. Var þetta þriðji vélbáturinn sem kom til Eyja. Bátur þessi hét [[Bergþóra|BERGÞÓRA]] og var 7 1/2 tonn. Kom hann hingað upp vorið 1906. Magnús byrjaði strax róðra á þessum bát og hélt honum úti yfir sumarið. Svo vel gekk honum að afla á þennan bát, að hann og hans félagar áttu hann skuldlausan eftir sumarúthaldið. Á þessum bát hafði Magnús formennsku þar til hann sökk aftan í enskum togara hér við Eyjar í afspyrnuroki 20. febrúar 1908. Allir menn björguðust. Þá fékk Magnús nýjan bát frá Danmörku með sömu eigendum að nokkru leyti. Bátur þessi var 8 1/2 tonn og hét [[karl tólfti|KARL TÓLFTI]]. Þessum báti hafði Magnús formennsku á til vertíðarloka 1914 og var aflahæstur veturinn 1913. Þá kaupir Magnús nýjan bát frá Danmörku og kom hann til Vestmannaeyja 1. ágúst 1914. Þessi bátur hét [[Fram VE|FRAM]] og var 9 1/2 tonn. Magnús átti hann mikið til einn. Þetta var mjög fallegur bátur á þeirra tíma mælikvarða. Magnús byrjaði róðra strax með nýári, eins og margir gerðu í þá daga. Honum brást ekki afli í þeim róðrum, svo enginn fiskaði viðlíka og hann, en 14. janúar 1915 fórst FRAM með allri áhöfn.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Magnús var með beztu fiskimönnum þeirra tíma, og sjósóknari að sama skapi.-&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Þessir fimm formenn, sem hér hefur verið lýst, eru þeir síðustu sem voru formenn með áraskip, og voru mest umtalaðir sem sjósóknarar og aflamenn, bæði í tíð áraskipanna og á fyrstu árum vélbátanna. Þó má segja, að þeir héldu velli alla tíð, sem þeir voru formenn, þó aðrir kæmu síðar, sem ekki urðu þeirra eftirbátar. Vertíðina 1913 fékk Þorsteinn í Laufási 21995 fiska, en Magnús í Dal var eitthvað hærri. Þetta var með lélegustu vertíðum, sem komið hafa í Eyjum.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Mynd:Magnús Þórðarson, Dal.png|300px|thumb|Magnús Þórðarson, Dal.]]&lt;br /&gt;
[[Mynd:Karl tólfti.png|300px|thumb|Karl tólfti, 8 tonn. Form. Magnús Þórðarson, Dal.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Jón Ingileifsson (Reykholti)|Jón Ingileifsson]], [[Reykholt (eldra)|Reykholti]], var fæddur að Skurðbæ í Meðallandi 23. júní 1883. Foreldrar hans voru Þórunn Magnúsdóttir og Ingileifur Ólafsson. Jón kom til Vestmannaeyja 20 ára gamall, til [[Gísli Lárusson|Gísla Lárussonar]] í [[Stakkagerði]] og byrjaði sjómennsku á vertíðarskipinu [[Friður VE-5|FRIÐ]], sem Gísli var formaður fyrir. Á þessu skipi var Jón í margar vertíðir og tók við formennsku á því 1906. Árið eftir kaupir Jón vélbát frá Danmörku með fleiri mönnum og var það [[Eros VE-121|EROS]]. Jón var formaður með hann 1908. Þessi bátur var einna minnstur af þeim bátum, sem þá voru hér. Jón hætti þá formennsku í bili. 1912 kaupir Jón 10 lesta bát frá Danmörku með [[Ársæll Sveinsson|Ársæli Sveinssyni]] o. fl. Þessi bátur hét [[Skuld VE-163|SKULD]] og var Jón með hann til vertíðarloka 1915 eða þrjár vertíðir. Aflahæstur varð Jón 1914. Eftir að Jón hættir við Skuld tók hann við mb. [[Svanur VE-152|SVAN]], sem hann átti einnig part í, og er með hann veturinn 1916. Þá fer Jón í Sjómannaskólann í Reykjavík, og svo vel gekk honum námið, að hann lauk við skólann á einum vetri og var það talið mikið afrek. Jón mun hafa verið annar sá fyrsti frá Vestmannaeyjum, sem tók þetta próf. Jón tók aftur við formennsku á SVAN og var með hann veturinn 1918, en haustið eftir geisaði spánska veikin og Jón lézt úr henni 18. nóvember, aðeins 35 ára gamall. Þau ár sem Jón var formaður, var hann alltaf með þeim aflahæstu. Það er óhætt að fullyrða, að þar fór saman vit og dugnaður.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Mynd:Skuld, 9 tonn.png|300px|thumb|Skuld, 9 1/2 tonn. Form. Jón Ingileifsson, Reykholti]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Guðleifur Elísson]], [[Brúnir|Brúnum]], var fæddur að Yztaskála undir Eyjafjöllum 29. ágúst 1880. Foreldrar hans voru Guðlaug Herónimusdóttir og Elí Hjörleifsson. Guðleifur byrjaði sjómennsku hér í Eyjum um aldamótin á Fjallaskipum, sem héðan gengu, og mun hafa fylgt þeim óslitið þar til vélbátarnir komu. Þá fór Guðleifur á mb. [[Ingólfur|INGÓLF]] til [[Guðjón Jónsson (Sandfelli)|Guðjóns Jónssonar]] á [[Sandfell|Sandfelli]]. 1909 fékk Guðleifur vélbát frá Danmörku í félagi við [[Gísli J. Johnsen|Gísla J. Johnsen]]. Bátur þessi var 7 1/2 tonn og hét [[Lundi VE-141|LUNDI]] og hafði Guðleifur formennsku á honum til vertíðarloka 1912. Veturinn 1915 var Guðleifur með mb. [[Íslendingur|ÍSLENDING]]. Þá vertíð er Guðleifur aflahæstur. En 5. janúar 1916 ferst Guðleifur á ÍSLENDINGI með alla sína skipshöfn, aðeins 35 ára að aldri.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Mynd:Guðleifur Elíson, Brúnum.png|300px|thumb|Guðleifur Elíson, Brúnum.]]&lt;br /&gt;
Guðleifur byrjaði sína sjómennsku á Austfjörðum 1907 á vélbátum og var þar formaður óslitið öll sumur til dauðadags. Þar var hann ævinlega með mestu aflamönnum og aflahæstur. Hann sótti fast sjó og var talinn mikill vitmaður í sínu starfi.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Mynd:Íslendingur, 11 tonn.png|300px|thumb|Íslendingur, 11 tonn. Form. Guðleifur Elíson, Brúnum.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Gísli Magnússon]], [[Skálholt|Skálholti]], er fæddur að Háarima í Ásahreppi, Rangárvallasýslu, 24. júní 1886. Foreldrar hans voru Guðrún Runólfsdóttir og Magnús Eyjólfsson. Gísli kom til Vestmannaeyja um fermingu og byrjaði ungur sjómennsku á opnu skipi. Þar var hann háseti þar til válbátarnir komu. Þá gerðist Gísli meðeigandi í einum þeirra. Sá bátur hét [[Geysir VE|GEYSIR]]. Formaður á honum var [[Ágúst Gíslason]] í [[Hlíðarhús|Hlíðarhúsi]], en Gísli var vélamaður á þessum báti í tvær vertíðir. Þá fékk Gísli bát frá Danmörku í félagi við Gísla J. Johnsen og fleiri. Þessi bátur var 7 lestir og hét [[Ísak|ÍSAK]]. Þennan bát var Gísli með í tvær vertíðir 1909-1910. Veturinn 1911 er Gísli formaður á mb. [[Frí|FRÍ]], sem hann átti einnig part í. Eftir þá vertíð kaupir Gísli bát frá Seyðisfirði, 9 1/2 tonn að stærð. Þennan bát átti Gísli einn. Hann hét [[Hlíðdal Ve-160|HLÍÐDAL]]. Formaður á honum var Gísli til vertíðarloka 1914. Þá lét Gísli smíða 17 lesta bát, sem [[Óskar VE-15|ÓSKAR]] hét. Hann var smíðaður hér í Eyjum. Bátur þessi var kantsettur og kútterbyggður, og er það fyrsti bátur, sem hér var smíðaður með því lagi. Hann var tilbúinn fyrir vertíðina 1915 og hóf Gísli róðra á honum strax eftir áramót. Bátinn varð Gísli að hafa á skipalegunni, því annars staðar flaut hann ekki, því svo var höfnin grunn í þá daga. Gísli hafði formennsku á þessum báti í tvær vertíðir, eða til vertíðarloka 1916 og var aflahæstur þá vertíð. Þá seldi hann ÓSKAR.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Mynd:Gísli Magnússon, Skálholti.png|300px|thumb|Gísli Magnússon, Skálholti.]]&lt;br /&gt;
Næst lét Gísli smíða 12 lesta bát hér í Eyjum og stóð fyrir því sami maður og smíðaði Óskar. Þessi bátur hét einnig ÓSKAR og var hann tilbúinn um áramót 1916-17. Formaður var Gísli á [[Óskar II|ÓSKARI II]]. til vertíðarloka 1920 og var aflahæstur á hann 1917 og 1919. Þá lét Gísli smíða 18 lesta bát, sem var [[Alda|ALDA]] og var formaður með hana til vertíðarloka 1923, en þá seldi hann bát þennan. Þá keypti Gísli 40 lesta bát, sem líka hét ALDA og með hana var Gísli á netum, ýmsum veiðiskap og flutningum. Þessi bátur strandaði síðar. Einnig var Gísli með ýmsa báta, sem hann tók á leigu, svo sem [[Kári|KÁRA]], [[Höskuldur|HÖSKULD]] og [[Bifröst VE|BIFRÖST]]. Loks stundaði Gísli dragnótaveiðar á mb. [[Garðar VE|GARÐARI]], sem hann átti, og er það með því síðasta, sem Gísli var við formennsku. Gísli var mikill sjósóknari alla sína formannstíð og aflamaður með þeim allra beztu hér í Vestmannaeyjum, Hann var ávallt fyrstur með ýmsar nýjungar, sem að sjósókn laut. Hann er búinn að koma með marga góða báta til Eyja. Mér skilst, að það séu 18 bátar og skip, sem Gísli hefur átt sína útgerðartíð hér í Eyjum, þó þeir séu ekki allir taldir hér, og er óhætt að fullyrða, að það er það mesta hjá einum manni hér í Eyjum. Gísli fór aldrei troðnar slóðir. Hann byrjaði á mörgum nýjungum. Það má segja, að hann hafi byrjað fyrstur með net hér, ásamt [[Anders Förland]], þó sú tilraun bæri ekki fullan árangur. Gísli keypti 28 net og lagði þau austur af [[Bjarnarey]], en þegar hann fór að vitja um netin, voru þau horfin, og sá hann þau ekki framar. Nú voru eftir átta net og langaði Gísla til að leggja þau. Fór hann með þau inn fyrir [[Elliðaey]] og vitjaði þeirra daginn eftir. Er hann hafði dregið fjögur net kom skorið, og sá Gísli hin netin aldrei meira. Í þessi 4 net fékk Gísli 180 fiska, og sá hann þá, að hægt mundi að fiska í net við Eyjar. Þetta varð til þess, að Gísli bjó sig út með fullkomna netaútgerð, sem síðar bar mjög góðan árangur. Einnig byrjaði Gísli hér manna fyrstur með dragnót. Það var á mb. [[Ægir|ÆGI]] 1921. Hann var annar sá fyrsti, sem fór með reknet fyrir Norðvesturlandi. Mörgum fleiri nýjungum braut Gísli upp á og verður ekki skráð hér. Gísli var mikill fiskimaður alla sína formannstíð og sjósóknari með þeim allra fremstu.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
[[Árni Þórarinsson (Oddsstöðum)|Árni Þórarinsson]], [[Oddsstaðir|Oddsstöðum]], er fæddur að Fossi í Mýrdal 25. maí 1895. Foreldrar hans voru Þórarinn Árnason og Elín Jónsdóttir. Árni kom til Vestmannaeyja með foreldrum sínum 1908 og settist fjölskyldan að á Oddsstöðum. Árni byrjaði sjómennsku 1915 á mb. [[Gídeon VE-154|GÍDEON]], sem [[Eyvindur Þórarinsson|Eyvindur]] bróðir hans var formaður á, og er á honum tvær vertíðir. Árið 1916 lét [[Jóhann Pétur Reyndal|Jóhann Reyndal]] bakari, sem þá var hér í Eyjum, smíða 12 lesta bát, sem var af sömu gerð og ÓSKAR Gísla Magnússonar. Þessi bátur var tilbúinn fyrir vertíð og tók Árni við formennsku á honum. Þessi bátur hét [[Goðafoss VE-189|GOÐAFOSS]]. Þessir bátar voru mjög vel útbúnir á þeirra tíma mælikvarða. Þeir höfðu báðir bezta netaútbúnað, sem þá var hér, en það mundi ekki þykja mikið nú. Árni tekur við GOÐAFOSSI í vertíðarbyrjun 1917 og er með hann til vertíðarloka 1925. Árni er aflahæstur 1918 og 1920. Þeir höfðu langmestan afla þessi ár ÓSKAR og GOÐAFOSS. Þá var að byrja netaútgerð hér í Eyjum. Það hafa verið 6-8 bátar aðrir með net og þeir allir miklu minni, svo þeir höfðu ekki yfirburði yfir hina. Eftir að Árni hætti formennsku á GOÐAFOSSI tók hann við [[Geir Goði|GEIR GOÐA]], sem var 20 lesta bátur. Árni er með hann vertíðina 1926 og 1927, og er aflahæstur 1926. Þá kaupir Árni línuveiðarann [[Venus|VENUS]], ásamt fleiri mönnum, sem hann hafði formennsku á í þrjár vertíðir, eða til vertíðarloka 1930. Þá hætti Árni formennsku, eftir að hafa verið 15 ár við það starf. Árni sótti sjóinn vel og var mikill fiskimaður alla sína formannstíð.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Mynd:Árni Þórarinsson, Oddstöðum.png|300px|thumb|Árni Þórarinsson, Oddstöðum.]]&lt;br /&gt;
Það skal tekið fram, að 1926, þegar Árni var hæstur á GEIR GOÐA, fékk hann 12800 á línuna og var þá kominn 1. apríl, en alls varð aflinn 57000. Það mundi vera um 500 tonn. Veiðarfærin, sem Árni var með, voru 15-16 bjóð af línu og þrjár trossur 15 neta, svo þetta getur talizt mikill fiskur á 20 tonna bát, og var að mestu aflað á einum mánuði, eða sem næst 400 tonn í apríl.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Mynd:Mb. Goðafoss VE. 189.png|300px|thumb|Mb. Goðafoss VE. 189.]]&lt;br /&gt;
[[Ólafur Ingileifsson]], [[Heiðarbær|Heiðarbæ]], er fæddur að Ketilsstöðum í Mýrdal, 9. júní 1891. Foreldrar hans voru Þórunn Magnúsdóttir og Ingileifur Ólafsson. Ólafur kom fyrst til Vestmannaeyja 1907 og byrjar sjómennsku á vertíðarskipinu [[Olga|OLGU]], sem [[Kristján Egilsson]] á [[Búastaðir vestri|Búastöðum]] var formaður fyrir. Ári síðar fór Ólafur sjómaður á vélbát og var á þeim óslitið til ársloka 1911, og oft vélamaður. 1912 byrjar Ólafur formennsku á mb. SVAN, sem þá var nýr og fallegur bátur að þeirra tíma hætti. Ólafur er svo formaður á honum til vertíðarloka 1913 og hættir þá Ólafur formennsku í bili. En 1916 tekur Ólafur við formennsku á [[Ásdís|ÁSDlSI]], sem þá var einn stærsti bátur hér í Eyjum. Formaður er Ólafur á henni til vertíðarloka 1917. Þá kaupir hann [[Olga Esbjerg|OLGU ESBJERG]] með fleiri mönnum og er formaður á henni til vertíðarloka 1919. Þá kaupir hann mb. FRIÐ og hefur formennsku á honum veturinn 1920. Þá lætur Ólafur og fleiri smíða bát í Reykjavík. Bátur þessi hét [[Karl|KARL]], 14 1/2 tonn. Ólafur var formaður á KARLI til ársloka 1929. Aflahæstur var Ólafur 1922. Þá tók Ólafur við formennsku á [[Geir Goði|GEIR GOÐA]] og var með hann til vertíðarloka 1932. Þá tók Ólafur við formennsku á KARLI aftur og var með hann í þrjár vertíðir. Þá var hann formaður eina vertíð á mb. [[Loki|LOKA]]. Eftir það hætti Ólafur formennsku, eftir að hafa verið formaður í 23 ár. Ólafur var góður fiskimaður alla tíð og á tímabili alltaf í toppnum. Hann sótti sjó vel og var talinn með beztu formönnum sinnar tíðar.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Mynd:Ólafur Ingileifsson.png|300px|thumb|Ólafur Ingileifsson.]]&lt;br /&gt;
[[Mynd:M.b. Karl VE 233.png|300px|thumb|M.b. Karl VE 233.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Pétur Andersen]], [[Sólbakki|Sólbakka]], var fæddur í Fredrikssundi í Danmörku, 30. marz 1887. Faðir hans var Karl Willum Andersen. Pétur kom til Vestmannaeyja 1907 og byrjaði sjóróðra á ýmsum bátum, þó helzt vélamaður. Formennsku byrjaði Pétur á mb. LUNDA, sem var 7 1/2 lesta bátur. Var hann formaður á honum til vertíðarloka 1920. Þá kaupir Pétur bát í félagt við Gísla J. Johnsen. Þetta var 13 lesta bátur, smíðaður í Danmörku og hét [[Skógafoss VE-236|SKÓGAFOSS]]. Pétur var formaður á honum til vertíðarloka 1926. Pétur var aflahæstur á þennan bát 1924. Þá tók Pétur við formennsku á mb. [[Leó|LEÓ]] og var með hann eina vertíð. Eftir það hætti Pétur formennsku og hafði þá verið formaður 16 vertíðir. Pétur var alla tíð góður fiskimaður og sótti vel sjó. Fór hann vel að öllu, sem að sjómennsku laut. Það var almennt talið, að hvergi væri betri umgengni í bát en hjá honum. Vertíðina 1924 er Pétur var aflahæstur, var aflinn hjá honum 66000. Þetta mundi hafa verið hátt í 600 tonn, og er það mikill afli á 13 tonna bát.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Pétur lézt 6. apríl 1955.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Mynd:Peter Andersen, Sólbakka.png|300px|thumb|Peter Andersen, Sólbakka.]]&lt;br /&gt;
[[Mynd:Skógarfoss VE 236.png|300px|thumb|Mynd:Skógarfoss VE 236.png, 13 tonn. Formaður Pétur Andersen, Sólbakka]]&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
[[Valdimar Bjarnason]], [[Staðarhóll|Staðarhóli]], var fæddur að Kársdalstungu í Vatnsdal 17. marz 1894. Foreldrar hans voru Sigríður Hjálmarsdóttir og Bjarni Jónsson. Valdimar kom til Vestmannaeyja um 1914 og byrjaði sjómennsku á mb. [[Óskar|ÓSKARI]] hjá Gísla Magnússyni, en síðan á mb. [[Már|MÁ]] hjá [[Bernódus Sigurðsson|Bernódusi Sigurðssyni]]. Valdimar byrjaði formennsku 1919 á mb. [[Bragi|BRAGA]] og var strax heppinn fiskimaður. Ári síðar er Valdimar formaður á mb. [[Tjaldur VE-225|TJALDI]], sem var þá nýr bátur. En 1921 kaupir Valdimar bát frá Danmörku í félagi við [[Tómas M. Guðjónsson|Tómas Guðjónsson]]. Þetta var 13 lesta bátur og hét [[Lagarfoss VE-234|LAGARFOSS]]. Þennan bát var Valdimar formaður með til vertíðarloka 1927, eða alls 7 vertíðir og var aflahæstur 1925 og aftur 1927. Þá gerðist Valdimar formaður á mb. [[Bjarnarey VE-11|BJARNAREY]], sem þá var nýr bátur. Eigandi hans var Gísli J. Johnsen. Þetta var 30 lesta bátur. Valdimar var formaður á BJARNAREY til vertíðarloka 1929. Þá hætti Valdimar formennsku hér í Eyjum og flutti til Reykjavíkur. Valdimar var mikill heppnismaður, sótti fast sjó og var aflamaður alla sína formannstíð hér í Eyjum.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Mynd:Valdimar Bjarnason, Staðarhóli.png|300px|thumb|Valdimar Bjarnason, Staðarhóli.]]&lt;br /&gt;
 [[Mynd:Lagarfoss I. 12 tonn.png|300px|thumb|Lagarfoss I. 12 1/2 tonn. Formaður Valdimar Bjarnason, Staðarhóli]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Guðjón Jónsson (Heiði)|Guðjón Jónsson]], [[Heiði]], er fæddur í Indriðakoti undir Eyjafjöllum 18. maí 1882. Foreldrar hans voru Elín Jónsdóttir og Jón Arnoddsson. Guðjón kom fyrst til Vestmannaeyja 1898 og var þá sjómaður á Fjallaskipinu [[Trausti|TRAUSTA]], sem [[Friðrik Benónýsson]] í [[Gröf]] var formaður á. Á þessu skipi var Guðjón háseti i þrjár vertíðir. Þá fór Guðjón til [[Finnbogi Björnssson|Finnboga Björnssonar]] í [[Norðurgarður|Norðurgarði]] og var hjá honum eina vertíð. Næst fór hann svo til Sigurðar Ólafssonar á Núpi og þá til [[Magnús Magnússon (Hólshúsi)|Magnúsar Magnússonar]], [[Hólshús|Hólshúsi]], sem þá var formaður fyrir vertíðarskipinu [[Haukur|HAUKI]] og er á því skipi í fjórar vertíðir. Þá kaupir Magnús vélbát frá Danmörku, og er Guðjón einn af eigendunum. Þessi bátur hét [[Portland|PORTLAND]] og kom upp í ágústmánuði 1906. Litu nú eigendur PORTLANDS framtíðina björtum augum. Byrjuðu þeir félagar landferðir um haustið. 17. október fór PORTLAND undir Eyjafjöll í blíðuveðri. í þeirri ferð féll formaðurinn, Magnús Magnússon, fyrir borð og drukknaði.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Mynd:Guðjón Jónsson, Heiði.png|300px|thumb|Guðjón Jónsson, Heiði.]]&lt;br /&gt;
Þá tók Friðrik Benónýsson í Gröf við formennsku á bátnum, en Guðjón var háseti hjá honum til vertíðarloka 1909. Þá tók Guðjón við formennsku á PORTLANDI og var með það veturinn 1910. Þá hætti Guðjón formennsku í bili og gerðist háseti á FRIÐÞJÓFI hjá Friðriki Svipmundssyni og er hjá honum tvær vertíðir, en 1913 tekur Guðjón við formennsku á FRIÐÞJÓFI og er með hann til vertíðarloka 1914. Þá tekur Guðjón við formennsku á mb. [[Gammur|GAMMI]], sem hann var eigandi að ásamt öðrum, og er með hann til vertíðarloka 1918. Þá kaupir Guðjón 12 lesta bát, sem hét [[Kári Sólmundarson VE|KÁRI SÓLMUNDARSON]] og er hann formaður á honum til vertíðarloka 1927. Veturinn 1928 tók Guðjón við formennsku á GEIR GOÐA og var með hann tvær vertíðir 1928-29. Aflahæstur varð Guðjón vertíðina 1928. Með Kap var hann 1930. Þá er hann fjórar næstu vertíðir formaður með báta, sem gerðir voru út frá Faxaflóa, eða til vertíðarloka 1934. Næstu þrjár vertíðir er hann formaður á [[Freyja|FREYJU]], þá með [[Glaður|GLAÐ]] í fimm vertíðir. Með [[Óðinn]] er hann næstu fimm vertíðir, þá með [[Gullveig|GULLVEIGU]] eina vertíð og loks með [[Skallagrímur|SKALLAGRÍM]] eina vertíð. Þá hættir Guðjón formennsku eftir 40 ára skipstjórnarstarf. En samtals var Guðjón sjómaður í 50 ár. En Guðjón var víðar formaður en í Eyjum. Hann var mörg sumur fyrir Norðurlandi. Var þar formaður bæði á þorskveiðum og reknetum. Einnig var Guðjón formaður á Austfjörðum.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Mynd:Geir Goði VE 10.png|300px|thumb|Geir goði VE 10. 20 1/2 tonn. Formaður Guðjón Jónsson, Heiði.]]&lt;br /&gt;
Eins og sjá má af framansögðu hefur Guðjón ekki setið auðum höndum. Hann hefur verið mikill hreystimaður um dagana, aflamaður alla tíð og sjósóknari í fremstu röð. Hefur hann jafnan verið talinn mikill vitmaður við sitt starf.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Magnús Jónsson (Sólvangi)|Magnús Jónsson]], [[Sólvangur|Sólvangi]], var fæddur að Geldingalæk í Borgarfirði 1. september 1875. Foreldrar hans voru Kristín Jónasdóttir og Jón Jónsson. Magnús fór ungur til sjóróðra á Suðurnesjum. Þaðan fór Magnús til sjóróðra austur á Seyðisfjörð og gerðist þar fljótlega formaður, fyrst með sinn eigin bát, en síðar fyrir Sigurð Jónsson á Þórarinsstöðum í mörg ár. Magnús kom fyrst til Vestmannaeyja 1912, þá vélamaður á mb. [[Neptúnus VE-183|NEPTÚNUSI]] og ári síðar á mb. [[Þór|ÞÓR]]. Formennsku í Eyjum hóf Magnús 1914 á [[Ásdís|ÁSDÍSI]], og er með hana til vertíðarloka 1915. Þá lætur Magnús smíða bát í félagi við Gísla J. Johnsen og fleiri. Sá bátur hét [[Gullfoss VE-184|GULLFOSS]] og var 11 lestir að stætð. Magnús var formaður á GULLFOSSI til vertíðarloka 1925. Þá lét Magnús smíða bát í Danmörku með Gísla og öðrum sömu eigendum. Þessi bátur var 16 lestir og hét [[Pipp VE-1|PIPP]] og er Magnús með hann til vertíðarloka 1928. Þá fékk Magnús nýjan 20 lesta bát, sem hann átti hlut í. Hann hét [[Herjólfur VE-276|HERJÓLFUR]]. Með HERJÓLF var Magnús til vertíðarloka 1931 og aflahæstur var hann á HERJÓLF 1929.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Mynd:Magnús Jónsson, Sólvangi.png|300px|thumb|Magnús Jónsson, Sólvangi.]]&lt;br /&gt;
[[Mynd:Herjólfur VE 276.png|300px|thumb|Herjólfur VE 276. 21 1/2 tonn. Formaður Magnús Jónsson, Sólvangi.]]&lt;br /&gt;
Þá tók Magnús við formennsku á [[Gunnar Hámundarson, bátur|GUNNARI HÁMUNDARSYNI]] og var með hann eina vertíð. Þá var Magnús formaður á ATLANTIS eina vertíð. Hafði þá Magnús verið formaður 20 vertíðir í Vestmannaeyjum.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Magnús sótti sjó af miklu kappi og var alla tíð með allra beztu fiskimönnum Eyjanna. Magnús lézt 6. febrúar 1946.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ég hef nú tekið saman aflakóngana frá 1906-1929. Eins og tekið er fram hér að framan, var ekki ætlazt til, að þetta yrði nein ævisaga þeirra, heldur aðeins stiklað á stóru. Það hefði sjálfsagt verið hægt að segja meira um þessa menn og þessi málefni, en hér verð ég að láta staðar numið. Bið ég svo lesendur velvirðingar á því, sem hér hefur verið skráð.&amp;lt;br&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Aflakóngar eftir áraröð 1906—1929&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
1906 Þorsteinn Jónsson, Laufási.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
1907 Friðrik Svipmundsson, Löndum.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
1908 Magnús Guðmundsson, Vesturhúsum.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
1909 Friðrik Svipmundsson, Löndum.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
1910 Sigurður Ingimundarson, Skjaldbreið.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
1911 Friðrik Svipmundsson, Löndum.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
1912 Þorsteinn Jónsson, Laufási.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
1913 Magnús Þórðarson, Dal.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
1914 Jón Ingileifsson, Reykholti.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
1915 Guðlaugur Elíson, Brúnum.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
1916 Gísli Magnússon, Skálholti.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
1917 Gísli Magnússon, Skálholti.&amp;lt;br&amp;gt; &lt;br /&gt;
1918 Árni Þórarinsson, Oddsstöðum.&amp;lt;br&amp;gt; &lt;br /&gt;
1919 Gísli Magnússon, Skálholti.&amp;lt;br&amp;gt; &lt;br /&gt;
1920 Árni Þórarinsson, Oddsstöðum.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
1921 Sigurður Ingimundarsson, Skjaldbreið.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
1922 Ólafur Ingileifsson, Heiðarbæ.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
1923 Sigurður Ingimundarsson, Skjaldbreið.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
1924 Pétur Andersen, Sólbakka.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
1925 Valdimar Bjarnason, Staðarhóli.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
1926 Árni Þórarinsson, Oddstöðum.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
1927 Valdimar Bjarnason, Staðarhóli.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
1928 Guðjón Jónsson, Heiði.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
1929 Magnús Jónsson, Sólvangi.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Sjómannadagsblað Vestmannaeyja}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=Eros_VE-79&amp;diff=208437</id>
		<title>Eros VE-79</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=Eros_VE-79&amp;diff=208437"/>
		<updated>2026-09-25T02:37:40Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&#039;&#039;&#039;Eros&#039;&#039;&#039; var fysti vélbáturinn í Vestmannaeyjum. Hann var smíðaður af Páli Þorkelssyni í Reykjavík 1904. Var hann 3—3½ tonn að stærð með lítilli Möllerupsvél. Eigendur voru [[Gísli J. Johnsen]] kaupmaður, [[Ágúst Gíslason (Valhöll)|Ágúst Gíslason]] og Sigurður Sigurðsson útvegsmenn. Eros, kallaður Rosi var aldrei gerður út til fiskveiða. Síðari tilraunir með vélbáta, þá helst [[Unnur VE-80|m/b Unnur]], leiddu til þess að vélbátaútgerð blómstraði í Vestmannaeyjum.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Árið 1908 kom til Eyja annar bátur sem nefndist einnig [[Eros VE-121|Eros VE 121]].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Skip]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=J%C3%B3n_Ingileifsson_(Reykholti)&amp;diff=208436</id>
		<title>Jón Ingileifsson (Reykholti)</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=J%C3%B3n_Ingileifsson_(Reykholti)&amp;diff=208436"/>
		<updated>2026-09-25T02:32:44Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: Breytti Skuld Eros og Svan&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Mynd:Jón_Ingileifsson.jpeg|thumb|300px|Jón Ingileifsson]]&lt;br /&gt;
Jón Ingileifsson, [[Reykholt (eldra)|Reykholti]] í Vestmannaeyjum, fæddist 23. júní 1883 og lést 18. nóvember 1918. Jón var fæddur að Auðnum í Meðallandi og var sonur hjónanna [https://timarit.is/page/1251302 Ingileifs Ólafssonar] f. 17. apríl 1852 í Bakkakoti í Meðallandi, d. 9. mars 1944 í Reykjavík, og [[:Mynd:KG-mannamyndir 15253.jpg|Þórunnar Magnúsdóttur]] f. 12. ágúst 1857 á Ytri-Lyngum í Meðallandi, d. 29. desember 1941 í Görðum í Mýrdal. Þau gengu í hjónaband 24. september 1881 og eignuðust sex börn: &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# Jón Ingileifsson&lt;br /&gt;
# Elínu Ingileifsdóttur, f. 21. september 1884 á Grímsstöðum á Fjöllum, d. 4. febrúar 1971 í Manitoba, Kanada.&lt;br /&gt;
# [[:Mynd:KG-mannamyndir 3945.jpg|Guðrúnu Ingileifsdóttur]], f. 27. ágúst 1886 í Norðurhjáleigu í Álftaveri,, d. 16. nóvember 1918 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# [[:Mynd:KG-mannamyndir 16292.jpg|Magnús Ingileifsson]], f. 4. febrúar 1888 í Norðurhjáleigu í Álftaveri, d. 15. desember 1967 &lt;br /&gt;
# [[:Mynd:KG-mannamyndir 6489.jpg|Kristínu Ingileifsdóttur]], f. 2. apríl 1889 í Norðurhjáleigu, Álftaveri, d. 27. des. 1988 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# [[Ólafur Ingileifsson|Ólaf Ingileifsson]], f. 9. júní 1891 á Ketilsstöðum, Dyrhólahr., d. 14. feb. 1968 í Vestmannaeyjum. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón fæddist á því eina ári sem fjölskyldan bjó að Auðnum og áttu þá aðeins fimm eða sex ær, tvo hesta og höfðu kú á leigu. Efnin voru svo lítil að þeim var gefin mjólk handa Jóni allan fyrsta veturinn hans. Skömmu síðar var ákveðið að leita sér lífsviðurværis austur í Múlasýslu snemmvors 1884. Ferðin var ákaflega erfið; Þórunn sat á hesti með Jón ungan í kjöltunni og jafnframt barnshafandi, og Ingileifur þurfti mesta hluta leiðarinnar að ganga. Þau voru nánast félaus og reiddu sig mikið á gestrisni fólks á leiðinni. Sú för skilaði sér engu fyrir fjölskylduna og snéru þau aftur í Meðallandið um sumarið. Fjölskyldan bjó lengst af við mikla fátækt. Aðstæður þeirra urðu svo erfiðar að þrjú af börnum þeirra voru tekin frá þeim ung og komið fyrir hjá öðrum. Þórunn minntist þess síðar sem einnar sárustu reynslu ævi sinnar. Vorið 1892 skildu þau Ingileifur samvistum og fór Þórunn til Heiðmundar Hjaltasonar á Suður-Götum í Mýrdal. Eftir það bjuggu þau Ingileifur aldrei saman aftur, þótt þau skildu ekki formlega að lögum. Börnin ólust því að nokkru leyti upp sitt á hvorum staðnum. Guðrún systir Jóns lést úr spænsku veikinni 16. nóvember 1918, aðeins tveimur dögum áður en Jón sjálfur lést af sama sjúkdómi.   &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tvítugur fór Jón til Vestmannaeyja og hóf sjómennsku á [[Friður|Friði]] hjá [[Gísli Lárusson|Gísla Lárussyni]] í [[Stakkagerði]]. Hann var formaður á honum árið 1906. Árið 1907 keypti hann [[Eros VE-121|Eros]] frá Danmörku og var formaður þar veturinn 1908. Árið 1912 keypti Jón vélbátinn [[Skuld VE-163|Skuld]] og var formaður á honum í þrjár vertíðir. Tók hann þá við [[Svanur VE-152|Svani]] sem hann átti fjórðungs hlut í, og var formaður á honum árin 1916 og 1918. Jón var annar í Vestmannaeyjum sem tók fiskimannapróf í Stýrimannaskólanum í Reykjavík. Tók hann það á aðeins einum vetri og var það talið mikið afrek. Jón var fenginn til að stýra skipinu Skaftfellingi til Víkur í Mýrdal og reyndist þetta vera hans hinsta ferð, en er hann snéri aftur heim var hann fárveikur. Jón lést úr spænsku veikinni, einungis 35 ára gamall. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Þau ár sem Jón var formaður, var hann alltaf með þeim aflahæstu. Það er óhætt að fullyrða, að þar fór saman vit og dugnaður. Jón kenndi einnig [[Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1966/ Fyrsta stýrimannanámskeið í Vestmannaeyjum árið 1918|Íslenzku]] á fyrsta stýrimannanámskeiði Vestmannaeyja 1918. Jón var atorkumikill og kappsamur maður. Hið besta vildi hann gera fyrir alla og sinnti öllum verkefnum sem hann tók að sér, af alúð. Hann stóð fast með eigin hugsjón og var með mikinn drifkraft til allra verka. Skapstór þótti hann, en vildi jafnframt að hver hlutur væri rétt og vel af hendi leystur. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var einn af þeim 45 hugsjónarmönnum sem tóku þátt í að stofna Ísfélag Vestmannaeyja og einn af þeim 72 mönnum sem stofnuðu Smiðjufélag Vestmannaeyja. Loks tók hann þátt í þeirri söfnun meðal landsmanna sem varð grundvöllur að stofnun Eimskipafélags Íslands.   &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var einnig mikill íþróttamaður. Á Þjóðhátíð Vestmannaeyja árið 1910 sigraði hann í glímu og var síðar talinn meðal ágætustu glímumanna Eyjanna. Hann var jafnframt einn þeirra sem ruddu knattspyrnunni braut í Vestmannaeyjum. Á fyrsta Íslandsmótinu í knattspyrnu árið 1912 lék Jón sem hægri framvörður með liði KV, forvera ÍBV. Ferðin til Reykjavíkur tók tvo daga og var keppnin hin harðasta, en með þátttöku sinni lögðu Jón og félagar hans grunn að knattspyrnusögu Vestmannaeyja. Árið eftir, 9. september 1913, var Jón einn 33 stofnenda íþróttafélagsins Þórs.  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón Ingileifsson kvæntist [[Elín Einarsdóttir (Reykholti)|Elínu Einarsdóttur]] 23. desember 1906. Hófu þau búskap sinn á [[Dalbær|Dalbæ]], en reistu þau Reykholt hið eldra árið 1910 með góðra vina hjálp og var flutt inn í það 1911. Hjónin eignuðust þrjár dætur, en aðeins ein þeirra komst á legg. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# Stúlka, f. andvana 21. nóvember 1909 í Dalbæ.&lt;br /&gt;
# [[Unnur Jónsdóttir (Reykholti)|Unnur Sigrún Jónsdóttir]], f. 6. júní 1912 í Reykholti, d. 16. febrúar 1995 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# Jóna Elín Jónsdóttir, f. andvana 3. október 1916 í Reykholti.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var aflakóngur árið 1914. Fráfall Jóns var fjölskyldunni mikið áfall og sérstaklega Elínu. Sat hún þá eftir 36 ára gömul með Unni, aðeins sex ára, en hinar tvær dætur þeirra höfðu fæðst andvana. Sýndu Eyjamenn fjölskyldunni í Reykholti þá samstöðu og kærleika sem einkennir Eyjaskeggja og hlúðu vel að fjölskyldunni. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Heimildir| &lt;br /&gt;
* Jón Sigurðsson. Aflakóngar Vestmannaeyja 1906-1929. &#039;&#039;Sjómannadagsblaðið 1961.&#039;&#039; 10. árg. &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;Sjómannablaðið Víkingur.&#039;&#039; Farmanna- og Fiskimannasamband Íslands.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Formenn]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Aflakóngar]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Útgerðarmenn]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk fætt á 19. öld]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk dáið á 20. öld]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=Sj%C3%B3mannadagsbla%C3%B0_Vestmannaeyja_1998/%C3%8D_%C3%BAtger%C3%B0_me%C3%B0_%C3%B3bilandi_bjarts%C3%BDni_og_%C3%BE%C3%BAsund_kr%C3%B3nur_%C3%AD_vasanum_-_Svipmyndir_af_%C3%81rs%C3%A6li_Sveinssyni&amp;diff=208435</id>
