Sögur og sagnir úr Vestmannaeyjum/Gamlar sagnir - Breytingaskrá

Viglundur á 15. september 2013 kl. 17:47

2013-09-15T17:47:57Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 15. september 2013 kl. 17:47
Lína 3:		Lína 3:
	<br>		<br>
	Á síðari öldum hafa orðið stórfelldar breytingar á landslagi í Heimaey. Skriður hafa fallið úr fjöllum og eytt með öllu grösugar hlíðar og undirlendi meðfram hlíðunum. Eru þar nú malarskriður og stórgrýtisurð, sem áður voru grösugir hagar fyrir sauðfénað og nautpening. <br>		Á síðari öldum hafa orðið stórfelldar breytingar á landslagi í Heimaey. Skriður hafa fallið úr fjöllum og eytt með öllu grösugar hlíðar og undirlendi meðfram hlíðunum. Eru þar nú malarskriður og stórgrýtisurð, sem áður voru grösugir hagar fyrir sauðfénað og nautpening. <br>
	[[Vigfús Bergsson\|Vigfús]], sonur [[Bergur Brynjólfsson\|Bergs Brynjólfssonar]], bónda í [[Stakkagerði]], bjó þar um miðja síðustu öld, eftir föður sinn, þangað til hann drukknaði árið 1845. Kona hans hét [[Sigríður Einarsdóttir í Stakkagerði\|Sigríður Einarsdóttir]], ættuð undan Eyjafjöllum. Andaðist hún árið 1897, 97 ára að aldri. Á gamals aldri sagði hún [[Vigfús Jónsson formaður\|Vigfúsi Jónssyni]], [[Jón Vigfússon í Túni\|Vigfússonar]] í [[Tún (hús)\|Túni]], sonarsyni sínum frá því, að þegar hún átján ára gömul flutti út í Eyjar, vinnukona til séra [[Jón Högnason\|Jóns Högnasonar]] á [[Ofanleiti]], hefði grösugar hlíðar verið vestur með [[Skansar\|Skönsum]]. Kýr hefði þá verið reknar þangað á beit og hefði þær að kvöldi komið í [[Náttmálaskarð]]. Nú eru þarna skriður og stórgrýti, sem fallið hefur úr [[Klif\|Stóra- og Litla-Klifi]], og mjög illt yfirferðar. Að norðanverðu er nú engum manni fært upp í Náttmálaskarð. Eru þar nú brattir og lausir bergfláar úr stuðluðu blágrýti, og er þar engum manni stætt. <br>		[[Vigfús Bergsson (Stakkagerði)\|Vigfús]], sonur [[Bergur Brynjólfsson (Stakkagerði)\|Bergs Brynjólfssonar]], bónda í [[Stakkagerði]], bjó þar um miðja síðustu öld, eftir föður sinn, þangað til hann drukknaði árið 1845. Kona hans hét [[Sigríður Einarsdóttir (Stakkagerði)\|Sigríður Einarsdóttir]], ættuð undan Eyjafjöllum. Andaðist hún árið 1897, 97 ára að aldri. Á gamals aldri sagði hún [[Vigfús Jónsson (formaður)\|Vigfúsi Jónssyni]], [[Jón Vigfús Vigfússon (Túni)\|Vigfússonar]] í [[Tún (hús)\|Túni]], sonarsyni sínum frá því, að þegar hún átján ára gömul