Sögur og sagnir úr Vestmannaeyjum/Miðhúsaránið - Breytingaskrá

Viglundur á 25. apríl 2014 kl. 17:49

2014-04-25T17:49:39Z

Viglundur á 20. nóvember 2013 kl. 14:48

2013-11-20T14:48:33Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 20. nóvember 2013 kl. 14:48
Lína 20:		Lína 20:
	<br>		<br>
	Á síðustu áratugum 18. aldar bjó á [[Vilborgarstaðir\|Vilborgarstöðum]] í Vestmannaeyjum [[Bjarni Björnsson (Miðhúsum)\|Bjarni Björnsson]], Skaftfellingur að ætterni, fæddur um árið 1762 að Ásgarði í Skaftártungu. Líklega hefur Bjarni flutzt út í Eyjar undan Skaftáreldum, þó ekki sé þess getið í skýrslum sóknarpresta um þá mannflutninga.<br>		Á síðustu áratugum 18. aldar bjó á [[Vilborgarstaðir\|Vilborgarstöðum]] í Vestmannaeyjum [[Bjarni Björnsson (Miðhúsum)\|Bjarni Björnsson]], Skaftfellingur að ætterni, fæddur um árið 1762 að Ásgarði í Skaftártungu. Líklega hefur Bjarni flutzt út í Eyjar undan Skaftáreldum, þó ekki sé þess getið í skýrslum sóknarpresta um þá mannflutninga.<br>
	Kona Bjarna var [[Ingibjörg Hreiðarsdóttir (Vilborgarstöðum\|Ingibjörg Hreiðarsdóttir]] frá Kirkjubæ þar í Eyjum. Gengu þau í hjónaband 7. október 1787 og var Bjarni þá 25 ára að aldri, en Ingibjörg 27 ára. Árið 1792 voru þau búin að eignast 4 börn, [[Guðríður Bjarnadóttir eldri (Vilborgarstöðum)\|Guðríði]], [[Sveinn Bjarnason (Vilborgarstöðum)\| Svein]], [[Guðríður Bjarnadóttir yngri (Vilborgarstöðum) \|Guðríði]] og [[Vigdís Bjarnadóttir (Vilborgarstöðum) \|Vigdísi]], en Guðríður eldri dó árið 1787. Bjarni bjó enn á Vilborgarstöðum árið 1790, og var þá vinnumaður hjá honum maður að nafni [[Eyjólfur Eyjólfsson vinnumaður\|Eyjólfur Eyjólfsson]].<br>		Kona Bjarna var [[Ingibjörg Hreiðarsdóttir (Vilborgarstöðum)\|Ingibjörg Hreiðarsdóttir]] frá Kirkjubæ þar í Eyjum. Gengu þau í hjónaband 7. október 1787 og var Bjarni þá 25 ára að aldri, en Ingibjörg 27 ára. Árið 1792 voru þau búin að eignast 4 börn, [[Guðríður Bjarnadóttir eldri (Vilborgarstöðum)\|Guðríði]], [[Sveinn Bjarnason (Vilborgarstöðum)\| Svein]], [[Guðríður Bjarnadóttir yngri (Vilborgarstöðum) \|Guðríði]] og [[Vigdís Bjarnadóttir (Vilborgarstöðum) \|Vigdísi]], en Guðríður eldri dó árið 1787. Bjarni bjó enn á Vilborgarstöðum árið 1790, og var þá vinnumaður hjá honum maður að nafni [[Eyjólfur Eyjólfsson vinnumaður\|Eyjólfur Eyjólfsson]].<br>
	Um Bjarna bónda gengu þau munnmæli í æsku [[Hannes Jónsson\|Hannesar lóðs]] í [[Nýi-Kastali\|Nýja-Kastala]], að hann hefði verið mesta svaðamenni og látið mikið. Fór hann mikið með byssu og gortaði mikið af leikni sinni með hana.<br>		Um Bjarna bónda gengu þau munnmæli í æsku [[Hannes Jónsson\|Hannesar lóðs]] í [[Nýi-Kastali\|Nýja-Kastala]], að hann hefði verið mesta svaðamenni og látið mikið. Fór hann mikið með byssu og gortaði mikið af leikni sinni með hana.<br>
	En hvernig sem því er varið, leikur naumast vafi á því, að Bjarni Björnsson var um margt mikilhæfur maður, góður smiður og þrekmaður á marga lund. Verður ævi hans rakin nánar síðar í þessum þætti.<br>		En hvernig sem því er varið, leikur naumast vafi á því, að Bjarni Björnsson var um margt mikilhæfur maður, góður smiður og þrekmaður á marga lund. Verður ævi hans rakin nánar síðar í þessum þætti.<br>

