Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 2006/Slysavarnadeildin Eykyndill 70 ára - Breytingaskrá

Valli á 2. september 2019 kl. 13:07

2019-09-02T13:07:59Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 2. september 2019 kl. 13:07
Lína 1:		Lína 1:
	<center>'''[[Hugrún Magnúsdóttir\|HUGRÚN MAGNÚSDÓTTIR]]'''</center><br>		<center>'''[[Hugrún Magnúsdóttir\|HUGRÚN MAGNÚSDÓTTIR]]'''</center><br>

	<big><big><big><center>'''Slysavarnadeildin Eykyndill'''</center><br>		<big><big><big><center>'''Slysavarnadeildin Eykyndill'''</center></big></big></big><br>
	<big><big><big><center>'''70 ára 25. mars 2004'''</center><br> [[Mynd:Hugrún Magnúsdóttir.png\|250px\|center\|thumb\|Hugrún Magnúsdóttir]]		<big><big><big><center>'''70 ára 25. mars 2004'''</center></big></big></big><br> [[Mynd:Hugrún Magnúsdóttir.png\|250px\|center\|thumb\|Hugrún Magnúsdóttir]]
	Það var 25. mars 1934 að boðað var til stofnfundar kvennadeildar Slysavarnafélags Íslands í Vestmannaeyjum. Var það gert að tilstuðlan [[Páll Bjarnason skólastjóri\|Páls Bjarnasonar]], skólastjóra, konu hans, [[Dýrfinna Gunnarsdóttir\|Dýrfinnu Gunnarsdóttur]] kennara, [[Ólafur Ó. Lárusson\|Ólafs Ó. Lárussonar]], héraðslæknis, konu hans, [[Sylvía Guðmundsdóttir\|Sylvíu Guðmundsdóttur]], [[Katrín Gunnarsdóttir\|Katrínar Gunnarsdóttur]], kennara o.fl. kvenna hér í bæ. Hlaut deildin nafnið [[Eykyndill]] og skipuðu eftirtaldar konur fyrstu stjórnina: Sylvía Guðmundsdóttir, formaður, Dýrfinna Gunnarsdóttir, ritari og Katrin Gunnarsdóttir,gjaldkeri. Meðstjórnendur voru: [[Elínborg Gísladóttir]], [[Magnea Þórðardóttir]], [[Soffía Þórðardóttir]] og [[Þorgerður Jónsdóttir]]. Á þessu fyrsta ári í sögu félagsins gengu 267 konur í það en þá var íbúatala Eyjanna 3558. Strax í upphafí var í mörg horn að líta og voru konurnar mjög vakandi fyrir því sem betur mátti fara í slysavarnamálum byggðarinnar.<br>[[Mynd:Eykyndilskonur gef límbyssu í gamla Lóðsinn.png\|250px\|thumb\|Eykyndilskonur gefa línubyssu í gamla Lóðsinn. F. v.: Dagfríður Finnsdóttir, Gerður Sigurðardóttir, Anna Halldórsdóttir, Sigríður Björnsdóttir, Eygló Einarsdóttir, Guðrún Scheving, Sigurbjörg Guðnadóttir. Einar Sv. Jóhannesson, skipstjóri, veitir gjöfinni viðtöku]]		Það var 25. mars 1934 að boðað var til stofnfundar kvennadeildar Slysavarnafélags Íslands í Vestmannaeyjum. Var það gert að tilstuðlan [[Páll Bjarnason skólastjóri\|Páls Bjarnasonar]], skólastjóra, konu hans, [[Dýrfinna Gunnarsdóttir\|Dýrfinnu Gunnarsdóttur]] kennara, [[Ólafur Ó. Lárusson\|Ólafs Ó. Lárussonar]], héraðslæknis, konu hans, [[Sylvía Guðmundsdóttir\|Sylvíu Guðmundsdóttur]], [[Katrín Gunnarsdóttir\|Katrínar Gunnarsdóttur]], kennara o.fl. kvenna hér í bæ. Hlaut deildin nafnið [[Eykyndill]] og skipuðu eftirtaldar konur fyrstu stjórnina: Sylvía Guðmundsdóttir, formaður, Dýrfinna Gunnarsdóttir, ritari og Katrin Gunnarsdóttir,gjaldkeri. Meðstjórnendur voru: [[Elínborg Gísladóttir]], [[Magnea Þórðardóttir]], [[Soffía Þórðardóttir]] og [[Þorgerður Jónsdóttir]]. Á þessu fyrsta ári í sögu félagsins gengu 267 konur í það en þá var íbúatala Eyjanna 3558. Strax í upphafí var í mörg horn að líta og voru konurnar mjög vakandi fyrir því sem betur mátti fara í slysavarnamálum byggðarinnar.