flutti út í Eyjar, vinnukona til séra [[Jón Högnason\|Jóns Högnasonar]] á [[Ofanleiti]], hefði grösugar hlíðar verið vestur með [[Skansar\|Skönsum]]. Kýr hefði þá verið reknar þangað á beit og hefði þær að kvöldi komið í [[Náttmálaskarð]]. Nú eru þarna skriður og stórgrýti, sem fallið hefur úr [[Klif\|Stóra-]] og [[Klif\|Litla-Klifi]], og mjög illt yfirferðar. Að norðanverðu er nú engum manni fært upp í Náttmálaskarð. Eru þar nú brattir og lausir bergfláar úr stuðluðu blágrýti, og er þar engum manni stætt. <br>
	Séra [[Jón Austmann]] á Ofanleiti segir í sóknarlýsingu sinni frá 1843, að sú sögn gangi þá, að undirlendið norðan Klifa hafi náð út fyrir [[~~Litli-~~Örn\|Litla-]] og [[Stóri-Örn\|Stóra Örn]], en nú er Stóri Örn alllangt frá ströndinni. Segir hann, að landskjálftar og sjávargangur hafi brotið graslendi þetta af. Síðan bætir hann við: „Áttu þá kýrnar að hafa verið reknar gegnum svokallað Náttmálaskarð, — sem aðgreinir [[~~Litla-~~Klif\|Litla-Klifið]] frá [[Dalfjall]]i, — en nú eru þar norðan á móti sandskriöur og sums staðar hengiflug.“<br>		Séra [[Jón Austmann]] á Ofanleiti segir í sóknarlýsingu sinni frá 1843, að sú sögn gangi þá, að undirlendið norðan Klifa hafi náð út fyrir [[Örn\|Litla-]] og [[Stóri-Örn\|Stóra Örn]], en nú er Stóri Örn alllangt frá ströndinni. Segir hann, að landskjálftar og sjávargangur hafi brotið graslendi þetta af. Síðan bætir hann við: „Áttu þá kýrnar að hafa verið reknar gegnum svokallað Náttmálaskarð, — sem aðgreinir [[Klif\|Litla-Klifið]] frá [[Dalfjall]]i, — en nú eru þar norðan á móti sandskriöur og sums staðar hengiflug.“<br>
	Einnig sagði Sigríður það, að í [[Flug]]um og [[Ofanleitishamar\|Ofanleitishamri]] hefði á fyrstu árum sínum í Eyjum, allt verið grasi gróið, en nú eru þar grastær aðeins á víð og dreif. Hafa stór hröp orðið á báðum stöðum, enda er þar nú víðast hvar stórgrýtisurð undir hömrunum.<br>		Einnig sagði Sigríður það, að í [[Flug]]um og [[Ofanleitishamar\|Ofanleitishamri]] hefði á fyrstu árum sínum í Eyjum, allt verið grasi gróið, en nú eru þar grastær aðeins á víð og dreif. Hafa stór hröp orðið á báðum stöðum, enda er þar nú víðast hvar stórgrýtisurð undir hömrunum.<br>
	<small>(Sögn [[Vigfús Jónsson (formaður)\|Vigfúsar Jónssonar]], [[Holt]]i).</small>		<small>(Sögn [[Vigfús Jónsson (formaður)\|Vigfúsar Jónssonar]], [[Holt]]i).</small>
	{{Sögur og sagnir}}		{{Sögur og sagnir}}

