Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1984/„Hugsaði margt á sundinu“ - Breytingaskrá

Vpj1985 á 5. júní 2019 kl. 12:23

2019-06-05T12:23:00Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 5. júní 2019 kl. 12:23
Lína 2:		Lína 2:


	<big><big><center>''' Viðtal við [[Guðlaugur Friðþórsson\|Guðlaug Friðþórsson]] um björgunarafrek hans'''</center><br>		<big><big><center>''' Viðtal við [[Guðlaugur Friðþórsson\|Guðlaug Friðþórsson]] um björgunarafrek hans'''</center></big></big><br>
	[[Mynd:Screen Shot 2017-08-21 at 10.36.13.png\|300px\|thumb\|Guðlaugur með afrekshornið]]		[[Mynd:Screen Shot 2017-08-21 at 10.36.13.png\|300px\|thumb\|Guðlaugur með afrekshornið]]

Vpj1985 á 4. júní 2019 kl. 16:00

2019-06-04T16:00:20Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 4. júní 2019 kl. 16:00
Lína 1:		Lína 1:
	<big><big><center>'''„Hugsaði margt á sundinu“'''</center><br>		<big><big><center>'''„Hugsaði margt á sundinu“'''</center></big></big><br>

Vpj1985 á 4. júní 2019 kl. 15:59

2019-06-04T15:59:59Z

Sýna breytingar

Valli á 3. júní 2019 kl. 13:13

2019-06-03T13:13:08Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 3. júní 2019 kl. 13:13
Lína 1:		Lína 1:
	<big><big><center>'''„Hugsaði margt á sundinu“'''</center><br>		<big><big><center>'''„Hugsaði margt á sundinu“'''</center></big></big><br>


	<big><big><center>''' Viðtal við Guðlaug Friðþórsson um björgunarafrek hans'''</center><br>		<big><big><center>''' Viðtal við Guðlaug Friðþórsson um björgunarafrek hans'''</center></big></big><br>
	[[Mynd:Screen Shot 2017-08-21 at 10.36.13.png\|300px\|thumb\|Guðlaugur með afrekshornið]]		[[Mynd:Screen Shot 2017-08-21 at 10.36.13.png\|300px\|thumb\|Guðlaugur með afrekshornið]]

Lína 48:		Lína 48:
	skólastjóri Stýrimannaskólans í Reykjavík.</center>		skólastjóri Stýrimannaskólans í Reykjavík.</center>
	[[Mynd:Screen Shot 2017-08-21 at 10.38.11.png\|500px\|center]]		[[Mynd:Screen Shot 2017-08-21 at 10.38.11.png\|500px\|center]]

			{{Sjómannadagsblað Vestmannaeyja}}

Valli á 3. júní 2019 kl. 13:12

2019-06-03T13:12:02Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 3. júní 2019 kl. 13:12
Lína 1:		Lína 1:
	<big><big><center>'''„Hugsaði margt á sundinu“'''</center~~></big></big~~><br>		<big><big><center>'''„Hugsaði margt á sundinu“'''</center><br>


	<big><big><center>''' Viðtal við Guðlaug Friðþórsson um björgunarafrek hans'''</center~~></big></big~~><br>		<big><big><center>''' Viðtal við Guðlaug Friðþórsson um björgunarafrek hans'''</center><br>
	[[Mynd:Screen Shot 2017-08-21 at 10.36.13.png\|300px\|thumb\|Guðlaugur með afrekshornið]]		[[Mynd:Screen Shot 2017-08-21 at 10.36.13.png\|300px\|thumb\|Guðlaugur með afrekshornið]]

Lína 41:		Lína 41:
	Sólveig Ásgeirsdóttir<br> og Pétur Sigurgeirsson.“<br><br></center>		Sólveig Ásgeirsdóttir<br> og Pétur Sigurgeirsson.“<br><br></center>