Viglundur á 21. október 2013 kl. 20:15

2013-10-21T20:15:58Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 21. október 2013 kl. 20:15
Lína 53:		Lína 53:
	Hinir dómfelldu voru allir fluttir í fangelsi, Bjarnarnir til Reykjavíkur, en hinir voru fluttir til Danmerkur, og er ekki vitað um afdrif þeirra.<br>		Hinir dómfelldu voru allir fluttir í fangelsi, Bjarnarnir til Reykjavíkur, en hinir voru fluttir til Danmerkur, og er ekki vitað um afdrif þeirra.<br>
	Í sálnaregistri Reykjavíkur árið 1792 eru taldir upp íbúar tugthússins. Þá var Hendrich Scheel ráðsmaður, en tugtmeistari Jóhannes Zoëga. Meðal tugthúslima eru taldir Bjarni Sigvaldason og Bjarni Björnsson. Þar er þá einnig Arnes Pálsson útileguþjófur og [[Þuríður Högnadóttir (Kornhól)\|Þuríður Högnadóttir]], húskona frá Hólakoti í Reykjavík, sem dæmd hafði verið í fangelsi fyrir 4 frillulífisbrot. Hún átti eftir að verða eiginkona Bjarna Björnssonar. Alls voru 12 fangar í fangahúsinu um þessar mundir.<br>		Í sálnaregistri Reykjavíkur árið 1792 eru taldir upp íbúar tugthússins. Þá var Hendrich Scheel ráðsmaður, en tugtmeistari Jóhannes Zoëga. Meðal tugthúslima eru taldir Bjarni Sigvaldason og Bjarni Björnsson. Þar er þá einnig Arnes Pálsson útileguþjófur og [[Þuríður Högnadóttir (Kornhól)\|Þuríður Högnadóttir]], húskona frá Hólakoti í Reykjavík, sem dæmd hafði verið í fangelsi fyrir 4 frillulífisbrot. Hún átti eftir að verða eiginkona Bjarna Björnssonar. Alls voru 12 fangar í fangahúsinu um þessar mundir.<br>
	Árið 1793 var þeim Björnunum sleppt úr fangahúsinu. Bjarni Björnsson fór að Hólakoti til Þuríðar Högnadóttur, en Bjarni Sigvaldason að Hlíðarhúsum. Bjarnarnir voru báðir kvæntir menn, er þeir fóru í fangahúsið. En svo var orðið ástatt, þegar þeir voru látnir lausir, að konur beggja höfðu tekið fram hjá þeim og fallið í hórdóm, eins og sagt var. Ragnhildur Þorsteinsdóttir, kona Bjarna Sigvaldasonar, hafði árið 1792 eignazt tvíbura með [[Árni Hákonarson (Gerði)\|Árna Hákonarsyni]], bónda í [[Gerði]]. Bjarni krafðist skilnaðar við Ragnhildi og voru þau dæmd í sundur. En árið 1799 kvæntist Bjarni aftur Ingibjörgu, ekkju í Hlíðarhúsum, systur Jóns Magnússonar bónda þar. Áður höfðu þau búið saman í Skálholtskoti, en síðan áttu þau heima um langt skeið í Reykjavík. Að síðustu fluttu þau árið 1817, er þau voru orðin farlama af elli, til Magnúsar Magnússonar, sonar Ingibjargar, að Ey í Landeyjum, og þar munu þau hafa endað sitt æviskeið. Þar var þá einnig Rannveig, dóttir þeirra. Í manntalinu 1816 er Bjarni Sigvaldason talinn vera ættaður úr Vestmannaeyjum, en það er rangt.<br>		Árið 1793 var þeim Björnunum sleppt úr fangahúsinu. Bjarni Björnsson fór að Hólakoti til Þuríðar Högnadóttur, en Bjarni Sigvaldason að Hlíðarhúsum. Bjarnarnir voru báðir kvæntir menn, er þeir fóru í fangahúsið. En svo var orðið ástatt, þegar þeir voru látnir lausir, að konur beggja höfðu tekið fram hjá þeim og fallið í hórdóm, eins og sagt var. Ragnhildur Þorsteinsdóttir, kona Bjarna Sigvaldasonar, hafði árið 1792 eignazt tvíbura með [[Árni Hákonarson (Gerði)\|Árna Hákonarsyni]], bónda í [[Gerði-stóra\|Gerði]]. Bjarni krafðist skilnaðar við Ragnhildi og voru þau dæmd í sundur. En árið 1799 kvæntist Bjarni aftur Ingibjörgu, ekkju í Hlíðarhúsum, systur Jóns Magnússonar bónda þar. Áður höfðu þau búið saman í Skálholtskoti, en síðan áttu þau heima um langt skeið í Reykjavík. Að síðustu fluttu þau árið 1817, er þau voru orðin farlama af elli, til Magnúsar Magnússonar, sonar Ingibjargar, að Ey í Landeyjum, og þar munu þau hafa endað sitt æviskeið. Þar var þá einnig Rannveig, dóttir þeirra. Í manntalinu 1816 er Bjarni Sigvaldason talinn vera ættaður úr Vestmannaeyjum, en það er rangt.<br>
	Ingibjörg Hreiðarsdóttir, kona Bjarna Björnssonar, átti einnig barn árið 1792, er hann var í fangelsinu í Reykjavík. Faðir þess var [[Páll Guðmundsson (~~Kirkjubæ~~)\|Páll Guðmundsson]] bóndi á Kirkjubæ. Bjarni krafðist þess, að skilnaður þeirra væri gerður og var hjónaband þeirra dæmt ógilt fyrir lauslæti hennar, 16. júní 1798, með dómi að Nesi við Seltjörn. Sama árið sótti Ingibjörg um konungsleyfi til þess að giftast aftur, og lætur hún þess getið í umsókninni, að Bjarni hafi þá ekki enn þá komið aftur til Vestmannaeyja, þó hann hefði verið aðeins þrjú ár í fangelsinu. Bjarni hafði allan tímann verið í Hólakoti hjá Þuríði Högnadóttur, og verið fyrirvinna hennar. Og 14. maí 1799 kvæntist hann aftur og gekk þá að eiga Þuríði, lagskonu sína úr fangahúsinu. Í prestsþjónustubók Reykjavíkur bókar sóknarprestur giftinguna og kemst hann meðal annars svo að orði: „Nefndri Þuríði Högnadóttur, nú 34 ára, hefur landfógeti Finne sem sýslumaður með úrskurði 7. júní þ.á. leyfi gefið að giftast megi, að óuppátöluðum hennar mörgu legorðsbrotum frá verðslegri síðu.“<br>		Ingibjörg Hreiðarsdóttir, kona Bjarna Björnssonar, átti einnig barn árið 1792, er hann var í fangelsinu í Reykjavík. Faðir þess var [[Páll Guðmundsson (Vilborgarstöðum)\|Páll Guðmundsson]] bóndi á Kirkjubæ. Bjarni krafðist þess, að skilnaður þeirra væri gerður og var hjónaband þeirra dæmt ógilt fyrir lauslæti hennar, 16. júní 1798, með dómi að Nesi við Seltjörn. Sama árið sótti Ingibjörg um konungsleyfi til þess að giftast aftur, og lætur hún þess getið í umsókninni, að Bjarni hafi þá ekki enn þá komið aftur til Vestmannaeyja, þó hann hefði verið aðeins þrjú ár í fangelsinu. Bjarni hafði allan tímann verið í Hólakoti hjá Þuríði Högnadóttur, og verið fyrirvinna hennar. Og 14. maí 1799 kvæntist hann aftur og gekk þá að eiga Þuríði, lagskonu sína úr fangahúsinu. Í prestsþjónustubók Reykjavíkur bókar sóknarprestur giftinguna og kemst hann meðal annars svo að orði: „Nefndri Þuríði Högnadóttur, nú 34 ára, hefur landfógeti Finne sem sýslumaður með úrskurði 7. júní þ.á. leyfi gefið að giftast megi, að óuppátöluðum hennar mörgu legorðsbrotum frá verðslegri síðu.“<br>
	Þuríður, sem í sálnaregistri er nefnd ekkja, hafði eignazt að minnsta kosti 4 börn sitt með hverjum og eitt þeirra árið 1791, er hún var í fangahúsinu að afplána refsingu þá, sem henni hafði verið dæmd. Áður hafði hún verið í fangahúsinu fyrir sams konar brot.<br>		Þuríður, sem í sálnaregistri er nefnd ekkja, hafði eignazt að minnsta kosti 4 börn sitt með hverjum og eitt þeirra árið 1791, er hún var í fangahúsinu að afplána refsingu þá, sem henni hafði verið dæmd. Áður hafði hún verið í fangahúsinu fyrir sams konar brot.<br>
	Svaramenn þeirra hjóna voru Þorleifur Hítdal og Teitur Sveinsson, fabríkuforstandari, kunnur listamaður.<br>		Svaramenn þeirra hjóna voru Þorleifur Hítdal og Teitur Sveinsson, fabríkuforstandari, kunnur listamaður.<br>