Viglundur: Gamlar sagnir færð á Sögur og sagnir úr Vestmannaeyjum/Gamlar sagnir

2012-06-08T16:28:47Z

Gamlar sagnir færð á Sögur og sagnir úr Vestmannaeyjum/Gamlar sagnir

←Fyrri útgáfa	Útgáfa síðunnar 8. júní 2012 kl. 16:28
(Enginn munur)

Viglundur: Verndaði „Gamlar sagnir“ [edit=sysop:move=sysop]

2011-12-02T17:25:37Z

Verndaði „Gamlar sagnir“ [edit=sysop:move=sysop]

←Fyrri útgáfa	Útgáfa síðunnar 2. desember 2011 kl. 17:25
(Enginn munur)

Viglundur á 27. nóvember 2011 kl. 17:52

2011-11-27T17:52:06Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 27. nóvember 2011 kl. 17:52
Lína 6:		Lína 6:
	Séra [[Jón Austmann]] á Ofanleiti segir í sóknarlýsingu sinni frá 1843, að sú sögn gangi þá, að undirlendið norðan Klifa hafi náð út fyrir [[Litli-Örn\|Litla-]] og [[Stóri-Örn\|Stóra Örn]], en nú er Stóri Örn alllangt frá ströndinni. Segir hann, að landskjálftar og sjávargangur hafi brotið graslendi þetta af. Síðan bætir hann við: „Áttu þá kýrnar að hafa verið reknar gegnum svokallað Náttmálaskarð, — sem aðgreinir [[Litla-Klif\|Litla-Klifið]] frá [[Dalfjall]]i, — en nú eru þar norðan á móti sandskriöur og sums staðar hengiflug.“<br>		Séra [[Jón Austmann]] á Ofanleiti segir í sóknarlýsingu sinni frá 1843, að sú sögn gangi þá, að undirlendið norðan Klifa hafi náð út fyrir [[Litli-Örn\|Litla-]] og [[Stóri-Örn\|Stóra Örn]], en nú er Stóri Örn alllangt frá ströndinni. Segir hann, að landskjálftar og sjávargangur hafi brotið graslendi þetta af. Síðan bætir hann við: „Áttu þá kýrnar að hafa verið reknar gegnum svokallað Náttmálaskarð, — sem aðgreinir [[Litla-Klif\|Litla-Klifið]] frá [[Dalfjall]]i, — en nú eru þar norðan á móti sandskriöur og sums staðar hengiflug.“<br>
	Einnig sagði Sigríður það, að í [[Flug]]um og [[Ofanleitishamar\|Ofanleitishamri]] hefði á fyrstu árum sínum í Eyjum, allt verið grasi gróið, en nú eru þar grastær aðeins á víð og dreif. Hafa stór hröp orðið á báðum stöðum, enda er þar nú víðast hvar stórgrýtisurð undir hömrunum.<br>		Einnig sagði Sigríður það, að í [[Flug]]um og [[Ofanleitishamar\|Ofanleitishamri]] hefði á fyrstu árum sínum í Eyjum, allt verið grasi gróið, en nú eru þar grastær aðeins á víð og dreif. Hafa stór hröp orðið á báðum stöðum, enda er þar nú víðast hvar stórgrýtisurð undir hömrunum.<br>
	<small>(Sögn [[Vigfús Jónsson formaður\|Vigfúsar Jónssonar]], [[Holt]]i)</small>		<small>(Sögn [[Vigfús Jónsson (formaður)\|Vigfúsar Jónssonar]], [[Holt]]i).</small>
	{{Sögur og sagnir}}		{{Sögur og sagnir}}