		<title>Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1998/Í útgerð með óbilandi bjartsýni og þúsund krónur í vasanum - Svipmyndir af Ársæli Sveinssyni</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=Sj%C3%B3mannadagsbla%C3%B0_Vestmannaeyja_1998/%C3%8D_%C3%BAtger%C3%B0_me%C3%B0_%C3%B3bilandi_bjarts%C3%BDni_og_%C3%BE%C3%BAsund_kr%C3%B3nur_%C3%AD_vasanum_-_Svipmyndir_af_%C3%81rs%C3%A6li_Sveinssyni&amp;diff=208435"/>
		<updated>2026-09-25T02:32:06Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: Breytti Skuld link&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&amp;lt;big&amp;gt;[[Guðmundur Sv. Hermannsson]]&amp;lt;/big&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;big&amp;gt;&amp;lt;big&amp;gt;Í útgerð með óbilandi bjartsýni og þúsund krónur í vasanum&amp;lt;/big&amp;gt;&amp;lt;/big&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Svipmyndir af [[Ársæll Sveinsson (Fögrubrekku)|Ársæli Sveinssyni]] á Fögrubrekku&#039;&#039;&#039;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Það er drepið á skrifstofudymar hjá [[Gísli J. Johnsen|Gísla J. Johnsen]], útgerðar- og verslunarmanni í Vestmannaeyjum, dag einn árið 1912. Fyrir utan stendur 18 ára unglingur með stóra framtíðardrauma. Gísli býður honum sæti og spyr hvað hann geti gert.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
„Geturðu ekki pantað fyrir mig bát?&amp;quot; segir unglingurinn. &amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
„Fyrir hvern?&amp;quot; hváir Gísli. &amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
„Fyrir mig&amp;quot; svarar ungi maðurinn. &amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
„Fyrir þig, áttu nokkuð?&amp;quot; spyr Gísli. &amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Þá dregur unglingurinn þúsund krónur upp úr vasanum og leggur á borðið. „Það hefur margur byrjað með minna&amp;quot; segir Gísli, sem sjálfur var aðeins um tvítugt þegar hann hóf verslunarrekstur og útgerð. Hann afræður að hjálpa unga manninum og útvegar honum 10 tonna   mótorbát frá Danmörku, smíðaðan í Frederikssundi, en stærri báta fluttu dönsku póstskipin ekki hingað til lands. Kominn í heimahöfn kostar báturinn 7.955 krónur og útgerðarmaðurinn ungi, og meðeigendur hans tveir, skulda því mestallt bátsverðið. Hann ákveður því að skýra bátinn sinn viðeigandi nafni: [[Skuld VE-163|Skuld]].&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Þannig hóf Ársæll Sveinsson á Fögrubrekku í Vestmannaeyjum útgerð sína sem átti eftir að vaxa og margfaldast eftir því sem árin liðu. Og auk þess að standa fyrir umfangsmiklum fyrirtækjarekstri var Ársæll einn af forustumönnum bæjarfélagsins um áratuga skeið. Hér á eftir er þess freistað að draga upp svipmynd af þessum manni þótt augljóslega sé um lauslegt riss að ræða. Stuðst er við ritaðar og munnlegar frásagnir þeirra sem þekktu hann og einnig við viðtal við Ársæl sem birtist í Morgunblaðinu árið 1968.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ársæll Sveinsson fæddist í Uppsölum í Vestmannaeyjum á gamlárskvöld árið 1893, sonur hjónanna Sveins Jónssonar trésmiðs, sem ættaður var frá Steinum undir Eyjafjöllum, og Guðrúnar Runólfsdóttur húsmóður sem ættuð var frá Maríubakka í Vestur-Skaftafellssýslu. Systkinin urðu fimm, Sveinn, Sigurveig, Júlíana, Ársæll og Sigurður. Fjölskyldan fluttist að Sveinsstöðum í Vestmannaeyjum þar sem Ársæll ólst upp. Sveinn, faðir Ársæls, virðist ekki hafa unað hag sínum vel í Vestmannaeyjum þótt hann og fjölskylda hans hefðu komið sér þar ágætlega fyrir. Þegar Ársæll var fimm ára gamall hélt Sveinn einhverra erinda til Reykjavíkur með millilandaskipi eins og þá tíðkaðist, kom aldrei aftur til Eyja og skildi við Guðrúnu skömmu síðar. Í Reykjavík varð Sveinn umsvifamikill byggingarmeistari og byggði þar hús sem enn standa. Þá stofnaði hann timburverslunina Völund ásamt öðrum og rak lengi í félagi við Svein son sinn sem tók síðar við fyrirtækinu. Sveinn Jónsson giftist þrívegist eftir að hann fór til Reykjavíkur en eignaðist ekki fleiri börn. Þau Guðrún höfðu lítil samskipti eftir þetta en báru þó gagnkvæma virðingu hvort fyrir öðru alla ævi.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Í Vestmanneyjum sat Guðrún Runólfsdóttir eftir með börn sín, það yngsta aðeins nokkurra mánaða gamalt. Meðlag með fimm börnum var um 250 krónur yfir árið sem hrökk eðlilega skammt og Guðrún hóf því fiskverkun og útgerð báts í félagi við aðra og tók einnig að sér hjúkrun erlendra sjómanna. Þá urðu börnin snemma að hjálpa við að draga björg í bú. Ársæll sagði síðar frá því að á heimilinu hefði ekki verið neinn íburður í meðlætinu en alltaf verið nóg að borða.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Þessar aðstæður hafa vafalaust sett mark sitt á börnin á Sveinsstöðum. Ársæll og systkini hans þurftu snemma að hjálpa við að draga björg í bú og hann þróaði með sér ríka ábyrgðartilfinningu og heiðarleika og þá staðfestu vissu að hægt væri að sigrast á öllum erfiðleikum með vinnusemi, áræði og bjartsýni.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Guðrún Runólfsdóttir mun hafa verið ákveðin kona og eru til sögur um það. Enskur togari var eitt sinn tekinn í landhelgi við Vestmannaeyjar. Afli bátsins var gerður upptækur og boðinn upp og Guðrún fór til uppboðsins ásamt Ársæli syni sínum, og nokkrir karlar komu einnig til uppboðsins.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Fiskurinn var settur í hrúgur með 100 fiskum í hverri og hófst uppboðið með því að boðnar voru upp þrjár hrúgur. Þá stökk Guðrún fram með krepptan hnefann og sagði: „Bjóðið þið á móti konunni?&amp;quot; Karlarnir tóku sér nokkurt hlé en gengu síðan til hennar og spurðu: „Guðrún á Sveinsstöðum. Hvað ræður þú við mörg boð?&amp;quot; Það kom nokkuð á Guðnínu en eftir nokkra umhugsun sagðist hún ráða við sex boð og þau fékk hún.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Vélbátaöld í Eyjum&#039;&#039;&#039;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Um þessar mundir varð mikil breyting á útgerð í Vestmannaeyjum þegar vélbátar tóku við af árabátum. Fyrsti vélbáturinn kom til Eyja árið 1904 og fékk nafnið Eros en var kallaður Rosi. Hann var rúm 3 tonn að þyngd með svonefndri Möllerupsvél, í eigu Gísla J. Johnsens, Ágústs Gíslasonar og Sigurðar Sigurðssonar. Báturinn gekk ekki að vonum eigendanna og sérstaklega var vélin ógangviss og hávaðinn af henni illþolandi enda enginn hljóðkúturinn. Það kom fljótlega í ljós að Rosi var ónothæfur til veiða á vetrarvertíð. En sama sumar kynntist Þorsteinn Jónsson útgerðarmaður í Laufási vélbáti á Seyðisfirði sem virtist reynast betur og ákvað ásamt fjórum mönnum öðrum að kaupa 7,23 tonna vélbát með 8 hestafla Danvél sem nefndur var Unnur. Sama ár sótti Sigurður Sigurfinnsson hreppstjóri 14 tonna vélbát til Noregs. Reynslan af bátunum var góð, bæði voru mun færri menn í áhöfn þegar ekki þurfti að róa og vélbátarnir gátu oft róið þegar aðrir urðu að sitja heima. Því fjölgaði vélbátunum ört í Eyjum eftir þetta: árið 1907 voru þeir orðnir 18 og yfir 30 árið eftir.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Þegar vélbátaöldin hófst í Eyjum var tekin upp sú nýjung að ráða drengi til að hjálpa til við að beita línuna og áttu þeir að beita tvö bjóð hver þegar róið var. Fyrstu beitudrengirnir voru ráðnir árið 1905 á Unni, þeir Ársæll Sveinsson og Hannes Hansson í Landakoti, sem voru báðir 11 ára, og Jóhann Pálmason í Stíghúsi sem var 9 ára. Til er mynd sem tekin var af beitustrákunum þremur 61 ári síðar.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Næstu þrjú árin var Ársæll beitningadrengur á útvegi móður sinnar og hann sótti einnig fyrsta mótornámskeiðið sem haldið var í Vestmannaeyjum á vegum Fiskifélagsins. Á sumrin reri hann, eins og fleiri unglingar, á smáferjum með Ólafi í Nýborg og Jakobi Tranberg. Ársæll hafði mikinn hug á að stunda framhaldsskólanám og vildi fara í Verslunarskólann í Reykjavík. Sveinn faðir hans hljóp undir bagga, eins og hann gerði þegar börn hans vildu til náms, og Ársæll settist í Verslunarskólann 17 ára gamall um haust og var í skólanum fram að jólum. Þá fór hann heim til Eyja í jólaleyfi, það var komin vertíð og sjórinn kallaði auk þess sem heimilisaðstæður voru erfiðar og skyldan bauð Ársæli að vinna. Það varð því úr að hann fór ekki aftur í skólann.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Útgerð og formennska&#039;&#039;&#039;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Og nú var útgerðarsaga Ársæls að hefjast. Ársæll eignaðist fyrsta bátinn, Skuld VE 163, árið 1912 og átti hann að hálfu á móti Sveinbirni Jónssyni frá Dölum og Jóni Ingileifssyni í Reykholti sem var formaður á Skuldinni fyrstu þrjár vertíðirnar. Sjálfur var Ársæll vélstjóri, eða mótoristi eins og það var kallað þá, í þrjú ár en tók síðan við formennsku og var sex vertíðir með Skuldina.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Ársæll þótti snemma efnilegur og kappsmikill formaður og sækja sjóinn með góðu samblandi af gætni og hörku. Það var eftirsótt að vera hjá Sæla, eins og hann var kallaður, og sumir hásetar hans voru með honum alla formannstíð hans, í tvo áratugi.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Hann var raunar aflasæll á fleiri sviðum en þorskveiðum og segir sagan að þegar Heimalandið var opnað fyrir lundaveiði árið 1917, eftir 30 ára friðun, var Ársæll einn 24 veiðimanna sem stunduðu þar lundaveiði um sumarið. Hann var næsthæstur veiðimanna og munaði aðeins 100 fuglum á veiði hans og Jóns Péturssonar frá Þorlaugargerði sem var annálaður lundaveiðimaður. Hjá þeim báðum var sumarveiðin um 50 kippur eða um 5.000 fuglar.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ársæll eignaðist sinn annan bát, Frans VE 159, árið 1919. Þetta var 10 tonna eikarbátur sem hann keypti af Gunnari Ólafssyni &amp;amp; Co. Og árið eftir seldi hann gömlu Skuld og lét smíða 16 tonna bát í Danmörku í félagi við Sigurð bróður sinn og Magnús Ísleifsson í London. Ársæll fór til Frederikshavn í júní 1921 til að sækja bátinn en brá heldur í brún þegar þangað var komið því aðeins var búið að leggja kjöl og bönd. En þá var drifið í að smíða bátinn og einum mánuði og þremur dögum síðar fór Ársæll með nýja Skuld VE 263 til Íslands og var formaður á bátnum næstu sex ár.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Ísleifarnir grænu&#039;&#039;&#039;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Árið 1927 seldi Ársæll Skuldina og keypti sinn fyrsta Ísleif. Þetta var 30 tonna eikarbátur, smíðaður í Reykjavík árið 1916, og var búinn línulagningarrennu, þeirri fyrstu Í Eyjabát. Þetta þótti mikil tækninýjung sem gerbreytti línulengdinni og þar með aflabrögðum og létu allir aðrir smíða slíka rennu í báta sína. Báturinn hafði verið á Ísafirði en Ársæll keypti hann af Landsbankanum í Reykjavík. Síðar sagði Ársæll svo frá:&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
„Ég fór til Reykjavíkur til að ganga frá kaupunum og þar sem ég var á gangi á götu stoppaði mig maður og spurði mig hvort ég væri ekki Ársæll Sveinsson. Ég játti því og þetta var þá Magnús heitinn Thorberg en hann hafði átt Ísleif áður. Hann sagði mér að þetta væri happafleyta og bað mig um tvennt í sambandi við bátinn: Að breyta ekki nafninu Ísleifur og ekki heldur litnum á bátnum sem var grænn. Hvort tveggja hef ég haldið og það hefur reynst mér vel. Og reyndar hef ég gætt Litarins svo vandlega að ég hef látið mála nýmálaða báta aftur, ef mér hefur eitthvað þótt athugavert við litinn.&amp;quot;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Það reyndist rétt sem Magnús Thorberg sagði að Ísleifur var happaskip. Ársæll var formaður á Ísleifi í þrjár vertíðir og fékk á honum sinn stærsta róður, um 8.000 fiska í fjórar 15 neta trossur. Alls eignaðist Ársæll fimm Ísleifa áður en yfir lauk. Þann síðasta, 243 lesta stálskip, sótti hann til Noregs árið 1967, þá 73 ára gamall, og sigldi honum heim en þetta skip, sem þótti þá eitt glæsilegasta fiskiskip íslenska flotans, bar sama nafn og númer og sá fyrsti: Ísleifur VE 63. Það skip, sem nú ber þetta nafn, er m.a. í eigu Leifs, sonar Ársæls, sem haldið hefur sömu venju og faðir hans og lætur mála bátinn grænan og gulan; raunar er sérstakt málningarnúmer geymt í Slippfélaginu með rétta græna litnum.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Haldið í land&#039;&#039;&#039;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Upp úr 1930 stóð heimskreppan sem hæst og þá voru erfiðir tímar í íslenskum sjávarútvegi. Ársæll stóð um tíma tæpt eins og aðrir útgerðarmenn, en komst af vegna þess að hann var sjálfur við formennsku. En eitt af mörgum fórnarlömbum kreppunnar var velgjörðarmaður Ársæls, Gísli J. Johnsen, sem var með umsvifamikla útgerð í Vest¬mannaeyjum og í Reykjavík auk þess sem verslun hans átti mikið undir sjávarútvegi. Árið 1930 voru eignir Gísla seldar nauðungarsölu að kröfu viðskiptabanka hans og Gísli fluttist frá Vestmannaeyjum þar sem hann hafði um árabil rekið eina stærstu verslun á Íslandi.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Ársæll seldi Frans árið 1930 en keypti árið eftir nýjan 13 tonna bát, Sísí, og var með hann í þrjú ár en fór þá í land til að sinna stöðugt umfangsmeiri rekstri fyrirtækis síns. Ársæll hafði frá upphafi útgerðar sinnar verkað aflann af bátum sínum sjálfur og fékk húsnæði við Formannasund og hafði þar fiskverkun þar til hann byggði sjálfur fiskverkunarhús við Strandveg.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Þetta fyrsta fiskverkunarhús Ársæls kom nokkuð við sögu bæjarstjórnar Vestmannaeyja síðar. &amp;lt;br&amp;gt;Formannasund var í upphafi óhrjálegt króasund og árið 1930 var ákveðið að breikka götuna. Þetta þótti einhver erfiðasta vegarlagning í Eyjum því að mikið þurfti að sprengja til að ná nægilegri breidd. Finnbogi Rútur Þorvaldsson verkfæðingur, faðir Vigdísar Finnbogadóttur fyrrv. forseta, gerði teikningar að götunni, en hann vann mikið við hafnargerð og hafnarviðgerðir í Eyjum á þessum árum. Gatan var skýrð upp og nefnd Formannabraut eftir andlitslyftinguna. Leyft var að tvö hús við götuna mættu standa, fiskhús Ársæls og verslunin Boston þar sem Einar Sigurðsson hóf verslun sína. Húsin tvö stóðu þó lengur en ætlað var í fyrstu því að Boston var rifið 1964 og fiskhúsið 1969. Formannabraut fór svo undir hraun í gosinu árið 1973. Við Strandveg rak Ársæll timburverslun sem hann stofnaði árið 1925, skipasmíðastöð ásamt dráttarbraut sem stofnuð var árið 1941 og þar var einnig skrifstofuhúsnæði og verbúð. Þegar árin liðu varð Ársæll umsvifamesti útgerðarmaður í Eyjum og til viðbótar þeim bátum, sem þegar hafa verið nefndir, eignaðist hann Ísleif II VE 36, 59 lesta eikarbát, árið 1954 og Ísleif III VE 336, 59 lesta eikarbát, árið 1955, báða í félagi með Lárusi og Sveini sonum sínum. Með þeim átti hann einnig Guðrúnu VE 163, 49 lesta eikarbát, sem fórst við Landeyjasand árið 1953 og var það eini báturinn í eigu Ársæls sem hlaut þau örlög. Einn átti Ársæll Leif VE 200, 19 lesta eikarbát, frá 1940 til 1950, Gísla J. Johnsen VE 100, 25 lesta eikarbát, frá 1957 til 1967, og Ísleif IV, 216 lesta stálskip, sem hann keypti árið 1964.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Forusta í bæjarstjórn&#039;&#039;&#039;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Eins og er með marga athafna- og hugsjónamenn tók Ársæll mikinn þátt í félagsstörfum hvers konar, þó einkum eftir að hann kom í land. Hann settist í hafnarnefnd Vestmannaeyja árið 1929 og sat þar í þrjá næstu áratugi, oftast sem formaður. Þá var hann kosinn í bæjarstjórn Vestmannaeyja fyrir Sjálfstæðisflokkinn árið 1938 og sat þar til 1962, þar af var hann forseti bæjarstjórnar árin 1954-62. Hann var einnig um árabil framkvæmdarstjóri Björgunarfélags Vestmannaeyja, hann var formaður Bátaábyrgðarfélags Vestmannaeyja og var fulltrúi á fiskiþingi svo að eitthvað sé nefnt. Ársæll hafði ákveðnar pólitískar skoðanir. Þannig mun honum ekki hafa líkað vel að lengi var Alþýðuhúsið eina samkomuhúsið í Vestmannaeyjum, sérstaklega eftir að elstu börn hans fóru að komast á legg og sækja þar samkomur. Hvort sem það var ástæðan eða ekki beitti hann sér af krafti fyrir byggingu Samkomuhúss Vestmannaeyja sem var vígt árið 1938 og vann sjálfur við byggingu þess, fékk fólk til að leggja byggingunni lið gegn hlutabréfum í húsinu, og fór einnig í ferðir til Reykjavíkur til að afla efnis og fjármagns og gekkst í ábyrgð fyrir lánum til byggingarinnar. En í störfum sínum í bæjarstjórn gætti hann þess að mismuna ekki um bjóðendum sínum eftir stjórnmálaskoðunum. Petrónella, dóttir hans, minnist þess að eitt sinn kom kona að Fögrubrekku, gerði boð fyrir Ársæl og spurði hann allæst hvernig hann gæti hugsað sér að vinna með þessum kommúnistum í bæjarstjórninni. Ársæll spurði á móti hvort henni dytti í hug að hann ætti bara að sinna sjálfstæðismönnum. Sér bæri skylda til að sinna öllum bæjarbúum, í hvaða flokki sem þeir væru.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Bæjarfulltrúar leituðu gjarnan ráða hjá Ársæli þótt hann og sjálfstæðismenn væru í minnihluta því að menn töldu sig geta treyst því að hann réði þeim heilt. Hins vegar mun Ársæll hafa þótt nokkuð einráður þegar hann var í meirihluta og hlusta lítið á minnihlutamenn eða taka undir tillögur þeirra, og sjalfsagt hefur hann ekki heldur alltaf spurt samflokksmenn sína álits. Hvað sem því leið kaus bæjarstjórnin hann einróma heiðursborgara Vestmannaeyja á sjötugsafmæli hans árið 1963, en í nærri átta áratuga sögu bæjarstjórnarinnar hafa aðeins átta einstaklingar hlotið þennan heiður.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Við höfum einhver ráð&#039;&#039;&#039;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Hafnarmálin voru meginviðfangsefni Ársæls í bæjarstjórninni.  Hafnarskilyrði í Vestmannaeyjum voru ekki upp á marga fiska eftir að bátarnir fóru að stækka, eins og Ársæll þekkti vel af eigin raun, einkum eftir að hann fékk Ísleif. Sérstaklega voru skilyrði til löndunar slæm. Bæjarstjórnin samþykkti árið 1934 að kaupa dýpkunarskip en undirbúningur að þeim kaupum var raunar langur. Upp úr því kom mikill skriður á hafnarframkvæmdir í Eyjum og Ársæll sagði síðar að dýpkunarskipið, sem hafnarnefndin gaf nafnið Vestmannaey, hefði verið besti banki Vestmanneyinga.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Eitt þeirra verka, sem Ársæli var einkum þakkað, var viðgerð á syðri hafnargarðinum sem skemmdist árið 1942 í vetrarbrimi. Brotnaði 10 metra langt og 3 metra breitt stykki og féll fram og kom mikil glufa í garðinn. Samþykkti bæjarstjórnin að láta fara fram viðgerð og var leitað til Ársæls að hafa umsjón með framkvæmdinni, sem hann gerði ásamt Axel Sveinssyni verkfræðingi. Til að fylla glufuna var lagður vegur upp í blágrýtisskriðu vestan við Fjósaklett og mulningurinn fluttur fram á hafnargarðinn. Þangað var einnig flutt steypuhrærivél og hrærð í henni steypa sem sett var í fjóra stóra poka sem kallaðir voru pylsur. Pylsunum var svo komið fyrir í glufunum og stórgrýti sett meðfram þeim. Þetta var mikið verk og dýrt og tók nokkra mánuði og á meðan sást Ársæll lítið heima hjá sér nema á matmálstímum.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Þá hvatti Ársæll mjög til þess að hefju framkvæmdir við uppfyllingu fyrir botni hafnarinnar þar sem nú er Friðarhöfn.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Guðlaugur Gíslason, sem lengi starfaði með Ársæli í bæjarstjórninni, skrifaði síðar að það sem einkenndi Ársæl, sérstaklega í sambandi við afskipti hans af hafnarframkvæmdum í Eyjum, hafi einkum verið þrennt. Hann hafi verið raunsær, verkséður og óvenjulega bjartsýnn og óragur þótt djarft væri teflt. Þegar hann mætti á fundum, hvort heldur voru nefndarfundir eða í bæjarstjórn, hafi hann borið með sér hressandi blæ sem örvaði til athafna og daða. Iðulega, þegar verið var að ræða fyrirhugaðar hafnarframkvæmdir og menn verið með vangaveltur um áætlun Vitamálaskrifstofunnar um heildarkostnað og hvernig ætti að komast fram úr því, þá enduðu þær bollaleggingar með því að Ársæll sagði: „Piltar. Við skulum ekki vera að eyða meiri tíma í þetta. Ef við höfum tök á að kaupa hið erlenda efni, sem með þarf, og koma því heim, þá höfum við einhver ráð með að koma því fyrir og framkvæma verkið.&amp;quot; Og það gekk alltaf eftir.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Þessi persónueinkenni Ársæls komu oft í ljós. Þegar ákveðið var að byggja nýtt áhaldahús bæjarins árið 1954 var það teiknað 10 metra breitt og þegar grafa átti fyrir grunninum kom Ársæll, sem þá var forseti bæjarstjórnar á staðinn. Hann skrefmældi húsbreiddina og sagði: „Húsið er of mjótt, við breikkum það um tvo metra.&amp;quot; Þetta var gert og eftir að húsið var tekið í notkun átti Ársæll oft leið þangað inn, skrefmældi þá stundum 10 metra, kallaði í næstu menn og sagði: „Haldiði það sé munur að hafa þessa tvo metra aukalega!&amp;quot;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bjartsýnin var raunar eins konar lífsmottó Ársæls. Hann sagði eitt sinn að það væri ekki dýrast að vera fátækur, það væri dýrast að vera ekki bjartsýnn og skorta von. Því ættu allir leggjast á eitt og draga fram ljósu hliðarnar í lífsbaráttunni og sýna landinu, fólkinu og hafinu alúð í samskiptum og verkum.&lt;br /&gt;
Ársæll var einnig gæddur ríkri kímnigáfu og hafði gaman af góðlátlegri stríðni. Ef hann var þungur á brún var það oftast vegna þess að veðurguðirnir voru honum ekki hagstæðir. Sjálfur sagðist hann alltaf hafa verið deigur við að róa í vondu veðri því það gerði ekki neitt gagn. „Veðrið varð annar hluti af manni og það fór margt eftir því&amp;quot; sagði hann.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Líf og fjör á Fögrubrekku&#039;&#039;&#039;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Ársæll festi ráð sitt snemma. Árið 1913 sá hann unga stúlku í bænum sem honum leist vel á. Þetta var Laufey Sigurðardóttir, 18 ára gömul, sem hafði þá skömmu áður komið til Vestmannaeyja til að vinna á Franska spítalanum svonefnda, en systir hennar, Lilja, var búsett í Eyjum. Laufey var ættuð af Suðurnesjum en ólst upp hjá fósturforeldrum í Reykjavík. Ársæll leitaði Laufeyju uppi og það leið ekki á löngu áður en þau ákváðu að giftast. Ársæll sagði síðar að hann hefði krækt í konu sína með dósaávöxtum. Svo ung hjónaleysi þurftu sérstakt konungsbréf til að fá að giftast. Það fengu þau Ársæll og Laufey og gengu í hjónaband 31. desember 1913, á tvítugsafmæli Ársæls. Þau byrjuðu búskap í kjallaranum í Kirkjulandi hjá hjónunum Láru Guðjónsdóttur og Birni Finnbogasyni, en fljótlega hófu þau að byggja eigið hús, Fögrubrekku við Vestmannabraut, þar sem þau bjuggu æ síðan. Á Fögrubrekku var nóg að snúast enda margt í heimili. Börn þeirra Laufeyjar og Ársæls urðu níu. Elstur var Lárus Ársæll, fæddur 1914 en hann lést 1990, þá Sveinn fæddur 1915 en hann lést 1968, Guðrún fædd 1920 en hún lést 1927, Petrónella fædd 1921, Ásta Skuld fædd 1925 en hún lést 1928, Guðrún Ásta fædd 1929 en hún lést 1977, Leifur fæddur 1931, Guðný Lilja fædd 1933 og Ársæll fæddur 1936. Það tíðkaðist lengi að útgerðarmenn veittu húsaskjól þeim aðkomuvertíðarmönnum sem unnu við útveg þeirra. Þetta gerði Ársæll allt fram á fimmta áratuginn þegar hann byggði verbúð við Strandgötu, og því var oft þröngt á þingi á Fögrubrekku. Mest munu hafa verið 24 karlmenn í heimili fyrir utan fjölskylduna og þá var matast við langborð og þurfti að tví- eða þrísitja til borðs. Á meðan sátu börnin á gólfinu og biðu þess að fá mat því að mennirnir gengu fyrir. Það var lítið næði en reynt að leysa úr hvers manns vanda. Eitt sinn kvartaði vermaður yfir því að geta hvergi sest niður til að skrifa bréf. Laufey sagði honum þá að fara upp í svefnherbergi þeirra hjónanna sem var nánast eini staðurinn í húsinu þar sem ekki var krökkt af fólki.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Börnin voru snemma látin taka þátt starfinu enda nóg að gera í tengslum við atvinnureksturinn. Þau voru vakin klukkan sjö á morgnana og send til þeirra verka sem vinna þurfti í það og það skiptið: út á stakkstæði að stakka, breiða fisk, vinna í heyskap en Ársæll hélt kýr og hesta, stafla timbri o.s.frv. Þá var nóg að gera við heimilisstörfin, þvo þvott, elda mat og hugsa um kostgangarana.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Ársæll hefur sjálfsagt verið nokkuð strangur faðir á nútímamælikvarða og hann ætlaðist til þess að börn sín leggðu mikið á sig, en þó ekki um of og brýndi m.a. fyrir þeim að taka ekki fleiri fiska á börurnar en þau hefðu handleggi til. Og í endurminningunni er barnæska þeirra fyrst og fremst skemmtilegur tími og stöðugt líf og fjör. Þegar synir hans fjórir komust á legg fóru þeir allir til starfa við rekstur fyrirtækjanna. Laufey lést árið 1962 eftir langvinn veikindi og þá tók Ásta að sér húsmóðurskyldurnar á Fögrubrekku. Þótt margt breyttist við fráfall Laufeyjar hélt Ársæll áfram þeim sið, sem þau höfðu haft alla búskapartíð sína, að bjóða fjölskyldum þeirra til veislu að&lt;br /&gt;
Fögrubrekku á gamlárskvöld.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Undir það síðasta voru þetta mannmargar samkomur þegar barnabörnin og barnabarnabörn höfðu bæst í hópinn. Þessar samkomur voru tilhlökkunarefni þeirra yngstu allt árið. Þar var matast við langborð í stofunni og eftir matinn settist fólk að spilum og öðrum skemmtunum langt fram eftir nóttu. Á miðmætti var haldin mikil flugeldasýning í garðinum þar sem gjarnan fóru á loft afgangar af skiparakettunum úr bátunum.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Síðustu æviárin átti Ársæll við veikindi að stríða en ekkert dró úr áhuga hans a sjónum og öllu því sem honum tengdist. Ásta ók Arsæli reglulega í Fordinum hans á bryggjurnar og á hverjum morgni var það hans fyrsta verk að fara með kíki í litla útsýnisgluggann á norðurvegg Fögrubrekku og fylgjast með bátunum.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ársæll lagðist sína síðustu legu um páskaleytið 1969. Honum líkaði illa að vera í rúminu þegar vetrarvertíðin stóð sem hæst og sagði við Lilju dóttur sína: ,,Liggur ekki Ársæll í leti og það er páskahrota!&amp;quot; En hann réð ekki við manninn með ljáinn frekar en aðrir og lést 14. apríl 1969, 75 ára að aldri.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Við ritun þessarar greinar var m.a. stuðst við eftirtaldar ritaðar heimildir:&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Saga Vestmannaeyja I—II. Sigfús M. Johnsen. Reykjavík 1989.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Við Ægisdyr I-II. Haraldur Guðnason. Reykjavík 1991.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Aldahvörf í Eyjum. Þorsteinn Jónsson. Vestmannaeyjar 1958&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Íslensk skip 1-4. Jón Björnsson. Reykjavfk 1990. &amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Það er dýrast að skorta bjartýni. Rætt við Ársæl Sveinsson útvegsbónda á Fögrubrekku í Vestmannaeyjum. Árni Johnsen. Morgunblaðið 1968.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Ársæll Sveinsson útgerðarmaður Vesmannaeyjum - minning. Guðl. Gíslason. Morgunblaðið 1969.&amp;lt;br&amp;gt; &lt;br /&gt;
Heiðursborgari Vestmannaeyja Ársæll Sveinsson útgerðarm. Páll Scheving. Fylkir 1969.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Aldarminning. Ársæll Sveinsson útgerðarmaður. Davíð Ólafsson. Morgunblaðið 1993. Ómerkt grein eftir E.G. (Einar Gíslason).&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Sjómannadagsblað Vestmannaeyja}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=Sj%C3%B3mannadagsbla%C3%B0_Vestmannaeyja_1957/_%C3%9Dmsir_erfi%C3%B0leikar&amp;diff=208434</id>
		<title>Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1957/ Ýmsir erfiðleikar</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=Sj%C3%B3mannadagsbla%C3%B0_Vestmannaeyja_1957/_%C3%9Dmsir_erfi%C3%B0leikar&amp;diff=208434"/>