	<center>''„Ég sendi þér og fjölskyldu þinni hamingju-og heillaóskir vegna einstæðrar björgunar þinnar og lífgjafar. Afrek þitt er einstakt og mun um aldur verða skráð í sögu íslenskrar sjómannastéttar.''<br>		<center>''„Ég sendi þér og fjölskyldu þinni hamingju - og heillaóskir vegna einstæðrar björgunar þinnar og lífgjafar. Afrek þitt er einstakt og mun um aldur verða skráð í sögu íslenskrar sjómannastéttar.''<br>
	''Hið mikla sundafrek og sálarró þín verður um ókomna tíð sjómönnum Íslands hvati og fyrirheit á hœttustundum. Okkur sem eigum að sjá um menntun sjómanna er afrek þitt viti sem lýsir.''<br>		''Hið mikla sundafrek og sálarró þín verður um ókomna tíð sjómönnum Íslands hvati og fyrirheit á hœttustundum. Okkur sem eigum að sjá um menntun sjómanna er afrek þitt viti sem lýsir.''<br>
	''Ég votta þér innilega samúð vegna mannrauna þinna og fráfalls skipsfélaga.“''<br>		''Ég votta þér innilega samúð vegna mannrauna þinna og fráfalls skipsfélaga.“''<br>

Valli á 31. maí 2019 kl. 14:58

2019-05-31T14:58:18Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 31. maí 2019 kl. 14:58
Lína 1:		Lína 1:
	~~<big>~~<big><big><center>'''„Hugsaði margt á sundinu“'''</center></big></big><br>		<big><big><center>'''„Hugsaði margt á sundinu“'''</center></big></big><br>

Valli á 31. maí 2019 kl. 14:57

2019-05-31T14:57:51Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 31. maí 2019 kl. 14:57
Lína 2:		Lína 2:


	<big><big><center>''' Viðtal við Guðlaug Friðþórsson um björgunarafrek hans'''</center><br>		<big><big><center>''' Viðtal við Guðlaug Friðþórsson um björgunarafrek hans'''</center></big></big><br>
	[[Mynd:Screen Shot 2017-08-21 at 10.36.13.png\|300px\|thumb\|Guðlaugur með afrekshornið]]		[[Mynd:Screen Shot 2017-08-21 at 10.36.13.png\|300px\|thumb\|Guðlaugur með afrekshornið]]

Valli á 31. maí 2019 kl. 14:57

2019-05-31T14:57:29Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 31. maí 2019 kl. 14:57
Lína 1:		Lína 1:
	<big><big><big><center>'''„Hugsaði margt á sundinu“'''</center><br>		<big><big><big><center>'''„Hugsaði margt á sundinu“'''</center></big></big><br>

Valli á 31. maí 2019 kl. 14:56

2019-05-31T14:56:58Z

Sýna breytingar

Mardis94 á 21. ágúst 2017 kl. 10:59

2017-08-21T10:59:19Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 21. ágúst 2017 kl. 10:59
Lína 3:		Lína 3:

	<big><big><center>''' Viðtal við Guðlaug Friðþórsson um björgunarafrek hans'''</center></big></big><br>		<big><big><center>''' Viðtal við Guðlaug Friðþórsson um björgunarafrek hans'''</center></big></big><br>
			[[Mynd:Screen Shot 2017-08-21 at 10.36.13.png\|300px\|thumb\|Guðlaugur með afrekshornið]]