Viglundur á 25. nóvember 2011 kl. 09:55

2011-11-25T09:55:23Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 25. nóvember 2011 kl. 09:55
Lína 2:		Lína 2:
	<big><big><center>Gamlar sagnir.</center></big></big>		<big><big><center>Gamlar sagnir.</center></big></big>
	<br>		<br>
	Á síðari öldum hafa orðið stórfelldar breytingar á landslagi í Heimaey. Skriður hafa fallið úr fjöllum og eytt með öllu grösugar hlíðar og undirlendi meðfram hlíðunum. Eru þar nú malarskriður og stórgrýtisurð, sem áður voru grösugir hagar fyrir sauðfénað og nautpening. — <br>		Á síðari öldum hafa orðið stórfelldar breytingar á landslagi í Heimaey. Skriður hafa fallið úr fjöllum og eytt með öllu grösugar hlíðar og undirlendi meðfram hlíðunum. Eru þar nú malarskriður og stórgrýtisurð, sem áður voru grösugir hagar fyrir sauðfénað og nautpening. <br>
	[[Vigfús Bergsson\|Vigfús]], sonur [[Bergur Brynjólfsson\|Bergs Brynjólfssonar]], bónda í [[Stakkagerði]], bjó þar um miðja síðustu öld, eftir föður sinn, þangað til hann drukknaði árið 1845. Kona hans hét [[Sigríður Einarsdóttir í Stakkagerði\|Sigríður Einarsdóttir]], ættuð undan Eyjafjöllum. Andaðist hún árið 1897, 97 ára að aldri. Á gamals aldri sagði hún [[Vigfús Jónsson formaður\|Vigfúsi Jónssyni]], [[Jón Vigfússon í Túni\|Vigfússonar]] í [[Tún (hús)\|Túni]], sonarsyni sínum frá því, að þegar hún átján ára gömul flutti út í Eyjar, vinnukona til séra [[Jón Högnason\|Jóns Högnasonar]] á [[Ofanleiti]], hefði grösugar hlíðar verið vestur með [[Skansar\|Skönsum]]. Kýr hefði þá verið reknar þangað á beit og hefði þær að kvöldi komið í [[Náttmálaskarð]]. Nú eru þarna skriður og stórgrýti, sem fallið hefur úr [[Klif\|Stóra- og Litla-Klifi]], og mjög illt yfirferðar. Að norðanverðu er nú engum manni fært upp í Náttmálaskarð. Eru þar nú brattir og lausir bergfláar úr stuðluðu blágrýti, og er þar engum manni stætt. Séra [[Jón Austmann]] á Ofanleiti segir í sóknarlýsingu sinni frá 1843, að sú sögn gangi þá, að undirlendið norðan Klifa hafi náð út fyrir [[Litli-Örn\|Litla-]] og [[Stóri-Örn\|Stóra Örn]], en nú er Stóri Örn alllangt frá ströndinni. Segir hann, að landskjálftar og sjávargangur hafi brotið graslendi þetta af. Síðan bætir hann við: „Áttu þá kýrnar að hafa verið reknar gegnum svokallað Náttmálaskarð, — sem aðgreinir [[Litla-Klif\|Litla-Klifið]] frá [[Dalfjall]]i, — en nú eru þar norðan á móti sandskriöur og sums staðar hengiflug.“<br>		[[Vigfús Bergsson\|Vigfús]], sonur [[Bergur Brynjólfsson\|Bergs Brynjólfssonar]], bónda í [[Stakkagerði]], bjó þar um miðja síðustu öld, eftir föður sinn, þangað til hann drukknaði árið 1845. Kona hans hét [[Sigríður Einarsdóttir í Stakkagerði\|Sigríður Einarsdóttir]], ættuð undan Eyjafjöllum. Andaðist hún árið 1897, 97 ára að aldri. Á gamals aldri sagði hún [[Vigfús Jónsson formaður\|Vigfúsi Jónssyni]], [[Jón Vigfússon í Túni\|Vigfússonar]] í [[Tún (hús)\|Túni]], sonarsyni sínum frá því, að þegar hún átján ára gömul flutti út í Eyjar, vinnukona til séra [[Jón Högnason\|Jóns Högnasonar]] á [[Ofanleiti]], hefði grösugar hlíðar verið vestur með [[Skansar\|Skönsum]]. Kýr hefði þá verið reknar þangað á beit og hefði þær að kvöldi komið í [[Náttmálaskarð]]. Nú eru þarna skriður og stórgrýti, sem fallið hefur úr [[Klif\|Stóra- og Litla-Klifi]], og mjög illt yfirferðar. Að norðanverðu er nú engum manni fært upp í Náttmálaskarð. Eru þar nú brattir og lausir bergfláar úr stuðluðu blágrýti, og er þar engum manni stætt. <br>
			Séra [[Jón Austmann]] á Ofanleiti segir í sóknarlýsingu sinni frá 1843, að sú sögn gangi þá, að undirlendið norðan Klifa hafi náð út fyrir [[Litli-Örn\|Litla-]] og [[Stóri-Örn\|Stóra Örn]], en nú er Stóri Örn alllangt frá ströndinni. Segir hann, að landskjálftar og sjávargangur hafi brotið graslendi þetta af. Síðan bætir hann við: „Áttu þá kýrnar að hafa verið reknar gegnum svokallað Náttmálaskarð, — sem aðgreinir [[Litla-Klif\|Litla-Klifið]] frá [[Dalfjall]]i, — en nú eru þar norðan á móti sandskriöur og sums staðar hengiflug.“<br>
	Einnig sagði Sigríður það, að í [[Flug]]um og [[Ofanleitishamar\|Ofanleitishamri]] hefði á fyrstu árum sínum í Eyjum, allt verið grasi gróið, en nú eru þar grastær aðeins á víð og dreif. Hafa stór hröp orðið á báðum stöðum, enda er þar nú víðast hvar stórgrýtisurð undir hömrunum.<br>		Einnig sagði Sigríður það, að í [[Flug]]um og [[Ofanleitishamar\|Ofanleitishamri]] hefði á fyrstu árum sínum í Eyjum, allt verið grasi gróið, en nú eru þar grastær aðeins á víð og dreif. Hafa stór hröp orðið á báðum stöðum, enda er þar nú víðast hvar stórgrýtisurð undir hömrunum.<br>
	<small>(Sögn [[Vigfús Jónsson formaður\|Vigfúsar Jónssonar]], [[Holt]]i)</small>		<small>(Sögn [[Vigfús Jónsson formaður\|Vigfúsar Jónssonar]], [[Holt]]i)</small>
	{{Sögur og sagnir}}		{{Sögur og sagnir}}