Viglundur á 20. október 2013 kl. 15:19

2013-10-20T15:19:00Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 20. október 2013 kl. 15:19
Lína 38:		Lína 38:
	Þegar Filippus raknaði aftur við, voru árásarmennirnir horfnir á brott, og höfðu þeir stolið peningakistli hans. Þar átti hann geymda 11 ríkisdali og var það nokkur fjárhæð á þeirra tíma vísu.<br>		Þegar Filippus raknaði aftur við, voru árásarmennirnir horfnir á brott, og höfðu þeir stolið peningakistli hans. Þar átti hann geymda 11 ríkisdali og var það nokkur fjárhæð á þeirra tíma vísu.<br>
	Filippus hafði talið sig bera kennsl á annan árásarmanninn, Ísleif Rafnkelsson, og kærði hann daginn eftir til sýslumanns fyrir árásina og þjófnaðinn.<br>		Filippus hafði talið sig bera kennsl á annan árásarmanninn, Ísleif Rafnkelsson, og kærði hann daginn eftir til sýslumanns fyrir árásina og þjófnaðinn.<br>
	Um þessar mundir var [[~~Jón Eiríksson (sýslumaður)\|~~Jón Eiríksson]] yngri sýslumaður í Vestmannaeyjum. Hafði hann tekið við sýslunni 19. marz 1787. Jón var bróðir Jóns konferenzráðs, hins mætasta gáfumanns, en hafði ekki gáfur á borð við hann. Hann hafði lagt stund á lögfræði við Kaupmannahafnarháskóla, en lauk ekki prófi. Árið 1777 varð hann umboðsmaður Flögujarða og reisti bú að Ljótarstöðum í Skaftártungu. Þar bjó hann þangað til vorið 1784. Þá hafði hann misst allan fénað sinn og fluttist þá að Nýjabæ í Ölfusi. Þar bjó hann þangað til hann fluttist til Vestmannaeyja. Var hann settur þar sýslumaður 9. ágúst 1786, en fór þangað ekki fyrri en vorið eftir. Jón fékk síðan skipan fyrir sýslunni og var sýslumaður í Eyjum þangað til hann andaðist, 8. desember 1796. Jón var fyrst til heimilis á [[Oddsstaðir\|Oddsstöðum]], en 1788 reisti hann bú í [[Stakkagerði]] og bjó þar til dauðadags. Jón var meinhægur maður, og átti ekki í fullu tré við óróamenn þá, sem óðu uppi í Eyjum um þessar mundir.<br>		Um þessar mundir var [[Jón Eiríksson]] yngri sýslumaður í Vestmannaeyjum. Hafði hann tekið við sýslunni 19. marz 1787. Jón var bróðir Jóns konferenzráðs, hins mætasta gáfumanns, en hafði ekki gáfur á borð við hann. Hann hafði lagt stund á lögfræði við Kaupmannahafnarháskóla, en lauk ekki prófi. Árið 1777 varð hann umboðsmaður Flögujarða og reisti bú að Ljótarstöðum í Skaftártungu. Þar bjó hann þangað til vorið 1784. Þá hafði hann misst allan fénað sinn og fluttist þá að Nýjabæ í Ölfusi. Þar bjó hann þangað til hann fluttist til Vestmannaeyja. Var hann settur þar sýslumaður 9. ágúst 1786, en fór þangað ekki fyrri en vorið eftir. Jón fékk síðan skipan fyrir sýslunni og var sýslumaður í Eyjum þangað til hann andaðist, 8. desember 1796. Jón var fyrst til heimilis á [[Oddsstaðir\|Oddsstöðum]], en 1788 reisti hann bú í [[Stakkagerði]] og bjó þar til dauðadags. Jón var meinhægur maður, og átti ekki í fullu tré við óróamenn þá, sem óðu uppi í Eyjum um þessar mundir.<br>
	Jón sýslumaður skipaði [[Brynjólfur Brynjólfsson (Eyja-Brynki)\|Brynjólf Brynjólfsson]] sækjanda í máli Filippusar. Hann hafði um nokkurt skeið verið settur sýslumaður í Vestmannaeyjum, en þessi skipan mæltist illa fyrir, því misjafnt orð fór af Eyja-Brynka eða Smjör-Brynka, eins og hann var kallaður af alþýðu, sökum þess að hann stóð um tíma fyrir smjörkaupum eyjarskeggja frá meginlandi. Amtmaður ávítaði sýslumann fyrir skipan þessa, því að hann taldi, að ekki væri grunlaust, að Brynki hefði verið í vitorði um árásina á Filippus. Það voru þó ekki annað en kviksögur.<br>		Jón sýslumaður skipaði [[Brynjólfur Brynjólfsson (Eyja-Brynki)\|Brynjólf Brynjólfsson]] sækjanda í máli Filippusar. Hann hafði um nokkurt skeið verið settur sýslumaður í Vestmannaeyjum, en þessi skipan mæltist illa fyrir, því misjafnt orð fór af Eyja-Brynka eða Smjör-Brynka, eins og hann var kallaður af alþýðu, sökum þess að hann stóð um tíma fyrir smjörkaupum eyjarskeggja frá meginlandi. Amtmaður ávítaði sýslumann fyrir skipan þessa, því að hann taldi, að ekki væri grunlaust, að Brynki hefði verið í vitorði um árásina á Filippus. Það voru þó ekki annað en kviksögur.<br>
	Jón byrjaði ekki rannsókn málsins fyrri en 10. marz. Í bréfi, sem hann skrifaði stiftamtmanni 15. apríl, skýrði hann frá því, að Filippus liggi enn fyrir dauðanum í sárum sínum. Munu veikindi Filippusar að einhverju leyti hafa valdið þessum langa drætti.<br>		Jón byrjaði ekki rannsókn málsins fyrri en 10. marz. Í bréfi, sem hann skrifaði stiftamtmanni 15. apríl, skýrði hann frá því, að Filippus liggi enn fyrir dauðanum í sárum sínum. Munu veikindi Filippusar að einhverju leyti hafa valdið þessum langa drætti.<br>

Viglundur á 20. október 2013 kl. 15:16

2013-10-20T15:16:49Z

Sýna breytingar

Viglundur á 18. júlí 2013 kl. 22:17

2013-07-18T22:17:05Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 18. júlí 2013 kl. 22:17
Lína 19:		Lína 19:
	<big><center>2.</center></big>		<big><center>2.</center></big>
	<br>		<br>
	Á síðustu áratugum 18. aldar bjó á [[Vilborgarstaðir\|Vilborgarstöðum]] í Vestmannaeyjum [[Bjarni Björnsson (~~Miðhúsum~~)\|Bjarni Björnsson]], Skaftfellingur að ætterni, fæddur um árið 1762 að Ásgarði í Skaftártungu. Líklega hefur Bjarni flutzt út í Eyjar undan Skaftáreldum, þó ekki sé þess getið í skýrslum sóknarpresta um þá mannflutninga.<br>		Á síðustu áratugum 18. aldar bjó á [[Vilborgarstaðir\|Vilborgarstöðum]] í Vestmannaeyjum [[Bjarni Björnsson (Vilborgarstöðum)\|Bjarni Björnsson]], Skaftfellingur að ætterni, fæddur um árið 1762 að Ásgarði í Skaftártungu. Líklega hefur Bjarni flutzt út í Eyjar undan Skaftáreldum, þó ekki sé þess getið í skýrslum sóknarpresta um þá mannflutninga.<br>
	Kona Bjarna var [[Ingibjörg Hreiðarsdóttir frá Kirkjubæ]] þar í Eyjum. Gengu þau í hjónaband 7. október 1787 og var Bjarni þá 25 ára að aldri, en Ingibjörg 27 ára. Árið 1792 voru þau búin að eignast 4 börn, [[Guðríður Bjarnadóttir eldri frá Vilborgarstöðum\|Guðríði]], [[Sveinn Bjarnason frá Vilborgarstöðum\| Svein]], [[Guðríður Bjarnadóttir yngri frá Vilborgarstöðum \|Guðríði]] og [[Vigdís Bjarnadóttir frá Vilborgarstöðum \|Vigdísi]], en Guðríður eldri dó árið 1787. Bjarni bjó enn á Vilborgarstöðum árið 1790, og var þá vinnumaður hjá honum maður að nafni [[Eyjólfur Eyjólfsson vinnumaður\|Eyjólfur Eyjólfsson]].<br>		Kona Bjarna var [[Ingibjörg Hreiðarsdóttir frá Kirkjubæ]] þar í Eyjum. Gengu þau í hjónaband 7. október 1787 og var Bjarni þá 25 ára að aldri, en Ingibjörg 27 ára. Árið 1792 voru þau búin að eignast 4 börn, [[Guðríður Bjarnadóttir eldri frá Vilborgarstöðum\|Guðríði]], [[Sveinn Bjarnason frá Vilborgarstöðum\| Svein]], [[Guðríður Bjarnadóttir yngri frá Vilborgarstöðum \|Guðríði]] og [[Vigdís Bjarnadóttir frá Vilborgarstöðum \|Vigdísi]], en Guðríður eldri dó árið 1787. Bjarni bjó enn á Vilborgarstöðum árið 1790, og var þá vinnumaður hjá honum maður að nafni [[Eyjólfur Eyjólfsson vinnumaður\|Eyjólfur Eyjólfsson]].<br>
	Um Bjarna bónda gengu þau munnmæli í æsku [[Hannes Jónsson\|Hannesar lóðs]] í [[Nýi-Kastali\|Nýja-Kastala]], að hann hefði verið mesta svaðamenni og látið mikið. Fór hann mikið með byssu og gortaði mikið af leikni sinni með hana.<br>		Um Bjarna bónda gengu þau munnmæli í æsku [[Hannes Jónsson\|Hannesar lóðs]] í [[Nýi-Kastali\|Nýja-Kastala]], að hann hefði verið mesta svaðamenni og látið mikið. Fór hann mikið með byssu og gortaði mikið af leikni sinni með hana.<br>