		<updated>2026-09-25T02:19:55Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: rangur Eros skráður&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;big&amp;gt;&amp;lt;center&amp;gt;[[Þorsteinn Jónsson (Laufási)|ÞORSTEINN JÓNSSON]], [[Laufás|LAUFÁSI]]:&amp;lt;/center&amp;gt;&amp;lt;/big&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;big&amp;gt;&amp;lt;big&amp;gt;&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;Ýmsir erfiðleikar&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;&amp;lt;/big&amp;gt;&amp;lt;/big&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;I&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Orðið útilega hefur víst frá því land byggðist haft í sér fólgna dulda ógn, og mun svo ennþá, þó komið sé fram á 20. öldina. Er þetta að vonum, því svo margir menn og konur hafa á umliðnum öldum komizt í hann krappan við að liggja úti, og afdrifin fyrir alltof marga, sem í þá raun hafa ratað, hefur orðið aldurtili eða örkuml.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Þó hér í Eyjum sé nær óþekkt að menn hafi legið úti milli bæja, voru þó aðrar útilegur alltíðar, eftir að vélbátaútvegurinn hófst hér. Voru þessar útilegur ekkert skemmtiatriði, hvorki fyrir þá sem úti lágu, á litlum og illa útbúnum bátum án allra þæginda, þegar vetrarstormarnir hömuðust í öllu sínu veldi, og hamfarir sjávarins voru eftir því.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Þá ekki síður fyrir þá, sem í landi biðu á milli vonar og ótta um afdrif þeirra, sem ekki höfðu náð lendingu. Hef ég oft heyrt konur og fleiri segja, að þessar nætur hafi þeim orðið hinar lengstu og þungbærustu, sem þau hafi lifað, og þetta er eðlilegt, því óvissan heilar nætur um afdrif ástvina og meðbræðra er flestu geigvænlegra.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Til þess að menn nú á dögum skilji, hvernig á þessum útilegum stóð hér í Vestmannaeyjum á fyrstu árum vélbátaútgerðarinnar, skal bent á sem aðalorsakir, hinir litlu og veikbyggðu vélbátar, sem sótt var á af dæmafáu kappi og hörku, svo var við að etja hina tíðu og stríðu austanstorma, sem mjög herja á Vestmannaeyjar og eru sérlega hættulegir vegna staðhátta hér. En af austanáttinni stafar hin erfiða sjóleið fyrir [[Ystiklettur|Yztaklett]], þegar vestan fyrir Eyjar er komið, sem endaði síðast á [[Leið|Leiðinni]], sem varð fljótt ófær, þegar austanstormarnir voru í algleymingi, en það var einmitt í þeim, sem allar útilegurnar, að einni undanskilinni, áttu sér stað. Sama gegndi einnig um hin tíðu sjóslys og bátstapa, því að þangað til 12. apríl 1944, að tveir vélbátar fórust héðan í suðvestanátt, hafði öllum hlekkzt á í austanveðrum.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Það er fátt, sem gefur gleggri hugmyndir um þær miklu framfarir, sem orðið hafa hér í Eyjum á öllum verklegum sviðum, en einmitt sú breyting, sem orðið hefur hér á, því síðan 1928 hafa engar teljandi útilegur átt sér stað. En munurinn nú og áður, þó bátar nái ekki heimahöfn að kvöldi, að geta nú að mestu fylgzt með líðan áhafnarinnar, ásamt margvíslegu öryggi til hjálpar og leiðbeiningar, ef í harðbakka slær.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Þess í stað urðu menn á fyrstu 20 árum vélbátaútvegsins hér að berjast í þessum útilegum, flestir ljóslausir, sambandslausir við aðra, hálfsvangir og kaldir, og þó verst að vita af óttanum, sem grúfði yfir þeim, sem heima biðu.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Fyrstu vélbátaútileguna hér í Eyjum hreppti ég, sem þetta rita, ásamt fjórum hásetum mínum, aðfaranótt 6. júlí 1906. Komumst við illan leik upp undir [[Þrælaeiði|Eiðið]] um kl. 12 um nóttina í stórviðri af austri. Ég gerði þó tilraun til að komast austur fyrir Yztaklett, því heimilisástæður mínar voru þær, að konan mín lá á sæng, — en varð frá að hverfa.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Þetta var á „&#039;&#039;[[m/b Unnur|Unni I]]&#039;&#039;“, sem var hálfopin og svo þægindasnauð sem mest mátti verða, ekkert skýli, nema afþiljaðir báðir endar, þó vatnsþéttir að mestu, í framendanum gátu fjórir menn haft skjól, tveir á bekkjum sitt hvoru megin, og tveir á gólfinu, engin hlýja, lítill matur, en nóg vatn. Aftur í bátnum gat einn maður setið hjá vélinni, sem alltaf var höfð í gangi, þó að við lægjum fyrir akkeri, fyrir innan [[Miðklettur|Kambinn]], svo nærri landi sem hægt var, þó á nógu dýpi.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Um morguninn fór að lygna, komum inn á höfnina um kl. 7, höfðum verið taldir af. Það var líka eðlilegt, því rokið var mikið og lítið álit á þessum fleytum í byrjun. Þar sem þessi fyrsta útilega átti sér stað um hásumarið og í hlýju veðri, er álitamál, hvort vert er að kalla þetta útilegu, enda líðan okkar góð, þótt ekki væri þurr blettur á nokkrum okkar, því slík hafði ágjöfin verið.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Ekkert bar svo sögulegt við á þessu sviði, þangað til 20. febrúar 1908; bar öskudaginn upp á þann dag, sem var blíður að morgni, svo allir bátar reru, en fór svo, að fjöldi báta lágu úti, flestir hér fyrir innan Eiðið. Veðrið var af austri og fór síharðnandi þá á daginn leið, svo að mörgum veittist örðugt að komast í landvar af [[Heimaey]]; var ég einn af þeim, en það voru um 20 vélbátar, sem ekki náðu höfn og neyddust því til að liggja úti, en áreiðanlegt er, að þeir nær 100 menn, sem úti lágu þessa nótt, voru ekki öfundsverðir og því síður aðstandendur þeirra, sem í landi biðu og flestir gjörðu sér vonir um, að þeir mundu koma fram, því svo var veðurofsinn mikill, þegar dimma tók, að ekkert sást. Menn í landi, sem brutust inn á Eiði, vissu, að nokkrir vélbátanna höfðu komizt upp undir um kvöldið, en hverjir það voru eða hvað margir, vissi enginn.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Ég hef þegar lýst að nokkru útbúnaði þeim, sem var á „Unni I“, þegar ég lá á henni innan við Kambinn í júlímánuði 1906, en nú, 1908, hafði verið sett þilfar í hana alla, en útbúnaður að öðru leyti óbreyttur, og þannig var útbúnaður hinna vélbátanna, sem úti lágu þessa minnisstæðu nótt. Sömuleiðis var stærð allra vélbátanna, sem úti lágu, svipuð, frá 6—9 tonnum, flestir með 8 hestafla vélum, þó einstaka með 10 hestöflum.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Þar sem þetta var eina útilegan, sem ég hreppti, að undanteknu því, sem fyrr er frá sagt, varð mér þessi nótt allminnisstæð. Þó höfðum við það á Unni miklu betra en allir þeir aðrir vélbátar, sem þarna lágu úti, því að við lágum fyrir akkeri innan við Kambinn, fast við bergið, því að alda af vestri var engin, en svo leiddi miklar hviður þangað sem við lágum, að allt ætlaði um koll að keyra.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Svo höfðum við líka góðan hlut, eða það þótti okkur, sem hinir bátarnir höfðu víst ekki, en það var ágætt togböjuljósker, sem logaði glatt alla þessa löngu nótt, en á hinum bátunum öllum, sem ég hafði þá enga hugmynd um, hve voru margir, sáust engin ljós, þó ég efi ekki, að flestir þeirra hafi haft kertaljósker, eins og ég hef hér fyrr lýst þeim. En hvað megnaði birta af einu kertaljósi í þeim ósköpum, sem á gengu, þegar sjóinn skóf eins og lausamjöll?&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;[[Mynd:Þannig_litu_fiskibátar.png|600px]]&amp;lt;/center&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;Þannig litu fiskibátarnir í Vestmannaeyjum út fyrir 40 árum. Gott hefir verið fyrir formennina á þessum litlu bátum að vita af hinu stóra og trausta björgunarskipi Eyjanna, e/s „Þór“, sem œtíð var reiðubúið til hjálpar, ef eitthvað bar út af.&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Á skipalegunni fyrir Eiðinu, þar sem markaður er akkerisstaður á flest sjókort yfir Vestmannaeyjar, lágu þessa nótt togarar með björt ljós. Einn þeirra var togarinn Mars frá Reykjavík, skipstjóri hans var [[Eldeyjar-Hjalti|Hjalti Jónsson]]. Hann hafði um kvöldið, áður en veðrið komst í algleyming, hitt vélbátinn [[Njáll VE-120|Njál VE 120]], með bilaða vél, og dró hann upp undir Eiðið og lagðist þar fyrir akkerum grunnt á legunni, því Hjalti Jónsson var vel kunnugur hér við Eyjar, en um nóttina sökk Njáll aftan í togaranum og tapaðist, en mennirnir björguðust. Njáll var alveg nýr, um 8 tonn að stærð með 8 hestafla vél; hann var með þilfari, en þó fór hann svona. Söm urðu einnig örlög [[Bergþóra VE-88|Bergþóru VE 88]] þessa nótt, vélin í henni hafði einnig bilað, kom enskur togari henni til hjálpar og dró hana upp undir [[Ofanleitishamar]], hvar hún sökk og tapaðist aftan úr togaranum, en mennirnir björguðust.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Svo var rokið mikið um nóttina, að togararnir, sem voru fyrir Eiðinu, lágu fyrir tveimur akkerum, og urðu þó að hafa hálfa ferð áfram á vélum sínum til að haldast þarna við. Það voru því aðeins ljósin á togurunum og svo ljósið á Unni, sem útilegubátarnir höfðu sér til leiðbeiningar; gekk það næst kraftaverki, að ekki skyldu verða árekstrar þarna um nóttina.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Þegar komið var fram undir morgun og veðrinu dálítið farið að slota, bilaði vélin í [[Portland VE-97|Portland VE 97]]; rak það óðfluga að landi, en áður en það rakst á klettana, tókst vélbátnum [[Austri VE-99|Austra VE 99]] með frábæru snarræði að koma bandi yfir í Portlandið og draga það frá landi; munaði þarna mjóu að illa færi.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Formaður á Portlandi var [[Friðrik Benónýsson (Gröf)|Friðrik Benónýsson]] í [[Gröf]], en á Austra [[Ritverk Árna Árnasonar/Helgi Guðmundsson (Dalbæ)|Helgi Guðmundsson]] í&lt;br /&gt;
Dalbæ. Annars varð ekkert manntjón í þessu veðri; mátti það teljast Guðs mildi, eins og menn stóðu þá höllum fæti gegn ofviðrunum að öllu leyti.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Fjárhagstjónið, sem hlauzt af tapi hinna tveggja vélbáta, sem fórust þessa nótt, og svo hins þriðja, sem fórst með allri áhöfn þann 1. apríl, varð svo mikið, að nærri hafði riðið [[Bátaábyrgðarfélag Vestmannaeyja|Bátaábyrgðarfélaginu]] að fullu; hefur það aldrei á sínum langa starfsferli komizt jafnhætt fjárhagslega.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Þá var ekki síður tilfinnanlegt tjón þeirra, sem misstu farkosti sína snemma á vertíðinni og þar með atvinnuvonir sínar.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Sú lýsing, sem hér hefur verið gefin af þessum fyrstu útilegum vélbáta hér við Eyjar, getur einnig að mestu leyti átt við þær aðrar útilegur, sem Eyjasjómenn urðu að sætta sig við öðru hvoru næstu 20 árin. Þó varð þegar eftir hina miklu útilegu 1908 breyting til batnaðar á útbúnaði vélbátanna, því farið var að setja í hásetaskýlið lítil hitunartæki, bæði til að hita kaffi við dagleg störf og ylja upp hinar þröngu og köldu vistarverur. Svo þegar vélbátarnir stækka, er farið að setja rekkjur í þá, batnaði við þetta að mun líðan manna, og þá ekki sízt þegar úti var legið.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;II&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Það sem hér eftir verður skráð um útilegur og hrakninga vélbáta héðan úr Eyjum, er að mestu eftir minnisblöðum [[Jón Sigurðsson (Vestmannabraut)|Jóns Sigurðssonar]], sem hefur lagt mikla rækt við að halda til haga ýmsum fróðleik um vélbátaútgerðina hér á liðnum árum.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Þann 20. febrúar 1911 reru allir vélbátar hér í Eyjum, því veður var gott. Er á daginn leið, skall á austan rok með mikilli fannkomu, voru bátarnir að koma inn á höfnina fram eftir deginum. Um kvöldið vantaði þó fimm vélbáta, vonuðu menn að þeir hefðu náð upp undir Eiðið. Þó sást nær ekkert til skipa sem þar lágu, þó farið væri þangað, svo var veðrið og bylurinn mikill, og hélzt þetta við sama alla nóttina, þangað til um morguninn, að veðrið lægði og birti. Komu þá fjórir vélbátanna eftir langa og stranga nótt. Þeir voru: [[Eros VE 121]], formaður [[Sigurður Sverrisson]], [[Lundi VE-141|Lundi VE 141]], formaður [[Guðleifur Elíasson]] frá [[Brúnir|Brúnum]], [[Farsæll VE-134|Farsæll VE 134]], formaður [[Bergsteinn Bergsteinsson]] frá Tjörnum og [[Ásdís VE-144|Ásdís VE 144]], formaður [[Þórður Jónsson (Bergi)|Þórður Jónsson]], [[Berg|Bergi]].&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
En þá vantaði einn vélbátinn, sem var [[Norræna VE-131|Norröna VE 131]], formaður með hana var [[Jóhann Einarsson (Gjábakka)|Jóhann Einarsson]] á [[Gjábakki|Gjábakka]]. Þegar tíminn leið og hún kom ekki fram, var hún talin af. En á þriðja degi kom enskur togari með hana í eftirdragi, hafði hann fundið hana á reki vestur á móts við Selvog. Var áhöfnin furðu hress, þó skipverjar væru bæði matar- og vatnslausir í þessum hrakningum. Báturinn var með bilaða vél, olíulaus, hafði verið notuð til að lægja sjó, brotið mastur og rifin segl, svo að ástand hans, sem aðeins var 8 tonn að stærð, mátti ekki verra vera. Geta má nærri, hvernig aðstandendum þessara manna sérstaklega hefur liðið þessa daga.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Þann 6. marz 1913 hvessti af austri með mikilli snjókomu; allir vélbátarnir náðu þó höfn, nema [[Kristbjörg VE 112]]. Formaður með hana var [[Magnús Magnússon (Felli)|Magnús Magnússon]] á [[Fell|Felli]]. Hann treysti sér ekki til að taka land, andæfði því alla nóttina hér vestur af Eyjum. Þótti mikið afrek að skila áhöfn og bát heilu í höfn daginn eftir, því veðrið var með afbrigðum vont, en Kristbjörg aðeins 8 tonn að stærð og útbúnaður að flestu lélegur.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Snemma í febrúar 1914 vantaði úr róðri v.b. [[Jóhanna VE-148|Jóhönnu VE 148]], fór því v.b. [[Gammur VE-174|Gammur VE 174]] að leita hennar, fann hana hér vestan Eyja með bilaða vél, kom með hana morguninn eftir. Veður ekki mjög vont, formaður með Jóhönnu var [[Jakob Sigurðsson]], en með Gamminn var [[Illugi Hjörtþórsson]].&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Aðra útilegu í febrúar hreppti v.b. [[Trausti VE-175|Trausti VE 175]], vélin í honum var í ólagi, hann komst þó án hjálpar undir [[Þrælaeiði|Eiðið]] og lá þar um nóttina í vondu veðri. Formaður með Trausta var [[Guðmundur Helgason (Heiðardal)|Guðmundur Helgason]].&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Þriðju útileguna seint í febrúar 1914 fengu vélbátarnir [[Enok VE-164|Enok VE 164]] og [[Olga VE-139|Olga VE 139]]. Tildrögin voru þau, að v.b. Enok vantaði úr róðri, fór því Olga að leita hans og fann hann fyrir vestan Eyjar, dró hann upp undir Eiðið, lágu báðir bátarnir þar yfir nóttina, komu inn á höfnina þá bjart var orðið, austan stormur. Formaður á Enok var Þórður Jónsson á Bergi, en á Olgu var formaður [[Guðmundur Jónsson (Háeyri)|Guðmundur Jónsson]] [[Háeyri]].&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Þá skeði það einnig 1914, laugardaginn fyrir páska, þegar v.b. [[Agða VE-146|Agða VE 146]] var á heimleið úr fiskiróðri austan fyrir Eyjar, að vélin bilaði, rak bátinn fyrir straumi um nóttina, því veður var stillt. Fór þá að hvessa af austri, svo þeim tókst að sigla undir [[Ofanleitishamar]] og leggjast þar fyrir akkeri. En nokkru síðar slitnaði báturinn upp, því komið var ofsarok, rak nú Ögðu undan stormi og sjó. Þegar komið var vestur fyrir [[Einidrangur|Einidrang]], kom enskur togari, sem bjargaði mönnunum, en skeytti ekkert um bátinn. Á öðrum degi kemur enskur togari heim til Eyja með Ögðu í eftirdragi, sem hann hafði fundið á reki, vonuðu menn þá, að áhöfn bátsins hefði verið bjargað, sem og síðar kom í ljós, þegar annar enskur togari kom með mennina heila á húfi. Formaður með bátinn var [[Gunnar Marel Jónsson|Gunnar M. Jónsson]].&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Þann 20. marz 1915 reru flestir vélbátar héðan úr Eyjum. Er á daginn leið hvessti mjög af norðri og gjörði hörkufrost. Allir náðu þó höfn, nema v.b. [[Höfrungur VE-138|Höfrungur VE 138]]. Þar sem enginn vissi, hvar leita skyldi bátsins, og veðurofsinn mjög mikill, fór enginn að leita hans. En enskur togari kom með bát og áhöfn síðla dags daginn eftir, fann hann Höfrung undir seglum, með brotinn sveifarás, djúpt út af Dyrhólaey. Þeir voru sannarlega heimtir úr helju, því þeir höfðu haft vonda og erfiða nótt, sérstaklega vegna þess mikla íss, sem nær hafði sökkt bátnum. Varð áhöfnin, með lélegum áhöldum, að hamast við að brjóta klaka alla nóttina; kom sér vel, að þarna voru hraustir drengir að verki. Formaður með Höfrunginn var [[Björn Erlendsson (Þinghól)|Björn Erlendsson]] frá Vík í Mýrdal.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Þann 6. janúar 1916 lá úti í afspyrnuveðri af austri v.b. [[Happasæll VE-162|Happasæll VE 162]]. Formaður [[Árni Finnbogason]]. Happasæll ásamt v.b. [[Íslendingur VE-161|Íslending VE 161]] höfðu farið til að bjarga v.b. [[Sæfari VE-157|Sæfara VE 157]], sem var á reki með bilaða vél. V.b. Íslendingur fórst í þessari ferð með allri áhöfn, en Happasæl hrakti undan Eyjum með Sæfarann í eftirdragi. Um nóttina urðu þeir á Happasæl að sleppa Sæfaranum eftir að hafa bjargað áhöfn hans. Áttu þeir á Happasæl hina erfiðustu nótt, en komust þó til Eyja daginn eftir.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Árið 1916, þann 9. apríl, gjörði afspyrnurok af austri með mjög mikilli fannkomu. Lágu þá úti tveir vélbátar. V.b. Ásdís VE 144 var fyrir vestan [[Geirfuglasker]], dró hún ekki á móti veðrinu, andæfði því þar um nóttina. En v.b. [[France VE-159|France VE 159]] komst undir Eiðið og lá þar til morguns. Formaður með Ásdísi var [[Ólafur Ingileifsson]], en með France [[Sigurður Sverrisson]]. Í þessu veðri lenti v.b. [[Haffari VE-116|Haffari VE 116]] upp í [[Flug|Flugur]], fórust þar þrír menn, en tveir björguðust.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Sunnudaginn 3. marz 1918 var róið seint vegna norðanstorms um morguninn, urðu því margir seint fyrir, þegar austan ofviðri með bleytuhríð skall sviplega yfir þegar á daginn leið. Tveir vélbátar fórust í þessu veðri, en tveir lágu úti um nóttina. Annar þeirra, [[Elliði VE-96|Elliði VE 96]], formaður [[Sigurður Hermannsson (Melstað)|Sigurður Hermannsson]], [[Melstaður|Melstað]], andæfði hér norðvestur af Eyjum alla nóttina, kom í höfn daginn eftir. En hinn, sem var France VE 159, formaður Sigurður Sverrisson, komst undir Eiðið og lá veðrið þar af sér. Þar sem þetta var með allra verstu veðrum og sjórinn eftir því mikill, mátti það undur heita, að þessir bátar skyldu komast heilir á húfi að landi, sérstaklega þó Elliði, sem var aðeins rúm 7 tonn að stærð.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;[[Mynd:Konungi_fagnað.png|600px]]&amp;lt;/center&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;Konungi fagnað.&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Þá lágu úti þann 3. marz 1920 v.b. [[Hekla VE-115|Hekla VE 115]] og v.b. [[Litla-Unnur VE-186|Litla-Unnur VE 186]]. Skall á með austan rok og blindbyl þegar á daginn leið. Bátarnir andæfðu fyrir vestan Eyjar þangað til veðrinu fór að slota. Kom Hekla snemma morguns, en Litla-Unnur þegar á daginn leið. Formaður með Heklu var [[Ólafur Vigfússon (Gíslholti)|Ólafur Vigfússon]], en með Litlu-Unni [[Guðlaugur Þorsteinsson (Laugalandi)|Guðlaugur Þorsteinsson]]. Báðir þessir bátar voru með þeim minnstu, sem héðan gengu, aðeins 6—7 tonn að stærð.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Í byrjun marz 1920 kom það fyrir, að v.b. [[Ófeigur VE-217|Ófeigur VE 217]] fékk þorskanet sín í skrúfuna, gat þó af eigin rammleik komizt upp undir Eiðið, var þá komið ofsaveður af austri, lá því úti um nóttina, en náði höfn daginn eftir. Formaður með Ófeig var [[Jón Ólafsson (Hólmi)|Jón Ólafsson]] á [[Hólmur|Hólmi]].&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Miðvikudaginn 16. marz 1921 voru flestir bátar á sjó, en er á daginn leið brimaði sjóinn svo, að fágætt má telja, varð [[Leið|Leiðin]] ófær. Allir bátar höfðu þó inn á höfnina nema v.b. [[Hlíf VE-166|Hlíf VE 166]] og [[Mínerva VE-241|Mínerva VE 241]], sem komst þó inn á höfn um nóttina. Hlíf lá úti undir [[Elliðaey]], kom heim daginn eftir. Formaður með Hlíf var [[Valdimar Árnason (Vallanesi)|Valdimar Árnason]] í [[Vallanes|Vallanesi]], en með Mínervu var [[Þórður Þórðarson (Sléttabóli)|Þórður Þórðarson]] á [[Sléttaból|Sléttabóli]].&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Þá skeði það einn dag í marz 1921, að vélin bilaði í v.b. [[Friður VE-156|Frið VE 156]], voru því dregin upp segl. Hélt báturinn sér við á þeim alla nóttina, því veður var ekki vont. Næsta morgun fann björgunarskipið [[Þór]] bátinn og dró til hafnar. Formaður með Frið var [[Þórður Stefánsson (Haga)|Þórður Stefánsson]].&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Einn dag í byrjun febrúar 1923 bilaði vélin í v.b. Austra VE 99, gat hann komizt á seglum undir Ofanleitishamar, og lá þar um nóttina aftan í enskum togara, sem þar hafði leitað í var af Heimaey, því veður var allhvasst af austri, komst heim næsta dag. Formaður með Austra var [[Eiður Jónsson]].&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Það bar við 15. febrúar 1923, að um kvöldið var einn bátur ókominn í höfn, en veður orðið vont, var það v.b. [[Svanur VE-152|Svanur VE 152]]. Hann hafði komizt upp undir Eiðið um kvöldið, en ekki treyst sér austur fyrir [[Ystiklettur|Yztaklett]], því kominn var austanstormur. Þegar leið á nóttina lægði veðrið, fór Svanur þá að leita að línu, sem hann hafði ekki getað dregið daginn áður. Þar sem full ástæða var til að óttast um bátinn, voru tveir vélbátar sendir að leita hans, mættu þeir honum hér fyrir vestan Eyjar, því þar hafði hann verið að veiðum. Formaður með Svan var [[Björn Magnússon]] frá Víkurgerði.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Á öskudaginn, sem bar upp á 5. marz 1924, fóru allir bátar á sjó, því afli var mikill, sérstaklega í þorskanet. Þegar á daginn leið, gjörði mikið austanveður, vantaði um kvöldið marga báta, höfðu flestir þeirra komizt upp undir Eiðið, og lágu þar, því alófært var austur fyrir Yztaklett. En þó vantaði tvo báta undir Eiðið, og vissu menn þá ekkert um þá. Það voru v.b. Höfrungur VE 138, sem andæfði af sér veðrið vestur af Eyjum, og lítill vélbátur, undir 5 tonnum, sem [[Björg, bátur|Björg]] hét, er hrakti vestur að Einidrang, en þar bar að enskan togara, sem bjargaði mönnunum á síðustu stundu. Formaður á Björgu var [[Jón Hafliðason]] á [[Bergstaðir|Bergstöðum]], en með Höfrunginn var [[Guðjón Jónsson (Reykjum)|Guðjón Jónsson]] á [[Reykir|Reykjum]]. Hina bátana, líklega 15 að tölu, sem undir Eiðinu lágu, sakaði ekki, þrátt fyrir mjög vont veður. Komust þeir í höfn, sumir um morguninn og aðrir þá á daginn leið. Þar sem óvíst er nú um nöfn allra þeirra báta, sem úti lágu í þetta skipti, verður sleppt að telja þá, sem um er vitað.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Þá varð önnur útilega í marz 1924. Lá þá úti undir Eiðinu í austanstormi v.b. [[Enok VE-164|Enok VE 164]], formaður [[Gunnar Ingimundarson]] frá [[Hellukot|Hellukoti]]. Náði höfn næsta dag.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Dag nokkurn í febrúar 1926 bilaði vélin í v.b. [[Mars VE-149|Marz VE 149]], er hann var að veiðum vestur af Eyjum, voru þá sett upp segl og bátnum haldið við á þeim um nóttina. Daginn eftir hitti togarinn Jón forseti frá Reykjavík bátinn og dró hann til Eyja. Formaður með Marz var [[Björgvin Jónsson (Úthlíð)|Björgvin Jónsson]] í [[Úthlíð]].&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Þá skeði það einnig í febrúar 1926, að v.b. Hilmir VE 182 lá alla nóttina undir Eiðinu, vegna þess að svo mikið sterkviðri var af austri, að vélina skorti afl til að knýja bátinn austur fyrir Yztaklett. Formaður var [[Runólfur Sigfússon|Runólfur Sigfússon]].&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Þann 11. febrúar 1928 fóru allir bátar héðan úr Eyjum í róður, því gott veður var að morgni. Er á daginn leið fór að hvessa, og um kvöldið var kominn austan rokstormur með svo mikilli fannkomu, að einsdæmi þótti. Þeir bátar, sem farið höfðu stutt eða voru fyrir austan Eyjar, náðu í höfn áður en rokið og bylurinn náðu hámarki, sem hélzt fram undir dögun.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Í þessu veðri náðu ekki landi 19 vélbátar, sumir þeirra héldu sér við þar sem þeir voru komnir, þegar bylurinn skall á. Björgunarskipið Þór var með vélbát með bilaða vél í eftirdragi og treystist ekki til að taka Eyjar. Þeir, sem úti lágu þessa óvenju dimmu nótt, voru þessir:&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Bliki VE-143|Bliki VE 143]], form. [[Sigurður Ingimundarson (Skjaldbreið)|Sig. Ingimundarson]], [[Skjaldbreið]].&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Emma VE-219|Emma VE 219]], form. [[Eiríkur Ásbjörnsson]], [[Eiríkshús|Urðav. 41]].&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Enok VE 164, form. Sig. Bjarnason frá Stokkseyri.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Garðar Ve-111|Garðar VE 111]], formaður [[Eyjólfur Gíslason (Görðum)|Eyjólfur Gíslason]], [[Garðar|Görðum]].&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Glaður VE-270|Glaður VE 270]], form. [[Sigurður Þorsteinsson (Nýjabæ)|Sigurður Þorsteinsson]], [[Nýibær|Nýjabæ]].&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Gulla VE-269|Gulla VE 269]], formaður [[Binni í Gröf|Benóný Friðriksson]], [[Gröf]].&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Hansína VE-200|Hansína VE 200]], form. [[Eyjólfur Gíslason (Bessastöðum)|Eyj. Gíslason]], [[Bessastaðir|Bessastöðum]].&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Ísleifur VE-63|Ísleifur VE 63]], form. [[Ársæll Sveinsson (Fögrubrekku)|Ársæll Sveinsson]], [[Fagrabrekka|Fögrubrekku]].&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Kristbjörg VE-70|Kristbjörg VE 70]], formaður [[Grímur Gíslason]], [[Fell|Felli]].&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Ófeigur VE-217|Ófeigur VE 217]], formaður [[Jón Ólafsson (Hólmi)|Jón Ólafsson]], [[Hólmur|Hólmi]].&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Pipp VE-1|Pipp VE 1]], formaður [[Magnús Jónsson (Sólvangi)|Magnús Jónsson]], [[Sólvangur|Sólvangi]].&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Rap VE-14|Rap VE 14]], formaður [[Sigurður Gísli Bjarnason|Sigurður Bjarnason]], [[Hlaðbær|Hlaðbæ]].&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Sigríður VE-240|Sigríður VE 240]], formaður [[Eiður Jónsson]].&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Sísí VE-265|Sísí VE 265]], formaður [[Guðmundur Vigfússon (Holti)|Guðmundur Vigfússon]], [[Holt|Holti]].&amp;lt;br&amp;gt; &lt;br /&gt;
[[Skallagrímur VE-231|Skallagr. VE 231]], form. [[Ólafur Vigfússon]], [[Gíslholt|Gíslholti]].&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Skógafoss VE-236|Skógafoss VE 236]], formaður [[Jónas Sigurðsson]], [[Skuld]].&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Sleipnir VE-280|Sleipnir VE 280]], form. [[Sveinn Jónsson (Landamótum)|Sveinn Jónsson]], [[Landamót|Landamótum]].&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Svala VE-274|Svala VE 274]], formaður [[Guðmundur Tómasson]], [[Hóll|Hól]].&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Stakksárfoss VE-145|Stakksárfoss VE 145]], formaður [[Finnbogi Halldórsson]] frá Siglufirði.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Allir þeir 19 vélbátar, sem hér hafa verið taldir, náðu heilir í höfn næsta dag, en á þeim voru milli 80 og 90 menn, sem lágu úti þessa nótt. Vegna stórviðris og blindhríðar sást ekkert til bátanna; munu því flestir geta hugsað sér, hvernig aðstandendum og öðrum, sem í landi biðu fullir óvissu, hefur verið innanbrjósts þessa nótt, eða aðrar þessari líkar. Það var enginn fagnaðaróður fyrir Eyjabúa, þegar austan óveðragnýrinn var í almætti sínu, líka má hafa það í huga, að sjóslysin voru ærið tíð á þessum árum og því mönnum ofarlega í huga.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Það var því sannarlegt fagnaðarefni öllum þeim, sem þessa Eyju byggja, að þessi 19 báta útilega varð sú síðasta, eða svo má heita, fram á þennan dag. En að þessum álögum létti af Vestmannaeyjum, var í fyrsta lagi björgunarskipunum að þakka, í öðru lagi því, að þegar eftir 1928 hafði [[Leið|Leiðin]] verið dýpkuð svo um munaði, og í þriðja lagi, að þegar kemur fram um 1920, eru flestir vélbátarnir orðnir svo traustir og með svo aflmiklar vélar, að þeir drógu fyrir Yztaklett í nærri hvaða austanroki sem var, ef sjórinn var ekki því meiri.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;[[Mynd:Gamall_og_góður_gestur.png|600px]]&amp;lt;/center&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;Gamall og góður gestur, sem nú hefur lokið störfum fyrir okkur Íslendinga.&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Hér hafa verið taldar upp þær útilegur, sem [[Jón Sigurðsson (Vestmannabraut)|Jón Sigurðsson]] hefur skrifað hjá sér, en auk þessa telur [[Jes A. Gíslason]] í ritinu [[Björgunarfélag Vestmannaeyja]] 10 ára, að tveir vélbátar hafi legið úti, annar aftan í togara, nóttina milli 16. og 17. febrúar 1919. Þess er einnig getið í Eyjablaðinu frá 1920, að 17. apríl hafi tveir vélbátar legið úti.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Að lokum skal frá því sagt, að v.b. [[Síðuhallur VE-285|Síðuhall VE 285]], formaður [[Auðunn Oddsson]], hrakti í austan ofviðri þann 12. febrúar 1929 héðan frá Vestmannaeyjum og vestur fyrir Þorlákshöfn. Kom björgunarskipið Þór með hann hingað tveim dögum síðar. Talið er eftir góðum heimildum, að björgunarskipið Þór hafi dregið að landi 40 vélbáta þau rúm sex ár, sem hann var í eigu Vestmannaeyinga, og þar með forðað mörgum þeirra frá útilegu eða öðru enn verra.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Samkvæmt því, sem hér hefur verið skráð, hafa því frá 1906 til 1930 legið úti, oftast í ofviðrum undir Eiðinu, 87 vélbátar með eftir því sem næst verður komizt 456 mönnum, og á þessu sama tímabili farizt 28 vélbátar og drukknað 124 menn, en af þeim nær 20 við annað en sjóróðra.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Eyjólfur Gíslason (Bessastöðum)|Eyjólfur Gíslason]] skipstjóri á Bessastöðum hér á Eyjum skrifaði í [[Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1956|Sjómanninn 1956]] grein um útileguna, sem átti sér stað þ. 11. febrúar 1928 hér í Eyjum. Þessi grein vakti mikla athygli; hef ég því birt þennan kafla, sem hér kemur fyrir almenningssjónir, úr bókinni „Aldahvörf í Eyjum“, ágripi af útgerðarsögu Vestmannaeyja 1890—1930, sem vonir standa til, að gefin verði út á þessu ári. Það er líka ekki illa til fallið, þar sem á þessu ári eru liðin 50 ár, síðan vélbátaútvegur hófst almennt héðan frá Eyjum.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
{{Sjómannadagsblað Vestmannaeyja}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=J%C3%B3n_Ingileifsson_(Reykholti)&amp;diff=208433</id>
		<title>Jón Ingileifsson (Reykholti)</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=J%C3%B3n_Ingileifsson_(Reykholti)&amp;diff=208433"/>
		<updated>2026-09-25T02:19:02Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: leiðrétti fleiri skip&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Mynd:Jón_Ingileifsson.jpeg|thumb|300px|Jón Ingileifsson]]&lt;br /&gt;
Jón Ingileifsson, [[Reykholt (eldra)|Reykholti]] í Vestmannaeyjum, fæddist 23. júní 1883 og lést 18. nóvember 1918. Jón var fæddur að Auðnum í Meðallandi og var sonur hjónanna [https://timarit.is/page/1251302 Ingileifs Ólafssonar] f. 17. apríl 1852 í Bakkakoti í Meðallandi, d. 9. mars 1944 í Reykjavík, og [[:Mynd:KG-mannamyndir 15253.jpg|Þórunnar Magnúsdóttur]] f. 12. ágúst 1857 á Ytri-Lyngum í Meðallandi, d. 29. desember 1941 í Görðum í Mýrdal. Þau gengu í hjónaband 24. september 1881 og eignuðust sex börn: &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# Jón Ingileifsson&lt;br /&gt;