Viglundur: Ný síða:
Gamlar sagnir.
Á síðari öldum hafa orðið stórfelldar breytingar á landslagi í Heimaey. Skriður hafa fallið úr fjöllum og eyt...

2011-11-24T20:36:20Z

Ný síða: <big><big><center>Gamlar sagnir.</center></big></big> Á síðari öldum hafa orðið stórfelldar breytingar á landslagi í Heimaey. Skriður hafa fallið úr fjöllum og eyt...

Ný síða

<big><big><center>Gamlar sagnir.</center></big></big>
 
Á síðari öldum hafa orðið stórfelldar breytingar á landslagi í Heimaey. Skriður hafa fallið úr fjöllum og eytt með öllu grösugar hlíðar og undirlendi meðfram hlíðunum. Eru þar nú malarskriður og stórgrýtisurð, sem áður voru grösugir hagar fyrir sauðfénað og nautpening. — 
[[Vigfús Bergsson|Vigfús]], sonur [[Bergur Brynjólfsson|Bergs Brynjólfssonar]], bónda í [[Stakkagerði]], bjó þar um miðja síðustu öld, eftir föður sinn, þangað til hann drukknaði árið 1845. Kona hans hét [[Sigríður Einarsdóttir í Stakkagerði|Sigríður Einarsdóttir]], ættuð undan Eyjafjöllum. Andaðist hún árið 1897, 97 ára að aldri. Á gamals aldri sagði hún [[Vigfús Jónsson formaður|Vigfúsi Jónssyni]], [[Jón Vigfússon í Túni|Vigfússonar]] í [[Tún (hús)|Túni]], sonarsyni sínum frá því, að þegar hún átján ára gömul flutti út í Eyjar, vinnukona til séra [[Jón Högnason|Jóns Högnasonar]] á [[Ofanleiti]], hefði grösugar hlíðar verið vestur með [[Skansar|Skönsum]]. Kýr hefði þá verið reknar þangað á beit og hefði þær að kvöldi komið í [[Náttmálaskarð]]. Nú eru þarna skriður og stórgrýti, sem fallið hefur úr [[Klif|Stóra- og Litla-Klifi]], og mjög illt yfirferðar. Að norðanverðu er nú engum manni fært upp í Náttmálaskarð. Eru þar nú brattir og lausir bergfláar úr stuðluðu blágrýti, og er þar engum manni stætt. Séra [[Jón Austmann]] á Ofanleiti segir í sóknarlýsingu sinni frá 1843, að sú sögn gangi þá, að undirlendið norðan Klifa hafi náð út fyrir [[Litli-Örn|Litla-]] og [[Stóri-Örn|Stóra Örn]], en nú er Stóri Örn alllangt frá ströndinni. Segir hann, að landskjálftar og sjávargangur hafi brotið graslendi þetta af. Síðan bætir hann við: „Áttu þá kýrnar að hafa verið reknar gegnum svokallað Náttmálaskarð, — sem aðgreinir [[Litla-Klif|Litla-Klifið]] frá [[Dalfjall]]i, — en nú eru þar norðan á móti sandskriöur og sums staðar hengiflug.“ 
Einnig sagði Sigríður það, að í [[Flug]]um og [[Ofanleitishamar|Ofanleitishamri]] hefði á fyrstu árum sínum í Eyjum, allt verið grasi gróið, en nú eru þar grastær aðeins á víð og dreif. Hafa stór hröp orðið á báðum stöðum, enda er þar nú víðast hvar stórgrýtisurð undir hömrunum. 
(Sögn [[Vigfús Jónsson formaður|Vigfúsar Jónssonar]], [[Holt]]i)
{{Sögur og sagnir}}