Viglundur á 18. júlí 2013 kl. 22:07

2013-07-18T22:07:54Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 18. júlí 2013 kl. 22:07
Lína 58:		Lína 58:
	Svaramenn þeirra hjóna voru Þorleifur Hítdal og Teitur Sveinsson, fabríkuforstandari, kunnur listamaður.<br>		Svaramenn þeirra hjóna voru Þorleifur Hítdal og Teitur Sveinsson, fabríkuforstandari, kunnur listamaður.<br>
	Samkvæmt manntali 1797 voru þau Þuríður og Bjarni í Hólakoti, og voru þar ekki aðrir heimilismenn, nema þau og þrjú börn hennar: [[Jóhanna Jónsdóttir frá Kornhól\|Jóhanna Jónsdóttir]], 8 ára, [[Jón Jónsson frá Kornhól\|Jón Jónsson]], 7 ára, og [[Jónas Einarsson Vestmann\|Jónas Einarsson]], ¼ árs, sem var sonur Einars Þorvaldssonar skósmiðs í Reykjavík.<br>		Samkvæmt manntali 1797 voru þau Þuríður og Bjarni í Hólakoti, og voru þar ekki aðrir heimilismenn, nema þau og þrjú börn hennar: [[Jóhanna Jónsdóttir frá Kornhól\|Jóhanna Jónsdóttir]], 8 ára, [[Jón Jónsson frá Kornhól\|Jón Jónsson]], 7 ára, og [[Jónas Einarsson Vestmann\|Jónas Einarsson]], ¼ árs, sem var sonur Einars Þorvaldssonar skósmiðs í Reykjavík.<br>
	Árið 1800 fluttu þau Bjarni og Þuríður til Vestmannaeyja og settust að á [[Kornhóll\|Kornhól]], í skjóli faktors Garðsverzlunar. Bjarni gerðist nú assistent eða verzlunarmaður í Danska-garðinum við verzlun þeirra Svane og [[Westy Petræus]]ar. Verzlunarstjóri fyrir henni var [[Jens Klog]], „heiðarlegur sonur Hans Klogs kaupmanns í Kornhólmsskanzi.“ Jens var mikill drykkjumaður og flutti skömmu síðar til Reykjavíkur og dó þar í vesöld og óreglu.<br>		Árið 1800 fluttu þau Bjarni og Þuríður til Vestmannaeyja og settust að á [[Kornhóll\|Kornhól]], í skjóli faktors Garðsverzlunar. Bjarni gerðist nú assistent eða verzlunarmaður í Danska-garðinum við verzlun þeirra Svane og [[Westy Petreus\|Westy Petræus]]ar. Verzlunarstjóri fyrir henni var [[Jens Klog]], „heiðarlegur sonur Hans Klogs kaupmanns í Kornhólmsskanzi.“ Jens var mikill drykkjumaður og flutti skömmu síðar til Reykjavíkur og dó þar í vesöld og óreglu.<br>
	Bjarni og Þuríður eignuðust aðeins eitt barn saman og dó það 1801, á fyrsta ári, úr ginklofa. Þuríði varð ekki langra lífdaga auðið. Hún andaðist 12. september 1801, aðeins 36 ára.<br>		Bjarni og Þuríður eignuðust aðeins eitt barn saman og dó það 1801, á fyrsta ári, úr ginklofa. Þuríði varð ekki langra lífdaga auðið. Hún andaðist 12. september 1801, aðeins 36 ára.<br>
	Um þessar mundir fékk Bjarni byggingu fyrir Miðhúsum og settist þar að. Kom þá í vist til hans [[Halldóra Pétursdóttir í Kornhól\|Halldóra Pétursdóttir]] og eignuðust þau barn saman árið 1805, [[Þuríður Bjarnadóttir frá Kornhól\|Þuríði]]. En ári síðar kvæntist hann Halldóru. Var hún þá 35 ára gömul og hafði eignazt tvö börn. Svaramenn þeirra voru		Um þessar mundir fékk Bjarni byggingu fyrir Miðhúsum og settist þar að. Kom þá í vist til hans [[Halldóra Pétursdóttir í Kornhól\|Halldóra Pétursdóttir]] og eignuðust þau barn saman árið 1805, [[Þuríður Bjarnadóttir frá Kornhól\|Þuríði]]. En ári síðar kvæntist hann Halldóru. Var hún þá 35 ára gömul og hafði eignazt tvö börn. Svaramenn þeirra voru

Viglundur á 18. júlí 2013 kl. 22:06

2013-07-18T22:06:02Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 18. júlí 2013 kl. 22:06
Lína 39:		Lína 39:
	Filippus hafði talið sig bera kennsl á annan árásarmanninn, Ísleif Rafnkelsson, og kærði hann daginn eftir til sýslumanns fyrir árásina og þjófnaðinn.<br>		Filippus hafði talið sig bera kennsl á annan árásarmanninn, Ísleif Rafnkelsson, og kærði hann daginn eftir til sýslumanns fyrir árásina og þjófnaðinn.<br>
	Um þessar mundir var Jón Eiríksson yngri sýslumaður í Vestmannaeyjum. Hafði hann tekið við sýslunni 19. marz 1787. Jón var bróðir Jóns konferenzráðs, hins mætasta gáfumanns, en hafði ekki gáfur á borð við hann. Hann hafði lagt stund á lögfræði við Kaupmannahafnarháskóla, en lauk ekki prófi. Árið 1777 varð hann umboðsmaður Flögujarða og reisti bú að Ljótarstöðum í Skaftártungu. Þar bjó hann þangað til vorið 1784. Þá hafði hann misst allan fénað sinn og fluttist þá að Nýjabæ í Ölfusi. Þar bjó hann þangað til hann fluttist til Vestmannaeyja. Var hann settur þar sýslumaður 9. ágúst 1786, en fór þangað ekki fyrri en vorið eftir. Jón fékk síðan skipan fyrir sýslunni og var sýslumaður í Eyjum þangað til hann andaðist, 8. desember 1796. Jón var fyrst til heimilis á [[Oddsstaðir\|Oddsstöðum]], en 1788 reisti hann bú í [[Stakkagerði]] og bjó þar til dauðadags. Jón var meinhægur maður, og átti ekki í fullu tré við óróamenn þá, sem óðu uppi í Eyjum um þessar mundir.<br>		Um þessar mundir var Jón Eiríksson yngri sýslumaður í Vestmannaeyjum. Hafði hann tekið við sýslunni 19. marz 1787. Jón var bróðir Jóns konferenzráðs, hins mætasta gáfumanns, en hafði ekki gáfur á borð við hann. Hann hafði lagt stund á lögfræði við Kaupmannahafnarháskóla, en lauk ekki prófi. Árið 1777 varð hann umboðsmaður Flögujarða og reisti bú að Ljótarstöðum í Skaftártungu. Þar bjó hann þangað til vorið 1784. Þá hafði hann misst allan fénað sinn og fluttist þá að Nýjabæ í Ölfusi. Þar bjó hann þangað til hann fluttist til Vestmannaeyja. Var hann settur þar sýslumaður 9. ágúst 1786, en fór þangað ekki fyrri en vorið eftir. Jón fékk síðan skipan fyrir sýslunni og var sýslumaður í Eyjum þangað til hann andaðist, 8. desember 1796. Jón var fyrst til heimilis á [[Oddsstaðir\|Oddsstöðum]], en 1788 reisti hann bú í [[Stakkagerði]] og bjó þar til dauðadags. Jón var meinhægur maður, og átti ekki í fullu tré við óróamenn þá, sem óðu uppi í Eyjum um þessar mundir.<br>
	Jón sýslumaður skipaði [[Eyja-Brynki\|Brynjólf Brynjólfsson]] sækjanda í máli Filippusar. Hann hafði um nokkurt skeið verið settur sýslumaður í Vestmannaeyjum, en þessi skipan mæltist illa fyrir, því misjafnt orð fór af Eyja-Brynka eða Smjör-Brynka, eins og hann var kallaður af alþýðu, sökum þess að hann stóð um tíma fyrir smjörkaupum eyjarskeggja frá meginlandi. Amtmaður ávítaði sýslumann fyrir skipan þessa, því að hann taldi, að ekki væri grunlaust, að Brynki hefði verið í vitorði um árásina á Filippus. Það voru þó ekki annað en kviksögur.<br>		Jón sýslumaður skipaði [[Brynjólfur Brynjólfsson (Eyja-Brynki)\|Brynjólf Brynjólfsson]] sækjanda í máli Filippusar. Hann hafði um nokkurt skeið verið settur sýslumaður í Vestmannaeyjum, en þessi skipan mæltist illa fyrir, því misjafnt orð fór af Eyja-Brynka eða Smjör-Brynka, eins og hann var kallaður af alþýðu, sökum þess að hann stóð um tíma fyrir smjörkaupum eyjarskeggja frá meginlandi. Amtmaður ávítaði sýslumann fyrir skipan þessa, því að hann taldi, að ekki væri grunlaust, að Brynki hefði verið í vitorði um árásina á Filippus. Það voru þó ekki annað en kviksögur.<br>
	Jón byrjaði ekki rannsókn málsins fyrri en 10. marz. Í bréfi, sem hann skrifaði stiftamtmanni 15. apríl, skýrði hann frá því, að Filippus liggi enn fyrir dauðanum í sárum sínum. Munu veikindi Filippusar að einhverju leyti hafa valdið þessum langa drætti.<br>		Jón byrjaði ekki rannsókn málsins fyrri en 10. marz. Í bréfi, sem hann skrifaði stiftamtmanni 15. apríl, skýrði hann frá því, að Filippus liggi enn fyrir dauðanum í sárum sínum. Munu veikindi Filippusar að einhverju leyti hafa valdið þessum langa drætti.<br>
	Jón sýslumaður kvaddi Ísleif Rafnkelsson fyrir sig, og játaði hann samstundis að hafa tekið þátt í árásinni og sagði nákvæmlega frá öllu, sem gerzt hafði þessa óheillanótt. Kvaðst hann hafa haldið Filippusi meðan Eyjólfur barði hann með pálinum, og lýsti að öðru leyti öllum atvikum. Í fyrstu þrætti Eyjólfur, vinnumaður Bjarna á Löndum, en viðurkenndi síðan, að þeir hefðu framið illvirkið eftir fyrirmælum húsbændanna. Þegar þeir höfðu slegið Filippus í rot, fóru þeir suður að Löndum, sem eru stuttan spöl frá Miðhúsum, og létu Bjarna vita, hversu þeim hefði orðið ágengt. Kom hann með þeim niður að Miðhúsum og tók hann til sín peningaskrín Filippusar og lykla hans og hafði á burt með sér upp að Löndum. Var þá Bjarni Björnsson sóttur upp að Vilborgarstöðum, sem eru stutta vegarlengd sunnan við Lönd, ef farið er beint af augum, þvert yfir túnvellina. Skiptu þeir nafnarnir með sér þýfinu, en eitthvað lítils háttar létu þeir renna til vinnumannanna.<br>		Jón sýslumaður kvaddi Ísleif Rafnkelsson fyrir sig, og játaði hann samstundis að hafa tekið þátt í árásinni og sagði nákvæmlega frá öllu, sem gerzt hafði þessa óheillanótt. Kvaðst hann hafa haldið Filippusi meðan Eyjólfur barði hann með pálinum, og lýsti að öðru leyti öllum atvikum. Í fyrstu þrætti Eyjólfur, vinnumaður Bjarna á Löndum, en viðurkenndi síðan, að þeir hefðu framið illvirkið eftir fyrirmælum húsbændanna. Þegar þeir höfðu slegið Filippus í rot, fóru þeir suður að Löndum, sem eru stuttan spöl frá Miðhúsum, og létu Bjarna vita, hversu þeim hefði orðið ágengt. Kom hann með þeim niður að Miðhúsum og tók hann til sín peningaskrín Filippusar og lykla hans og hafði á burt með sér upp að Löndum. Var þá Bjarni Björnsson sóttur upp að Vilborgarstöðum, sem eru stutta vegarlengd sunnan við Lönd, ef farið er beint af augum, þvert yfir túnvellina. Skiptu þeir nafnarnir með sér þýfinu, en eitthvað lítils háttar létu þeir renna til vinnumannanna.<br>