# Elínu Ingileifsdóttur, f. 21. september 1884 á Grímsstöðum á Fjöllum, d. 4. febrúar 1971 í Manitoba, Kanada.&lt;br /&gt;
# [[:Mynd:KG-mannamyndir 3945.jpg|Guðrúnu Ingileifsdóttur]], f. 27. ágúst 1886 í Norðurhjáleigu í Álftaveri,, d. 16. nóvember 1918 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# [[:Mynd:KG-mannamyndir 16292.jpg|Magnús Ingileifsson]], f. 4. febrúar 1888 í Norðurhjáleigu í Álftaveri, d. 15. desember 1967 &lt;br /&gt;
# [[:Mynd:KG-mannamyndir 6489.jpg|Kristínu Ingileifsdóttur]], f. 2. apríl 1889 í Norðurhjáleigu, Álftaveri, d. 27. des. 1988 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# [[Ólafur Ingileifsson|Ólaf Ingileifsson]], f. 9. júní 1891 á Ketilsstöðum, Dyrhólahr., d. 14. feb. 1968 í Vestmannaeyjum. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón fæddist á því eina ári sem fjölskyldan bjó að Auðnum og áttu þá aðeins fimm eða sex ær, tvo hesta og höfðu kú á leigu. Efnin voru svo lítil að þeim var gefin mjólk handa Jóni allan fyrsta veturinn hans. Skömmu síðar var ákveðið að leita sér lífsviðurværis austur í Múlasýslu snemmvors 1884. Ferðin var ákaflega erfið; Þórunn sat á hesti með Jón ungan í kjöltunni og jafnframt barnshafandi, og Ingileifur þurfti mesta hluta leiðarinnar að ganga. Þau voru nánast félaus og reiddu sig mikið á gestrisni fólks á leiðinni. Sú för skilaði sér engu fyrir fjölskylduna og snéru þau aftur í Meðallandið um sumarið. Fjölskyldan bjó lengst af við mikla fátækt. Aðstæður þeirra urðu svo erfiðar að þrjú af börnum þeirra voru tekin frá þeim ung og komið fyrir hjá öðrum. Þórunn minntist þess síðar sem einnar sárustu reynslu ævi sinnar. Vorið 1892 skildu þau Ingileifur samvistum og fór Þórunn til Heiðmundar Hjaltasonar á Suður-Götum í Mýrdal. Eftir það bjuggu þau Ingileifur aldrei saman aftur, þótt þau skildu ekki formlega að lögum. Börnin ólust því að nokkru leyti upp sitt á hvorum staðnum. Guðrún systir Jóns lést úr spænsku veikinni 16. nóvember 1918, aðeins tveimur dögum áður en Jón sjálfur lést af sama sjúkdómi.   &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tvítugur fór Jón til Vestmannaeyja og hóf sjómennsku á [[Friður|Friði]] hjá [[Gísli Lárusson|Gísla Lárussyni]] í [[Stakkagerði]]. Hann var formaður á honum árið 1906. Árið 1907 keypti hann [[Eros VE 121|Eros]] frá Danmörku og var formaður þar veturinn 1908. Árið 1912 keypti Jón vélbátinn [[Skuld VE 163|Skuld]] og var formaður á honum í þrjár vertíðir. Tók hann þá við [[Svanur VE 152|Svani]] sem hann átti fjórðungs hlut í, og var formaður á honum árin 1916 og 1918. Jón var annar í Vestmannaeyjum sem tók fiskimannapróf í Stýrimannaskólanum í Reykjavík. Tók hann það á aðeins einum vetri og var það talið mikið afrek. Jón var fenginn til að stýra skipinu Skaftfellingi til Víkur í Mýrdal og reyndist þetta vera hans hinsta ferð, en er hann snéri aftur heim var hann fárveikur. Jón lést úr spænsku veikinni, einungis 35 ára gamall. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Þau ár sem Jón var formaður, var hann alltaf með þeim aflahæstu. Það er óhætt að fullyrða, að þar fór saman vit og dugnaður. Jón kenndi einnig [[Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1966/ Fyrsta stýrimannanámskeið í Vestmannaeyjum árið 1918|Íslenzku]] á fyrsta stýrimannanámskeiði Vestmannaeyja 1918. Jón var atorkumikill og kappsamur maður. Hið besta vildi hann gera fyrir alla og sinnti öllum verkefnum sem hann tók að sér, af alúð. Hann stóð fast með eigin hugsjón og var með mikinn drifkraft til allra verka. Skapstór þótti hann, en vildi jafnframt að hver hlutur væri rétt og vel af hendi leystur. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var einn af þeim 45 hugsjónarmönnum sem tóku þátt í að stofna Ísfélag Vestmannaeyja og einn af þeim 72 mönnum sem stofnuðu Smiðjufélag Vestmannaeyja. Loks tók hann þátt í þeirri söfnun meðal landsmanna sem varð grundvöllur að stofnun Eimskipafélags Íslands.   &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var einnig mikill íþróttamaður. Á Þjóðhátíð Vestmannaeyja árið 1910 sigraði hann í glímu og var síðar talinn meðal ágætustu glímumanna Eyjanna. Hann var jafnframt einn þeirra sem ruddu knattspyrnunni braut í Vestmannaeyjum. Á fyrsta Íslandsmótinu í knattspyrnu árið 1912 lék Jón sem hægri framvörður með liði KV, forvera ÍBV. Ferðin til Reykjavíkur tók tvo daga og var keppnin hin harðasta, en með þátttöku sinni lögðu Jón og félagar hans grunn að knattspyrnusögu Vestmannaeyja. Árið eftir, 9. september 1913, var Jón einn 33 stofnenda íþróttafélagsins Þórs.  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón Ingileifsson kvæntist [[Elín Einarsdóttir (Reykholti)|Elínu Einarsdóttur]] 23. desember 1906. Hófu þau búskap sinn á [[Dalbær|Dalbæ]], en reistu þau Reykholt hið eldra árið 1910 með góðra vina hjálp og var flutt inn í það 1911. Hjónin eignuðust þrjár dætur, en aðeins ein þeirra komst á legg. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# Stúlka, f. andvana 21. nóvember 1909 í Dalbæ.&lt;br /&gt;
# [[Unnur Jónsdóttir (Reykholti)|Unnur Sigrún Jónsdóttir]], f. 6. júní 1912 í Reykholti, d. 16. febrúar 1995 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# Jóna Elín Jónsdóttir, f. andvana 3. október 1916 í Reykholti.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var aflakóngur árið 1914. Fráfall Jóns var fjölskyldunni mikið áfall og sérstaklega Elínu. Sat hún þá eftir 36 ára gömul með Unni, aðeins sex ára, en hinar tvær dætur þeirra höfðu fæðst andvana. Sýndu Eyjamenn fjölskyldunni í Reykholti þá samstöðu og kærleika sem einkennir Eyjaskeggja og hlúðu vel að fjölskyldunni. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Heimildir| &lt;br /&gt;
* Jón Sigurðsson. Aflakóngar Vestmannaeyja 1906-1929. &#039;&#039;Sjómannadagsblaðið 1961.&#039;&#039; 10. árg. &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;Sjómannablaðið Víkingur.&#039;&#039; Farmanna- og Fiskimannasamband Íslands.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Formenn]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Aflakóngar]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Útgerðarmenn]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk fætt á 19. öld]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk dáið á 20. öld]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=J%C3%B3n_Ingileifsson_(Reykholti)&amp;diff=208432</id>
		<title>Jón Ingileifsson (Reykholti)</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=J%C3%B3n_Ingileifsson_(Reykholti)&amp;diff=208432"/>
		<updated>2026-09-25T02:18:07Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: Leiðr. frá Eros I í Eros VE 121&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Mynd:Jón_Ingileifsson.jpeg|thumb|300px|Jón Ingileifsson]]&lt;br /&gt;
Jón Ingileifsson, [[Reykholt (eldra)|Reykholti]] í Vestmannaeyjum, fæddist 23. júní 1883 og lést 18. nóvember 1918. Jón var fæddur að Auðnum í Meðallandi og var sonur hjónanna [https://timarit.is/page/1251302 Ingileifs Ólafssonar] f. 17. apríl 1852 í Bakkakoti í Meðallandi, d. 9. mars 1944 í Reykjavík, og [[:Mynd:KG-mannamyndir 15253.jpg|Þórunnar Magnúsdóttur]] f. 12. ágúst 1857 á Ytri-Lyngum í Meðallandi, d. 29. desember 1941 í Görðum í Mýrdal. Þau gengu í hjónaband 24. september 1881 og eignuðust sex börn: &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# Jón Ingileifsson&lt;br /&gt;
# Elínu Ingileifsdóttur, f. 21. september 1884 á Grímsstöðum á Fjöllum, d. 4. febrúar 1971 í Manitoba, Kanada.&lt;br /&gt;
# [[:Mynd:KG-mannamyndir 3945.jpg|Guðrúnu Ingileifsdóttur]], f. 27. ágúst 1886 í Norðurhjáleigu í Álftaveri,, d. 16. nóvember 1918 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# [[:Mynd:KG-mannamyndir 16292.jpg|Magnús Ingileifsson]], f. 4. febrúar 1888 í Norðurhjáleigu í Álftaveri, d. 15. desember 1967 &lt;br /&gt;
# [[:Mynd:KG-mannamyndir 6489.jpg|Kristínu Ingileifsdóttur]], f. 2. apríl 1889 í Norðurhjáleigu, Álftaveri, d. 27. des. 1988 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# [[Ólafur Ingileifsson|Ólaf Ingileifsson]], f. 9. júní 1891 á Ketilsstöðum, Dyrhólahr., d. 14. feb. 1968 í Vestmannaeyjum. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón fæddist á því eina ári sem fjölskyldan bjó að Auðnum og áttu þá aðeins fimm eða sex ær, tvo hesta og höfðu kú á leigu. Efnin voru svo lítil að þeim var gefin mjólk handa Jóni allan fyrsta veturinn hans. Skömmu síðar var ákveðið að leita sér lífsviðurværis austur í Múlasýslu snemmvors 1884. Ferðin var ákaflega erfið; Þórunn sat á hesti með Jón ungan í kjöltunni og jafnframt barnshafandi, og Ingileifur þurfti mesta hluta leiðarinnar að ganga. Þau voru nánast félaus og reiddu sig mikið á gestrisni fólks á leiðinni. Sú för skilaði sér engu fyrir fjölskylduna og snéru þau aftur í Meðallandið um sumarið. Fjölskyldan bjó lengst af við mikla fátækt. Aðstæður þeirra urðu svo erfiðar að þrjú af börnum þeirra voru tekin frá þeim ung og komið fyrir hjá öðrum. Þórunn minntist þess síðar sem einnar sárustu reynslu ævi sinnar. Vorið 1892 skildu þau Ingileifur samvistum og fór Þórunn til Heiðmundar Hjaltasonar á Suður-Götum í Mýrdal. Eftir það bjuggu þau Ingileifur aldrei saman aftur, þótt þau skildu ekki formlega að lögum. Börnin ólust því að nokkru leyti upp sitt á hvorum staðnum. Guðrún systir Jóns lést úr spænsku veikinni 16. nóvember 1918, aðeins tveimur dögum áður en Jón sjálfur lést af sama sjúkdómi.   &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tvítugur fór Jón til Vestmannaeyja og hóf sjómennsku á [[Friður|Friði]] hjá [[Gísli Lárusson|Gísla Lárussyni]] í [[Stakkagerði]]. Hann var formaður á honum árið 1906. Árið 1907 keypti hann [[Eros VE 121|Eros]] frá Danmörku og var formaður þar veturinn 1908. Árið 1912 keypti Jón vélbátinn [[Skuld (bátur)|Skuld]] og var formaður á honum í þrjár vertíðir. Tók hann þá við [[Svanur|Svani]] sem hann átti fjórðungs hlut í, og var formaður á honum árin 1916 og 1918. Jón var annar í Vestmannaeyjum sem tók fiskimannapróf í Stýrimannaskólanum í Reykjavík. Tók hann það á aðeins einum vetri og var það talið mikið afrek. Jón var fenginn til að stýra skipinu Skaftfellingi til Víkur í Mýrdal og reyndist þetta vera hans hinsta ferð, en er hann snéri aftur heim var hann fárveikur. Jón lést úr spænsku veikinni, einungis 35 ára gamall. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Þau ár sem Jón var formaður, var hann alltaf með þeim aflahæstu. Það er óhætt að fullyrða, að þar fór saman vit og dugnaður. Jón kenndi einnig [[Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1966/ Fyrsta stýrimannanámskeið í Vestmannaeyjum árið 1918|Íslenzku]] á fyrsta stýrimannanámskeiði Vestmannaeyja 1918. Jón var atorkumikill og kappsamur maður. Hið besta vildi hann gera fyrir alla og sinnti öllum verkefnum sem hann tók að sér, af alúð. Hann stóð fast með eigin hugsjón og var með mikinn drifkraft til allra verka. Skapstór þótti hann, en vildi jafnframt að hver hlutur væri rétt og vel af hendi leystur. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var einn af þeim 45 hugsjónarmönnum sem tóku þátt í að stofna Ísfélag Vestmannaeyja og einn af þeim 72 mönnum sem stofnuðu Smiðjufélag Vestmannaeyja. Loks tók hann þátt í þeirri söfnun meðal landsmanna sem varð grundvöllur að stofnun Eimskipafélags Íslands.   &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var einnig mikill íþróttamaður. Á Þjóðhátíð Vestmannaeyja árið 1910 sigraði hann í glímu og var síðar talinn meðal ágætustu glímumanna Eyjanna. Hann var jafnframt einn þeirra sem ruddu knattspyrnunni braut í Vestmannaeyjum. Á fyrsta Íslandsmótinu í knattspyrnu árið 1912 lék Jón sem hægri framvörður með liði KV, forvera ÍBV. Ferðin til Reykjavíkur tók tvo daga og var keppnin hin harðasta, en með þátttöku sinni lögðu Jón og félagar hans grunn að knattspyrnusögu Vestmannaeyja. Árið eftir, 9. september 1913, var Jón einn 33 stofnenda íþróttafélagsins Þórs.  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón Ingileifsson kvæntist [[Elín Einarsdóttir (Reykholti)|Elínu Einarsdóttur]] 23. desember 1906. Hófu þau búskap sinn á [[Dalbær|Dalbæ]], en reistu þau Reykholt hið eldra árið 1910 með góðra vina hjálp og var flutt inn í það 1911. Hjónin eignuðust þrjár dætur, en aðeins ein þeirra komst á legg. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# Stúlka, f. andvana 21. nóvember 1909 í Dalbæ.&lt;br /&gt;
# [[Unnur Jónsdóttir (Reykholti)|Unnur Sigrún Jónsdóttir]], f. 6. júní 1912 í Reykholti, d. 16. febrúar 1995 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# Jóna Elín Jónsdóttir, f. andvana 3. október 1916 í Reykholti.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var aflakóngur árið 1914. Fráfall Jóns var fjölskyldunni mikið áfall og sérstaklega Elínu. Sat hún þá eftir 36 ára gömul með Unni, aðeins sex ára, en hinar tvær dætur þeirra höfðu fæðst andvana. Sýndu Eyjamenn fjölskyldunni í Reykholti þá samstöðu og kærleika sem einkennir Eyjaskeggja og hlúðu vel að fjölskyldunni. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Heimildir| &lt;br /&gt;
* Jón Sigurðsson. Aflakóngar Vestmannaeyja 1906-1929. &#039;&#039;Sjómannadagsblaðið 1961.&#039;&#039; 10. árg. &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;Sjómannablaðið Víkingur.&#039;&#039; Farmanna- og Fiskimannasamband Íslands.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Formenn]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Aflakóngar]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Útgerðarmenn]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk fætt á 19. öld]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk dáið á 20. öld]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=Eros_VE-79&amp;diff=208431</id>
		<title>Eros VE-79</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=Eros_VE-79&amp;diff=208431"/>
		<updated>2026-09-25T02:16:40Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&#039;&#039;&#039;Eros&#039;&#039;&#039; var fysti vélbáturinn í Vestmannaeyjum. Hann var smíðaður af Páli Þorkelssyni í Reykjavík 1904. Var hann 3—3½ tonn að stærð með lítilli Möllerupsvél. Eigendur voru [[Gísli J. Johnsen]] kaupmaður, [[Ágúst Gíslason (Valhöll)|Ágúst Gíslason]] og Sigurður Sigurðsson útvegsmenn. Eros, kallaður Rosi var aldrei gerður út til fiskveiða. Síðari tilraunir með vélbáta, þá helst [[Unnur VE-80|m/b Unnur]], leiddu til þess að vélbátaútgerð blómstraði í Vestmannaeyjum.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Skip]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=Eros_VE-79&amp;diff=208430</id>
		<title>Eros VE-79</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=Eros_VE-79&amp;diff=208430"/>
		<updated>2026-09-25T02:15:51Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: Eros fyrsti&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&#039;&#039;&#039;Eros&#039;&#039;&#039; var fysti vélbáturinn í Vestmannaeyjum. Hann var smíðaður af Páli Þorkelssyni í Reykjavík 1904. Var hann 3—3½ tonn að stærð með lítilli Möllerupsvél. Eigendur voru Gísli J. Johnsen kaupmaður, Ágúst Gíslason og Sigurður Sigurðsson útvegsmenn. Eros, kallaður Rosi var aldrei gerður út til fiskveiða. Síðari tilraunir með vélbáta, þá helst [[Unnur VE-80|m/b Unnur]], leiddu til þess að vélbátaútgerð blómstraði í Vestmannaeyjum.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Skip]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=J%C3%B3n_Ingileifsson_(Reykholti)&amp;diff=208429</id>
		<title>Jón Ingileifsson (Reykholti)</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=J%C3%B3n_Ingileifsson_(Reykholti)&amp;diff=208429"/>
		<updated>2026-09-24T15:45:11Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Mynd:Jón_Ingileifsson.jpeg|thumb|300px|Jón Ingileifsson]]&lt;br /&gt;
Jón Ingileifsson, [[Reykholt (eldra)|Reykholti]] í Vestmannaeyjum, fæddist 23. júní 1883 og lést 18. nóvember 1918. Jón var fæddur að Auðnum í Meðallandi og var sonur hjónanna [https://timarit.is/page/1251302 Ingileifs Ólafssonar] f. 17. apríl 1852 í Bakkakoti í Meðallandi, d. 9. mars 1944 í Reykjavík, og [[:Mynd:KG-mannamyndir 15253.jpg|Þórunnar Magnúsdóttur]] f. 12. ágúst 1857 á Ytri-Lyngum í Meðallandi, d. 29. desember 1941 í Görðum í Mýrdal. Þau gengu í hjónaband 24. september 1881 og eignuðust sex börn: &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# Jón Ingileifsson&lt;br /&gt;
# Elínu Ingileifsdóttur, f. 21. september 1884 á Grímsstöðum á Fjöllum, d. 4. febrúar 1971 í Manitoba, Kanada.&lt;br /&gt;
# [[:Mynd:KG-mannamyndir 3945.jpg|Guðrúnu Ingileifsdóttur]], f. 27. ágúst 1886 í Norðurhjáleigu í Álftaveri,, d. 16. nóvember 1918 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# [[:Mynd:KG-mannamyndir 16292.jpg|Magnús Ingileifsson]], f. 4. febrúar 1888 í Norðurhjáleigu í Álftaveri, d. 15. desember 1967 &lt;br /&gt;
# [[:Mynd:KG-mannamyndir 6489.jpg|Kristínu Ingileifsdóttur]], f. 2. apríl 1889 í Norðurhjáleigu, Álftaveri, d. 27. des. 1988 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# [[Ólafur Ingileifsson|Ólaf Ingileifsson]], f. 9. júní 1891 á Ketilsstöðum, Dyrhólahr., d. 14. feb. 1968 í Vestmannaeyjum. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón fæddist á því eina ári sem fjölskyldan bjó að Auðnum og áttu þá aðeins fimm eða sex ær, tvo hesta og höfðu kú á leigu. Efnin voru svo lítil að þeim var gefin mjólk handa Jóni allan fyrsta veturinn hans. Skömmu síðar var ákveðið að leita sér lífsviðurværis austur í Múlasýslu snemmvors 1884. Ferðin var ákaflega erfið; Þórunn sat á hesti með Jón ungan í kjöltunni og jafnframt barnshafandi, og Ingileifur þurfti mesta hluta leiðarinnar að ganga. Þau voru nánast félaus og reiddu sig mikið á gestrisni fólks á leiðinni. Sú för skilaði sér engu fyrir fjölskylduna og snéru þau aftur í Meðallandið um sumarið. Fjölskyldan bjó lengst af við mikla fátækt. Aðstæður þeirra urðu svo erfiðar að þrjú af börnum þeirra voru tekin frá þeim ung og komið fyrir hjá öðrum. Þórunn minntist þess síðar sem einnar sárustu reynslu ævi sinnar. Vorið 1892 skildu þau Ingileifur samvistum og fór Þórunn til Heiðmundar Hjaltasonar á Suður-Götum í Mýrdal. Eftir það bjuggu þau Ingileifur aldrei saman aftur, þótt þau skildu ekki formlega að lögum. Börnin ólust því að nokkru leyti upp sitt á hvorum staðnum. Guðrún systir Jóns lést úr spænsku veikinni 16. nóvember 1918, aðeins tveimur dögum áður en Jón sjálfur lést af sama sjúkdómi.   &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tvítugur fór Jón til Vestmannaeyja og hóf sjómennsku á [[Friður|Friði]] hjá [[Gísli Lárusson|Gísla Lárussyni]] í [[Stakkagerði]]. Hann var formaður á honum árið 1906. Árið 1907 keypti hann [[Eros]] frá Danmörku og var formaður þar veturinn 1908. Árið 1912 keypti Jón vélbátinn [[Skuld (bátur)|Skuld]] og var formaður á honum í þrjár vertíðir. Tók hann þá við [[Svanur|Svani]] sem hann átti fjórðungs hlut í, og var formaður á honum árin 1916 og 1918. Jón var annar í Vestmannaeyjum sem tók fiskimannapróf í Stýrimannaskólanum í Reykjavík. Tók hann það á aðeins einum vetri og var það talið mikið afrek. Jón var fenginn til að stýra skipinu Skaftfellingi til Víkur í Mýrdal og reyndist þetta vera hans hinsta ferð, en er hann snéri aftur heim var hann fárveikur. Jón lést úr spænsku veikinni, einungis 35 ára gamall. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Þau ár sem Jón var formaður, var hann alltaf með þeim aflahæstu. Það er óhætt að fullyrða, að þar fór saman vit og dugnaður. Jón kenndi einnig [[Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1966/ Fyrsta stýrimannanámskeið í Vestmannaeyjum árið 1918|Íslenzku]] á fyrsta stýrimannanámskeiði Vestmannaeyja 1918. Jón var atorkumikill og kappsamur maður. Hið besta vildi hann gera fyrir alla og sinnti öllum verkefnum sem hann tók að sér, af alúð. Hann stóð fast með eigin hugsjón og var með mikinn drifkraft til allra verka. Skapstór þótti hann, en vildi jafnframt að hver hlutur væri rétt og vel af hendi leystur. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var einn af þeim 45 hugsjónarmönnum sem tóku þátt í að stofna Ísfélag Vestmannaeyja og einn af þeim 72 mönnum sem stofnuðu Smiðjufélag Vestmannaeyja. Loks tók hann þátt í þeirri söfnun meðal landsmanna sem varð grundvöllur að stofnun Eimskipafélags Íslands.   &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var einnig mikill íþróttamaður. Á Þjóðhátíð Vestmannaeyja árið 1910 sigraði hann í glímu og var síðar talinn meðal ágætustu glímumanna Eyjanna. Hann var jafnframt einn þeirra sem ruddu knattspyrnunni braut í Vestmannaeyjum. Á fyrsta Íslandsmótinu í knattspyrnu árið 1912 lék Jón sem hægri framvörður með liði KV, forvera ÍBV. Ferðin til Reykjavíkur tók tvo daga og var keppnin hin harðasta, en með þátttöku sinni lögðu Jón og félagar hans grunn að knattspyrnusögu Vestmannaeyja. Árið eftir, 9. september 1913, var Jón einn 33 stofnenda íþróttafélagsins Þórs.  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón Ingileifsson kvæntist [[Elín Einarsdóttir (Reykholti)|Elínu Einarsdóttur]] 23. desember 1906. Hófu þau búskap sinn á [[Dalbær|Dalbæ]], en reistu þau Reykholt hið eldra árið 1910 með góðra vina hjálp og var flutt inn í það 1911. Hjónin eignuðust þrjár dætur, en aðeins ein þeirra komst á legg. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# Stúlka, f. andvana 21. nóvember 1909 í Dalbæ.&lt;br /&gt;
# [[Unnur Jónsdóttir (Reykholti)|Unnur Sigrún Jónsdóttir]], f. 6. júní 1912 í Reykholti, d. 16. febrúar 1995 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# Jóna Elín Jónsdóttir, f. andvana 3. október 1916 í Reykholti.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var aflakóngur árið 1914. Fráfall Jóns var fjölskyldunni mikið áfall og sérstaklega Elínu. Sat hún þá eftir 36 ára gömul með Unni, aðeins sex ára, en hinar tvær dætur þeirra höfðu fæðst andvana. Sýndu Eyjamenn fjölskyldunni í Reykholti þá samstöðu og kærleika sem einkennir Eyjaskeggja og hlúðu vel að fjölskyldunni. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Heimildir| &lt;br /&gt;
* Jón Sigurðsson. Aflakóngar Vestmannaeyja 1906-1929. &#039;&#039;Sjómannadagsblaðið 1961.&#039;&#039; 10. árg. &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;Sjómannablaðið Víkingur.&#039;&#039; Farmanna- og Fiskimannasamband Íslands.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Formenn]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Aflakóngar]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Útgerðarmenn]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk fætt á 19. öld]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk dáið á 20. öld]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=Reykholt_(eldra)&amp;diff=208428</id>
		<title>Reykholt (eldra)</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=Reykholt_(eldra)&amp;diff=208428"/>
		<updated>2026-09-24T15:23:22Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: Lagaði byggingarár Reykholts. Var áður getið 1914 en það er ekki rétt. Bygging hófst 1910&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Mynd:Reykholt_Eldra2.jpeg|thumb|300px|Reykholt í sinni upprunalegu mynd]]&lt;br /&gt;
Húsið &#039;&#039;&#039;Reykholt&#039;&#039;&#039;, hið eldra, stóð við [[Urðavegur|Urðaveg]] 15. [[Jón Ingileifsson]] og [[Elín Einarsdóttir]] reistu það árið 1910 ásamt [[Ólafur Ingileifsson|Ólafi Ingileifssyni]] og Karli Gränz, og var flutt inn í Reykholtið árið 1911.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Eftir andlát Jóns Ingileifssonar flytur Magnús Sveinsson í Reykholt, þá giftur Elínu. Bjó Magnús þar til um 1935. Siðan bjuggu þar [[Unnur Jónsdóttir]], dóttir þeirra og eiginmaður [[Magnús Karl Guðmundsson|Karl Guðmundsson]] frá árinu 1930 eftir að [[Elín Einarsdóttir]], móðir Unnar lést. Fluttu þau í Reykholt hið yngra, að Urðavegi 11, árið 1946.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Árið 1953 bjuggu þar [[Björn Kristjánsson]] og [[Guðbjörg Gunnlaugsdóttir]] ásamt börnum&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Í húsinu bjuggu hjónin [[Jón Ingólfsson]] og [[Halldóra Hallbergsdóttir]] og dætur þeirra [[Hallbjörg Jónsdóttir|Hallbjörg]], [[Berglind Jónsdóttir|Berglind]] og [[Stella Jónsdóttir|Stella]] samkvæmt manntali des 1972.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Þegar byrjaði að gjósa bjuggu [[Grétar Skaftason]] og kona hans [[Guðný Sólveig Elíasdóttir]] í húsinu ásamt barni sínu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Myndir ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;gallery&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Mynd:Hvoll-1.jpg|Reykholt fyrir miðri mynd&lt;br /&gt;
Mynd:Urðav.15.jpg&lt;br /&gt;
&amp;lt;/gallery&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Heimildir|&lt;br /&gt;
*Íbúaskrá Vestmannaeyja 1. desember 1972.&lt;br /&gt;
*Guðjón Ármann Eyjólfsson. &#039;&#039;Vestmannaeyjar byggð og eldgos.&#039;&#039; Reykjavík: Ísafoldarprentsmiðja, 1973.&lt;br /&gt;
*Húsin undir hrauninu, haust 2012.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Hús sem fóru undir hraun]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Urðavegur]]&lt;br /&gt;
{{Byggðin undir hrauninu}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=Reykholt_(eldra)&amp;diff=208427</id>
		<title>Reykholt (eldra)</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=Reykholt_(eldra)&amp;diff=208427"/>
		<updated>2026-09-24T15:21:52Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Mynd:Reykholt_Eldra2.jpeg|thumb|300px|Reykholt í sinni upprunalegu mynd]]&lt;br /&gt;
Húsið &#039;&#039;&#039;Reykholt&#039;&#039;&#039;, hið eldra, stóð við [[Urðavegur|Urðaveg]] 15. [[Jón Ingileifsson]] og [[Elín Einarsdóttir]] reistu það árið 1910 ásamt Ólafi Ingileifssyni og Karli Gränz, og var flutt inn í Reykholtið árið 1911.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Eftir andlát Jóns Ingileifssonar flytur Magnús Sveinsson í Reykholt, þá giftur Elínu. Bjó Magnús þar til um 1935. Siðan bjuggu þar [[Unnur Jónsdóttir]], dóttir þeirra og eiginmaður [[Magnús Karl Guðmundsson|Karl Guðmundsson]] frá árinu 1930 eftir að [[Elín Einarsdóttir]], móðir Unnar lést. Fluttu þau í Reykholt hið yngra, að Urðavegi 11, árið 1946.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Árið 1953 bjuggu þar [[Björn Kristjánsson]] og [[Guðbjörg Gunnlaugsdóttir]] ásamt börnum&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Í húsinu bjuggu hjónin [[Jón Ingólfsson]] og [[Halldóra Hallbergsdóttir]] og dætur þeirra [[Hallbjörg Jónsdóttir|Hallbjörg]], [[Berglind Jónsdóttir|Berglind]] og [[Stella Jónsdóttir|Stella]] samkvæmt manntali des 1972.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Þegar byrjaði að gjósa bjuggu [[Grétar Skaftason]] og kona hans [[Guðný Sólveig Elíasdóttir]] í húsinu ásamt barni sínu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Myndir ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;gallery&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Mynd:Hvoll-1.jpg|Reykholt fyrir miðri mynd&lt;br /&gt;
Mynd:Urðav.15.jpg&lt;br /&gt;
&amp;lt;/gallery&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Heimildir|&lt;br /&gt;
*Íbúaskrá Vestmannaeyja 1. desember 1972.&lt;br /&gt;
*Guðjón Ármann Eyjólfsson. &#039;&#039;Vestmannaeyjar byggð og eldgos.&#039;&#039; Reykjavík: Ísafoldarprentsmiðja, 1973.&lt;br /&gt;
*Húsin undir hrauninu, haust 2012.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Hús sem fóru undir hraun]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Urðavegur]]&lt;br /&gt;
{{Byggðin undir hrauninu}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=J%C3%B3n_Ingileifsson_(Reykholti)&amp;diff=208424</id>
		<title>Jón Ingileifsson (Reykholti)</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=J%C3%B3n_Ingileifsson_(Reykholti)&amp;diff=208424"/>
		<updated>2026-09-23T07:13:54Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Mynd:Jón_Ingileifsson.jpeg|thumb|300px|Jón Ingileifsson]]&lt;br /&gt;
Jón Ingileifsson, [[Reykholt (eldra)|Reykholti]] í Vestmannaeyjum, fæddist 23. júní 1883 og lést 18. nóvember 1918. Jón var fæddur að Auðnum í Meðallandi og var sonur hjónanna [https://timarit.is/page/1251302 Ingileifs Ólafssonar] f. 17. apríl 1852 í Bakkakoti í Meðallandi, d. 9. mars 1944 í Reykjavík, og [[:Mynd:KG-mannamyndir 15253.jpg|Þórunnar Magnúsdóttur]] f. 12. ágúst 1857 á Ytri-Lyngum í Meðallandi, d. 29. desember 1941 í Görðum í Mýrdal. Þau gengu í hjónaband 24. september 1881 og eignuðust sex börn: &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# Jón Ingileifsson&lt;br /&gt;