<br>[[Mynd:Eykyndilskonur gef límbyssu í gamla Lóðsinn.png\|250px\|thumb\|Eykyndilskonur gefa línubyssu í gamla Lóðsinn. F. v.: Dagfríður Finnsdóttir, Gerður Sigurðardóttir, Anna Halldórsdóttir, Sigríður Björnsdóttir, Eygló Einarsdóttir, Guðrún Scheving, Sigurbjörg Guðnadóttir. Einar Sv. Jóhannesson, skipstjóri, veitir gjöfinni viðtöku]]
	Langt mál væri að tína allt upp sem Eykyndill kom að en í fyrstu árskýrslunni, fyrir árið 1934, kemur m. a. eftirfarandi fram. Um lokin hélt félagið skemmtun sem gaf af sér 70 krónur og átti félagið þá 600 krónur í sjóði. Samþykkt var að leggja 100 krónur í sundlaugina og að senda Slysavarnafélagi Íslands 500 krónur. Ráðstafanir til slysavarna voru ýmsar. Bæjarstjórnin var beðin að setja ljós á Stakkagerðistúnið til þess að börn gætu verið þar með sleða sína í stað þess að vera í slysahættu á götum úti. Ljós komu upp fáum dögum síðar. Héraðslæknirinn, Ólafur Ó. Lárusson, var fenginn til að veita ókeypis tilsögn í endurlífgun og notkun lyfja sem fylgdu hverjum báti. Fjörutíu og sex sjómenn tóku þátt í þessu námi sem þóttist takast vel. Samþykkt var, árið 1935, að láta gera verðlaunagrip fyrir afrek í stakkasundi og var Ríkarði Jónssyni falið að smíða gripinn. Það er fagurlega útskorinn veggskjöldur úr tré sem vannst ekki til eignar en reglur voru settar í samráði við íþróttaráð Vestmannaeyja. Keppt var um hann í stakkasundi á sundmóti Eyjanna ár hvert. Sigurvegarinn þurfti einnig að kunna björgunarsund, hafa stundað sjómennsku í eina vetrarvertíð og hafa lögheimili í Vestmannaeyjum.<br> Áfram var haldið að veita fé til námskeiða í sundkennslu fyrir sjómenn, eldvörnum o.fl. Aðstoð var veitt til að kaupa talstöðvar í báta og komið var upp miðunarstöð í Stórhöfða vegna flotans. Var hún starfrækt um árabil.<br> Ljóskastarar voru gefnir í björgunarbáta og á bryggjur. Ljósbauju var komið fyrir við Eiðið að tilstuðlan félagsins og brunakaðlar í hús. Árið 1950 hófu Eykyndilskonur fjársöfnun til byggingar skipbrotsmannaskýlis á Faxaskeri og komst það upp það ár. Alltaf síðan hefur félagið séð um búnað og vistir í skýlið. Þegar fyrri Lóðsinn var smíðaður, lagði Eykyndill fé til verksins og alla tíð hefur hann lagt fram fé til kaupa á öryggistækjum og öðrum búnaði í þá báða, þann eldri og þann nýrri, sem smíðaður var hér í Skipalyftunni 1998. [[Mynd:Sylvía Guðmundsdóttir, fyrsti formaður Eykyndils.png\|250px\|thumb\|Sylvía Guðmundsdóttir fyrsti formaður Eykyndils frá 1934 - 1941]][[Mynd:Sigríður Magnúsdóttir formaður.png\|250px\|thumb\|Sigríður Magnúsdóttir formaður 1942 - 1968]][[Mynd:Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður.png\|250px\|thumb\|Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður]][[Björgunarfélag Vestmannaeyja]] og Hjálparsveit skáta, hér í Eyjum, styrkti Eykyndill bæði fyrir og eftir sameiningu þeirra.