	'''„Ég var að velta því fyrir mér daginn eftir að ég náði landi, hvort þetta væri ekki draumur, hvort það væri virkilega satt að ég hefði bjargast. Þetta var ekki ósvipuð tilfinning og í Eyjagosinu þegar ég var í Reykjavík og var að velta því fyrir mér hvort eldgosið í mínum bæ væri staðreynd, hvort það væri ekki draumur sem ég vaknaði af," sagði Guðlaugur Friðþórsson í upphafi samtals okkar á sjúkrahúsinu í Vestmannaeyjum um hinn hörmulega atburð þegar fjórir ungir sjómenn fórust með Hellisey Ve, 11. mars sl.,en Guðlaugur náði að synda um 6 km vegalengd til Heimaeyjar, djúpt af hafi í myrkri og kulda, einstakt afrek í heiminum.'''<br><br>		'''„Ég var að velta því fyrir mér daginn eftir að ég náði landi, hvort þetta væri ekki draumur, hvort það væri virkilega satt að ég hefði bjargast. Þetta var ekki ósvipuð tilfinning og í Eyjagosinu þegar ég var í Reykjavík og var að velta því fyrir mér hvort eldgosið í mínum bæ væri staðreynd, hvort það væri ekki draumur sem ég vaknaði af," sagði Guðlaugur Friðþórsson í upphafi samtals okkar á sjúkrahúsinu í Vestmannaeyjum um hinn hörmulega atburð þegar fjórir ungir sjómenn fórust með Hellisey Ve, 11. mars sl.,en Guðlaugur náði að synda um 6 km vegalengd til Heimaeyjar, djúpt af hafi í myrkri og kulda, einstakt afrek í heiminum.'''<br><br>
Lína 14:		Lína 14:
	Stöðugt seig skipið og loks var aðeins stafnkjölurinn upp úr. Við sátum þar þétt saman, ég fremstur, en Pétur var á milli okkar Hjartar. Allt í einu reis báturinn nær lóðrétt. Við báðum þá saman og töluðum hughreystandi hver við annan.<br>		Stöðugt seig skipið og loks var aðeins stafnkjölurinn upp úr. Við sátum þar þétt saman, ég fremstur, en Pétur var á milli okkar Hjartar. Allt í einu reis báturinn nær lóðrétt. Við báðum þá saman og töluðum hughreystandi hver við annan.<br>
	Það hafði ekki hvarflað að mér að reyna að synda til lands, en þegar Hjörtur sagðist ætla að freista þess, sagðist ég einnig ætla að gera það. Skyndilega datt báturinn undan okkur og við vorum aftur í sjónum. Við höfðum ákveðið að reyna sund til lands án þess að fylgjast að og án þess að reyna að hjálpa hver öðrum, töldum það vonlaust. Við sáum vitaljósið á Stórhöfða og tókum þrír stefnuna þangað. Fljótlega vorum við Hjörtur tveir einir og kölluðumst á, en síðan hætti ég að fá svar og hætti þá að kalla.<br><br>		Það hafði ekki hvarflað að mér að reyna að synda til lands, en þegar Hjörtur sagðist ætla að freista þess, sagðist ég einnig ætla að gera það. Skyndilega datt báturinn undan okkur og við vorum aftur í sjónum. Við höfðum ákveðið að reyna sund til lands án þess að fylgjast að og án þess að reyna að hjálpa hver öðrum, töldum það vonlaust. Við sáum vitaljósið á Stórhöfða og tókum þrír stefnuna þangað. Fljótlega vorum við Hjörtur tveir einir og kölluðumst á, en síðan hætti ég að fá svar og hætti þá að kalla.<br><br>
			[[Mynd:Screen Shot 2017-08-21 at 10.37.24.png\|500px\|center\|thumb\|Guðlaugur í faðmi fjölskyldunnar, t.f.v.: Margrét, Friðþór Guðlaugsson og Sigurhanna.]]
	'''„Hugsaði margt á sundinu."'''<br>		'''„Hugsaði margt á sundinu."'''<br>
	Ég hugsaði svo margt á sundinu til lands, hvað maður hefur gert og hvað maður átti eftir að gera. Ég hef til dæmis verið að velta því fyrir mér ásamt félögum mínum að skreppa til New York og við höfðum stundum haft á orði að við gætum ekki verið þekktir fyrir að fara ekki til Nýju Jórvíkur áður en við dræpumst og þetta fór ég að hugsa um á leiðinni til Heimeyjar, fannst alveg ótækt að geta ekki látið þennan draum rætast. Ég fór líka að hugsa um það að ég skulda hér og þar, smávegis, eins og gengur, og mér þótti mikið slæmt að stefna í dauðann án þess að geta gert upp. Ég á mótorhjól o ger nýbúinn að panta í það frá Bretlandi og ég var til dæmis að velta því fyrir mér hvort karlinn sem ég pantaði hjá yrði nú ekki snarvitlaus ef pöntunin yrði ekki sótt. Mér fannst líka óþægilegt að hugsa til þess að þeir sem ég skuldaði kynnu ekki við að rukka foreldra mína. Þannig var ég allan tímann að velta hlutunum fyrir mér, reyna að halda hugsuninni gangandi um leið og það tosaðist á sundinu.