# Elínu Ingileifsdóttur, f. 21. september 1884 á Grímsstöðum á Fjöllum, d. 4. febrúar 1971 í Manitoba, Kanada.&lt;br /&gt;
# [[:Mynd:KG-mannamyndir 3945.jpg|Guðrúnu Ingileifsdóttur]], f. 27. ágúst 1886 í Norðurhjáleigu í Álftaveri,, d. 16. nóvember 1918 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# [[:Mynd:KG-mannamyndir 16292.jpg|Magnús Ingileifsson]], f. 4. febrúar 1888 í Norðurhjáleigu í Álftaveri, d. 15. desember 1967 &lt;br /&gt;
# [[:Mynd:KG-mannamyndir 6489.jpg|Kristínu Ingileifsdóttur]], f. 2. apríl 1889 í Norðurhjáleigu, Álftaveri, d. 27. des. 1988 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# [[Ólafur Ingileifsson|Ólaf Ingileifsson]], f. 9. júní 1891 á Ketilsstöðum, Dyrhólahr., d. 14. feb. 1968 í Vestmannaeyjum. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón fæddist á því eina ári sem fjölskyldan bjó að Auðnum og áttu þá aðeins fimm eða sex ær, tvo hesta og höfðu kú á leigu. Efnin voru svo lítil að þeim var gefin mjólk handa Jóni allan fyrsta veturinn hans. Skömmu síðar var ákveðið að leita sér lífsviðurværis austur í Múlasýslu snemmvors 1884. Ferðin var ákaflega erfið; Þórunn sat á hesti með Jón ungan í kjöltunni og jafnframt barnshafandi, og Ingileifur þurfti mesta hluta leiðarinnar að ganga. Þau voru nánast félaus og reiddu sig mikið á gestrisni fólks á leiðinni. Sú för skilaði sér engu fyrir fjölskylduna og snéru þau aftur í Meðallandið um sumarið. Fjölskyldan bjó lengst af við mikla fátækt. Aðstæður þeirra urðu svo erfiðar að þrjú af börnum þeirra voru tekin frá þeim ung og komið fyrir hjá öðrum. Þórunn minntist þess síðar sem einnar sárustu reynslu ævi sinnar. Vorið 1892 skildu þau Ingileifur samvistum og fór Þórunn til Heiðmundar Hjaltasonar á Suður-Götum í Mýrdal. Eftir það bjuggu þau Ingileifur aldrei saman aftur, þótt þau skildu ekki formlega að lögum. Börnin ólust því að nokkru leyti upp sitt á hvorum staðnum. Guðrún systir Jóns lést úr spænsku veikinni 16. nóvember 1918, aðeins tveimur dögum áður en Jón sjálfur lést af sama sjúkdómi.   &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tvítugur fór Jón til Vestmannaeyja og hóf sjómennsku á [[Friður|Friði]] hjá [[Gísli Lárusson|Gísla Lárussyni]] í [[Stakkagerði]]. Hann var formaður á honum árið 1906. Árið 1907 keypti hann [[Eros]] frá Danmörku og var formaður þar veturinn 1908. Árið 1912 keypti Jón vélbátinn [[Skuld (bátur)|Skuld]] og var formaður á honum í þrjár vertíðir. Tók hann þá við [[Svanur|Svani]] sem hann átti fjórðungs hlut í, og var formaður á honum árin 1916 og 1918. Jón var annar í Vestmannaeyjum sem tók fiskimannapróf í Stýrimannaskólanum í Reykjavík. Tók hann það á aðeins einum vetri og var það talið mikið afrek. Jón var fenginn til að stýra skipinu Skaftfellingi til Víkur í Mýrdal og reyndist þetta vera hans hinsta ferð, en er hann snéri aftur heim var hann fárveikur. Jón lést úr spænsku veikinni, einungis 35 ára gamall. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Þau ár sem Jón var formaður, var hann alltaf með þeim aflahæstu. Það er óhætt að fullyrða, að þar fór saman vit og dugnaður. Jón kenndi einnig [[Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1966/ Fyrsta stýrimannanámskeið í Vestmannaeyjum árið 1918|Íslenzku]] á fyrsta stýrimannanámskeiði Vestmannaeyja 1918. Jón var atorkumikill og kappsamur maður. Hið besta vildi hann gera fyrir alla og sinnti öllum verkefnum sem hann tók að sér, af alúð. Hann stóð fast með eigin hugsjón og var með mikinn drifkraft til allra verka. Skapstór þótti hann, en vildi jafnframt að hver hlutur væri rétt og vel af hendi leystur. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var einn af þeim 45 hugsjónarmönnum sem tóku þátt í að stofna Ísfélag Vestmannaeyja og einn af þeim 72 mönnum sem stofnuðu Smiðjufélag Vestmannaeyja. Loks tók hann þátt í þeirri söfnun meðal landsmanna sem varð grundvöllur að stofnun Eimskipafélags Íslands.   &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var einnig mikill íþróttamaður. Á Þjóðhátíð Vestmannaeyja árið 1910 sigraði hann í glímu og var síðar talinn meðal ágætustu glímumanna Eyjanna. Hann var jafnframt einn þeirra sem ruddu knattspyrnunni braut í Vestmannaeyjum. Á fyrsta Íslandsmótinu í knattspyrnu árið 1912 lék Jón sem hægri framvörður með liði KV, forvera ÍBV. Ferðin til Reykjavíkur tók tvo daga og var keppnin hin harðasta, en með þátttöku sinni lögðu Jón og félagar hans grunn að knattspyrnusögu Vestmannaeyja. Árið eftir, 9. september 1913, var Jón einn 33 stofnenda íþróttafélagsins Þórs.  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón Ingileifsson kvæntist [[Elín Einarsdóttir (Reykholti)|Elínu Einarsdóttur]] 23. desember 1906. Hófu þau búskap sinn á [[Dalbær|Dalbæ]], en reistu þau Reykholt hið eldra árið 1914 með góðra vina hjálp. Hjónin eignuðust þrjár dætur, en aðeins ein þeirra komst á legg. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# Stúlka, f. andvana 21. nóvember 1909 í Dalbæ.&lt;br /&gt;
# [[Unnur Jónsdóttir (Reykholti)|Unnur Sigrún Jónsdóttir]], f. 6. júní 1912 í Reykjavík, d. 16. febrúar 1995 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# Jóna Elín Jónsdóttir, f. andvana 3. október 1916 í Reykholti.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var aflakóngur árið 1914. Fráfall Jóns var fjölskyldunni mikið áfall og sérstaklega Elínu. Sat hún þá eftir 36 ára gömul með Unni, aðeins sex ára, en hinar tvær dætur þeirra höfðu fæðst andvana. Sýndu Eyjamenn fjölskyldunni í Reykholti þá samstöðu og kærleika sem einkennir Eyjaskeggja og hlúðu vel að fjölskyldunni. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Heimildir| &lt;br /&gt;
* Jón Sigurðsson. Aflakóngar Vestmannaeyja 1906-1929. &#039;&#039;Sjómannadagsblaðið 1961.&#039;&#039; 10. árg. &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;Sjómannablaðið Víkingur.&#039;&#039; Farmanna- og Fiskimannasamband Íslands.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Formenn]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Aflakóngar]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Útgerðarmenn]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk fætt á 19. öld]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk dáið á 20. öld]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=J%C3%B3n_Ingileifsson_(Reykholti)&amp;diff=208423</id>
		<title>Jón Ingileifsson (Reykholti)</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=J%C3%B3n_Ingileifsson_(Reykholti)&amp;diff=208423"/>
		<updated>2026-09-23T07:11:25Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Mynd:Jón_Ingileifsson.jpeg|thumb|300px|Jón Ingileifsson]]&lt;br /&gt;
Jón Ingileifsson, [[Reykholt (eldra)|Reykholti]] í Vestmannaeyjum, fæddist 23. júní 1883 og lést 18. nóvember 1918. Jón var fæddur að Auðnum í Meðallandi og var sonur hjónanna [https://timarit.is/page/1251302 Ingileifs Ólafssonar] f. 17. apríl 1852 í Bakkakoti í Meðallandi, d. 9. mars 1944 í Reykjavík, og [[:Mynd:KG-mannamyndir 15253.jpg|Þórunnar Magnúsdóttur]] f. 12. ágúst 1857 á Ytri-Lyngum í Meðallandi, d. 29. desember 1941 í Görðum í Mýrdal. Þau gengu í hjónaband 24. september 1881 og eignuðust sex börn: &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# Jón Ingileifsson&lt;br /&gt;
# Elínu Ingileifsdóttur, f. 21. september 1884 á Grímsstöðum á Fjöllum, d. 4. febrúar 1971 í Manitoba, Kanada.&lt;br /&gt;
# Guðrúnu Ingileifsdóttur, f. 27. ágúst 1886 í Norðurhjáleigu í Álftaveri,, d. 16. nóvember 1918 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# [[:Mynd:KG-mannamyndir 16292.jpg|Magnús Ingileifsson]], f. 4. febrúar 1888 í Norðurhjáleigu í Álftaveri, d. 15. desember 1967 &lt;br /&gt;
# Kristínu Ingileifsdóttur, f. 2. apríl 1889 í Norðurhjáleigu, Álftaveri, d. 27. des. 1988 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# [[Ólafur Ingileifsson|Ólaf Ingileifsson]], f. 9. júní 1891 á Ketilsstöðum, Dyrhólahr., d. 14. feb. 1968 í Vestmannaeyjum. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón fæddist á því eina ári sem fjölskyldan bjó að Auðnum og áttu þá aðeins fimm eða sex ær, tvo hesta og höfðu kú á leigu. Efnin voru svo lítil að þeim var gefin mjólk handa Jóni allan fyrsta veturinn hans. Skömmu síðar var ákveðið að leita sér lífsviðurværis austur í Múlasýslu snemmvors 1884. Ferðin var ákaflega erfið; Þórunn sat á hesti með Jón ungan í kjöltunni og jafnframt barnshafandi, og Ingileifur þurfti mesta hluta leiðarinnar að ganga. Þau voru nánast félaus og reiddu sig mikið á gestrisni fólks á leiðinni. Sú för skilaði sér engu fyrir fjölskylduna og snéru þau aftur í Meðallandið um sumarið. Fjölskyldan bjó lengst af við mikla fátækt. Aðstæður þeirra urðu svo erfiðar að þrjú af börnum þeirra voru tekin frá þeim ung og komið fyrir hjá öðrum. Þórunn minntist þess síðar sem einnar sárustu reynslu ævi sinnar. Vorið 1892 skildu þau Ingileifur samvistum og fór Þórunn til Heiðmundar Hjaltasonar á Suður-Götum í Mýrdal. Eftir það bjuggu þau Ingileifur aldrei saman aftur, þótt þau skildu ekki formlega að lögum. Börnin ólust því að nokkru leyti upp sitt á hvorum staðnum. Guðrún systir Jóns lést úr spænsku veikinni 16. nóvember 1918, aðeins tveimur dögum áður en Jón sjálfur lést af sama sjúkdómi.   &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tvítugur fór Jón til Vestmannaeyja og hóf sjómennsku á [[Friður|Friði]] hjá [[Gísli Lárusson|Gísla Lárussyni]] í [[Stakkagerði]]. Hann var formaður á honum árið 1906. Árið 1907 keypti hann [[Eros]] frá Danmörku og var formaður þar veturinn 1908. Árið 1912 keypti Jón vélbátinn [[Skuld (bátur)|Skuld]] og var formaður á honum í þrjár vertíðir. Tók hann þá við [[Svanur|Svani]] sem hann átti fjórðungs hlut í, og var formaður á honum árin 1916 og 1918. Jón var annar í Vestmannaeyjum sem tók fiskimannapróf í Stýrimannaskólanum í Reykjavík. Tók hann það á aðeins einum vetri og var það talið mikið afrek. Jón var fenginn til að stýra skipinu Skaftfellingi til Víkur í Mýrdal og reyndist þetta vera hans hinsta ferð, en er hann snéri aftur heim var hann fárveikur. Jón lést úr spænsku veikinni, einungis 35 ára gamall. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Þau ár sem Jón var formaður, var hann alltaf með þeim aflahæstu. Það er óhætt að fullyrða, að þar fór saman vit og dugnaður. Jón kenndi einnig [[Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1966/ Fyrsta stýrimannanámskeið í Vestmannaeyjum árið 1918|Íslenzku]] á fyrsta stýrimannanámskeiði Vestmannaeyja 1918. Jón var atorkumikill og kappsamur maður. Hið besta vildi hann gera fyrir alla og sinnti öllum verkefnum sem hann tók að sér, af alúð. Hann stóð fast með eigin hugsjón og var með mikinn drifkraft til allra verka. Skapstór þótti hann, en vildi jafnframt að hver hlutur væri rétt og vel af hendi leystur. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var einn af þeim 45 hugsjónarmönnum sem tóku þátt í að stofna Ísfélag Vestmannaeyja og einn af þeim 72 mönnum sem stofnuðu Smiðjufélag Vestmannaeyja. Loks tók hann þátt í þeirri söfnun meðal landsmanna sem varð grundvöllur að stofnun Eimskipafélags Íslands.   &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var einnig mikill íþróttamaður. Á Þjóðhátíð Vestmannaeyja árið 1910 sigraði hann í glímu og var síðar talinn meðal ágætustu glímumanna Eyjanna. Hann var jafnframt einn þeirra sem ruddu knattspyrnunni braut í Vestmannaeyjum. Á fyrsta Íslandsmótinu í knattspyrnu árið 1912 lék Jón sem hægri framvörður með liði KV, forvera ÍBV. Ferðin til Reykjavíkur tók tvo daga og var keppnin hin harðasta, en með þátttöku sinni lögðu Jón og félagar hans grunn að knattspyrnusögu Vestmannaeyja. Árið eftir, 9. september 1913, var Jón einn 33 stofnenda íþróttafélagsins Þórs.  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón Ingileifsson kvæntist [[Elín Einarsdóttir (Reykholti)|Elínu Einarsdóttur]] 23. desember 1906. Hófu þau búskap sinn á [[Dalbær|Dalbæ]], en reistu þau Reykholt hið eldra árið 1914 með góðra vina hjálp. Hjónin eignuðust þrjár dætur, en aðeins ein þeirra komst á legg. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# Stúlka, f. andvana 21. nóvember 1909 í Dalbæ.&lt;br /&gt;
# [[Unnur Jónsdóttir (Reykholti)|Unnur Sigrún Jónsdóttir]], f. 6. júní 1912 í Reykjavík, d. 16. febrúar 1995 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# Jóna Elín Jónsdóttir, f. andvana 3. október 1916 í Reykholti.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var aflakóngur árið 1914. Fráfall Jóns var fjölskyldunni mikið áfall og sérstaklega Elínu. Sat hún þá eftir 36 ára gömul með Unni, aðeins sex ára, en hinar tvær dætur þeirra höfðu fæðst andvana. Sýndu Eyjamenn fjölskyldunni í Reykholti þá samstöðu og kærleika sem einkennir Eyjaskeggja og hlúðu vel að fjölskyldunni. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Heimildir| &lt;br /&gt;
* Jón Sigurðsson. Aflakóngar Vestmannaeyja 1906-1929. &#039;&#039;Sjómannadagsblaðið 1961.&#039;&#039; 10. árg. &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;Sjómannablaðið Víkingur.&#039;&#039; Farmanna- og Fiskimannasamband Íslands.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Formenn]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Aflakóngar]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Útgerðarmenn]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk fætt á 19. öld]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk dáið á 20. öld]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=J%C3%B3n_Ingileifsson_(Reykholti)&amp;diff=208422</id>
		<title>Jón Ingileifsson (Reykholti)</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=J%C3%B3n_Ingileifsson_(Reykholti)&amp;diff=208422"/>
		<updated>2026-09-23T07:02:04Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Mynd:Jón_Ingileifsson.jpeg|thumb|300px|Jón Ingileifsson]]&lt;br /&gt;
Jón Ingileifsson, [[Reykholt (eldra)|Reykholti]] í Vestmannaeyjum, fæddist 23. júní 1883 og lést 18. nóvember 1918. Jón var fæddur að Auðnum í Meðallandi og var sonur hjónanna [https://timarit.is/page/1251302 Ingileifs Ólafssonar] f. 17. apríl 1852 í Bakkakoti í Meðallandi, d. 9. mars 1944 í Reykjavík, og [[:Mynd:KG-mannamyndir 15253.jpg|Þórunnar Magnúsdóttur]] f. 12. ágúst 1857 á Ytri-Lyngum í Meðallandi, d. 29. desember 1941 í Görðum í Mýrdal. Þau gengu í hjónaband 24. september 1881 og eignuðust sex börn: &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# Jón Ingileifsson&lt;br /&gt;
# Elínu Ingileifsdóttur, f. 21. september 1884 á Grímsstöðum á Fjöllum, d. 4. febrúar 1971 í Manitoba, Kanada.&lt;br /&gt;
# Guðrúnu Ingileifsdóttur, f. 27. ágúst 1886 í Norðurhjáleigu í Álftaveri,, d. 16. nóvember 1918 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# Magnús Ingileifsson, f. 4. febrúar 1888 í Norðurhjáleigu í Álftaveri, d. 15. desember 1967 &lt;br /&gt;
# Kristínu Ingileifsdóttur, f. 2. apríl 1889 í Norðurhjáleigu, Álftaveri, d. 27. des. 1988 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# [[Ólafur Ingileifsson|Ólaf Ingileifsson]], f. 9. júní 1891 á Ketilsstöðum, Dyrhólahr., d. 14. feb. 1968 í Vestmannaeyjum. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón fæddist á því eina ári sem fjölskyldan bjó að Auðnum og áttu þá aðeins fimm eða sex ær, tvo hesta og höfðu kú á leigu. Efnin voru svo lítil að þeim var gefin mjólk handa Jóni allan fyrsta veturinn hans. Skömmu síðar var ákveðið að leita sér lífsviðurværis austur í Múlasýslu snemmvors 1884. Ferðin var ákaflega erfið; Þórunn sat á hesti með Jón ungan í kjöltunni og jafnframt barnshafandi, og Ingileifur þurfti mesta hluta leiðarinnar að ganga. Þau voru nánast félaus og reiddu sig mikið á gestrisni fólks á leiðinni. Sú för skilaði sér engu fyrir fjölskylduna og snéru þau aftur í Meðallandið um sumarið. Fjölskyldan bjó lengst af við mikla fátækt. Aðstæður þeirra urðu svo erfiðar að þrjú af börnum þeirra voru tekin frá þeim ung og komið fyrir hjá öðrum. Þórunn minntist þess síðar sem einnar sárustu reynslu ævi sinnar. Vorið 1892 skildu þau Ingileifur samvistum og fór Þórunn til Heiðmundar Hjaltasonar á Suður-Götum í Mýrdal. Eftir það bjuggu þau Ingileifur aldrei saman aftur, þótt þau skildu ekki formlega að lögum. Börnin ólust því að nokkru leyti upp sitt á hvorum staðnum. Guðrún systir Jóns lést úr spænsku veikinni 16. nóvember 1918, aðeins tveimur dögum áður en Jón sjálfur lést af sama sjúkdómi.   &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tvítugur fór Jón til Vestmannaeyja og hóf sjómennsku á [[Friður|Friði]] hjá [[Gísli Lárusson|Gísla Lárussyni]] í [[Stakkagerði]]. Hann var formaður á honum árið 1906. Árið 1907 keypti hann [[Eros]] frá Danmörku og var formaður þar veturinn 1908. Árið 1912 keypti Jón vélbátinn [[Skuld (bátur)|Skuld]] og var formaður á honum í þrjár vertíðir. Tók hann þá við [[Svanur|Svani]] sem hann átti fjórðungs hlut í, og var formaður á honum árin 1916 og 1918. Jón var annar í Vestmannaeyjum sem tók fiskimannapróf í Stýrimannaskólanum í Reykjavík. Tók hann það á aðeins einum vetri og var það talið mikið afrek. Jón var fenginn til að stýra skipinu Skaftfellingi til Víkur í Mýrdal og reyndist þetta vera hans hinsta ferð, en er hann snéri aftur heim var hann fárveikur. Jón lést úr spænsku veikinni, einungis 35 ára gamall. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Þau ár sem Jón var formaður, var hann alltaf með þeim aflahæstu. Það er óhætt að fullyrða, að þar fór saman vit og dugnaður. Jón kenndi einnig [[Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1966/ Fyrsta stýrimannanámskeið í Vestmannaeyjum árið 1918|Íslenzku]] á fyrsta stýrimannanámskeiði Vestmannaeyja 1918. Jón var atorkumikill og kappsamur maður. Hið besta vildi hann gera fyrir alla og sinnti öllum verkefnum sem hann tók að sér, af alúð. Hann stóð fast með eigin hugsjón og var með mikinn drifkraft til allra verka. Skapstór þótti hann, en vildi jafnframt að hver hlutur væri rétt og vel af hendi leystur. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var einn af þeim 45 hugsjónarmönnum sem tóku þátt í að stofna Ísfélag Vestmannaeyja og einn af þeim 72 mönnum sem stofnuðu Smiðjufélag Vestmannaeyja. Loks tók hann þátt í þeirri söfnun meðal landsmanna sem varð grundvöllur að stofnun Eimskipafélags Íslands.   &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var einnig mikill íþróttamaður. Á Þjóðhátíð Vestmannaeyja árið 1910 sigraði hann í glímu og var síðar talinn meðal ágætustu glímumanna Eyjanna. Hann var jafnframt einn þeirra sem ruddu knattspyrnunni braut í Vestmannaeyjum. Á fyrsta Íslandsmótinu í knattspyrnu árið 1912 lék Jón sem hægri framvörður með liði KV, forvera ÍBV. Ferðin til Reykjavíkur tók tvo daga og var keppnin hin harðasta, en með þátttöku sinni lögðu Jón og félagar hans grunn að knattspyrnusögu Vestmannaeyja. Árið eftir, 9. september 1913, var Jón einn 33 stofnenda íþróttafélagsins Þórs.  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón Ingileifsson kvæntist [[Elín Einarsdóttir (Reykholti)|Elínu Einarsdóttur]] 23. desember 1906. Hófu þau búskap sinn á [[Dalbær|Dalbæ]], en reistu þau Reykholt hið eldra árið 1914 með góðra vina hjálp. Hjónin eignuðust þrjár dætur, en aðeins ein þeirra komst á legg. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# Stúlka, f. andvana 21. nóvember 1909 í Dalbæ.&lt;br /&gt;
# [[Unnur Jónsdóttir (Reykholti)|Unnur Sigrún Jónsdóttir]], f. 6. júní 1912 í Reykjavík, d. 16. febrúar 1995 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# Jóna Elín Jónsdóttir, f. andvana 3. október 1916 í Reykholti.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var aflakóngur árið 1914. Fráfall Jóns var fjölskyldunni mikið áfall og sérstaklega Elínu. Sat hún þá eftir 36 ára gömul með Unni, aðeins sex ára, en hinar tvær dætur þeirra höfðu fæðst andvana. Sýndu Eyjamenn fjölskyldunni í Reykholti þá samstöðu og kærleika sem einkennir Eyjaskeggja og hlúðu vel að fjölskyldunni. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Heimildir| &lt;br /&gt;
* Jón Sigurðsson. Aflakóngar Vestmannaeyja 1906-1929. &#039;&#039;Sjómannadagsblaðið 1961.&#039;&#039; 10. árg. &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;Sjómannablaðið Víkingur.&#039;&#039; Farmanna- og Fiskimannasamband Íslands.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Formenn]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Aflakóngar]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Útgerðarmenn]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk fætt á 19. öld]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk dáið á 20. öld]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=J%C3%B3n_Ingileifsson_(Reykholti)&amp;diff=208421</id>
		<title>Jón Ingileifsson (Reykholti)</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=J%C3%B3n_Ingileifsson_(Reykholti)&amp;diff=208421"/>
		<updated>2026-09-23T06:57:29Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Mynd:Jón_Ingileifsson.jpeg|thumb|300px|Jón Ingileifsson]]&lt;br /&gt;
Jón Ingileifsson, [[Reykholt (eldra)|Reykholti]] í Vestmannaeyjum, fæddist 23. júní 1883 og lést 18. nóvember 1918. Jón var fæddur að Auðnum í Meðallandi og var sonur hjónanna [https://timarit.is/page/1251302?iabr=on#page/n7/mode/2up Ingileifs Ólafssonar] f. 17. apríl 1852 í Bakkakoti í Meðallandi, d. 9. mars 1944 í Reykjavík, og [[:Mynd:KG-mannamyndir 15253.jpg|Þórunnar Magnúsdóttur]] f. 12. ágúst 1857 á Ytri-Lyngum í Meðallandi, d. 29. desember 1941 í Görðum í Mýrdal. Þau gengu í hjónaband 24. september 1881 og eignuðust sex börn: &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# Jón Ingileifsson&lt;br /&gt;
# Elínu Ingileifsdóttur, f. 21. september 1884 á Grímsstöðum á Fjöllum, d. 4. febrúar 1971 í Manitoba, Kanada.&lt;br /&gt;
# Guðrúnu Ingileifsdóttur, f. 27. ágúst 1886 í Norðurhjáleigu í Álftaveri,, d. 16. nóvember 1918 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# Magnús Ingileifsson, f. 4. febrúar 1888 í Norðurhjáleigu í Álftaveri, d. 15. desember 1967 &lt;br /&gt;
# Kristínu Ingileifsdóttur, f. 2. apríl 1889 í Norðurhjáleigu, Álftaveri, d. 27. des. 1988 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# [[Ólafur Ingileifsson|Ólaf Ingileifsson]], f. 9. júní 1891 á Ketilsstöðum, Dyrhólahr., d. 14. feb. 1968 í Vestmannaeyjum. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón fæddist á því eina ári sem fjölskyldan bjó að Auðnum og áttu þá aðeins fimm eða sex ær, tvo hesta og höfðu kú á leigu. Efnin voru svo lítil að þeim var gefin mjólk handa Jóni allan fyrsta veturinn hans. Skömmu síðar var ákveðið að leita sér lífsviðurværis austur í Múlasýslu snemmvors 1884. Ferðin var ákaflega erfið; Þórunn sat á hesti með Jón ungan í kjöltunni og jafnframt barnshafandi, og Ingileifur þurfti mesta hluta leiðarinnar að ganga. Þau voru nánast félaus og reiddu sig mikið á gestrisni fólks á leiðinni. Sú för skilaði sér engu fyrir fjölskylduna og snéru þau aftur í Meðallandið um sumarið. Fjölskyldan bjó lengst af við mikla fátækt. Aðstæður þeirra urðu svo erfiðar að þrjú af börnum þeirra voru tekin frá þeim ung og komið fyrir hjá öðrum. Þórunn minntist þess síðar sem einnar sárustu reynslu ævi sinnar. Vorið 1892 skildu þau Ingileifur samvistum og fór Þórunn til Heiðmundar Hjaltasonar á Suður-Götum í Mýrdal. Eftir það bjuggu þau Ingileifur aldrei saman aftur, þótt þau skildu ekki formlega að lögum. Börnin ólust því að nokkru leyti upp sitt á hvorum staðnum. Guðrún systir Jóns lést úr spænsku veikinni 16. nóvember 1918, aðeins tveimur dögum áður en Jón sjálfur lést af sama sjúkdómi.   &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tvítugur fór Jón til Vestmannaeyja og hóf sjómennsku á [[Friður|Friði]] hjá [[Gísli Lárusson|Gísla Lárussyni]] í [[Stakkagerði]]. Hann var formaður á honum árið 1906. Árið 1907 keypti hann [[Eros]] frá Danmörku og var formaður þar veturinn 1908. Árið 1912 keypti Jón vélbátinn [[Skuld (bátur)|Skuld]] og var formaður á honum í þrjár vertíðir. Tók hann þá við [[Svanur|Svani]] sem hann átti fjórðungs hlut í, og var formaður á honum árin 1916 og 1918. Jón var annar í Vestmannaeyjum sem tók fiskimannapróf í Stýrimannaskólanum í Reykjavík. Tók hann það á aðeins einum vetri og var það talið mikið afrek. Jón var fenginn til að stýra skipinu Skaftfellingi til Víkur í Mýrdal og reyndist þetta vera hans hinsta ferð, en er hann snéri aftur heim var hann fárveikur. Jón lést úr spænsku veikinni, einungis 35 ára gamall. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Þau ár sem Jón var formaður, var hann alltaf með þeim aflahæstu. Það er óhætt að fullyrða, að þar fór saman vit og dugnaður. Jón kenndi einnig [[Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1966/ Fyrsta stýrimannanámskeið í Vestmannaeyjum árið 1918|Íslenzku]] á fyrsta stýrimannanámskeiði Vestmannaeyja 1918. Jón var atorkumikill og kappsamur maður. Hið besta vildi hann gera fyrir alla og sinnti öllum verkefnum sem hann tók að sér, af alúð. Hann stóð fast með eigin hugsjón og var með mikinn drifkraft til allra verka. Skapstór þótti hann, en vildi jafnframt að hver hlutur væri rétt og vel af hendi leystur. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var einn af þeim 45 hugsjónarmönnum sem tóku þátt í að stofna Ísfélag Vestmannaeyja og einn af þeim 72 mönnum sem stofnuðu Smiðjufélag Vestmannaeyja. Loks tók hann þátt í þeirri söfnun meðal landsmanna sem varð grundvöllur að stofnun Eimskipafélags Íslands.   &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var einnig mikill íþróttamaður. Á Þjóðhátíð Vestmannaeyja árið 1910 sigraði hann í glímu og var síðar talinn meðal ágætustu glímumanna Eyjanna. Hann var jafnframt einn þeirra sem ruddu knattspyrnunni braut í Vestmannaeyjum. Á fyrsta Íslandsmótinu í knattspyrnu árið 1912 lék Jón sem hægri framvörður með liði KV, forvera ÍBV. Ferðin til Reykjavíkur tók tvo daga og var keppnin hin harðasta, en með þátttöku sinni lögðu Jón og félagar hans grunn að knattspyrnusögu Vestmannaeyja. Árið eftir, 9. september 1913, var Jón einn 33 stofnenda íþróttafélagsins Þórs.  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón Ingileifsson kvæntist [[Elín Einarsdóttir (Reykholti)|Elínu Einarsdóttur]] 23. desember 1906. Hófu þau búskap sinn á [[Dalbær|Dalbæ]], en reistu þau Reykholt hið eldra árið 1914 með góðra vina hjálp. Hjónin eignuðust þrjár dætur, en aðeins ein þeirra komst á legg. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# Stúlka, f. andvana 21. nóvember 1909 í Dalbæ.&lt;br /&gt;
# [[Unnur Jónsdóttir (Reykholti)|Unnur Sigrún Jónsdóttir]], f. 6. júní 1912 í Reykjavík, d. 16. febrúar 1995 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# Jóna Elín Jónsdóttir, f. andvana 3. október 1916 í Reykholti.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var aflakóngur árið 1914. Fráfall Jóns var fjölskyldunni mikið áfall og sérstaklega Elínu. Sat hún þá eftir 36 ára gömul með Unni, aðeins sex ára, en hinar tvær dætur þeirra höfðu fæðst andvana. Sýndu Eyjamenn fjölskyldunni í Reykholti þá samstöðu og kærleika sem einkennir Eyjaskeggja og hlúðu vel að fjölskyldunni. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Heimildir| &lt;br /&gt;
* Jón Sigurðsson. Aflakóngar Vestmannaeyja 1906-1929. &#039;&#039;Sjómannadagsblaðið 1961.&#039;&#039; 10. árg. &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;Sjómannablaðið Víkingur.&#039;&#039; Farmanna- og Fiskimannasamband Íslands.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Formenn]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Aflakóngar]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Útgerðarmenn]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk fætt á 19. öld]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk dáið á 20. öld]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=J%C3%B3n_Ingileifsson_(Reykholti)&amp;diff=208420</id>
		<title>Jón Ingileifsson (Reykholti)</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=J%C3%B3n_Ingileifsson_(Reykholti)&amp;diff=208420"/>
		<updated>2026-09-23T06:48:54Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Mynd:Jón_Ingileifsson.jpeg|thumb|300px|Jón Ingileifsson]]&lt;br /&gt;
Jón Ingileifsson, [[Reykholt (eldra)|Reykholti]] í Vestmannaeyjum, fæddist 23. júní 1883 og lést 18. nóvember 1918. Jón var fæddur að Auðnum í Meðallandi og var sonur hjónanna Ingileifs Ólafssonar f. 17. apríl 1852 í Bakkakoti í Meðallandi, d. 9. mars 1944 í Reykjavík, og [[:Mynd:KG-mannamyndir 15253.jpg|Þórunnar Magnúsdóttur]] f. 12. ágúst 1857 á Ytri-Lyngum í Meðallandi, d. 29. desember 1941 í Görðum í Mýrdal. Þau gengu í hjónaband 24. september 1881 og eignuðust sex börn: &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# Jón Ingileifsson&lt;br /&gt;
# Elínu Ingileifsdóttur, f. 21. september 1884 á Grímsstöðum á Fjöllum, d. 4. febrúar 1971 í Manitoba, Kanada.&lt;br /&gt;
# Guðrúnu Ingileifsdóttur, f. 27. ágúst 1886 í Norðurhjáleigu í Álftaveri,, d. 16. nóvember 1918 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# Magnús Ingileifsson, f. 4. febrúar 1888 í Norðurhjáleigu í Álftaveri, d. 15. desember 1967 &lt;br /&gt;
# Kristínu Ingileifsdóttur, f. 2. apríl 1889 í Norðurhjáleigu, Álftaveri, d. 27. des. 1988 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# [[Ólafur Ingileifsson|Ólaf Ingileifsson]], f. 9. júní 1891 á Ketilsstöðum, Dyrhólahr., d. 14. feb. 1968 í Vestmannaeyjum. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón fæddist á því eina ári sem fjölskyldan bjó að Auðnum og áttu þá aðeins fimm eða sex ær, tvo hesta og höfðu kú á leigu. Efnin voru svo lítil að þeim var gefin mjólk handa Jóni allan fyrsta veturinn hans. Skömmu síðar var ákveðið að leita sér lífsviðurværis austur í Múlasýslu snemmvors 1884. Ferðin var ákaflega erfið; Þórunn sat á hesti með Jón ungan í kjöltunni og jafnframt barnshafandi, og Ingileifur þurfti mesta hluta leiðarinnar að ganga. Þau voru nánast félaus og reiddu sig mikið á gestrisni fólks á leiðinni. Sú för skilaði sér engu fyrir fjölskylduna og snéru þau aftur í Meðallandið um sumarið. Fjölskyldan bjó lengst af við mikla fátækt. Aðstæður þeirra urðu svo erfiðar að þrjú af börnum þeirra voru tekin frá þeim ung og komið fyrir hjá öðrum. Þórunn minntist þess síðar sem einnar sárustu reynslu ævi sinnar. Vorið 1892 skildu þau Ingileifur samvistum og fór Þórunn til Heiðmundar Hjaltasonar á Suður-Götum í Mýrdal. Eftir það bjuggu þau Ingileifur aldrei saman aftur, þótt þau skildu ekki formlega að lögum. Börnin ólust því að nokkru leyti upp sitt á hvorum staðnum. Guðrún systir Jóns lést úr spænsku veikinni 16. nóvember 1918, aðeins tveimur dögum áður en Jón sjálfur lést af sama sjúkdómi.   &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tvítugur fór Jón til Vestmannaeyja og hóf sjómennsku á [[Friður|Friði]] hjá [[Gísli Lárusson|Gísla Lárussyni]] í [[Stakkagerði]]. Hann var formaður á honum árið 1906. Árið 1907 keypti hann [[Eros]] frá Danmörku og var formaður þar veturinn 1908. Árið 1912 keypti Jón vélbátinn [[Skuld (bátur)|Skuld]] og var formaður á honum í þrjár vertíðir. Tók hann þá við [[Svanur|Svani]] sem hann átti fjórðungs hlut í, og var formaður á honum árin 1916 og 1918. Jón var annar í Vestmannaeyjum sem tók fiskimannapróf í Stýrimannaskólanum í Reykjavík. Tók hann það á aðeins einum vetri og var það talið mikið afrek. Jón var fenginn til að stýra skipinu Skaftfellingi til Víkur í Mýrdal og reyndist þetta vera hans hinsta ferð, en er hann snéri aftur heim var hann fárveikur. Jón lést úr spænsku veikinni, einungis 35 ára gamall. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Þau ár sem Jón var formaður, var hann alltaf með þeim aflahæstu. Það er óhætt að fullyrða, að þar fór saman vit og dugnaður. Jón kenndi einnig [[Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1966/ Fyrsta stýrimannanámskeið í Vestmannaeyjum árið 1918|Íslenzku]] á fyrsta stýrimannanámskeiði Vestmannaeyja 1918. Jón var atorkumikill og kappsamur maður. Hið besta vildi hann gera fyrir alla og sinnti öllum verkefnum sem hann tók að sér, af alúð. Hann stóð fast með eigin hugsjón og var með mikinn drifkraft til allra verka. Skapstór þótti hann, en vildi jafnframt að hver hlutur væri rétt og vel af hendi leystur. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var einn af þeim 45 hugsjónarmönnum sem tóku þátt í að stofna Ísfélag Vestmannaeyja og einn af þeim 72 mönnum sem stofnuðu Smiðjufélag Vestmannaeyja. Loks tók hann þátt í þeirri söfnun meðal landsmanna sem varð grundvöllur að stofnun Eimskipafélags Íslands.   &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var einnig mikill íþróttamaður. Á Þjóðhátíð Vestmannaeyja árið 1910 sigraði hann í glímu og var síðar talinn meðal ágætustu glímumanna Eyjanna. Hann var jafnframt einn þeirra sem ruddu knattspyrnunni braut í Vestmannaeyjum. Á fyrsta Íslandsmótinu í knattspyrnu árið 1912 lék Jón sem hægri framvörður með liði KV, forvera ÍBV. Ferðin til Reykjavíkur tók tvo daga og var keppnin hin harðasta, en með þátttöku sinni lögðu Jón og félagar hans grunn að knattspyrnusögu Vestmannaeyja. Árið eftir, 9. september 1913, var Jón einn 33 stofnenda íþróttafélagsins Þórs.  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón Ingileifsson kvæntist [[Elín Einarsdóttir (Reykholti)|Elínu Einarsdóttur]] 23. desember 1906. Hófu þau búskap sinn á [[Dalbær|Dalbæ]], en reistu þau Reykholt hið eldra árið 1914 með góðra vina hjálp. Hjónin eignuðust þrjár dætur, en aðeins ein þeirra komst á legg. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# Stúlka, f. andvana 21. nóvember 1909 í Dalbæ.&lt;br /&gt;
# [[Unnur Jónsdóttir (Reykholti)|Unnur Sigrún Jónsdóttir]], f. 6. júní 1912 í Reykjavík, d. 16. febrúar 1995 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# Jóna Elín Jónsdóttir, f. andvana 3. október 1916 í Reykholti.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var aflakóngur árið 1914. Fráfall Jóns var fjölskyldunni mikið áfall og sérstaklega Elínu. Sat hún þá eftir 36 ára gömul með Unni, aðeins sex ára, en hinar tvær dætur þeirra höfðu fæðst andvana. Sýndu Eyjamenn fjölskyldunni í Reykholti þá samstöðu og kærleika sem einkennir Eyjaskeggja og hlúðu vel að fjölskyldunni. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Heimildir| &lt;br /&gt;
* Jón Sigurðsson. Aflakóngar Vestmannaeyja 1906-1929. &#039;&#039;Sjómannadagsblaðið 1961.&#039;&#039; 10. árg. &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;Sjómannablaðið Víkingur.&#039;&#039; Farmanna- og Fiskimannasamband Íslands.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Formenn]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Aflakóngar]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Útgerðarmenn]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk fætt á 19. öld]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk dáið á 20. öld]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=Mynd:%C3%93%C3%BEekkt_manneskja_2.jpeg&amp;diff=208419</id>