Viglundur á 18. júlí 2013 kl. 22:00

2013-07-18T22:00:40Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 18. júlí 2013 kl. 22:00
Lína 19:		Lína 19:
	<big><center>2.</center></big>		<big><center>2.</center></big>
	<br>		<br>
	Á síðustu áratugum 18. aldar bjó á [[Vilborgarstaðir\|Vilborgarstöðum]] í Vestmannaeyjum [[Bjarni Björnsson á Miðhúsum\|Bjarni Björnsson]], Skaftfellingur að ætterni, fæddur um árið 1762 að Ásgarði í Skaftártungu. Líklega hefur Bjarni flutzt út í Eyjar undan Skaftáreldum, þó ekki sé þess getið í skýrslum sóknarpresta um þá mannflutninga.<br>		Á síðustu áratugum 18. aldar bjó á [[Vilborgarstaðir\|Vilborgarstöðum]] í Vestmannaeyjum [[Bjarni Björnsson (Miðhúsum)\|Bjarni Björnsson]], Skaftfellingur að ætterni, fæddur um árið 1762 að Ásgarði í Skaftártungu. Líklega hefur Bjarni flutzt út í Eyjar undan Skaftáreldum, þó ekki sé þess getið í skýrslum sóknarpresta um þá mannflutninga.<br>
	Kona Bjarna var [[Ingibjörg Hreiðarsdóttir frá Kirkjubæ]] þar í Eyjum. Gengu þau í hjónaband 7. október 1787 og var Bjarni þá 25 ára að aldri, en Ingibjörg 27 ára. Árið 1792 voru þau búin að eignast 4 börn, [[Guðríður Bjarnadóttir eldri frá Vilborgarstöðum\|Guðríði]], [[Sveinn Bjarnason frá Vilborgarstöðum\| Svein]], [[Guðríður Bjarnadóttir yngri frá Vilborgarstöðum \|Guðríði]] og [[Vigdís Bjarnadóttir frá Vilborgarstöðum \|Vigdísi]], en Guðríður eldri dó árið 1787. Bjarni bjó enn á Vilborgarstöðum árið 1790, og var þá vinnumaður hjá honum maður að nafni [[Eyjólfur Eyjólfsson vinnumaður\|Eyjólfur Eyjólfsson]].<br>		Kona Bjarna var [[Ingibjörg Hreiðarsdóttir frá Kirkjubæ]] þar í Eyjum. Gengu þau í hjónaband 7. október 1787 og var Bjarni þá 25 ára að aldri, en Ingibjörg 27 ára. Árið 1792 voru þau búin að eignast 4 börn, [[Guðríður Bjarnadóttir eldri frá Vilborgarstöðum\|Guðríði]], [[Sveinn Bjarnason frá Vilborgarstöðum\| Svein]], [[Guðríður Bjarnadóttir yngri frá Vilborgarstöðum \|Guðríði]] og [[Vigdís Bjarnadóttir frá Vilborgarstöðum \|Vigdísi]], en Guðríður eldri dó árið 1787. Bjarni bjó enn á Vilborgarstöðum árið 1790, og var þá vinnumaður hjá honum maður að nafni [[Eyjólfur Eyjólfsson vinnumaður\|Eyjólfur Eyjólfsson]].<br>
	Um Bjarna bónda gengu þau munnmæli í æsku [[Hannes Jónsson\|Hannesar lóðs]] í [[Nýi-Kastali\|Nýja-Kastala]], að hann hefði verið mesta svaðamenni og látið mikið. Fór hann mikið með byssu og gortaði mikið af leikni sinni með hana.<br>		Um Bjarna bónda gengu þau munnmæli í æsku [[Hannes Jónsson\|Hannesar lóðs]] í [[Nýi-Kastali\|Nýja-Kastala]], að hann hefði verið mesta svaðamenni og látið mikið. Fór hann mikið með byssu og gortaði mikið af leikni sinni með hana.<br>

Viglundur: Miðhúsaránið færð á Sögur og sagnir úr Vestmannaeyjum/Miðhúsaránið

2012-06-08T20:17:41Z

Miðhúsaránið færð á Sögur og sagnir úr Vestmannaeyjum/Miðhúsaránið

←Fyrri útgáfa	Útgáfa síðunnar 8. júní 2012 kl. 20:17
(Enginn munur)