<br>		Ég hugsaði svo margt á sundinu til lands, hvað maður hefur gert og hvað maður átti eftir að gera. Ég hef til dæmis verið að velta því fyrir mér ásamt félögum mínum að skreppa til New York og við höfðum stundum haft á orði að við gætum ekki verið þekktir fyrir að fara ekki til Nýju Jórvíkur áður en við dræpumst og þetta fór ég að hugsa um á leiðinni til Heimeyjar, fannst alveg ótækt að geta ekki látið þennan draum rætast. Ég fór líka að hugsa um það að ég skulda hér og þar, smávegis, eins og gengur, og mér þótti mikið slæmt að stefna í dauðann án þess að geta gert upp. Ég á mótorhjól o ger nýbúinn að panta í það frá Bretlandi og ég var til dæmis að velta því fyrir mér hvort karlinn sem ég pantaði hjá yrði nú ekki snarvitlaus ef pöntunin yrði ekki sótt. Mér fannst líka óþægilegt að hugsa til þess að þeir sem ég skuldaði kynnu ekki við að rukka foreldra mína. Þannig var ég allan tímann að velta hlutunum fyrir mér, reyna að halda hugsuninni gangandi um leið og það tosaðist á sundinu.<br>
Lína 22:		Lína 23:
	dólaði ég nokkra stund og velti því fyrir mér hvað væri nú til ráða, en komst að þeirri niðurstöðu að úr því að mér hefði verið sleppt þetta langt, hlyti ég að komast síðasta spölinn til lands klakklaust.<br><br>		dólaði ég nokkra stund og velti því fyrir mér hvað væri nú til ráða, en komst að þeirri niðurstöðu að úr því að mér hefði verið sleppt þetta langt, hlyti ég að komast síðasta spölinn til lands klakklaust.<br><br>
	Það undarlega var að ég var aldrei hræddur þessa nótt. Ég hafði á tilfinningunni að ég myndi deyja. Ég fór tvisvar með Faðir vor á leiðinni í land, en það var satt að segja æði fjölbreytt sem ég reyndi að gera til þess að halda hugsuninni gangandi. Ég talaði við múkkann og bað hann fyrir skilaboð til lands, bað hann að láta vita af mér. „Þú ert ekki mikið að hjálpa mér," kallaði ég til eins múkkans, en þeir fylgdu mér eftir langleiðina „til lands og það var ágætt. Ég velti því fyrir mér hvort það myndi ef til vill vilja til að höfrungur kæmi mér til hjálpar, hafði heyrt um slíkt erlendis frá. Ég held að það hafi hjálpað mér mjög að ég var rólegur allan tímann, var ekki hræddur við að deyja, en hins vegar kveið ég því að drukkna, hafði sopið sjó og fannst það óþægilegt. Alltaf þegar ég synti bringusund sá ég land, þá vitaljósið og eyjarnar, en þegar ég synti baksundið miðaði ég stefnuna við skæra stjörnu á himni. Það var stjörnubjart lengi vel, en síðan fór að verða skýjað og stjörnurnar hurfu að mestu í skýin, en stjarnan mín hvarf aldrei. Ég hafði hana beint frá andlitinu á baksundinu og það brást aldrei að stefnan var rétt þegar ég fór á bringuna. Einu sinni stóð ég mig að því að synda frá landi. Þá hafði ég synt með lokuð augu um stund til þess að hvíla mig. Skömmu áður hafði ég snúið mér á sundinu, en ég var fljótur að snúa frá stefnunni á Dyrhólaey og til Heimaeyjar. Á tímabili sagði ég sjálfum mér brandara á leiðinni, en ég kann nokkuð af þeim. Það stytti tímann, maður varð að gera eitthvað. Ég var þá búinn að vera svo dofinn í líkamanum að það var eins og hann flyti með af gömlum vana, sérstaklega var ég dofinn á fótunum. Ég kappkostaði að hugsa allan tímann og það var margt ótrúlegt sem kom fram í hugann, bæði það sem maður hefur heyrt gott og illt. Svo reyndi ég að blístra lög á baksundinu, en það hefur ugglaust verið erfitt að dansa eftir þeim takti.