<br> Árlega voru styrkir sendir Slysavarnafélagi Íslands og voru Eykyndilskonur þar oft fremstar í flokki með miklar peningaupphæðir. Slökkvilið Vestmannaeyja hefur verið aðstoðað við kaup á tækjum, einnig Sjúkrahúsið og Dvalarheimili aldraðra, [[Hraunbúðir]]. Umferðarmál hafa alltaf verið ofarlega á baugi innan félagsins. Börnum í grunnskólunum eru gefin endurskinsmerki á hverju ári. Reiðhjóladagar eru haldnir með lögreglu og minnast má á umferðarljósin, á gatnamótum Strandvegar og Heiðarvegar, sem félagið færði bænum að gjöf. Gaman er lika að geta þess að það var fyrir ábendingar frá Eykyndli að ljós voru sett í bryggjuþilin við alla stiga í höfninni. Fleiri hafnir hafa svo fylgt þessu fordæmi héðan.<br>		Langt mál væri að tína allt upp sem Eykyndill kom að en í fyrstu árskýrslunni, fyrir árið 1934, kemur m. a. eftirfarandi fram. Um lokin hélt félagið skemmtun sem gaf af sér 70 krónur og átti félagið þá 600 krónur í sjóði. Samþykkt var að leggja 100 krónur í sundlaugina og að senda Slysavarnafélagi Íslands 500 krónur. Ráðstafanir til slysavarna voru ýmsar. Bæjarstjórnin var beðin að setja ljós á Stakkagerðistúnið til þess að börn gætu verið þar með sleða sína í stað þess að vera í slysahættu á götum úti. Ljós komu upp fáum dögum síðar. Héraðslæknirinn, Ólafur Ó. Lárusson, var fenginn til að veita ókeypis tilsögn í endurlífgun og notkun lyfja sem fylgdu hverjum báti. Fjörutíu og sex sjómenn tóku þátt í þessu námi sem þóttist takast vel. Samþykkt var, árið 1935, að láta gera verðlaunagrip fyrir afrek í stakkasundi og var Ríkarði Jónssyni falið að smíða gripinn. Það er fagurlega útskorinn veggskjöldur úr tré sem vannst ekki til eignar en reglur voru settar í samráði við íþróttaráð Vestmannaeyja. Keppt var um hann í stakkasundi á sundmóti Eyjanna ár hvert. Sigurvegarinn þurfti einnig að kunna björgunarsund, hafa stundað sjómennsku í eina vetrarvertíð og hafa lögheimili í Vestmannaeyjum.<br> Áfram var haldið að veita fé til námskeiða í sundkennslu fyrir sjómenn, eldvörnum o.fl. Aðstoð var veitt til að kaupa talstöðvar í báta og komið var upp miðunarstöð í Stórhöfða vegna flotans. Var hún starfrækt um árabil.<br> Ljóskastarar voru gefnir í björgunarbáta og á bryggjur. Ljósbauju var komið fyrir við Eiðið að tilstuðlan félagsins og brunakaðlar í hús. Árið 1950 hófu Eykyndilskonur fjársöfnun til byggingar skipbrotsmannaskýlis á Faxaskeri og komst það upp það ár. Alltaf síðan hefur félagið séð um búnað og vistir í skýlið. Þegar fyrri Lóðsinn var smíðaður, lagði Eykyndill fé til verksins og alla tíð hefur hann lagt fram fé til kaupa á öryggistækjum og öðrum búnaði í þá báða, þann eldri og þann nýrri, sem smíðaður var hér í Skipalyftunni 1998. [[Mynd:Sylvía Guðmundsdóttir, fyrsti formaður Eykyndils.png\|250px\|thumb\|Sylvía Guðmundsdóttir fyrsti formaður Eykyndils frá 1934 - 1941]][[Mynd:Sigríður Magnúsdóttir formaður.png\|250px\|thumb\|Sigríður Magnúsdóttir formaður 1942 - 1968]][[Mynd:Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður.png\|250px\|thumb\|Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður]][[Björgunarfélag Vestmannaeyja]] og Hjálparsveit skáta, hér í Eyjum, styrkti Eykyndill bæði fyrir og eftir sameiningu þeirra.