		<title>Mynd:Óþekkt manneskja 2.jpeg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=Mynd:%C3%93%C3%BEekkt_manneskja_2.jpeg&amp;diff=208419"/>
		<updated>2026-09-23T06:44:07Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Þorvaldur á Þorvaldseyri, 1898&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Mynd:othekkt_g_2.jpg]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=J%C3%B3n_Ingileifsson_(Reykholti)&amp;diff=208418</id>
		<title>Jón Ingileifsson (Reykholti)</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=J%C3%B3n_Ingileifsson_(Reykholti)&amp;diff=208418"/>
		<updated>2026-09-23T06:29:21Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Mynd:Jón_Ingileifsson.jpeg|thumb|300px|Jón Ingileifsson]]&lt;br /&gt;
Jón Ingileifsson, [[Reykholt (eldra)|Reykholti]] í Vestmannaeyjum, fæddist 23. júní 1883 og lést 18. nóvember 1918. Jón var fæddur að Auðnum í Meðallandi og var sonur hjónanna Ingileifs Ólafssonar f. 17. apríl 1852 í Bakkakoti í Meðallandi, d. 9. mars 1944 í Reykjavík, og Þórunnar Magnúsdóttur f. 12. ágúst 1857 á Ytri-Lyngum í Meðallandi, d. 29. desember 1941 í Görðum í Mýrdal. Þau gengu í hjónaband 24. september 1881 og eignuðust sex börn: &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# Jón Ingileifsson&lt;br /&gt;
# Elínu Ingileifsdóttur, f. 21. september 1884 á Grímsstöðum á Fjöllum, d. 4. febrúar 1971 í Manitoba, Kanada.&lt;br /&gt;
# Guðrúnu Ingileifsdóttur, f. 27. ágúst 1886 í Norðurhjáleigu í Álftaveri,, d. 16. nóvember 1918 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# Magnús Ingileifsson, f. 4. febrúar 1888 í Norðurhjáleigu í Álftaveri, d. 15. desember 1967 &lt;br /&gt;
# Kristínu Ingileifsdóttur, f. 2. apríl 1889 í Norðurhjáleigu, Álftaveri, d. 27. des. 1988 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# [[Ólafur Ingileifsson|Ólaf Ingileifsson]], f. 9. júní 1891 á Ketilsstöðum, Dyrhólahr., d. 14. feb. 1968 í Vestmannaeyjum. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón fæddist á því eina ári sem fjölskyldan bjó að Auðnum og áttu þá aðeins fimm eða sex ær, tvo hesta og höfðu kú á leigu. Efnin voru svo lítil að þeim var gefin mjólk handa Jóni allan fyrsta veturinn hans. Skömmu síðar var ákveðið að leita sér lífsviðurværis austur í Múlasýslu snemmvors 1884. Ferðin var ákaflega erfið; Þórunn sat á hesti með Jón ungan í kjöltunni og jafnframt barnshafandi, og Ingileifur þurfti mesta hluta leiðarinnar að ganga. Þau voru nánast félaus og reiddu sig mikið á gestrisni fólks á leiðinni. Sú för skilaði sér engu fyrir fjölskylduna og snéru þau aftur í Meðallandið um sumarið. Fjölskyldan bjó lengst af við mikla fátækt. Aðstæður þeirra urðu svo erfiðar að þrjú af börnum þeirra voru tekin frá þeim ung og komið fyrir hjá öðrum. Þórunn minntist þess síðar sem einnar sárustu reynslu ævi sinnar. Vorið 1892 skildu þau Ingileifur samvistum og fór Þórunn til Heiðmundar Hjaltasonar á Suður-Götum í Mýrdal. Eftir það bjuggu þau Ingileifur aldrei saman aftur, þótt þau skildu ekki formlega að lögum. Börnin ólust því að nokkru leyti upp sitt á hvorum staðnum. Guðrún systir Jóns lést úr spænsku veikinni 16. nóvember 1918, aðeins tveimur dögum áður en Jón sjálfur lést af sama sjúkdómi.   &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tvítugur fór Jón til Vestmannaeyja og hóf sjómennsku á [[Friður|Friði]] hjá [[Gísli Lárusson|Gísla Lárussyni]] í [[Stakkagerði]]. Hann var formaður á honum árið 1906. Árið 1907 keypti hann [[Eros]] frá Danmörku og var formaður þar veturinn 1908. Árið 1912 keypti Jón vélbátinn [[Skuld (bátur)|Skuld]] og var formaður á honum í þrjár vertíðir. Tók hann þá við [[Svanur|Svani]] sem hann átti fjórðungs hlut í, og var formaður á honum árin 1916 og 1918. Jón var annar í Vestmannaeyjum sem tók fiskimannapróf í Stýrimannaskólanum í Reykjavík. Tók hann það á aðeins einum vetri og var það talið mikið afrek. Jón var fenginn til að stýra skipinu Skaftfellingi til Víkur í Mýrdal og reyndist þetta vera hans hinsta ferð, en er hann snéri aftur heim var hann fárveikur. Jón lést úr spænsku veikinni, einungis 35 ára gamall. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Þau ár sem Jón var formaður, var hann alltaf með þeim aflahæstu. Það er óhætt að fullyrða, að þar fór saman vit og dugnaður. Jón kenndi einnig [[Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1966/ Fyrsta stýrimannanámskeið í Vestmannaeyjum árið 1918|Íslenzku]] á fyrsta stýrimannanámskeiði Vestmannaeyja 1918. Jón var atorkumikill og kappsamur maður. Hið besta vildi hann gera fyrir alla og sinnti öllum verkefnum sem hann tók að sér, af alúð. Hann stóð fast með eigin hugsjón og var með mikinn drifkraft til allra verka. Skapstór þótti hann, en vildi jafnframt að hver hlutur væri rétt og vel af hendi leystur. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var einn af þeim 45 hugsjónarmönnum sem tóku þátt í að stofna Ísfélag Vestmannaeyja og einn af þeim 72 mönnum sem stofnuðu Smiðjufélag Vestmannaeyja. Loks tók hann þátt í þeirri söfnun meðal landsmanna sem varð grundvöllur að stofnun Eimskipafélags Íslands.   &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var einnig mikill íþróttamaður. Á Þjóðhátíð Vestmannaeyja árið 1910 sigraði hann í glímu og var síðar talinn meðal ágætustu glímumanna Eyjanna. Hann var jafnframt einn þeirra sem ruddu knattspyrnunni braut í Vestmannaeyjum. Á fyrsta Íslandsmótinu í knattspyrnu árið 1912 lék Jón sem hægri framvörður með liði KV, forvera ÍBV. Ferðin til Reykjavíkur tók tvo daga og var keppnin hin harðasta, en með þátttöku sinni lögðu Jón og félagar hans grunn að knattspyrnusögu Vestmannaeyja. Árið eftir, 9. september 1913, var Jón einn 33 stofnenda íþróttafélagsins Þórs.  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón Ingileifsson kvæntist [[Elín Einarsdóttir (Reykholti)|Elínu Einarsdóttur]] 23. desember 1906. Hófu þau búskap sinn á [[Dalbær|Dalbæ]], en reistu þau Reykholt hið eldra árið 1914 með góðra vina hjálp. Hjónin eignuðust þrjár dætur, en aðeins ein þeirra komst á legg. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# Stúlka, f. andvana 21. nóvember 1909 í Dalbæ.&lt;br /&gt;
# [[Unnur Jónsdóttir (Reykholti)|Unnur Sigrún Jónsdóttir]], f. 6. júní 1912 í Reykjavík, d. 16. febrúar 1995 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# Jóna Elín Jónsdóttir, f. andvana 3. október 1916 í Reykholti.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var aflakóngur árið 1914. Fráfall Jóns var fjölskyldunni mikið áfall og sérstaklega Elínu. Sat hún þá eftir 36 ára gömul með Unni, aðeins sex ára, en hinar tvær dætur þeirra höfðu fæðst andvana. Sýndu Eyjamenn fjölskyldunni í Reykholti þá samstöðu og kærleika sem einkennir Eyjaskeggja og hlúðu vel að fjölskyldunni. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Heimildir| &lt;br /&gt;
* Jón Sigurðsson. Aflakóngar Vestmannaeyja 1906-1929. &#039;&#039;Sjómannadagsblaðið 1961.&#039;&#039; 10. árg. &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;Sjómannablaðið Víkingur.&#039;&#039; Farmanna- og Fiskimannasamband Íslands.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Formenn]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Aflakóngar]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Útgerðarmenn]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk fætt á 19. öld]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk dáið á 20. öld]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=J%C3%B3n_Ingileifsson_(Reykholti)&amp;diff=208417</id>
		<title>Jón Ingileifsson (Reykholti)</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=J%C3%B3n_Ingileifsson_(Reykholti)&amp;diff=208417"/>
		<updated>2026-09-23T06:24:02Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Mynd:Jón_Ingileifsson.jpeg|thumb|300px|Jón Ingileifsson]]&lt;br /&gt;
Jón Ingileifsson, [[Reykholt (eldra)|Reykholti]] í Vestmannaeyjum, fæddist 23. júní 1883 og lést 18. nóvember 1918. Jón var fæddur að Auðnum í Meðallandi og var sonur hjónanna Ingileifs Ólafssonar f. 17. apríl 1852 í Bakkakoti í Meðallandi, d. 9. mars 1944 í Reykjavík, og Þórunnar Magnúsdóttur f. 12. ágúst 1857 á Ytri-Lyngum í Meðallandi, d. 29. desember 1941 í Görðum í Mýrdal. Þau gengu í hjónaband 24. september 1881 og eignuðust sex börn: &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# Jón Ingileifsson&lt;br /&gt;
# Elínu Ingileifsdóttur, f. 21. september 1884 á Grímsstöðum á Fjöllum, d. 4. febrúar 1971 í Manitoba, Kanada.&lt;br /&gt;
# Guðrúnu Ingileifsdóttur, f. 27. ágúst 1886 í Norðurhjáleigu í Álftaveri,, d. 16. nóvember 1918 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# Magnús Ingileifsson, f. 4. febrúar 1888 í Norðurhjáleigu í Álftaveri, d. 15. desember 1967 &lt;br /&gt;
# Kristínu Ingileifsdóttur, f. 2. apríl 1889 í Norðurhjáleigu, Álftaveri, d. 27. des. 1988 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# [[Ólafur Ingileifsson|Ólaf Ingileifsson]], f. 9. júní 1891 á Ketilsstöðum, Dyrhólahr., d. 14. feb. 1968 í Vestmannaeyjum. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón fæddist á því eina ári sem fjölskyldan bjó að Auðnum og áttu þá aðeins fimm eða sex ær, tvo hesta og höfðu kú á leigu. Efnin voru svo lítil að þeim var gefin mjólk handa Jóni allan fyrsta veturinn hans. Skömmu síðar var ákveðið að leita sér lífsviðurværis austur í Múlasýslu snemmvors 1884. Ferðin var ákaflega erfið; Þórunn sat á hesti með Jón ungan í kjöltunni og jafnframt barnshafandi, og Ingileifur þurfti mesta hluta leiðarinnar að ganga. Þau voru nánast félaus og reiddu sig mikið á gestrisni fólks á leiðinni. Sú för skilaði sér engu fyrir fjölskylduna og snéru þau aftur í Meðallandið um sumarið. Fjölskyldan bjó lengst af við mikla fátækt. Aðstæður þeirra urðu svo erfiðar að þrjú af börnum þeirra voru tekin frá þeim ung og komið fyrir hjá öðrum. Þórunn minntist þess síðar sem einnar sárustu reynslu ævi sinnar. Vorið 1892 skildu þau Ingileifur samvistum og fór Þórunn til Heiðmundar Hjaltasonar á Suður-Götum í Mýrdal. Eftir það bjuggu þau Ingileifur aldrei saman aftur, þótt þau skildu ekki formlega að lögum. Börnin ólust því að nokkru leyti upp sitt á hvorum staðnum. Guðrún systir Jóns lést úr spænsku veikinni 16. nóvember 1918, aðeins tveimur dögum áður en Jón sjálfur lést af sama sjúkdómi.   &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tvítugur fór Jón til Vestmannaeyja og hóf sjómennsku á [[Friður|Friði]] hjá [[Gísli Lárusson|Gísla Lárussyni]] í [[Stakkagerði]]. Hann var formaður á honum árið 1906. Árið 1907 keypti hann [[Eros]] frá Danmörku og var formaður þar veturinn 1908. Árið 1912 keypti Jón vélbátinn [[Skuld (bátur)|Skuld]] og var formaður á honum í þrjár vertíðir. Tók hann þá við [[Svanur|Svani]] sem hann átti fjórðungs hlut í, og var formaður á honum árin 1916 og 1918. Jón var annar í Vestmannaeyjum sem tók fiskimannapróf í Stýrimannaskólanum í Reykjavík. Tók hann það á aðeins einum vetri og var það talið mikið afrek. Jón var fenginn til að stýra skipinu Skaftfellingi til Víkur í Mýrdal og reyndist þetta vera hans hinsta ferð, en er hann snéri aftur heim var hann fárveikur. Jón lést úr spænsku veikinni, einungis 35 ára gamall. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Þau ár sem Jón var formaður, var hann alltaf með þeim aflahæstu. Það er óhætt að fullyrða, að þar fór saman vit og dugnaður. Jón kenndi einnig [[Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1966/ Fyrsta stýrimannanámskeið í Vestmannaeyjum árið 1918|Íslenzku]] á fyrsta stýrimannanámskeiði Vestmannaeyja 1918. Jón var atorkumikill og kappsamur maður. Hið besta vildi hann gera fyrir alla og sinnti öllum verkefnum sem hann tók að sér, af alúð. Hann stóð fast með eigin hugsjón og var með mikinn drifkraft til allra verka. Skapstór þótti hann, en vildi jafnframt að hver hlutur væri rétt og vel af hendi leystur. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var einn af þeim 45 hugsjónarmönnum sem tóku þátt í að stofna Ísfélag Vestmannaeyja og einn af þeim 72 mönnum sem stofnuðu Smiðjufélag Vestmannaeyja. Loks tók hann þátt í þeirri söfnun meðal landsmanna sem varð grundvöllur að stofnun Eimskipafélags Íslands.   &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var einnig mikill íþróttamaður. Á Þjóðhátíð Vestmannaeyja árið 1910 sigraði hann í glímu og var síðar talinn meðal ágætustu glímumanna Eyjanna. Hann var jafnframt einn þeirra sem ruddu knattspyrnunni braut í Vestmannaeyjum. Á fyrsta Íslandsmótinu í knattspyrnu árið 1912 lék Jón sem hægri framvörður með liði KV, forvera ÍBV. Ferðin til Reykjavíkur tók tvo daga og var keppnin hin harðasta, en með þátttöku sinni lögðu Jón og félagar hans grunn að knattspyrnusögu Vestmannaeyja. Árið eftir, 9. september 1913, var Jón einn 33 stofnenda íþróttafélagsins Þórs.  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón Ingileifsson kvæntist [[Elín Einarsdóttir (Reykholti)|Elínu Einarsdóttur]] 23. desember 1906. Hófu þau búskap sinn á [[Dalbær|Dalbæ]], en reistu þau Reykholt hið eldra árið 1914 með góðra vina hjálp. Hjónin eignuðust þrjár dætur, en aðeins ein þeirra komst á legg. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# Stúlka, f. andvana 21. nóvember 1909 í Dalbæ.&lt;br /&gt;
# [[Unnur Jónsdóttir (Reykholti)|Unnur Sigrún Jónsdóttir]], f. 6. júní 1912 í Reykjavík, d. 16. febrúar 1995 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# Jóna Elín Jónsdóttir, f. andvana 3. október 1916 í Reykholti.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var aflakóngur árið 1914. Fráfall Jóns voru fjölskyldunni mikið áfall og sérstaklega Elínu. Sat hún þá eftir 36 ára gömul með Unni, aðeins sex ára, en hinar tvær dætur þeirra höfðu fæðst andvana. Sýndu Eyjamenn fjölskyldunni í Reykholti þá samstöðu og kærleika sem einkennir Eyjaskeggja og hlúðu vel að fjölskyldunni. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Heimildir| &lt;br /&gt;
* Jón Sigurðsson. Aflakóngar Vestmannaeyja 1906-1929. &#039;&#039;Sjómannadagsblaðið 1961.&#039;&#039; 10. árg. &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;Sjómannablaðið Víkingur.&#039;&#039; Farmanna- og Fiskimannasamband Íslands.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Formenn]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Aflakóngar]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Útgerðarmenn]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk fætt á 19. öld]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk dáið á 20. öld]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=J%C3%B3n_Ingileifsson_(Reykholti)&amp;diff=208416</id>
		<title>Jón Ingileifsson (Reykholti)</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=J%C3%B3n_Ingileifsson_(Reykholti)&amp;diff=208416"/>
		<updated>2026-09-23T06:21:39Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Mynd:Jón_Ingileifsson.jpeg|thumb|300px|Jón Ingileifsson]]&lt;br /&gt;
Jón Ingileifsson, [[Reykholt (eldra)|Reykholti]] í Vestmannaeyjum, fæddist 23. júní 1883 og lést 18. nóvember 1918. Jón var fæddur að Auðnum í Meðallandi og var sonur hjónanna Ingileifs Ólafssonar f. 17. apríl 1852 í Bakkakoti í Meðallandi, d. 9. mars 1944 í Reykjavík, og Þórunnar Magnúsdóttur f. 12. ágúst 1857 á Ytri-Lyngum í Meðallandi, d. 29. desember 1941 í Görðum í Mýrdal. Þau gengu í hjónaband 24. september 1881 og eignuðust sex börn: &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# Jón Ingileifsson&lt;br /&gt;
# Elínu Ingileifsdóttur, f. 21. september 1884 á Grímsstöðum á Fjöllum, d. 4. febrúar 1971 í Manitoba, Kanada.&lt;br /&gt;
# Guðrúnu Ingileifsdóttur, f. 27. ágúst 1886 í Norðurhjáleigu í Álftaveri,, d. 16. nóvember 1918 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# Magnús Ingileifsson, f. 4. febrúar 1888 í Norðurhjáleigu í Álftaveri, d. 15. desember 1967 &lt;br /&gt;
# Kristínu Ingileifsdóttur, f. 2. apríl 1889 í Norðurhjáleigu, Álftaveri, d. 27. des. 1988 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# [[Ólafur Ingileifsson|Ólaf Ingileifsson]], f. 9. júní 1891 á Ketilsstöðum, Dyrhólahr., d. 14. feb. 1968 í Vestmannaeyjum. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón fæddist á því eina ári sem fjölskyldan bjó að Auðnum og áttu þá aðeins fimm eða sex ær, tvo hesta og höfðu kú á leigu. Efnin voru svo lítil að þeim var gefin mjólk handa Jóni allan fyrsta veturinn hans. Skömmu síðar var ákveðið að leita sér lífsviðurværis austur í Múlasýslu snemmvors 1884. Ferðin var ákaflega erfið; Þórunn sat á hesti með Jón ungan í kjöltunni og jafnframt barnshafandi, og Ingileifur þurfti mesta hluta leiðarinnar að ganga. Þau voru nánast félaus og reiddu sig mikið á gestrisni fólks á leiðinni. Sú för skilaði sér engu fyrir fjölskylduna og snéru þau aftur í Meðallandið um sumarið. Fjölskyldan bjó lengst af við mikla fátækt. Aðstæður þeirra urðu svo erfiðar að þrjú af börnum þeirra voru tekin frá þeim ung og komið fyrir hjá öðrum. Þórunn minntist þess síðar sem einnar sárustu reynslu ævi sinnar. Vorið 1892 skildu þau Ingileifur samvistum og fór Þórunn til Heiðmundar Hjaltasonar á Suður-Götum í Mýrdal. Eftir það bjuggu þau Ingileifur aldrei saman aftur, þótt þau skildu ekki formlega að lögum. Börnin ólust því að nokkru leyti upp sitt á hvorum staðnum. Guðrún systir Jóns lést úr spænsku veikinni 16. nóvember 1918, aðeins tveimur dögum áður en Jón sjálfur lést af sama sjúkdómi.   &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tvítugur fór Jón til Vestmannaeyja og hóf sjómennsku á [[Friður|Friði]] hjá [[Gísli Lárusson|Gísla Lárussyni]] í [[Stakkagerði]]. Hann var formaður á honum árið 1906. Árið 1907 keypti hann [[Eros]] frá Danmörku og var formaður þar veturinn 1908. Árið 1912 keypti Jón vélbátinn [[Skuld (bátur)|Skuld]] og var formaður á honum í þrjár vertíðir. Tók hann þá við [[Svanur|Svani]] sem hann átti fjórðungs hlut í, og var á honum árin 1916 og 1918. Jón var annar í Vestmannaeyjum sem tók fiskimannapróf í Stýrimannaskólanum í Reykjavík. Tók hann það á aðeins einum vetri og var það talið mikið afrek. Jón var fenginn til að stýra skipinu Skaftfellingi til Víkur í Mýrdal og reyndist þetta vera hans hinsta ferð, en er hann snéri aftur heim var hann fárveikur. Jón lést úr spænsku veikinni, einungis 35 ára gamall. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Þau ár sem Jón var formaður, var hann alltaf með þeim aflahæstu. Það er óhætt að fullyrða, að þar fór saman vit og dugnaður. Jón kenndi einnig [[Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1966/ Fyrsta stýrimannanámskeið í Vestmannaeyjum árið 1918|Íslenzku]] á fyrsta stýrimannanámskeiði Vestmannaeyja 1918. Jón var atorkumikill og kappsamur maður. Hið besta vildi hann gera fyrir alla og sinnti öllum verkefnum sem hann tók að sér, af alúð. Hann stóð fast með eigin hugsjón og var með mikinn drifkraft til allra verka. Skapstór þótti hann, en vildi jafnframt að hver hlutur væri rétt og vel af hendi leystur. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var einn af þeim 45 hugsjónarmönnum sem tóku þátt í að stofna Ísfélag Vestmannaeyja og einn af þeim 72 mönnum sem stofnuðu Smiðjufélag Vestmannaeyja. Loks tók hann þátt í þeirri söfnun meðal landsmanna sem varð grundvöllur að stofnun Eimskipafélags Íslands.   &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var einnig mikill íþróttamaður. Á Þjóðhátíð Vestmannaeyja árið 1910 sigraði hann í glímu og var síðar talinn meðal ágætustu glímumanna Eyjanna. Hann var jafnframt einn þeirra sem ruddu knattspyrnunni braut í Vestmannaeyjum. Á fyrsta Íslandsmótinu í knattspyrnu árið 1912 lék Jón sem hægri framvörður með liði KV, forvera ÍBV. Ferðin til Reykjavíkur tók tvo daga og var keppnin hin harðasta, en með þátttöku sinni lögðu Jón og félagar hans grunn að knattspyrnusögu Vestmannaeyja. Árið eftir, 9. september 1913, var Jón einn 33 stofnenda íþróttafélagsins Þórs.  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón Ingileifsson kvæntist [[Elín Einarsdóttir (Reykholti)|Elínu Einarsdóttur]] 23. desember 1906. Hófu þau búskap sinn á [[Dalbær|Dalbæ]], en reistu þau Reykholt hið eldra árið 1914 með góðra vina hjálp. Hjónin eignuðust þrjár dætur, en aðeins ein þeirra komst á legg. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# Stúlka, f. andvana 21. nóvember 1909 í Dalbæ.&lt;br /&gt;
# [[Unnur Jónsdóttir (Reykholti)|Unnur Sigrún Jónsdóttir]], f. 6. júní 1912 í Reykjavík, d. 16. febrúar 1995 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# Jóna Elín Jónsdóttir, f. andvana 3. október 1916 í Reykholti.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var aflakóngur árið 1914. Fráfall Jóns voru fjölskyldunni mikið áfall og sérstaklega Elínu. Sat hún þá eftir 36 ára gömul með Unni, aðeins sex ára, en hinar tvær dætur þeirra höfðu fæðst andvana. Sýndu Eyjamenn fjölskyldunni í Reykholti þá samstöðu og kærleika sem einkennir Eyjaskeggja og hlúðu vel að fjölskyldunni. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Heimildir| &lt;br /&gt;
* Jón Sigurðsson. Aflakóngar Vestmannaeyja 1906-1929. &#039;&#039;Sjómannadagsblaðið 1961.&#039;&#039; 10. árg. &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;Sjómannablaðið Víkingur.&#039;&#039; Farmanna- og Fiskimannasamband Íslands.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Formenn]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Aflakóngar]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Útgerðarmenn]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk fætt á 19. öld]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk dáið á 20. öld]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=J%C3%B3n_Ingileifsson_(Reykholti)&amp;diff=208415</id>
		<title>Jón Ingileifsson (Reykholti)</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=J%C3%B3n_Ingileifsson_(Reykholti)&amp;diff=208415"/>
		<updated>2026-09-23T06:21:21Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Mynd:Jón_Ingileifsson.jpeg|thumb|300px|Jón Ingileifsson]]&lt;br /&gt;
Jón Ingileifsson, [[Reykholt (eldra)|Reykholti]] í Vestmannaeyjum, fæddist 23. júní 1883 og lést 18. nóvember 1918. Jón var fæddur að Auðnum í Meðallandi og var sonur hjónanna Ingileifs Ólafssonar 17. apríl 1852 í Bakkakoti í Meðallandi, d. 9. mars 1944 í Reykjavík, og Þórunnar Magnúsdóttur f. 12. ágúst 1857 á Ytri-Lyngum í Meðallandi, d. 29. desember 1941 í Görðum í Mýrdal. Þau gengu í hjónaband 24. september 1881 og eignuðust sex börn: &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# Jón Ingileifsson&lt;br /&gt;
# Elínu Ingileifsdóttur, f. 21. september 1884 á Grímsstöðum á Fjöllum, d. 4. febrúar 1971 í Manitoba, Kanada.&lt;br /&gt;
# Guðrúnu Ingileifsdóttur, f. 27. ágúst 1886 í Norðurhjáleigu í Álftaveri,, d. 16. nóvember 1918 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# Magnús Ingileifsson, f. 4. febrúar 1888 í Norðurhjáleigu í Álftaveri, d. 15. desember 1967 &lt;br /&gt;
# Kristínu Ingileifsdóttur, f. 2. apríl 1889 í Norðurhjáleigu, Álftaveri, d. 27. des. 1988 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# [[Ólafur Ingileifsson|Ólaf Ingileifsson]], f. 9. júní 1891 á Ketilsstöðum, Dyrhólahr., d. 14. feb. 1968 í Vestmannaeyjum. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón fæddist á því eina ári sem fjölskyldan bjó að Auðnum og áttu þá aðeins fimm eða sex ær, tvo hesta og höfðu kú á leigu. Efnin voru svo lítil að þeim var gefin mjólk handa Jóni allan fyrsta veturinn hans. Skömmu síðar var ákveðið að leita sér lífsviðurværis austur í Múlasýslu snemmvors 1884. Ferðin var ákaflega erfið; Þórunn sat á hesti með Jón ungan í kjöltunni og jafnframt barnshafandi, og Ingileifur þurfti mesta hluta leiðarinnar að ganga. Þau voru nánast félaus og reiddu sig mikið á gestrisni fólks á leiðinni. Sú för skilaði sér engu fyrir fjölskylduna og snéru þau aftur í Meðallandið um sumarið. Fjölskyldan bjó lengst af við mikla fátækt. Aðstæður þeirra urðu svo erfiðar að þrjú af börnum þeirra voru tekin frá þeim ung og komið fyrir hjá öðrum. Þórunn minntist þess síðar sem einnar sárustu reynslu ævi sinnar. Vorið 1892 skildu þau Ingileifur samvistum og fór Þórunn til Heiðmundar Hjaltasonar á Suður-Götum í Mýrdal. Eftir það bjuggu þau Ingileifur aldrei saman aftur, þótt þau skildu ekki formlega að lögum. Börnin ólust því að nokkru leyti upp sitt á hvorum staðnum. Guðrún systir Jóns lést úr spænsku veikinni 16. nóvember 1918, aðeins tveimur dögum áður en Jón sjálfur lést af sama sjúkdómi.   &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tvítugur fór Jón til Vestmannaeyja og hóf sjómennsku á [[Friður|Friði]] hjá [[Gísli Lárusson|Gísla Lárussyni]] í [[Stakkagerði]]. Hann var formaður á honum árið 1906. Árið 1907 keypti hann [[Eros]] frá Danmörku og var formaður þar veturinn 1908. Árið 1912 keypti Jón vélbátinn [[Skuld (bátur)|Skuld]] og var formaður á honum í þrjár vertíðir. Tók hann þá við [[Svanur|Svani]] sem hann átti fjórðungs hlut í, og var á honum árin 1916 og 1918. Jón var annar í Vestmannaeyjum sem tók fiskimannapróf í Stýrimannaskólanum í Reykjavík. Tók hann það á aðeins einum vetri og var það talið mikið afrek. Jón var fenginn til að stýra skipinu Skaftfellingi til Víkur í Mýrdal og reyndist þetta vera hans hinsta ferð, en er hann snéri aftur heim var hann fárveikur. Jón lést úr spænsku veikinni, einungis 35 ára gamall. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Þau ár sem Jón var formaður, var hann alltaf með þeim aflahæstu. Það er óhætt að fullyrða, að þar fór saman vit og dugnaður. Jón kenndi einnig [[Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1966/ Fyrsta stýrimannanámskeið í Vestmannaeyjum árið 1918|Íslenzku]] á fyrsta stýrimannanámskeiði Vestmannaeyja 1918. Jón var atorkumikill og kappsamur maður. Hið besta vildi hann gera fyrir alla og sinnti öllum verkefnum sem hann tók að sér, af alúð. Hann stóð fast með eigin hugsjón og var með mikinn drifkraft til allra verka. Skapstór þótti hann, en vildi jafnframt að hver hlutur væri rétt og vel af hendi leystur. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var einn af þeim 45 hugsjónarmönnum sem tóku þátt í að stofna Ísfélag Vestmannaeyja og einn af þeim 72 mönnum sem stofnuðu Smiðjufélag Vestmannaeyja. Loks tók hann þátt í þeirri söfnun meðal landsmanna sem varð grundvöllur að stofnun Eimskipafélags Íslands.   &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var einnig mikill íþróttamaður. Á Þjóðhátíð Vestmannaeyja árið 1910 sigraði hann í glímu og var síðar talinn meðal ágætustu glímumanna Eyjanna. Hann var jafnframt einn þeirra sem ruddu knattspyrnunni braut í Vestmannaeyjum. Á fyrsta Íslandsmótinu í knattspyrnu árið 1912 lék Jón sem hægri framvörður með liði KV, forvera ÍBV. Ferðin til Reykjavíkur tók tvo daga og var keppnin hin harðasta, en með þátttöku sinni lögðu Jón og félagar hans grunn að knattspyrnusögu Vestmannaeyja. Árið eftir, 9. september 1913, var Jón einn 33 stofnenda íþróttafélagsins Þórs.  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón Ingileifsson kvæntist [[Elín Einarsdóttir (Reykholti)|Elínu Einarsdóttur]] 23. desember 1906. Hófu þau búskap sinn á [[Dalbær|Dalbæ]], en reistu þau Reykholt hið eldra árið 1914 með góðra vina hjálp. Hjónin eignuðust þrjár dætur, en aðeins ein þeirra komst á legg. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# Stúlka, f. andvana 21. nóvember 1909 í Dalbæ.&lt;br /&gt;
# [[Unnur Jónsdóttir (Reykholti)|Unnur Sigrún Jónsdóttir]], f. 6. júní 1912 í Reykjavík, d. 16. febrúar 1995 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# Jóna Elín Jónsdóttir, f. andvana 3. október 1916 í Reykholti.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var aflakóngur árið 1914. Fráfall Jóns voru fjölskyldunni mikið áfall og sérstaklega Elínu. Sat hún þá eftir 36 ára gömul með Unni, aðeins sex ára, en hinar tvær dætur þeirra höfðu fæðst andvana. Sýndu Eyjamenn fjölskyldunni í Reykholti þá samstöðu og kærleika sem einkennir Eyjaskeggja og hlúðu vel að fjölskyldunni. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Heimildir| &lt;br /&gt;
* Jón Sigurðsson. Aflakóngar Vestmannaeyja 1906-1929. &#039;&#039;Sjómannadagsblaðið 1961.&#039;&#039; 10. árg. &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;Sjómannablaðið Víkingur.&#039;&#039; Farmanna- og Fiskimannasamband Íslands.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Formenn]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Aflakóngar]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Útgerðarmenn]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk fætt á 19. öld]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk dáið á 20. öld]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=J%C3%B3n_Ingileifsson_(Reykholti)&amp;diff=208414</id>
		<title>Jón Ingileifsson (Reykholti)</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=J%C3%B3n_Ingileifsson_(Reykholti)&amp;diff=208414"/>
		<updated>2026-09-23T06:19:01Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Mynd:Jón_Ingileifsson.jpeg|thumb|300px|Jón Ingileifsson]]&lt;br /&gt;
Jón Ingileifsson, [[Reykholt (eldra)|Reykholti]] í Vestmannaeyjum, fæddist 23. júní 1883 og lést 18. nóvember 1918. Jón var fæddur að Auðnum í Meðallandi og var sonur hjónanna Ingileifs Ólafssonar 17. apríl 1852 í Bakkakoti í Meðallandi, d. 9. mars 1944 í Reykjavík, og Þórunnar Magnúsdóttur f. 12. ágúst 1857 á Ytri-Lyngum í Meðallandi, d. 29. desember 1941 í Görðum í Mýrdal. Þau gengu í hjónaband 24. september 1881 og eignuðust sex börn: &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# Jón Ingileifsson&lt;br /&gt;