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 25. apríl 2014 kl. 17:49
Lína 45:		Lína 45:
	Þegar Bjarni Björnsson kom fyrir dóminn, neitaði hann allri þátttöku og vitund um illvirkið. Sagði hann hina ljúga á sig sökum og aldrei var neitt lát á honum að finna, meðan á málinu stóð. Var hann enn staðfastur í neitun sinni, er mál hans kom fyrir Alþingi til endanlegs dóms.<br>		Þegar Bjarni Björnsson kom fyrir dóminn, neitaði hann allri þátttöku og vitund um illvirkið. Sagði hann hina ljúga á sig sökum og aldrei var neitt lát á honum að finna, meðan á málinu stóð. Var hann enn staðfastur í neitun sinni, er mál hans kom fyrir Alþingi til endanlegs dóms.<br>
	Jón sýslumaður hafði þegar er hann hóf rannsókn málsins tekið þá Ísleif, Eyjólf og Bjarna Sigvaldason í gæzluvarðhald, en Bjarni Björnsson gekk laus þangað til í júlímánuði 1791, alllöngu eftir að dómur í héraði hafði verið kveðinn upp.<br>		Jón sýslumaður hafði þegar er hann hóf rannsókn málsins tekið þá Ísleif, Eyjólf og Bjarna Sigvaldason í gæzluvarðhald, en Bjarni Björnsson gekk laus þangað til í júlímánuði 1791, alllöngu eftir að dómur í héraði hafði verið kveðinn upp.<br>
	Jón Eiríksson kvað loks upp dóm í máli þessu 26. febrúar 1791. Hafði rannsókn málsins verið honum á ýmsan hátt andstæð og erfið, svo að hann hafði haustið 1790 farið þess á leit við stiftamtmann, að hann skipaði setudómara í málum, er rísa kynnu milli sín og eyjarskeggja vegna mótþróa þeirra við hann í embættisfærslu. Með bréfi, dags. 15. nóvember 1790, skipaði Meldal stiftamtmaður [[Sveinn Guðmundsson (Þorlaugargerði)\|Svein Guðmundsson]] bónda í [[Þorlaugargerði]], bróður séra [[Bjarnhéðinn Guðmundsson\|~~Bjarnbéðins~~]] á Kirkjubæ, setudómara í þeim málum, sem vakin yrðu upp. Þó þurfti ekki að grípa til hans, enda var Jón sýslumaður meinlaus og ekki fylginn sér.<br>		Jón Eiríksson kvað loks upp dóm í máli þessu 26. febrúar 1791. Hafði rannsókn málsins verið honum á ýmsan hátt andstæð og erfið, svo að hann hafði haustið 1790 farið þess á leit við stiftamtmann, að hann skipaði setudómara í málum, er rísa kynnu milli sín og eyjarskeggja vegna mótþróa þeirra við hann í embættisfærslu. Með bréfi, dags. 15. nóvember 1790, skipaði Meldal stiftamtmaður [[Sveinn Guðmundsson (Þorlaugargerði)\|Svein Guðmundsson]] bónda í [[Þorlaugargerði]], bróður séra [[Bjarnhéðinn Guðmundsson\|Bjarnhéðins]] á Kirkjubæ, setudómara í þeim málum, sem vakin yrðu upp. Þó þurfti ekki að grípa til hans, enda var Jón sýslumaður meinlaus og ekki fylginn sér.<br>
	Dómsorðin voru á þá lund, að Bjarni Sigvaldason og Bjarni Björnsson, „höfuðmenn í morðingjaáhlaupi“ því, sem gjört var á Filippus Eyjólfsson, voru dæmdir til þess að þrælka ævilangt á Kaupmannahafnarrasphúsi, en Eyjólfur Eyjólfsson og Ísleifur Rafnkelsson til 4 ára erfiðisvinnu í fangahúsinu í Reykjavík.<br>		Dómsorðin voru á þá lund, að Bjarni Sigvaldason og Bjarni Björnsson, „höfuðmenn í morðingjaáhlaupi“ því, sem gjört var á Filippus Eyjólfsson, voru dæmdir til þess að þrælka ævilangt á Kaupmannahafnarrasphúsi, en Eyjólfur Eyjólfsson og Ísleifur Rafnkelsson til 4 ára erfiðisvinnu í fangahúsinu í Reykjavík.<br>
	Sakborningarnir skutu málinu til Alþingis og var það tekið fyrir þar sumarið 1791. Voru þeir allir fluttir á Þingvöll til þess að standa þar fyrir máli sínu. Um þær mundir tók Jón sýslumaður Bjarna Björnsson fyrst í gæzlu. Í bréfi til stiftamtmanns, frá 12. ágúst 1791, skýrði Jón sýslumaður frá því, að hann hefði í byrjun júlí neyðzt til þess að fangelsa Bjarna Björnsson, foringja ræningjaflokksins, sem ber hefði orðið að afbrotum á síðastliðnu ári. Taldi sýslumaður nauðsyn bera til að gera þetta, sökum þess að hann óttaðist um líf sitt fyrir Bjarna. Eyjólfur Eyjólfsson hafði skýrt frá því fyrir rétti, að Bjarni Björnsson og Bjarni Sigvaldason hefðu ráðgert að brenna sýslumann inni í Stakkagerði. Það virðist ærið undarlegt, að sýslumaður skyldi ekki setja Bjarna Björnsson í fangelsi, um leið og hinir sakborningarnir voru teknir í vörzlur hans. Sést ekki af málsskjölum, hvað þessu hefur valdið, nema neitun hans.<br>		Sakborningarnir skutu málinu til Alþingis og var það tekið fyrir þar sumarið 1791. Voru þeir allir fluttir á Þingvöll til þess að standa þar fyrir máli sínu. Um þær mundir tók Jón sýslumaður Bjarna Björnsson fyrst í gæzlu. Í bréfi til stiftamtmanns, frá 12. ágúst 1791, skýrði Jón sýslumaður frá því, að hann hefði í byrjun júlí neyðzt til þess að fangelsa Bjarna Björnsson, foringja ræningjaflokksins, sem ber hefði orðið að afbrotum á síðastliðnu ári. Taldi sýslumaður nauðsyn bera til að gera þetta, sökum þess að hann óttaðist um líf sitt fyrir Bjarna. Eyjólfur Eyjólfsson hafði skýrt frá því fyrir rétti, að Bjarni Björnsson og Bjarni Sigvaldason hefðu ráðgert að brenna sýslumann inni í Stakkagerði. Það virðist ærið undarlegt, að sýslumaður skyldi ekki setja Bjarna Björnsson í fangelsi, um leið og hinir sakborningarnir voru teknir í vörzlur hans. Sést ekki af málsskjölum, hvað þessu hefur valdið, nema neitun hans.<br>
Lína 53:		Lína 53:
	Hinir dómfelldu voru allir fluttir í fangelsi, Bjarnarnir til Reykjavíkur, en hinir voru fluttir til Danmerkur, og er ekki vitað um afdrif þeirra.<br>		Hinir dómfelldu voru allir fluttir í fangelsi, Bjarnarnir til Reykjavíkur, en hinir voru fluttir til Danmerkur, og er ekki vitað um afdrif þeirra.<br>
	Í sálnaregistri Reykjavíkur árið 1792 eru taldir upp íbúar tugthússins. Þá var Hendrich Scheel ráðsmaður, en tugtmeistari Jóhannes Zoëga. Meðal tugthúslima eru taldir Bjarni Sigvaldason og Bjarni Björnsson. Þar er þá einnig Arnes Pálsson útileguþjófur og [[Þuríður Högnadóttir (Kornhól)\|Þuríður Högnadóttir]], húskona frá Hólakoti í Reykjavík, sem dæmd hafði verið í fangelsi fyrir 4 frillulífisbrot. Hún átti eftir að verða eiginkona Bjarna Björnssonar. Alls voru 12 fangar í fangahúsinu um þessar mundir.<br>		Í sálnaregistri Reykjavíkur árið 1792 eru taldir upp íbúar tugthússins. Þá var Hendrich Scheel ráðsmaður, en tugtmeistari Jóhannes Zoëga. Meðal tugthúslima eru taldir Bjarni Sigvaldason og Bjarni Björnsson. Þar er þá einnig Arnes Pálsson útileguþjófur og [[Þuríður Högnadóttir (Kornhól)\|Þuríður Högnadóttir]], húskona frá Hólakoti í Reykjavík, sem dæmd hafði verið í fangelsi fyrir 4 frillulífisbrot. Hún átti eftir að verða eiginkona Bjarna Björnssonar. Alls voru 12 fangar í fangahúsinu um þessar mundir.<br>