<br><br>		Það undarlega var að ég var aldrei hræddur þessa nótt. Ég hafði á tilfinningunni að ég myndi deyja. Ég fór tvisvar með Faðir vor á leiðinni í land, en það var satt að segja æði fjölbreytt sem ég reyndi að gera til þess að halda hugsuninni gangandi. Ég talaði við múkkann og bað hann fyrir skilaboð til lands, bað hann að láta vita af mér. „Þú ert ekki mikið að hjálpa mér," kallaði ég til eins múkkans, en þeir fylgdu mér eftir langleiðina „til lands og það var ágætt. Ég velti því fyrir mér hvort það myndi ef til vill vilja til að höfrungur kæmi mér til hjálpar, hafði heyrt um slíkt erlendis frá. Ég held að það hafi hjálpað mér mjög að ég var rólegur allan tímann, var ekki hræddur við að deyja, en hins vegar kveið ég því að drukkna, hafði sopið sjó og fannst það óþægilegt. Alltaf þegar ég synti bringusund sá ég land, þá vitaljósið og eyjarnar, en þegar ég synti baksundið miðaði ég stefnuna við skæra stjörnu á himni. Það var stjörnubjart lengi vel, en síðan fór að verða skýjað og stjörnurnar hurfu að mestu í skýin, en stjarnan mín hvarf aldrei. Ég hafði hana beint frá andlitinu á baksundinu og það brást aldrei að stefnan var rétt þegar ég fór á bringuna. Einu sinni stóð ég mig að því að synda frá landi. Þá hafði ég synt með lokuð augu um stund til þess að hvíla mig. Skömmu áður hafði ég snúið mér á sundinu, en ég var fljótur að snúa frá stefnunni á Dyrhólaey og til Heimaeyjar. Á tímabili sagði ég sjálfum mér brandara á leiðinni, en ég kann nokkuð af þeim. Það stytti tímann, maður varð að gera eitthvað. Ég var þá búinn að vera svo dofinn í líkamanum að það var eins og hann flyti með af gömlum vana, sérstaklega var ég dofinn á fótunum. Ég kappkostaði að hugsa allan tímann og það var margt ótrúlegt sem kom fram í hugann, bæði það sem maður hefur heyrt gott og illt. Svo reyndi ég að blístra lög á baksundinu, en það hefur ugglaust verið erfitt að dansa eftir þeim takti.<br><br>
			[[Mynd:Screen Shot 2017-08-21 at 10.37.50.png\|500px\|center]]
	'''Ákvað að láta kylfu ráða kasti'''<br>		'''Ákvað að láta kylfu ráða kasti'''<br>
	Eftir nokkrar vangaveltur í brimgarðinum við hamra Heimaeyjar ákvað ég að láta kylfu ráða kasti úr því sem komið var og forlögin höfðu verið mér svona hliðholl. Ég fór því á baksund og synti aftur inn í brimgarðinn, á fullri ferð, án þess að vita hvort framundan væri sandfjara grýtt urð eða hamraveggur. Þegar ég taldi mig vera nálægt landi, því brimniðurinn segir manni nokk hve nærri landi maður er, þá sneri ég mér við á bringuna og var þá við stóran stein sem var svona 5-10 metra frá stórgrýttri fjörunni. Ég náði taki á klettinum og hélt mér þar meðan fjaraði út en næsta alda henti mér yfir klettinn og skolaði mér í urðina. Þar komst ég upp á syllu sem ég skreið upp á því ég gat ekki staðið. Ég hugsaði með mér að ég væri með sjóriðu og það fannst mér skammarlegt af sjómanni að vera. Ég sat nokkrar mínútur á syllunni og skorðaði mig af, því það flæddi upp á sylluna í fyllingum. Ég gerði mér ekki grein fyrir því að lappirnar voru búnar, en síðan komst ég, milli laga, fyrir bergsnös í fjörunni og upp á þurrt, loksins.<br><br>		Eftir nokkrar vangaveltur í brimgarðinum við hamra Heimaeyjar ákvað ég að láta kylfu ráða kasti úr því sem komið var og forlögin höfðu verið mér svona hliðholl. Ég fór því á baksund og synti aftur inn í brimgarðinn, á fullri ferð, án þess að vita hvort framundan væri sandfjara grýtt urð eða hamraveggur. Þegar ég taldi mig vera nálægt landi, því brimniðurinn segir manni nokk hve nærri landi maður er, þá sneri ég mér við á bringuna og var þá við stóran stein sem var svona 5-10 metra frá stórgrýttri fjörunni. Ég náði taki á klettinum og hélt mér þar meðan fjaraði út en næsta alda henti mér yfir klettinn og skolaði mér í urðina. Þar komst ég upp á syllu sem ég skreið upp á því ég gat ekki staðið. Ég hugsaði með mér að ég væri með sjóriðu og það fannst mér skammarlegt af sjómanni að vera. Ég sat nokkrar mínútur á syllunni og skorðaði mig af, því það flæddi upp á sylluna í fyllingum. Ég gerði mér ekki grein fyrir því að lappirnar voru búnar, en síðan komst ég, milli laga, fyrir bergsnös í fjörunni og upp á þurrt, loksins.<br><br>
Lína 45:		Lína 47:
	Guðjón Ármann Eyjólfsson<br>		Guðjón Ármann Eyjólfsson<br>
	skólastjóri Stýrimannaskólans í Reykjavík.</center>		skólastjóri Stýrimannaskólans í Reykjavík.</center>
			[[Mynd:Screen Shot 2017-08-21 at 10.38.11.png\|500px\|center]]