# Elínu Ingileifsdóttur, f. 21. september 1884 á Grímsstöðum á Fjöllum, d. 4. febrúar 1971 í Manitoba, Kanada.&lt;br /&gt;
# Guðrúnu Ingileifsdóttur, f. 27. ágúst 1886 í Norðurhjáleigu í Álftaveri,, d. 16. nóvember 1918 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# Magnús Ingileifsson, f. 4. febrúar 1888 í Norðurhjáleigu í Álftaveri, d. 15. desember 1967 &lt;br /&gt;
# Kristínu Ingileifsdóttur, f. 2. apríl 1889 í Norðurhjáleigu, Álftaveri, d. 27. des. 1988 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# [[Ólafur Ingileifsson|Ólaf Ingileifsson]], f. 9. júní 1891 á Ketilsstöðum, Dyrhólahr., d. 14. feb. 1968 í Vestmannaeyjum. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón fæddist á því eina ári sem fjölskyldan bjó að Auðnum og áttu þá aðeins fimm eða sex ær, tvo hesta og höfðu kú á leigu. Efnin voru svo lítil að þeim var gefin mjólk handa Jóni allan fyrsta veturinn hans. Skömmu síðar var ákveðið að leita sér lífsviðurværis austur í Múlasýslu snemmvors 1884. Ferðin var ákaflega erfið; Þórunn sat á hesti með Jón ungan í kjöltunni og jafnframt barnshafandi, og Ingileifur þurfti mesta hluta leiðarinnar að ganga. Þau voru nánast félaus og reiddu sig mikið á gestrisni fólks á leiðinni. Sú för skilaði sér engu fyrir fjölskylduna og snéru þau aftur í Meðallandið um sumarið. Fjölskyldan bjó lengst af við mikla fátækt. Aðstæður þeirra urðu svo erfiðar að þrjú af börnum þeirra voru tekin frá þeim ung og komið fyrir hjá öðrum. Þórunn minntist þess síðar sem einnar sárustu reynslu ævi sinnar. Vorið 1892 skildu þau Ingileifur samvistum og fór Þórunn til Heiðmundar Hjaltasonar á Suður-Götum í Mýrdal. Eftir það bjuggu þau Ingileifur aldrei saman aftur, þótt þau skildu ekki formlega að lögum. Börnin ólust því að nokkru leyti upp sitt á hvorum staðnum. Guðrún systir Jóns lést úr spænsku veikinni 16. nóvember 1918, aðeins tveimur dögum áður en Jón sjálfur lést af sama sjúkdómi.   &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tvítugur fór Jón til Vestmannaeyja og hóf sjómennsku á [[Friður|Friði]] hjá [[Gísli Lárusson|Gísla Lárussyni]] í [[Stakkagerði]]. Hann var formaður á honum árið 1906. Árið 1907 keypti hann [[Eros]] frá Danmörku og var formaður þar veturinn 1908. Árið 1912 keypti Jón vélbátinn [[Skuld (bátur)|Skuld]] og var formaður á honum í þrjár vertíðir. Tók hann þá við [[Svanur|Svani]] sem hann átti fjórðungs hlut í, og var á honum árin 1916 og 1918. Jón var annar í Vestmannaeyjum sem tók fiskimannapróf í Stýrimannaskólanum í Reykjavík. Tók hann það á aðeins einum vetri og var það talið mikið afrek. Jón var fenginn til að stýra skipinu Skaftfellingi til Víkur í Mýrdal og reyndist þetta vera hans hinsta ferð, en er hann snéri aftur heim var hann fárveikur. Jón lést úr spænsku veikinni, einungis 35 ára gamall. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Þau ár sem Jón var formaður, var hann alltaf með þeim aflahæstu. Það er óhætt að fullyrða, að þar fór saman vit og dugnaður. Jón kenndi einnig [[Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1966/ Fyrsta stýrimannanámskeið í Vestmannaeyjum árið 1918|Íslenzku]] á fyrsta stýrimannanámskeiði Vestmannaeyja 1918. Jón var atorkumikill og kappsamur maður. Hið besta vildi hann gera fyrir alla og sinnti öllum verkefnum sem hann tók að sér, af alúð. Hann stóð fast með eigin hugsjón og var með mikinn drifkraft til allra verka. Skapstór þótti hann, en vildi jafnframt að hver hlutur væri rétt og vel af hendi leystur. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var einn af þeim 45 hugsjónarmönnum sem tóku þátt í að stofna Ísfélag Vestmannaeyja og einn af þeim 72 mönnum sem stofnuðu Smiðjufélag Vestmannaeyja. Loks tók hann þátt í þeirri söfnun meðal landsmanna sem varð grundvöllur að stofnun Eimskipafélags Íslands.   &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var einnig mikill íþróttamaður. Á Þjóðhátíð Vestmannaeyja árið 1910 sigraði hann í glímu og var síðar talinn meðal ágætustu glímumanna Eyjanna. Hann var jafnframt einn þeirra sem ruddu knattspyrnunni braut í Vestmannaeyjum. Á fyrsta Íslandsmótinu í knattspyrnu árið 1912 lék Jón sem hægri framvörður með liði KV, forvera ÍBV. Ferðin til Reykjavíkur tók tvo daga og var keppnin hin harðasta, en með þátttöku sinni lögðu Jón og félagar hans grunn að knattspyrnusögu Vestmannaeyja. Árið eftir, 9. september 1913, var Jón einn 33 stofnenda íþróttafélagsins Þórs.  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón Ingileifsson giftist eiginkonu sinni, [[Elín Einarsdóttir (Reykholti)|Elínu Einarsdóttur]] 23. desember 1906. Hófu þau búskap sinn á [[Dalbær|Dalbæ]], en reistu þau Reykholt hið eldra árið 1914 með góðra vina hjálp. Hjónin eignuðust þrjár dætur, en aðeins ein þeirra komst á legg. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# Stúlka, f. andvana 21. nóvember 1909 í Dalbæ.&lt;br /&gt;
# [[Unnur Jónsdóttir (Reykholti)|Unnur Sigrún Jónsdóttir]], f. 6. júní 1912 í Reykjavík, d. 16. febrúar 1995 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
# Jóna Elín Jónsdóttir, f. andvana 3. október 1916 í Reykholti.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jón var aflakóngur árið 1914. Veikindi Jóns voru fjölskyldunni mikið áfall og sérstaklega Elínu. Sat hún þá eftir 36 ára gömul með Unni, aðeins sex ára, en hinar tvær dætur þeirra höfðu fæðst andvana. Sýndu Eyjamenn fjölskyldunni í Reykholti þann sóma og kærleika sem einkennir Eyjaskeggja og studdu fjölskylduna vel í gegnum &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Heimildir| &lt;br /&gt;
* Jón Sigurðsson. Aflakóngar Vestmannaeyja 1906-1929. &#039;&#039;Sjómannadagsblaðið 1961.&#039;&#039; 10. árg. &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;Sjómannablaðið Víkingur.&#039;&#039; Farmanna- og Fiskimannasamband Íslands.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Formenn]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Aflakóngar]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Útgerðarmenn]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk fætt á 19. öld]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk dáið á 20. öld]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=Gu%C3%B0mundur_Magn%C3%BAsson_(Go%C3%B0alandi)&amp;diff=208413</id>
		<title>Guðmundur Magnússon (Goðalandi)</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=Gu%C3%B0mundur_Magn%C3%BAsson_(Go%C3%B0alandi)&amp;diff=208413"/>
		<updated>2026-09-22T23:48:54Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Mynd:Guðmundur_goðaland2.jpg|thumb|280px|Guðmundur Magnússon]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Guðmundur Magnússon (Goðaland)|Guðmundur Magnússon]] fæddist 5. september 1877 á Arnarhóli í Landeyjum og lést 21. september 1959, 82 ára að aldri. Hann var sonur Magnúsar Guðmundssonar (1852 - 1892), bónda í Hrauk í Vestur-Landeyjum, en bróðir hans var [[Páll Guðmundsson (Jómsborg)|Páll Guðmundsson]] og báðir voru synir Guðmundar Pálssonar, bónda og smiðs á Strönd og Elínu Magnúsdóttur. Móðir Guðmundar var [[Bjarghildur Guðnadóttir]] (1855 - 1941). Guðmundur missti föður sinn er hann var á fimmtánda ári og stóð þá Bjarghildur uppi án fyrirvinnu með þrjú börn, öll ung að árum. Guðmundur elstur, fimmtán ára gamall, [[Guðbjörg Magnúsdóttir (Litlalandi)|Guðbjörg (Litlalandi)]] systir hans ellefu ára og Guðni tveggja ára. Í þá daga var ekki leikur fyrir fátæka móður að komast af, enda varð hún að láta tvö eldri börnin frá sér tveimur árum síðar og fór Guðmundur til Eyrarbakka 17 ára gamall. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Guðmundur tók sveinspróf í trésmíði á Eyrarbakka árið 1899 og stundaði um hríð trésmíðanám í Kaupmannahöfn þar sem hann kynntist verkalýðshreyfingunni og jafnaðarstefnunni, sem hann aðhylltist ávallt síðan. Hann stundaði líka siglingar á gufuskipinu Vestu á meðan hann var þar. Árið 1902 kemur Guðmundur heim til Íslands og leigir íbúð á Grettisgötu 31 í Reykjavík, hjá Guðjóni Jónssyni múrara. Árið 1903 reisir hann hús fyrir fjölskyldu sína á Grettisgötu 55 og flytur Guðjón í sama húsnæði skv. Bæjarskrá Reykjavíkur 1905. Grettisgatan var hækkuð um eina hæð 1925. Guðmundur var til dæmis einn af smiðum Bjarnaborgar árið 1902 (Vitastíg 83), sem var fyrsta eiginlega fjölbýlishúsið á landinu. Guðmundur flutti með konu sinni og þremur börnum ásamt Bjarghildi móður sinni til Vestmannaeyja árið júlí-september 1908 og réðist þar sem smiður og byggingarmeistari við Edinborgarverzlun [[Gísli J. Johnsen|G.J.J.]] Þau settust fyrst að í [[Garðhús|Garðhúsum]] hjá Ólafi, bróður Helgu, en keyptu síðar [[Dvergasteinn|Dvergastein]] og bjuggu þau þar í þrjú ár. Árið 1908 sá hann til dæmis um byggingu [[Skjaldbreið|Skjaldbreiðar]] og sumarið 1910 hóf G.J.J. uppbyggingu nýrra bryggju og var Guðmundur aðalsmiður í því verki. Hann var einnig verkstjóri við byggingu hafnargarðana 1914 í Vestmannaeyjum og var því verki lokið 1922. Guðmundur sat í stjórn Kaupfélagsins Drífanda frá stofnun þess.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Guðmundur Magnússon giftist [[Helga Jónsdóttir (Goðaland)|Helgu Jónsdóttur]] árið 1902 og átti með henni fjögur börn. Þau eru:&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
1. [[Magnús Karl Guðmundsson]] f. 04.05.1903, d. 10.05.1993.&amp;lt;br&amp;gt; &lt;br /&gt;
2. [[Jón Guðmundsson (formaður)|Jón Guðmundsson]] f. 15.07.1905, d. 04.03.1972.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
3. [[Guðmunda Margrét Guðmundsdóttir (Goðalandi)| Guðmunda Margrét Guðmundsdóttir]] f. 19.03.1908, d. 04.09.1996.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
4. [[Dagmar Aðalbjörg Guðmundsdóttir]],   f. 21.06.1914, d. 30.01.1999.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Um 1911 settist fjölskyldan að í Skjaldbreið. Í manntalinu 1920 er Bjarghildur farin aftur til Landeyja og býr fjölskyldan enn í Skjaldbreið. Hann reisti svo [[Goðaland]] sem stóð við Flatir 16 árið 1922 og flutti þar með fjölskyldu sinni þar sem  þau bjuggu ávallt síðan og rak hann þar trésmíðaverkstæði til dauðadags.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Guðmundur var kosinn í bæjarstjórn 1934 - 1938 fyrir Alþýðuflokkinn. 1946 er Guðmundur á heiðurssæti A-listans og sat í byggingarnefnd fyrir Alþýðuflokkinn. Einnig skipaður í heiðurssæti kosningarnar 1950, 1954 og 1958.  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 [[Mynd:Guðmundur Magnússon, Ellert og Unnur og Guðmundur Karlsson.jpg|vinstri|thumb|414x414dp]]&lt;br /&gt;
[[Mynd:Guðmundur Magnússon á Goðalandi.jpg|vinstri|thumb|408x408dp]] &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Myndir ==&lt;br /&gt;
&amp;lt;gallery&amp;gt;&lt;br /&gt;
Mynd:KG-mannamyndir 2656.jpg|Guðmundur Magnússon&lt;br /&gt;
Mynd:KG-mannamyndir 2655.jpg|Guðmundur Magnússon&lt;br /&gt;
Mynd:Guðmundur Magnússon og Hafsteinn 1958.jpg&lt;br /&gt;
&amp;lt;/gallery&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Heimildir|&lt;br /&gt;
*Blik 1962&lt;br /&gt;
*Blik 1976 / Samvinnusamtökin í Vestmannaeyjum&lt;br /&gt;
*Íslendingabók.is.&lt;br /&gt;
*Manntöl.&lt;br /&gt;
*Útgerðarsaga, annar áratugurinn.&lt;br /&gt;
*Munnlegar heimildir frá barnabörnum.&lt;br /&gt;
*Bæjarskrá Reykjavíkur 1905.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Flokkur: Trésmiðir]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk fætt á 19. öld]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk dáið á 20. öld]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Íbúar á Flötum]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=Gu%C3%B0mundur_Magn%C3%BAsson_(Go%C3%B0alandi)&amp;diff=208410</id>
		<title>Guðmundur Magnússon (Goðalandi)</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=Gu%C3%B0mundur_Magn%C3%BAsson_(Go%C3%B0alandi)&amp;diff=208410"/>
		<updated>2026-09-22T20:49:27Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Mynd:Guðmundur_goðaland2.jpg|thumb|280px|Guðmundur Magnússon]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Guðmundur Magnússon (Goðaland)|Guðmundur Magnússon]] fæddist 5. september 1877 á Arnarhóli í Landeyjum og lést 21. september 1959, 82 ára að aldri. Hann var sonur Magnúsar Guðmundssonar (1852 - 1892), bónda í Hrauk í Vestur-Landeyjum, en bróðir hans var [[Páll Guðmundsson (Jómsborg)|Páll Guðmundsson]] og báðir voru synir Guðmundar Pálssonar, bónda og smiðs á Strönd og Elínu Magnúsdóttur. Móðir Guðmundar var [[Bjarghildur Guðnadóttir]] (1855 - 1941). Guðmundur missti föður sinn er hann var á fimmtánda ári og stóð þá Bjarghildur uppi án fyrirvinnu með þrjú börn, öll ung að árum. Guðmundur elstur, fimmtán ára gamall, [[Guðbjörg Magnúsdóttir (Litlalandi)|Guðbjörg (Litlalandi)]] systir hans ellefu ára og Guðni tveggja ára. Í þá daga var ekki leikur fyrir fátæka móður að komast af, enda varð hún að láta tvö eldri börnin frá sér tveimur árum síðar og fór Guðmundur til Eyrarbakka 17 ára gamall. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Guðmundur tók sveinspróf í trésmíði á Eyrarbakka árið 1899 og stundaði um hríð trésmíðanám í Kaupmannahöfn þar sem hann kynntist verkalýðshreyfingunni og jafnaðarstefnunni, sem hann aðhylltist ávallt síðan. Hann stundaði líka siglingar á gufuskipinu Vestu á meðan hann var þar. Árið 1902 kemur Guðmundur heim til Íslands og leigir íbúð á Grettisgötu 31 í Reykjavík, hjá Guðjóni Jónssyni múrara. Árið 1903 reisir hann hús fyrir fjölskyldu sína á Grettisgötu 55 og flytur Guðjón í sama húsnæði skv. Bæjarskrá Reykjavíkur 1905. Grettisgatan var hækkuð um eina hæð 1925. Guðmundur var til dæmis einn af smiðum Bjarnaborgar árið 1902 (Vitastíg 83), sem var fyrsta eiginlega fjölbýlishúsið á landinu. Guðmundur flutti með konu sinni og þremur börnum ásamt Bjarghildi móður sinni til Vestmannaeyja árið 1908 og réðist þar sem smiður og byggingarmeistari við Edinborgarverzlun [[Gísli J. Johnsen|G.J.J.]] Þau settust fyrst að í [[Garðhús|Garðhúsum]] hjá Ólafi, bróður Helgu, en keyptu síðar [[Dvergasteinn|Dvergastein]] og bjuggu þau þar í þrjú ár. Árið 1908 sá hann til dæmis um byggingu [[Skjaldbreið|Skjaldbreiðar]] og sumarið 1910 hóf G.J.J. uppbyggingu nýrra bryggju og var Guðmundur aðalsmiður í því verki. Hann var einnig verkstjóri við byggingu hafnargarðana 1914 í Vestmannaeyjum og var því verki lokið 1922. Guðmundur sat í stjórn Kaupfélagsins Drífanda frá stofnun þess.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Guðmundur Magnússon giftist [[Helga Jónsdóttir (Goðaland)|Helgu Jónsdóttur]] árið 1902 og átti með henni fjögur börn. Þau eru:&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
1. [[Magnús Karl Guðmundsson]] f. 04.05.1903, d. 10.05.1993.&amp;lt;br&amp;gt; &lt;br /&gt;
2. [[Jón Guðmundsson (formaður)|Jón Guðmundsson]] f. 15.07.1905, d. 04.03.1972.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
3. [[Guðmunda Margrét Guðmundsdóttir (Goðalandi)| Guðmunda Margrét Guðmundsdóttir]] f. 19.03.1908, d. 04.09.1996.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
4. [[Dagmar Aðalbjörg Guðmundsdóttir]],   f. 21.06.1914, d. 30.01.1999.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Um 1911 settist fjölskyldan að í Skjaldbreið. Í manntalinu 1920 er Bjarghildur farin aftur til Landeyja og býr fjölskyldan enn í Skjaldbreið. Hann reisti svo [[Goðaland]] sem stóð við Flatir 16 árið 1922 og flutti þar með fjölskyldu sinni þar sem  þau bjuggu ávallt síðan og rak hann þar trésmíðaverkstæði til dauðadags.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Guðmundur var kosinn í bæjarstjórn 1934 - 1938 fyrir Alþýðuflokkinn. 1946 er Guðmundur á heiðurssæti A-listans og sat í byggingarnefnd fyrir Alþýðuflokkinn. Einnig skipaður í heiðurssæti kosningarnar 1950, 1954 og 1958.  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 [[Mynd:Guðmundur Magnússon, Ellert og Unnur og Guðmundur Karlsson.jpg|vinstri|thumb|414x414dp]]&lt;br /&gt;
[[Mynd:Guðmundur Magnússon á Goðalandi.jpg|vinstri|thumb|408x408dp]] &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Myndir ==&lt;br /&gt;
&amp;lt;gallery&amp;gt;&lt;br /&gt;
Mynd:KG-mannamyndir 2656.jpg|Guðmundur Magnússon&lt;br /&gt;
Mynd:KG-mannamyndir 2655.jpg|Guðmundur Magnússon&lt;br /&gt;
Mynd:Guðmundur Magnússon og Hafsteinn 1958.jpg&lt;br /&gt;
&amp;lt;/gallery&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Heimildir|&lt;br /&gt;
*Blik 1962&lt;br /&gt;
*Blik 1976 / Samvinnusamtökin í Vestmannaeyjum&lt;br /&gt;
*Íslendingabók.is.&lt;br /&gt;
*Manntöl.&lt;br /&gt;
*Útgerðarsaga, annar áratugurinn.&lt;br /&gt;
*Munnlegar heimildir frá barnabörnum.&lt;br /&gt;
*Bæjarskrá Reykjavíkur 1905.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Flokkur: Trésmiðir]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk fætt á 19. öld]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk dáið á 20. öld]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Íbúar á Flötum]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=Go%C3%B0aland&amp;diff=208409</id>
		<title>Goðaland</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=Go%C3%B0aland&amp;diff=208409"/>
		<updated>2026-09-22T20:45:57Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Mynd:Goðaland.png|thumb|710x710px|Goðaland]]Húsið &#039;&#039;&#039;Goðaland&#039;&#039;&#039; við [[Flatir]] 16, var byggt árið 1922. [[Guðmundur Magnússon (Goðalandi)|Guðmundur Magnússon]] byggði húsið og bjó þar með eiginkonu sinni, [[Helga Jónsdóttir (Goðalandi)|Helgu Jónsdóttur,]] til 1959.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Guðmundur rak trésmíðaverkstæði sitt í skúr við hlið Goðalands, Flötum 18, sem [[Garðar Björgvinsson]] rak svo áfram.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Manntal 1960 segir um húsið:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Einbýlishús, timburhús. Ein íbúðarhæð, kjallari með einu íbúðarherbergi og ris. Miðstöðvarkerfi í húsinu, olía notuð til upphitunar. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Húsið fær rafmagn frá almenningsrafveitu og er ekki með einkarafstöð. Húsið hafði þó einkaveitu hvað varðar hvort vatn væri leitt í húsið. Skolpleiðsla var frá húsinu. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Íbúðin hafði fjögur herbergi, og húsið alls fimm herbergi. Íbúðin hafði eigið eldhús og eldað var með rafmagni. Rafmagnsískápur var einnig í íbúðinni. Vatnssalerni einnig. Síðast er nefnt að bæði baðker og steypibað sé í húsinu. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Árið 2006 bjuggu í húsinu Hafsteinn Guðmundsson og Theódóra Anny Hafþórsdóttir. Húsið var rifið þann 3. nóvember 2021.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Mynd:Goðaland, Oddeyri og sést í Bakka.jpg|vinstri|thumb|Goðaland, Oddeyri og sést í Bakka]]&lt;br /&gt;
[[Mynd:1200px-Goðaland.jpg|vinstri|thumb|Goðaland eftir aldamót]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Hús]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Flatir]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=Gu%C3%B0mundur_Magn%C3%BAsson_(Go%C3%B0alandi)&amp;diff=208408</id>
		<title>Guðmundur Magnússon (Goðalandi)</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=Gu%C3%B0mundur_Magn%C3%BAsson_(Go%C3%B0alandi)&amp;diff=208408"/>
		<updated>2026-09-22T19:35:44Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Mynd:Guðmundur_goðaland2.jpg|thumb|280px|Guðmundur Magnússon]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Guðmundur Magnússon (Goðaland)|Guðmundur Magnússon]] fæddist 5. september 1877 á Arnarhóli í Landeyjum og lést 21. september 1959, 82 ára að aldri. Hann var sonur Magnúsar Guðmundssonar (1852 - 1892), bónda í Hrauk í Vestur-Landeyjum, en bróðir hans var [[Páll Guðmundsson (Jómsborg)|Páll Guðmundsson]] og báðir voru synir Guðmundar Pálssonar, bónda og smiðs á Strönd og Elínu Magnúsdóttur. Móðir Guðmundar var [[Bjarghildur Guðnadóttir]] (1855 - 1941). Guðmundur missti föður sinn er hann var á fimmtánda ári og stóð þá Bjarghildur uppi án fyrirvinnu með þrjú börn, öll ung að árum. Guðmundur elstur, fimmtán ára gamall, [[Guðbjörg Magnúsdóttir (Litlalandi)|Guðbjörg (Litlalandi)]] systir hans ellefu ára og Guðni tveggja ára. Í þá daga var ekki leikur fyrir fátæka móður að komast af, enda varð hún að láta tvö eldri börnin frá sér tveimur árum síðar og fór Guðmundur til Eyrarbakka 17 ára gamall. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Guðmundur tók sveinspróf í trésmíði á Eyrarbakka árið 1899 og stundaði um hríð trésmíðanám í Kaupmannahöfn þar sem hann kynntist verkalýðshreyfingunni og jafnaðarstefnunni, sem hann aðhylltist ávallt síðan. Hann stundaði líka siglingar á gufuskipinu Vestu á meðan hann var þar. Árið 1902 kemur Guðmundur heim til Íslands og leigir íbúð á Grettisgötu 31 í Reykjavík, hjá Guðjóni Jónssyni múrara. Árið 1903 reisir hann hús fyrir fjölskyldu sína á Grettisgötu 55 og flytur Guðjón í sama húsnæði skv. Bæjarskrá Reykjavíkur 1905. Grettisgata 55 var þó rifið og nýtt hús byggt 1925. Guðmundur var til dæmis einn af smiðum Bjarnaborgar árið 1902 (Vitastíg 83), sem var fyrsta eiginlega fjölbýlishúsið á landinu. Guðmundur flutti með konu sinni og þremur börnum ásamt Bjarghildi móður sinni til Vestmannaeyja árið 1908 og réðist þar sem smiður og byggingarmeistari við Edinborgarverzlun [[Gísli J. Johnsen|G.J.J.]] Þau settust fyrst að í [[Garðhús|Garðhúsum]] hjá Ólafi, bróður Helgu, en keyptu síðar [[Dvergasteinn|Dvergastein]] og bjuggu þau þar í þrjú ár. Árið 1908 sá hann til dæmis um byggingu [[Skjaldbreið|Skjaldbreiðar]] og sumarið 1910 hóf G.J.J. uppbyggingu nýrra bryggju og var Guðmundur aðalsmiður í því verki. Hann var einnig verkstjóri við byggingu hafnargarðana 1914 í Vestmannaeyjum og var því verki lokið 1922. Guðmundur sat í stjórn Kaupfélagsins Drífanda frá stofnun þess.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Guðmundur Magnússon giftist [[Helga Jónsdóttir (Goðaland)|Helgu Jónsdóttur]] árið 1902 og átti með henni fjögur börn. Þau eru:&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
1. [[Magnús Karl Guðmundsson]] f. 04.05.1903, d. 10.05.1993.&amp;lt;br&amp;gt; &lt;br /&gt;
2. [[Jón Guðmundsson (formaður)|Jón Guðmundsson]] f. 15.07.1905, d. 04.03.1972.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
3. [[Guðmunda Margrét Guðmundsdóttir (Goðalandi)| Guðmunda Margrét Guðmundsdóttir]] f. 19.03.1908, d. 04.09.1996.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
4. [[Dagmar Aðalbjörg Guðmundsdóttir]],   f. 21.06.1914, d. 30.01.1999.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Um 1911 settist fjölskyldan að í Skjaldbreið. Í manntalinu 1920 er Bjarghildur farin aftur til Landeyja og býr fjölskyldan enn í Skjaldbreið. Hann reisti svo [[Goðaland]] sem stóð við Flatir 16 árið 1922 og flutti þar með fjölskyldu sinni þar sem  þau bjuggu ávallt síðan og rak hann þar trésmíðaverkstæði til dauðadags.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Guðmundur var kosinn í bæjarstjórn 1934 - 1938 fyrir Alþýðuflokkinn. 1946 er Guðmundur á heiðurssæti A-listans og sat í byggingarnefnd fyrir Alþýðuflokkinn. Einnig skipaður í heiðurssæti kosningarnar 1950, 1954 og 1958.  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 [[Mynd:Guðmundur Magnússon, Ellert og Unnur og Guðmundur Karlsson.jpg|vinstri|thumb|414x414dp]]&lt;br /&gt;
[[Mynd:Guðmundur Magnússon á Goðalandi.jpg|vinstri|thumb|408x408dp]] &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Myndir ==&lt;br /&gt;
&amp;lt;gallery&amp;gt;&lt;br /&gt;
Mynd:KG-mannamyndir 2656.jpg|Guðmundur Magnússon&lt;br /&gt;
Mynd:KG-mannamyndir 2655.jpg|Guðmundur Magnússon&lt;br /&gt;
Mynd:Guðmundur Magnússon og Hafsteinn 1958.jpg&lt;br /&gt;
&amp;lt;/gallery&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Heimildir|&lt;br /&gt;
*Blik 1962&lt;br /&gt;
*Blik 1976 / Samvinnusamtökin í Vestmannaeyjum&lt;br /&gt;
*Íslendingabók.is.&lt;br /&gt;
*Manntöl.&lt;br /&gt;
*Útgerðarsaga, annar áratugurinn.&lt;br /&gt;
*Munnlegar heimildir frá barnabörnum.&lt;br /&gt;
*Bæjarskrá Reykjavíkur 1905.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Flokkur: Trésmiðir]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk fætt á 19. öld]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk dáið á 20. öld]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Íbúar á Flötum]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=Gu%C3%B0mundur_Magn%C3%BAsson_(Go%C3%B0alandi)&amp;diff=208407</id>
		<title>Guðmundur Magnússon (Goðalandi)</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=Gu%C3%B0mundur_Magn%C3%BAsson_(Go%C3%B0alandi)&amp;diff=208407"/>
		<updated>2026-09-22T19:26:25Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Mynd:Guðmundur_goðaland2.jpg|thumb|280px|Guðmundur Magnússon]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Guðmundur Magnússon (Goðaland)|Guðmundur Magnússon]] fæddist 5. september 1877 í Landeyjum og lést 21. september 1959, 82 ára að aldri. Hann var sonur Magnúsar Guðmundssonar (1852 - 1892), bónda í Hrauk í Vestur-Landeyjum, en bróðir hans var [[Páll Guðmundsson (Jómsborg)|Páll Guðmundsson]] og báðir voru synir Guðmundar Pálssonar, bónda og smiðs á Strönd og Elínu Magnúsdóttur. Móðir Guðmundar var [[Bjarghildur Guðnadóttir]] (1855 - 1941). Guðmundur missti föður sinn er hann var á fimmtánda ári og stóð þá Bjarghildur uppi án fyrirvinnu með þrjú börn, öll ung að árum. Guðmundur elstur, fimmtán ára gamall, [[Guðbjörg Magnúsdóttir (Litlalandi)|Guðbjörg (Litlalandi)]] systir hans ellefu ára og Guðni tveggja ára. Í þá daga var ekki leikur fyrir fátæka móður að komast af, enda varð hún að láta tvö eldri börnin frá sér tveimur árum síðar. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Guðmundur tók sveinspróf í trésmíði á Eyrarbakka árið 1899 og stundaði um hríð trésmíðanám í Kaupmannahöfn þar sem hann kynntist verkalýðshreyfingunni og jafnaðarstefnunni, sem hann aðhylltist ávallt síðan. Hann stundaði líka siglingar á gufuskipinu Vestu á meðan hann var þar. Árið 1902 kemur Guðmundur heim til Íslands og leigir íbúð á Grettisgötu 31 í Reykjavík, hjá Guðjóni Jónssyni múrara. Árið 1903 reisir hann hús fyrir fjölskyldu sína á Grettisgötu 55 og flytur Guðjón í sama húsnæði skv. Bæjarskrá Reykjavíkur 1905. Grettisgata 55 var þó rifið og nýtt hús byggt 1925. Guðmundur var til dæmis einn af smiðum Bjarnaborgar árið 1902 (Vitastíg 83), sem var fyrsta eiginlega fjölbýlishúsið á landinu. Guðmundur flutti með konu sinni og þremur börnum ásamt Bjarghildi móður sinni til Vestmannaeyja árið 1908 og réðist þar sem smiður og byggingarmeistari við Edinborgarverzlun [[Gísli J. Johnsen|G.J.J.]] Þau settust fyrst að í [[Garðhús|Garðhúsum]] en keyptu síðar [[Dvergasteinn|Dvergastein]] og bjuggu þau þar í þrjú ár. Árið 1908 sá hann til dæmis um byggingu [[Skjaldbreið|Skjaldbreiðar]] og sumarið 1910 hóf G.J.J. uppbyggingu nýrra bryggju og var Guðmundur aðalsmiður í því verki. Hann var einnig verkstjóri við byggingu hafnargarðana 1914 í Vestmannaeyjum og var því verki lokið 1922. Guðmundur sat í stjórn Kaupfélagsins Drífanda frá stofnun þess.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Guðmundur Magnússon giftist [[Helga Jónsdóttir (Goðaland)|Helgu Jónsdóttur]] árið 1902 og átti með henni fjögur börn. Þau eru:&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
1. [[Magnús Karl Guðmundsson]] f. 04.05.1903, d. 10.05.1993.&amp;lt;br&amp;gt; &lt;br /&gt;
2. [[Jón Guðmundsson (formaður)|Jón Guðmundsson]] f. 15.07.1905, d. 04.03.1972.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
3. [[Guðmunda Margrét Guðmundsdóttir (Goðalandi)| Guðmunda Margrét Guðmundsdóttir]] f. 19.03.1908, d. 04.09.1996.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
4. [[Dagmar Aðalbjörg Guðmundsdóttir]],   f. 21.06.1914, d. 30.01.1999.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Árið 1920 (hugsanlega fyrir það ártal) settist fjölskyldan að í Skjaldbreið og er Bjarghildur farin aftur til meginlandsins. Hann reisti svo [[Goðaland]] sem stendur við Flatir 16 árið 1922 og flutti þar með fjölskyldu sinni þar sem  þau bjuggu ávallt síðan og rak hann þar trésmíðaverkstæði til dauðadags.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Guðmundur var kosinn í bæjarstjórn 1934 - 1938 fyrir Alþýðuflokkinn. 1946 er Guðmundur á heiðurssæti A-listans og sat í byggingarnefnd fyrir Alþýðuflokkinn. Einni skipaður í heiðurssæti kosningarnar 1950, 1954 og 1958.  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 [[Mynd:Guðmundur Magnússon, Ellert og Unnur og Guðmundur Karlsson.jpg|vinstri|thumb|414x414dp]]&lt;br /&gt;
[[Mynd:Guðmundur Magnússon á Goðalandi.jpg|vinstri|thumb|408x408dp]] &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Myndir ==&lt;br /&gt;
&amp;lt;gallery&amp;gt;&lt;br /&gt;
Mynd:KG-mannamyndir 2656.jpg|Guðmundur Magnússon&lt;br /&gt;
Mynd:KG-mannamyndir 2655.jpg|Guðmundur Magnússon&lt;br /&gt;
Mynd:Guðmundur Magnússon og Hafsteinn 1958.jpg&lt;br /&gt;
&amp;lt;/gallery&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Heimildir|&lt;br /&gt;
*Blik 1962&lt;br /&gt;
*Blik 1976 / Samvinnusamtökin í Vestmannaeyjum&lt;br /&gt;
*Íslendingabók.is.&lt;br /&gt;
*Manntöl.&lt;br /&gt;
*Útgerðarsaga, annar áratugurinn.&lt;br /&gt;
*Munnlegar heimildir frá barnabörnum.&lt;br /&gt;
*Bæjarskrá Reykjavíkur 1905.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Flokkur: Trésmiðir]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk fætt á 19. öld]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk dáið á 20. öld]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Íbúar á Flötum]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=Reykholt_(eldra)&amp;diff=208403</id>
		<title>Reykholt (eldra)</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=Reykholt_(eldra)&amp;diff=208403"/>
		<updated>2026-09-19T00:14:08Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Mynd:Reykholt_Eldra2.jpeg|thumb|300px|Reykholt í sinni upprunalegu mynd]]&lt;br /&gt;
Húsið &#039;&#039;&#039;Reykholt&#039;&#039;&#039;, hið eldra, stóð við [[Urðavegur|Urðaveg]] 15. [[Jón Ingileifsson]] og [[Elín Einarsdóttir]] reistu það árið 1914.&lt;br /&gt;
Siðan bjuggu þar [[Unnur Jónsdóttir]], dóttir þeirra og eiginmaður [[Magnús Karl Guðmundsson|Karl Guðmundsson]] frá árinu 1930 eftir að [[Elín Einarsdóttir]], móðir Unnar lést. Fluttu þau í Reykholt hið yngra, að Urðavegi 11, árið 1946.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Árið 1953 bjuggu þar [[Björn Kristjánsson]] og [[Guðbjörg Gunnlaugsdóttir]] ásamt börnum&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Í húsinu bjuggu hjónin [[Jón Ingólfsson]] og [[Halldóra Hallbergsdóttir]] og dætur þeirra [[Hallbjörg Jónsdóttir|Hallbjörg]], [[Berglind Jónsdóttir|Berglind]] og [[Stella Jónsdóttir|Stella]] samkvæmt manntali des 1972.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Þegar byrjaði að gjósa bjuggu [[Grétar Skaftason]] og kona hans [[Guðný Sólveig Elíasdóttir]] í húsinu ásamt barni sínu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Myndir ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;gallery&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Mynd:Hvoll-1.jpg|Reykholt fyrir miðri mynd&lt;br /&gt;