	Árið 1793 var þeim Björnunum sleppt úr fangahúsinu. Bjarni Björnsson fór að Hólakoti til Þuríðar Högnadóttur, en Bjarni Sigvaldason að Hlíðarhúsum. Bjarnarnir voru báðir kvæntir menn, er þeir fóru í fangahúsið. En svo var orðið ástatt, þegar þeir voru látnir lausir, að konur beggja höfðu tekið fram hjá þeim og fallið í hórdóm, eins og sagt var. Ragnhildur Þorsteinsdóttir, kona Bjarna Sigvaldasonar, hafði árið 1792 eignazt tvíbura með [[Árni Hákonarson (Gerði)\|Árna Hákonarsyni]], bónda í [[Gerði-stóra\|Gerði]]. Bjarni krafðist skilnaðar við Ragnhildi og voru þau dæmd í sundur. En árið 1799 kvæntist Bjarni aftur Ingibjörgu, ekkju í Hlíðarhúsum, systur Jóns Magnússonar bónda þar. Áður höfðu þau búið saman í Skálholtskoti, en síðan áttu þau heima um langt skeið í Reykjavík. Að síðustu fluttu þau árið 1817, er þau voru orðin farlama af elli, til Magnúsar Magnússonar, sonar Ingibjargar, að Ey í Landeyjum, og þar munu þau hafa endað sitt æviskeið. Þar var þá einnig Rannveig, dóttir þeirra. Í manntalinu 1816 er Bjarni Sigvaldason talinn vera ættaður úr Vestmannaeyjum, en það er rangt.<br>		Árið 1793 var þeim Björnunum sleppt úr fangahúsinu. Bjarni Björnsson fór að Hólakoti til Þuríðar Högnadóttur, en Bjarni Sigvaldason að Hlíðarhúsum. Bjarnarnir voru báðir kvæntir menn, er þeir fóru í fangahúsið. En svo var orðið ástatt, þegar þeir voru látnir lausir, að konur beggja höfðu tekið fram hjá þeim og fallið í hórdóm, eins og sagt var. Ragnhildur Þorsteinsdóttir, kona Bjarna Sigvaldasonar, hafði árið 1792 eignazt tvíbura með [[Árni Hákonarson (Stóra-Gerði)\|Árna Hákonarsyni]], bónda í [[Gerði-stóra\|Gerði]]. Bjarni krafðist skilnaðar við Ragnhildi og voru þau dæmd í sundur. En árið 1799 kvæntist Bjarni aftur Ingibjörgu, ekkju í Hlíðarhúsum, systur Jóns Magnússonar bónda þar. Áður höfðu þau búið saman í Skálholtskoti, en síðan áttu þau heima um langt skeið í Reykjavík. Að síðustu fluttu þau árið 1817, er þau voru orðin farlama af elli, til Magnúsar Magnússonar, sonar Ingibjargar, að Ey í Landeyjum, og þar munu þau hafa endað sitt æviskeið. Þar var þá einnig Rannveig, dóttir þeirra. Í manntalinu 1816 er Bjarni Sigvaldason talinn vera ættaður úr Vestmannaeyjum, en það er rangt.<br>
	Ingibjörg Hreiðarsdóttir, kona Bjarna Björnssonar, átti einnig barn árið 1792, er hann var í fangelsinu í Reykjavík. Faðir þess var [[Páll Guðmundsson (Vilborgarstöðum)\|Páll Guðmundsson]] bóndi á Kirkjubæ. Bjarni krafðist þess, að skilnaður þeirra væri gerður og var hjónaband þeirra dæmt ógilt fyrir lauslæti hennar, 16. júní 1798, með dómi að Nesi við Seltjörn. Sama árið sótti Ingibjörg um konungsleyfi til þess að giftast aftur, og lætur hún þess getið í umsókninni, að Bjarni hafi þá ekki enn þá komið aftur til Vestmannaeyja, þó hann hefði verið aðeins þrjú ár í fangelsinu. Bjarni hafði allan tímann verið í Hólakoti hjá Þuríði Högnadóttur, og verið fyrirvinna hennar. Og 14. maí 1799 kvæntist hann aftur og gekk þá að eiga Þuríði, lagskonu sína úr fangahúsinu. Í prestsþjónustubók Reykjavíkur bókar sóknarprestur giftinguna og kemst hann meðal annars svo að orði: „Nefndri Þuríði Högnadóttur, nú 34 ára, hefur landfógeti Finne sem sýslumaður með úrskurði 7. júní þ.á. leyfi gefið að giftast megi, að óuppátöluðum hennar mörgu legorðsbrotum frá verðslegri síðu.“<br>		Ingibjörg Hreiðarsdóttir, kona Bjarna Björnssonar, átti einnig barn árið 1792, er hann var í fangelsinu í Reykjavík. Faðir þess var [[Páll Guðmundsson (Vilborgarstöðum)\|Páll Guðmundsson]] bóndi á Kirkjubæ. Bjarni krafðist þess, að skilnaður þeirra væri gerður og var hjónaband þeirra dæmt ógilt fyrir lauslæti hennar, 16. júní 1798, með dómi að Nesi við Seltjörn. Sama árið sótti Ingibjörg um konungsleyfi til þess að giftast aftur, og lætur hún þess getið í umsókninni, að Bjarni hafi þá ekki enn þá komið aftur til Vestmannaeyja, þó hann hefði verið aðeins þrjú ár í fangelsinu. Bjarni hafði allan tímann verið í Hólakoti hjá Þuríði Högnadóttur, og verið fyrirvinna hennar. Og 14. maí 1799 kvæntist hann aftur og gekk þá að eiga Þuríði, lagskonu sína úr fangahúsinu. Í prestsþjónustubók Reykjavíkur bókar sóknarprestur giftinguna og kemst hann meðal annars svo að orði: „Nefndri Þuríði Högnadóttur, nú 34 ára, hefur landfógeti Finne sem sýslumaður með úrskurði 7. júní þ.á. leyfi gefið að giftast megi, að óuppátöluðum hennar mörgu legorðsbrotum frá verðslegri síðu.“<br>
	Þuríður, sem í sálnaregistri er nefnd ekkja, hafði eignazt að minnsta kosti 4 börn sitt með hverjum og eitt þeirra árið 1791, er hún var í fangahúsinu að afplána refsingu þá, sem henni hafði verið dæmd. Áður hafði hún verið í fangahúsinu fyrir sams konar brot.<br>		Þuríður, sem í sálnaregistri er nefnd ekkja, hafði eignazt að minnsta kosti 4 börn sitt með hverjum og eitt þeirra árið 1791, er hún var í fangahúsinu að afplána refsingu þá, sem henni hafði verið dæmd. Áður hafði hún verið í fangahúsinu fyrir sams konar brot.<br>
	Svaramenn þeirra hjóna voru Þorleifur Hítdal og Teitur Sveinsson, fabríkuforstandari, kunnur listamaður.<br>		Svaramenn þeirra hjóna voru Þorleifur Hítdal og Teitur Sveinsson, fabríkuforstandari, kunnur listamaður.<br>
	Samkvæmt manntali 1797 voru þau Þuríður og Bjarni í Hólakoti, og voru þar ekki aðrir heimilismenn, nema þau og þrjú börn hennar: [[Jóhanna Jónsdóttir (~~Kornhól~~)\|Jóhanna Jónsdóttir]], 8 ára, [[Jón Jónsson (Kornhól)\|Jón Jónsson]], 7 ára, og [[Jónas Einarsson Vestmann\|Jónas Einarsson]], ¼ árs, sem var sonur Einars Þorvaldssonar skósmiðs í Reykjavík.<br>		Samkvæmt manntali 1797 voru þau Þuríður og Bjarni í Hólakoti, og voru þar ekki aðrir heimilismenn, nema þau og þrjú börn hennar: [[Jóhanna Jónsdóttir (Vilborgarstöðum)\|Jóhanna Jónsdóttir]], 8 ára, [[Jón Jónsson (Kornhól)\|Jón Jónsson]], 7 ára, og [[Jónas Einarsson Vestmann\|Jónas Einarsson]], ¼ árs, sem var sonur Einars Þorvaldssonar skósmiðs í Reykjavík.<br>
	Árið 1800 fluttu þau Bjarni og Þuríður til Vestmannaeyja og settust að á [[Kornhóll\|Kornhól]], í skjóli faktors Garðsverzlunar. Bjarni gerðist nú assistent eða verzlunarmaður í Danska-garðinum við verzlun þeirra Svane og [[Westy Petreus\|Westy Petræus]]ar. Verzlunarstjóri fyrir henni var [[Jens Klog]], „heiðarlegur sonur Hans Klogs kaupmanns í Kornhólmsskanzi.“ Jens var mikill drykkjumaður og flutti skömmu síðar til Reykjavíkur og dó þar í vesöld og óreglu.<br>		Árið 1800 fluttu þau Bjarni og Þuríður til Vestmannaeyja og settust að á [[Kornhóll\|Kornhól]], í skjóli faktors Garðsverzlunar. Bjarni gerðist nú assistent eða verzlunarmaður í Danska-garðinum við verzlun þeirra Svane og [[Westy Petreus\|Westy Petræus]]ar. Verzlunarstjóri fyrir henni var [[Jens Klog]], „heiðarlegur sonur Hans Klogs kaupmanns í Kornhólmsskanzi.“ Jens var mikill drykkjumaður og flutti skömmu síðar til Reykjavíkur og dó þar í vesöld og óreglu.<br>
	Bjarni og Þuríður eignuðust aðeins eitt barn saman og dó það 1801, á fyrsta ári, úr ginklofa. Þuríði varð ekki langra lífdaga auðið. Hún andaðist 12. september 1801, aðeins 36 ára.<br>		Bjarni og Þuríður eignuðust aðeins eitt barn saman og dó það 1801, á fyrsta ári, úr ginklofa. Þuríði varð ekki langra lífdaga auðið. Hún andaðist 12. september 1801, aðeins 36 ára.<br>
	Um þessar mundir fékk Bjarni byggingu fyrir Miðhúsum og settist þar að. Kom þá í vist til hans [[Halldóra Pétursdóttir (Miðhúsum)\|Halldóra Pétursdóttir]] og eignuðust þau barn saman árið 1805, [[Þuríður Bjarnadóttir (Kornhól)\|Þuríði]]. En ári síðar kvæntist hann Halldóru. Var hún þá 35 ára gömul og hafði eignazt tvö börn. Svaramenn þeirra voru		Um þessar mundir fékk Bjarni byggingu fyrir Miðhúsum og settist þar að. Kom þá í vist til hans [[Halldóra Pétursdóttir (Miðhúsum)\|Halldóra Pétursdóttir]] og eignuðust þau barn saman árið 1805, [[Þuríður Bjarnadóttir (Kornhól)\|Þuríði]]. En ári síðar kvæntist hann Halldóru. Var hún þá 35 ára gömul og hafði eignazt tvö börn. Svaramenn þeirra voru
	[[Jón Þorleifsson]] sýslumaður og [[Guðmundur Jónsson ~~eldri~~ (~~Vilborgarstöðum~~)\|Guðmundur Jónsson eldri]], hreppstjóri á Vilborgarstöðum. Má af því sjá, að tekið hefur verið að fyrnast yfir afbrot Bjarna, enda virðist hann hafa verið dugnaðarmaður og margt til lista lagt. Og vafalaust hefur hann brotið í blað og bætt ráð sitt.<br>		[[Jón Þorleifsson]] sýslumaður og [[Guðmundur Jónsson (hreppstjóri)\|Guðmundur Jónsson eldri]], hreppstjóri á Vilborgarstöðum. Má af því sjá, að tekið hefur verið að fyrnast yfir afbrot Bjarna, enda virðist hann hafa verið dugnaðarmaður og margt til lista lagt. Og vafalaust hefur hann brotið í blað og bætt ráð sitt.<br>
	Bjarni ól upp þrjú stjúpbörn sín, börn Þuríðar sálugu Högnadóttur, og varð eitt þeirra, [[Jónas Einarsson Vestmann\|Jónas]], vel að manni. Honum kenndi Bjarni trésmíði og sigldi hann til náms til Danmerkur til frekara náms í iðn sinni. Þá mun hann hafa tekið sér ættarnafnið Vestmann. Eftir að Jónas kom aftur til Eyja, lagði hann fyrir sig smíðar, en stundaði jafnframt búskap og sjómennsku. Hann tók í ábúð Vesturhúsin og kvæntist um þær mundir [[Ingibjörg Jakobsdóttir ~~á Vesturhúsum~~\|Ingibjörgu Jakobsdóttur]], ekkju séra [[Snæbjörn Björnsson\|Snæbjörns Benediktssonar]]* á Ofanleiti. Jónas var formaður með áttæringinn [[Þurfalingur, áraskip\|Þurfaling]] og fórst með honum á [[Leið]]inni 5. marz 1834. Jónas var góður sundmaður. Fannst hann í flæðarmálinu undir [[Langa\|Löngu]] og var haldið, að hann hefði synt þangað, en örmagnazt.<br>		Bjarni ól upp þrjú stjúpbörn sín, börn Þuríðar sálugu Högnadóttur, og varð eitt þeirra, [[Jónas Einarsson Vestmann\|Jónas]], vel að manni. Honum kenndi Bjarni trésmíði og sigldi hann til náms til Danmerkur til frekara náms í iðn sinni. Þá mun hann hafa tekið sér ættarnafnið Vestmann. Eftir að Jónas kom aftur til Eyja, lagði hann fyrir sig smíðar, en stundaði jafnframt búskap og sjómennsku. Hann tók í ábúð Vesturhúsin og kvæntist um þær mundir [[Ingibjörg Jakobsdóttir (Ofanleiti)\|Ingibjörgu Jakobsdóttur]], ekkju séra [[Snæbjörn Björnsson\|Snæbjörns Benediktssonar]]* á Ofanleiti. Jónas var formaður með áttæringinn [[Þurfalingur, áraskip\|Þurfaling]] og fórst með honum á [[Leið]]inni 5. marz 1834. Jónas var góður sundmaður. Fannst hann í flæðarmálinu undir [[Langa\|Löngu]] og var haldið, að hann hefði synt þangað, en örmagnazt.<br>
	Bjarna hefur verið umhugað um Jónas, stjúpson sinn. Þegar Bjarni kvæntist í þriðja sinn, Halldóru Pétursdóttur, árið 1806, áskildi hann Jónasi fjórðungsgjöf úr eignum sínum, eftir sig látinn.<br>		Bjarna hefur verið umhugað um Jónas, stjúpson sinn. Þegar Bjarni kvæntist í þriðja sinn, Halldóru Pétursdóttur, árið 1806, áskildi hann Jónasi fjórðungsgjöf úr eignum sínum, eftir sig látinn.<br>
	Bjarni Björnsson átti fjölda barna með þremur konum sínum, sem flest dóu ungbörn af völdum ginklofans, hins skæða barnamorðingja, sem landlægur var í Vestmannaeyjum svo öldum skipti. Þrjár dætur Bjarna og Halldóru komust á legg, en dóu ungfullorðnar, ein þeirra úr holdsveiki. Engir afkomendur Bjarna munu vera á lífi.<br>		Bjarni Björnsson átti fjölda barna með þremur konum sínum, sem flest dóu ungbörn af völdum ginklofans, hins skæða barnamorðingja, sem landlægur var í Vestmannaeyjum svo öldum skipti. Þrjár dætur Bjarna og Halldóru komust á legg, en dóu ungfullorðnar, ein þeirra úr holdsveiki. Engir afkomendur Bjarna munu vera á lífi.<br>