Mynd:Urðav.15.jpg&lt;br /&gt;
&amp;lt;/gallery&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Heimildir|&lt;br /&gt;
*Íbúaskrá Vestmannaeyja 1. desember 1972.&lt;br /&gt;
*Guðjón Ármann Eyjólfsson. &#039;&#039;Vestmannaeyjar byggð og eldgos.&#039;&#039; Reykjavík: Ísafoldarprentsmiðja, 1973.&lt;br /&gt;
*Húsin undir hrauninu, haust 2012.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Hús sem fóru undir hraun]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Urðavegur]]&lt;br /&gt;
{{Byggðin undir hrauninu}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=Reykholt_(eldra)&amp;diff=208402</id>
		<title>Reykholt (eldra)</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=Reykholt_(eldra)&amp;diff=208402"/>
		<updated>2026-09-19T00:13:50Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Mynd:Reykholt_Eldra2.jpeg|thumb|300px|Reykholt í sinni upprunalegu mynd]]&lt;br /&gt;
Húsið &#039;&#039;&#039;Reykholt&#039;&#039;&#039;, hið eldra, stóð við [[Urðavegur|Urðaveg]] 15. [[Jón Ingileifsson]] og [[Elín Einarsdóttir]] reistu það árið 1914.&lt;br /&gt;
Siðan bjuggu þar [[Unnur Jónsdóttir]], dóttir þeirra og eiginmaður [[Magnús Karl Guðmundsson|Karl Guðmundsson]] frá árinu 1930 eftir að [[Elín Einarsdóttir]], móðir Unnar dó. Fluttu þau í Reykholt hið yngra, að Urðavegi 11, árið 1946.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Árið 1953 bjuggu þar [[Björn Kristjánsson]] og [[Guðbjörg Gunnlaugsdóttir]] ásamt börnum&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Í húsinu bjuggu hjónin [[Jón Ingólfsson]] og [[Halldóra Hallbergsdóttir]] og dætur þeirra [[Hallbjörg Jónsdóttir|Hallbjörg]], [[Berglind Jónsdóttir|Berglind]] og [[Stella Jónsdóttir|Stella]] samkvæmt manntali des 1972.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Þegar byrjaði að gjósa bjuggu [[Grétar Skaftason]] og kona hans [[Guðný Sólveig Elíasdóttir]] í húsinu ásamt barni sínu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Myndir ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;gallery&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Mynd:Hvoll-1.jpg|Reykholt fyrir miðri mynd&lt;br /&gt;
Mynd:Urðav.15.jpg&lt;br /&gt;
&amp;lt;/gallery&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Heimildir|&lt;br /&gt;
*Íbúaskrá Vestmannaeyja 1. desember 1972.&lt;br /&gt;
*Guðjón Ármann Eyjólfsson. &#039;&#039;Vestmannaeyjar byggð og eldgos.&#039;&#039; Reykjavík: Ísafoldarprentsmiðja, 1973.&lt;br /&gt;
*Húsin undir hrauninu, haust 2012.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Hús sem fóru undir hraun]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Urðavegur]]&lt;br /&gt;
{{Byggðin undir hrauninu}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=Magn%C3%BAs_Karl_Gu%C3%B0mundsson&amp;diff=208363</id>
		<title>Magnús Karl Guðmundsson</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=Magn%C3%BAs_Karl_Gu%C3%B0mundsson&amp;diff=208363"/>
		<updated>2026-08-06T06:46:21Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Mynd:Karl_Guðmundsson_frá_Reykholti.jpeg|thumb|585x585px|Karl Guðmundsson]]	 &lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;Magnús &#039;&#039;Karl Guðmundsson&#039;&#039;&#039;, [[Reykholt (yngra)|Reykholti]], fæddist í Reykjavík 4. maí 1903 og lést 10. maí 1993. Karl fór ungur til Eyja með foreldrum sínum, [[Guðmundur Magnússon (Goðaland)|Guðmundi Magnússyni]] f. 5.09.1877 - d. 21.09.1959 trésmíðameistara og [[Helga Jónsdóttir (Goðaland)|Helgu Jónsdóttur]] f. 19.01.1874 - d. 19.10.1947.	 &lt;br /&gt;
	&lt;br /&gt;
Sjómennsku hóf Karl á unga aldri og formennsku hóf hann á [[Skúli fógeti|Skúla fógeta]]. Síðar var hann meðal annars með [[Tjaldur VE-225|Tjald]] og [[Óðinn]], og einnig Ver VE 318 og Ver II VE 118. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Karl var giftur [[Unnur Jónsdóttir|Unni Jónsdóttur]] og áttu þau þrjá syni. Þeir voru:&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
1.   [[Jón Karlsson (Reykholti)|Jón Karlsson]] - f. 12.08.1934, d. 12.05.2003.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
2.   [[Guðmundur Karlsson (Reykholti)|Guðmundur Karlsson]] - f. 9.06.1936, d. 01.08.2026. &amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
3.   [[Ellert Karlsson (Reykholti)|Karl Ellert Karlsson]] - f. 05.12.1944, d. 13.04.2022.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Mynd:Magnús Karl Guðmundsson.jpg|vinstri|thumb|388x388dp|Karl Guðmundsson]]&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
{{Heimildir|	 &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;Sjómannablaðið Víkingur&#039;&#039;. Farmanna- og Fiskimannasamband Íslands.&lt;br /&gt;
* Islendingabok.is&lt;br /&gt;
* Manntal}}	 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Formenn]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk fætt á 20. öld]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk dáið á 20. öld]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Íbúar við Urðaveg]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=V%C3%ADglundur_%C3%9E%C3%B3r_%C3%9Eorsteinsson&amp;diff=208254</id>
		<title>Víglundur Þór Þorsteinsson</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=V%C3%ADglundur_%C3%9E%C3%B3r_%C3%9Eorsteinsson&amp;diff=208254"/>
		<updated>2026-02-26T00:53:18Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: dd.&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Mynd:Viglundur torsteinsson.jpg|thumb|200px|Víglundur Þór Þorsteinsson]]&lt;br /&gt;
==Ætt og uppruni==&lt;br /&gt;
Víglundur Þór Þorsteinsson læknir fæddist að [[Brekka|Brekku]] 24. júlí 1934 og ólst upp í Eyjum. Hann lést 20. febrúar 2026 í Reykjavík.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Foreldrar hans voru [[Ingigerður Jóhannsdóttir]] húsfreyja og [[Þorsteinn Þ. Víglundsson]] skólastjóri og sparisjóðsstjóri m.m.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Æviferill ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Á unglings- og menntaskólaárum stundaði Víglundur Þór á sumrum verkamannavinnu, síldveiðar og landbúnaðarstörf.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Hann lauk landsprófi við Gagnfræðaskólann vorið 1950, stúdentsprófi við Menntaskólann á Laugarvatni 1954. Íþróttakennaraprófi lauk hann við Íþróttakennaraskóla Íslands 1955.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Kennari var hann við Gagnfræðaskólann 1955-1956 og síðan þjálfari og íþróttakennari á sumrum 1955-1958.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Læknaprófi lauk hann í febr. 1964, bandaríska útlendingaprófinu í læknisfræði í marz 1964. Kandídatsár vann hann við sjúkrahús Vestmannaeyja (febr. 1964-júlí 1964), þar með staðgengill héraðslæknis, - og á sjúkrahúsum í Reykjavík. Var við sérfæðinám og störf í Bandaríkjunum. Bandaríska sérfræðingaprófinu lauk hann og mastersprófi (MSc) frá University of Minnesota.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Almennt lækningaleyfi á Íslandi hlaut hann 24. september 1965 og sérfræðingaleyfi 8. marz 1971.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Víglundur starfaði við Jósefsspítala í Hafnarfirði og um skeið við Landakotsspítala. &lt;br /&gt;
Hann rak jafnframt læknastofu í Læknastöðinni í Glæsibæ í Rvk. og skurðlækningar kvenna í Handlæknastöðinni þar. &amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
Hann sat í stjórn Félags íslenzkra kvensjúkdómalækna 1981-1985, í stjórn Námssjóðs lækna 1981-1986, í samninganefnd sérfræðinga innan Læknafélags Reykjavíkur 1985-1998. Einn af stofnendum Handlæknastöðvarinnar í Glæsibæ var hann 1983 og formaður stjórnar frá stofnun til 1989 og formaður stjórnar Læknastöðvarinnar í Glæsibæ 1985-1998.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Á efri árum hefur hann m.a. fengist við að innfæra á Heimaslóð.is ýmsan fróðleik um Eyjar og Eyjafólk, m.a. [[Blik]], [[Saga Vestmannaeyja|Sögu Vestmannaeyja]], [[Sögur og sagnir úr Vestmannaeyjum]], ritverk [[Árni Árnason (símritari)|Árna Árnasonar]] símritara og hefur ritað allmargar æviskrár Eyjafólks á slóðina.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Maki== &lt;br /&gt;
(15. janúar 1958): Fríða Jóhanna Daníelsdóttir, kennari, húsfreyja. Foreldrar hennar voru: Karítas Ásgeirsdóttir verkakona og húsfreyja á Ísafirði og í Hafnarfirði, f. á Eiði í Hestfirði 19. september 1906, d. 12. febrúar 1996 í Hafnarfirði, og Daníel Hörðdal Jóhannesson málarameistari á Ísafirði, í Reykjavík og Hafnarfirði, f. 16. janúar 1900 á Ísafirði, d. 17. ágúst 1996 í Hafnarfirði.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Börn== &lt;br /&gt;
*1) Sigrún lífeindafræðingur, MBA rekstrarfræðingur, verkefnastjóri, f. 6. nóvember 1960 í Reykjavík.&lt;br /&gt;
*2) Þorsteinn Ingi vélaverkfræðingur, MSc iðnaðarverkfræðingur, f. 10. júní 1962 í Reykjavík, framkvæmdastjóri í Reykjavík.&lt;br /&gt;
*3) Víglundur Þór vélaverkfræðingur, MSc í flutningum og MSc í viðskiptum, f. 15. febrúar 1966 í Baltimore í Bandaríkjunum, sérfræðingur í Reykjavík.  &lt;br /&gt;
*4) Ásgerður Edda viðskiptafræðingur, M.Acc. í reikningshaldi og endurskoðun, f. 8. október 1971 í Rochester í Minnesota í Bandaríkjunum, starfar í Reykjavík.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Flokkur: Fólk fætt á 20. öld]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur: Læknar]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur: Íbúar í Goðasteini]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur: Íbúar við Kirkjubæjarbraut]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur: Íbúar í Háagarði]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur: Íbúar við Austurveg]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur: Íbúar á Brekku]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur: Íbúar við Faxastíg]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur: Íbúar í Háagarði]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Heimildir|&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;Læknatal á Íslandi&#039;&#039;. Reykjavík: 2000.}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=Gu%C3%B0mundur_Magn%C3%BAsson_(Go%C3%B0alandi)&amp;diff=192710</id>
		<title>Guðmundur Magnússon (Goðalandi)</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=Gu%C3%B0mundur_Magn%C3%BAsson_(Go%C3%B0alandi)&amp;diff=192710"/>
		<updated>2025-02-03T17:19:55Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Mynd:Guðmundur_goðaland2.jpg|thumb|280px|Guðmundur Magnússon]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Guðmundur Magnússon (Goðaland)|Guðmundur Magnússon]] fæddist 5. september 1877 í Landeyjum og lést 21. september 1959, 82 ára að aldri. Hann var sonur Magnúsar Guðmundssonar (1852 - 1892), bónda í Hrauk í Vestur-Landeyjum, en bróðir hans var [[Páll Guðmundsson (Jómsborg)|Páll Guðmundsson]] og báðir voru synir Guðmundar Pálssonar, bónda og smiðs á Strönd og Elínu Magnúsdóttur. Móðir Guðmundar var [[Bjarghildur Guðnadóttir]] (1855 - 1941). Guðmundur missti föður sinn er hann var á fimmtánda ári og stóð þá Bjarghildur uppi án fyrirvinnu með þrjú börn, öll ung að árum. Guðmundur elstur, fimmtán ára gamall, [[Guðbjörg Magnúsdóttir (Litlalandi)|Guðbjörg (Litlalandi)]] systir hans ellefu ára og Guðni tveggja ára. Í þá daga var ekki leikur fyrir fátæka móður að komast af, enda varð hún að láta tvö eldri börnin frá sér tveimur árum síðar. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Guðmundur tók sveinspróf í trésmíði á Eyrarbakka árið 1899 og stundaði um hríð trésmíðanám í Kaupmannahöfn þar sem hann kynntist verkalýðshreyfingunni og jafnaðarstefnunni, sem hann aðhylltist ávallt síðan. Hann stundaði líka siglingar á gufuskipinu Vestu á meðan hann var þar. Árið 1902 kemur Guðmundur heim til Íslands og sest að í Reykjavík og reisti þar  hús fyrir fjölskyldu sína á Grettisgötu 55. Hann var til dæmis einn af smiðum Bjarnaborgar árið 1902 (Vitastíg 83), sem var fyrsta eiginlega fjölbýlishúsið á landinu. Guðmundur flutti með konu sinni og þremur börnum ásamt Bjarghildi móður sinni til Vestmannaeyja árið 1908 og réðist þar sem smiður og byggingarmeistari við Edinborgarverzlun [[Gísli J. Johnsen|G.J.J.]] Þau settust fyrst að í [[Garðhús|Garðhúsum]] en keyptu síðar [[Dvergasteinn|Dvergastein]] og bjuggu þau þar í þrjú ár. Árið 1908 sá hann til dæmis um byggingu [[Skjaldbreið|Skjaldbreiðar]] og sumarið 1910 hóf G.J.J. uppbyggingu nýrra bryggju og var Guðmundur aðalsmiður í því verki. Hann var einnig verkstjóri við byggingu hafnargarðana 1914 í Vestmannaeyjum og var því verki lokið 1922. Guðmundur sat í stjórn Kaupfélagsins Drífanda frá stofnun þess.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Guðmundur Magnússon giftist [[Helga Jónsdóttir (Goðaland)|Helgu Jónsdóttur]] árið 1902 og átti með henni fjögur börn. Þau eru:&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
1. [[Magnús Karl Guðmundsson]] f. 04.05.1903, d. 10.05.1993.&amp;lt;br&amp;gt; &lt;br /&gt;
2. [[Jón Guðmundsson (formaður)|Jón Guðmundsson]] f. 15.07.1905, d. 04.03.1972.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
3. [[Guðmunda Margrét Guðmundsdóttir (Goðalandi)| Guðmunda Margrét Guðmundsdóttir]] f. 19.03.1908, d. 04.09.1996.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
4. [[Dagmar Aðalbjörg Guðmundsdóttir]],   f. 21.06.1914, d. 30.01.1999.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Árið 1920 (hugsanlega fyrir það ártal) settist fjölskyldan að í Skjaldbreið og er Bjarghildur farin aftur til meginlandsins. Hann reisti svo [[Goðaland]] sem stendur við Flatir 16 árið 1922 og flutti þar með fjölskyldu sinni þar sem  þau bjuggu ávallt síðan og rak hann þar trésmíðaverkstæði til dauðadags.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Guðmundur var kosinn í bæjarstjórn 1934 - 1938 fyrir Alþýðuflokkinn. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 [[Mynd:Guðmundur Magnússon, Ellert og Unnur og Guðmundur Karlsson.jpg|vinstri|thumb|414x414dp]]&lt;br /&gt;
[[Mynd:Guðmundur Magnússon á Goðalandi.jpg|vinstri|thumb|408x408dp]] &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Myndir ==&lt;br /&gt;
&amp;lt;gallery&amp;gt;&lt;br /&gt;
Mynd:KG-mannamyndir 2656.jpg|Guðmundur Magnússon&lt;br /&gt;
Mynd:KG-mannamyndir 2655.jpg|Guðmundur Magnússon&lt;br /&gt;
Mynd:Guðmundur Magnússon og Hafsteinn 1958.jpg&lt;br /&gt;
&amp;lt;/gallery&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Heimildir|&lt;br /&gt;
*Blik 1962&lt;br /&gt;
*Blik 1976 / Samvinnusamtökin í Vestmannaeyjum&lt;br /&gt;
*Íslendingabók.is.&lt;br /&gt;
*Manntöl.&lt;br /&gt;
*Útgerðarsaga, annar áratugurinn.&lt;br /&gt;
*Munnlegar heimildir frá barnabörnum.&lt;br /&gt;
*Bæjarskrá Reykjavíkur 1905.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Flokkur: Trésmiðir]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk fætt á 19. öld]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk dáið á 20. öld]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Íbúar á Flötum]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=Gu%C3%B0mundur_Magn%C3%BAsson_(Go%C3%B0alandi)&amp;diff=192709</id>
		<title>Guðmundur Magnússon (Goðalandi)</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=Gu%C3%B0mundur_Magn%C3%BAsson_(Go%C3%B0alandi)&amp;diff=192709"/>
		<updated>2025-02-03T17:19:27Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Mynd:Guðmundur_goðaland2.jpg|thumb|280px|Guðmundur Magnússon]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Guðmundur Magnússon (Goðaland)|Guðmundur Magnússon]] fæddist 5. september 1877 í Landeyjum og lést 21. september 1959, 82 ára að aldri. Hann var sonur Magnúsar Guðmundssonar (1852 - 1892), bónda í Hrauk í Vestur-Landeyjum, en bróðir hans var [[Páll Guðmundsson (Jómsborg)|Páll Guðmundsson]] og báðir voru synir Guðmundar Pálssonar, bónda og smiðs á Strönd og Elínu Magnúsdóttur. Móðir Guðmundar var [[Bjarghildur Guðnadóttir]] (1855 - 1941). Guðmundur missti föður sinn er hann var á fimmtánda ári og stóð þá Bjarghildur uppi án fyrirvinnu með þrjú börn, öll ung að árum. Guðmundur elstur, fimmtán ára gamall, [[Guðbjörg magnúsdóttir|Guðbjörg (Litlalandi)]] systir hans ellefu ára og Guðni tveggja ára. Í þá daga var ekki leikur fyrir fátæka móður að komast af, enda varð hún að láta tvö eldri börnin frá sér tveimur árum síðar. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Guðmundur tók sveinspróf í trésmíði á Eyrarbakka árið 1899 og stundaði um hríð trésmíðanám í Kaupmannahöfn þar sem hann kynntist verkalýðshreyfingunni og jafnaðarstefnunni, sem hann aðhylltist ávallt síðan. Hann stundaði líka siglingar á gufuskipinu Vestu á meðan hann var þar. Árið 1902 kemur Guðmundur heim til Íslands og sest að í Reykjavík og reisti þar  hús fyrir fjölskyldu sína á Grettisgötu 55. Hann var til dæmis einn af smiðum Bjarnaborgar árið 1902 (Vitastíg 83), sem var fyrsta eiginlega fjölbýlishúsið á landinu. Guðmundur flutti með konu sinni og þremur börnum ásamt Bjarghildi móður sinni til Vestmannaeyja árið 1908 og réðist þar sem smiður og byggingarmeistari við Edinborgarverzlun [[Gísli J. Johnsen|G.J.J.]] Þau settust fyrst að í [[Garðhús|Garðhúsum]] en keyptu síðar [[Dvergasteinn|Dvergastein]] og bjuggu þau þar í þrjú ár. Árið 1908 sá hann til dæmis um byggingu [[Skjaldbreið|Skjaldbreiðar]] og sumarið 1910 hóf G.J.J. uppbyggingu nýrra bryggju og var Guðmundur aðalsmiður í því verki. Hann var einnig verkstjóri við byggingu hafnargarðana 1914 í Vestmannaeyjum og var því verki lokið 1922. Guðmundur sat í stjórn Kaupfélagsins Drífanda frá stofnun þess.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Guðmundur Magnússon giftist [[Helga Jónsdóttir (Goðaland)|Helgu Jónsdóttur]] árið 1902 og átti með henni fjögur börn. Þau eru:&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
1. [[Magnús Karl Guðmundsson]] f. 04.05.1903, d. 10.05.1993.&amp;lt;br&amp;gt; &lt;br /&gt;
2. [[Jón Guðmundsson (formaður)|Jón Guðmundsson]] f. 15.07.1905, d. 04.03.1972.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
3. [[Guðmunda Margrét Guðmundsdóttir (Goðalandi)| Guðmunda Margrét Guðmundsdóttir]] f. 19.03.1908, d. 04.09.1996.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
4. [[Dagmar Aðalbjörg Guðmundsdóttir]],   f. 21.06.1914, d. 30.01.1999.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Árið 1920 (hugsanlega fyrir það ártal) settist fjölskyldan að í Skjaldbreið og er Bjarghildur farin aftur til meginlandsins. Hann reisti svo [[Goðaland]] sem stendur við Flatir 16 árið 1922 og flutti þar með fjölskyldu sinni þar sem  þau bjuggu ávallt síðan og rak hann þar trésmíðaverkstæði til dauðadags.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Guðmundur var kosinn í bæjarstjórn 1934 - 1938 fyrir Alþýðuflokkinn. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 [[Mynd:Guðmundur Magnússon, Ellert og Unnur og Guðmundur Karlsson.jpg|vinstri|thumb|414x414dp]]&lt;br /&gt;
[[Mynd:Guðmundur Magnússon á Goðalandi.jpg|vinstri|thumb|408x408dp]] &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Myndir ==&lt;br /&gt;
&amp;lt;gallery&amp;gt;&lt;br /&gt;
Mynd:KG-mannamyndir 2656.jpg|Guðmundur Magnússon&lt;br /&gt;
Mynd:KG-mannamyndir 2655.jpg|Guðmundur Magnússon&lt;br /&gt;
Mynd:Guðmundur Magnússon og Hafsteinn 1958.jpg&lt;br /&gt;
&amp;lt;/gallery&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Heimildir|&lt;br /&gt;
*Blik 1962&lt;br /&gt;
*Blik 1976 / Samvinnusamtökin í Vestmannaeyjum&lt;br /&gt;
*Íslendingabók.is.&lt;br /&gt;
*Manntöl.&lt;br /&gt;
*Útgerðarsaga, annar áratugurinn.&lt;br /&gt;
*Munnlegar heimildir frá barnabörnum.&lt;br /&gt;
*Bæjarskrá Reykjavíkur 1905.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Flokkur: Trésmiðir]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk fætt á 19. öld]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk dáið á 20. öld]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Íbúar á Flötum]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=Gu%C3%B0mundur_Magn%C3%BAsson_(Go%C3%B0alandi)&amp;diff=192462</id>
		<title>Guðmundur Magnússon (Goðalandi)</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=Gu%C3%B0mundur_Magn%C3%BAsson_(Go%C3%B0alandi)&amp;diff=192462"/>
		<updated>2025-01-29T18:17:40Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Mynd:Guðmundur_goðaland2.jpg|thumb|280px|Guðmundur Magnússon]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Guðmundur Magnússon (Goðaland)|Guðmundur Magnússon]] fæddist 5. september 1877 í Landeyjum og lést 21. september 1959, 82 ára að aldri. Hann var sonur Magnúsar Guðmundssonar (1852 - 1892), bónda í Hrauk í Vestur-Landeyjum, en bróðir hans var [[Páll Guðmundsson (Jómsborg)|Páll Guðmundsson]] og báðir voru synir Guðmundar Pálssonar, bónda og smiðs á Strönd og Elínu Magnúsdóttur. Móðir Guðmundar var [http://www.heimaslod.is/images/d/da/Bjarghildur_Gu%C3%B0nad%C3%B3ttir.jpeg Bjarghildur Guðnadóttir] (1855 - 1941). Guðmundur missti föður sinn er hann var á fimmtánda ári og stóð þá Bjarghildur uppi án fyrirvinnu með þrjú börn, öll ung að árum. Guðmundur elstur, fimmtán ára gamall, [http://www.heimaslod.is/images/c/c1/Gu%C3%B0bj%C3%B6rg_Magn%C3%BAsd%C3%B3ttir_%C3%A1_Litlalandi.jpeg Guðbjörg (Litlalandi)] systir hans ellefu ára og Guðni tveggja ára. Í þá daga var ekki leikur fyrir fátæka móður að komast af, enda varð hún að láta tvö eldri börnin frá sér tveimur árum síðar. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Guðmundur tók sveinspróf í trésmíði á Eyrarbakka árið 1899 og stundaði um hríð trésmíðanám í Kaupmannahöfn þar sem hann kynntist verkalýðshreyfingunni og jafnaðarstefnunni, sem hann aðhylltist ávallt síðan. Hann stundaði líka siglingar á gufuskipinu Vestu á meðan hann var þar. Árið 1902 kemur Guðmundur heim til Íslands og sest að í Reykjavík og reisti þar  hús fyrir fjölskyldu sína á Grettisgötu 55. Hann var til dæmis einn af smiðum Bjarnaborgar árið 1902 (Vitastíg 83), sem var fyrsta eiginlega fjölbýlishúsið á landinu. Guðmundur flutti með konu sinni og þremur börnum ásamt Bjarghildi móður sinni til Vestmannaeyja árið 1908 og réðist þar sem smiður og byggingarmeistari við Edinborgarverzlun [[Gísli J. Johnsen|G.J.J.]] Þau settust fyrst að í [[Garðhús|Garðhúsum]] en keyptu síðar [[Dvergasteinn|Dvergastein]] og bjuggu þau þar í þrjú ár. Árið 1908 sá hann til dæmis um byggingu [[Skjaldbreið|Skjaldbreiðar]] og sumarið 1910 hóf G.J.J. uppbyggingu nýrra bryggju og var Guðmundur aðalsmiður í því verki. Hann var einnig verkstjóri við byggingu hafnargarðana 1914 í Vestmannaeyjum og var því verki lokið 1922. Guðmundur sat í stjórn Kaupfélagsins Drífanda frá stofnun þess.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Guðmundur Magnússon giftist [[Helga Jónsdóttir (Goðaland)|Helgu Jónsdóttur]] árið 1902 og átti með henni fjögur börn. Þau eru:&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
1. [[Magnús Karl Guðmundsson]] f. 04.05.1903, d. 10.05.1993.&amp;lt;br&amp;gt; &lt;br /&gt;
2. [[Jón Guðmundsson (formaður)|Jón Guðmundsson]] f. 15.07.1905, d. 04.03.1972.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
3. [[Guðmunda Margrét Guðmundsdóttir (Goðalandi)| Guðmunda Margrét Guðmundsdóttir]] f. 19.03.1908, d. 04.09.1996.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
4. [[Dagmar Aðalbjörg Guðmundsdóttir]],   f. 21.06.1914, d. 30.01.1999.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Árið 1920 (hugsanlega fyrir það ártal) settist fjölskyldan að í Skjaldbreið og er Bjarghildur farin aftur til meginlandsins. Hann reisti svo [[Goðaland]] sem stendur við Flatir 16 árið 1922 og flutti þar með fjölskyldu sinni þar sem  þau bjuggu ávallt síðan og rak hann þar trésmíðaverkstæði til dauðadags.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Guðmundur var kosinn í bæjarstjórn 1934 - 1938 fyrir Alþýðuflokkinn. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 [[Mynd:Guðmundur Magnússon, Ellert og Unnur og Guðmundur Karlsson.jpg|vinstri|thumb|414x414dp]]&lt;br /&gt;
[[Mynd:Guðmundur Magnússon á Goðalandi.jpg|vinstri|thumb|408x408dp]] &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Myndir ==&lt;br /&gt;
&amp;lt;gallery&amp;gt;&lt;br /&gt;
Mynd:KG-mannamyndir 2656.jpg|Guðmundur Magnússon&lt;br /&gt;
Mynd:KG-mannamyndir 2655.jpg|Guðmundur Magnússon&lt;br /&gt;
Mynd:Guðmundur Magnússon og Hafsteinn 1958.jpg&lt;br /&gt;
&amp;lt;/gallery&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{Heimildir|&lt;br /&gt;
*Blik 1962&lt;br /&gt;
*Blik 1976 / Samvinnusamtökin í Vestmannaeyjum&lt;br /&gt;
*Íslendingabók.is.&lt;br /&gt;
*Manntöl.&lt;br /&gt;
*Útgerðarsaga, annar áratugurinn.&lt;br /&gt;
*Munnlegar heimildir frá barnabörnum.&lt;br /&gt;
*Bæjarskrá Reykjavíkur 1905.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Flokkur: Trésmiðir]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk fætt á 19. öld]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk dáið á 20. öld]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Íbúar á Flötum]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=Magn%C3%BAs_Karl_Gu%C3%B0mundsson&amp;diff=192459</id>
		<title>Magnús Karl Guðmundsson</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=Magn%C3%BAs_Karl_Gu%C3%B0mundsson&amp;diff=192459"/>
		<updated>2025-01-29T17:46:40Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Mynd:Karl_Guðmundsson_frá_Reykholti.jpeg|thumb|585x585px|Karl Guðmundsson]]	 &lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;Magnús &#039;&#039;Karl Guðmundsson&#039;&#039;&#039;, [[Reykholt (yngra)|Reykholti]], fæddist í Reykjavík 4. maí 1903 og lést 10. maí 1993. Karl fór ungur til Eyja með foreldrum sínum, [[Guðmundur Magnússon (Goðaland)|Guðmundi Magnússyni]] f. 5.09.1877 - d. 21.09.1959 trésmíðameistara og [[Helga Jónsdóttir (Goðaland)|Helgu Jónsdóttur]] f. 19.01.1874 - d. 19.10.1947.	 &lt;br /&gt;
	&lt;br /&gt;
Sjómennsku hóf Karl á unga aldri og formennsku hóf hann á [[Skúli fógeti|Skúla fógeta]]. Síðar var hann meðal annars með [[Tjaldur VE-225|Tjald]] og [[Óðinn]]. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Karl var giftur [[Unnur Jónsdóttir|Unni Jónsdóttur]] og áttu þau þrjá syni. Þeir voru:&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
1.   [[Jón Karlsson (Reykholti)|Jón Karlsson]] - f. 12.08.1934, d. 12.05.2003.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
2.   [[Guðmundur Karlsson (Reykholti)|Guðmundur Karlsson]] - f. 9.06.1936. &amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
3.   [[Ellert Karlsson (Reykholti)|Karl Ellert Karlsson]] - f. 05.12.1944, d. 13.04.2022.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Mynd:Magnús Karl Guðmundsson.jpg|vinstri|thumb|388x388dp|Karl Guðmundsson]]&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
{{Heimildir|	 &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;Sjómannablaðið Víkingur&#039;&#039;. Farmanna- og Fiskimannasamband Íslands.&lt;br /&gt;
* Islendingabok.is&lt;br /&gt;
* Manntal}}	 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Formenn]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk fætt á 20. öld]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk dáið á 20. öld]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Íbúar við Urðaveg]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=Magn%C3%BAs_Karl_Gu%C3%B0mundsson&amp;diff=192458</id>
		<title>Magnús Karl Guðmundsson</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=Magn%C3%BAs_Karl_Gu%C3%B0mundsson&amp;diff=192458"/>
		<updated>2025-01-29T17:45:35Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Mynd:Karl_Guðmundsson_frá_Reykholti.jpeg|thumb|300px|Karl Guðmundsson]]	 &lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;Magnús &#039;&#039;Karl Guðmundsson&#039;&#039;&#039;, [[Reykholt (yngra)|Reykholti]], fæddist í Reykjavík 4. maí 1903 og lést 10. maí 1993. Karl fór ungur til Eyja með foreldrum sínum, [[Guðmundur Magnússon (Goðaland)|Guðmundi Magnússyni]] f. 5.09.1877 - d. 21.09.1959 trésmíðameistara og [[Helga Jónsdóttir (Goðaland)|Helgu Jónsdóttur]] f. 19.01.1874 - d. 19.10.1947.	 &lt;br /&gt;
	&lt;br /&gt;
Sjómennsku hóf Karl á unga aldri og formennsku hóf hann á [[Skúli fógeti|Skúla fógeta]]. Síðar var hann meðal annars með [[Tjaldur VE-225|Tjald]] og [[Óðinn]]. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Karl var giftur [[Unnur Jónsdóttir|Unni Jónsdóttur]] og áttu þau þrjá syni. Þeir voru:&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
1.   [[Jón Karlsson (Reykholti)|Jón Karlsson]] - f. 12.08.1934, d. 12.05.2003.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
2.   [[Guðmundur Karlsson (Reykholti)|Guðmundur Karlsson]] - f. 9.06.1936. &amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
3.   [[Ellert Karlsson (Reykholti)|Karl Ellert Karlsson]] - f. 05.12.1944, d. 13.04.2022.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Mynd:Magnús Karl Guðmundsson.jpg|vinstri|thumb|388x388dp|Karl Guðmundsson]]&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
{{Heimildir|	 &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;Sjómannablaðið Víkingur&#039;&#039;. Farmanna- og Fiskimannasamband Íslands.&lt;br /&gt;
* Islendingabok.is&lt;br /&gt;
* Manntal}}	 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Formenn]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk fætt á 20. öld]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Fólk dáið á 20. öld]]&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Íbúar við Urðaveg]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>http://heimaslod.is/index.php?title=Mynd:Magn%C3%BAs_Karl_Gu%C3%B0mundsson.jpg&amp;diff=192457</id>
		<title>Mynd:Magnús Karl Guðmundsson.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://heimaslod.is/index.php?title=Mynd:Magn%C3%BAs_Karl_Gu%C3%B0mundsson.jpg&amp;diff=192457"/>
		<updated>2025-01-29T17:43:41Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Glumur: Uploaded own work with UploadWizard&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;=={{int:filedesc}}==&lt;br /&gt;
{{Information&lt;br /&gt;
|description={{is|1=Kalli á Goðalandi}}&lt;br /&gt;
|date=2013-10-09 21:54:27&lt;br /&gt;
|source={{own}}&lt;br /&gt;
|author=[[User:Glumur|Kristján Unnar Ellertsson]]&lt;br /&gt;
|permission=&lt;br /&gt;
|other versions=&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=={{int:license-header}}==&lt;br /&gt;
{{self|cc-by-sa-4.0}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
This file was uploaded with the UploadWizard extension.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Flokkur:Uploaded with UploadWizard]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Glumur</name></author>
	</entry>
</feed>