<br> Árlega voru styrkir sendir Slysavarnafélagi Íslands og voru Eykyndilskonur þar oft fremstar í flokki með miklar peningaupphæðir. Slökkvilið Vestmannaeyja hefur verið aðstoðað við kaup á tækjum, einnig Sjúkrahúsið og Dvalarheimili aldraðra, [[Hraunbúðir]]. Umferðarmál hafa alltaf verið ofarlega á baugi innan félagsins. Börnum í grunnskólunum eru gefin endurskinsmerki á hverju ári. Reiðhjóladagar eru haldnir með lögreglu og minnast má á umferðarljósin, á gatnamótum Strandvegar og Heiðarvegar, sem félagið færði bænum að gjöf. Gaman er lika að geta þess að það var fyrir ábendingar frá Eykyndli að ljós voru sett í bryggjuþilin við alla stiga í höfninni. Fleiri hafnir hafa svo fylgt þessu fordæmi héðan.<br>

Valli á 2. september 2019 kl. 13:06

2019-09-02T13:06:56Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 2. september 2019 kl. 13:06
Lína 1:		Lína 1:
	<center>'''[[Hugrún Magnúsdóttir\|HUGRÚN MAGNÚSDÓTTIR]]'''</center><br>		<center>'''[[Hugrún Magnúsdóttir\|HUGRÚN MAGNÚSDÓTTIR]]'''</center><br>

	<big><big><big><center>'''Slysavarnadeildin Eykyndill'''</center~~></big></big></big~~><br>		<big><big><big><center>'''Slysavarnadeildin Eykyndill'''</center><br>
	<big><big><big><center>'''70 ára 25. mars 2004'''</center~~></big></big></big~~><br> [[Mynd:Hugrún Magnúsdóttir.png\|250px\|center\|thumb\|Hugrún Magnúsdóttir]]		<big><big><big><center>'''70 ára 25. mars 2004'''</center><br> [[Mynd:Hugrún Magnúsdóttir.png\|250px\|center\|thumb\|Hugrún Magnúsdóttir]]
	Það var 25. mars 1934 að boðað var til stofnfundar kvennadeildar Slysavarnafélags Íslands í Vestmannaeyjum. Var það gert að tilstuðlan [[Páll Bjarnason skólastjóri\|Páls Bjarnasonar]], skólastjóra, konu hans, [[Dýrfinna Gunnarsdóttir\|Dýrfinnu Gunnarsdóttur]] kennara, [[Ólafur Ó. Lárusson\|Ólafs Ó. Lárussonar]], héraðslæknis, konu hans, [[Sylvía Guðmundsdóttir\|Sylvíu Guðmundsdóttur]], [[Katrín Gunnarsdóttir\|Katrínar Gunnarsdóttur]], kennara o.fl. kvenna hér í bæ. Hlaut deildin nafnið [[Eykyndill]] og skipuðu eftirtaldar konur fyrstu stjórnina: Sylvía Guðmundsdóttir, formaður, Dýrfinna Gunnarsdóttir, ritari og Katrin Gunnarsdóttir,gjaldkeri. Meðstjórnendur voru: [[Elínborg Gísladóttir]], [[Magnea Þórðardóttir]], [[Soffía Þórðardóttir]] og [[Þorgerður Jónsdóttir]]. Á þessu fyrsta ári í sögu félagsins gengu 267 konur í það en þá var íbúatala Eyjanna 3558. Strax í upphafí var í mörg horn að líta og voru konurnar mjög vakandi fyrir því sem betur mátti fara í slysavarnamálum byggðarinnar.<br>[[Mynd:Eykyndilskonur gef límbyssu í gamla Lóðsinn.png\|250px\|thumb\|Eykyndilskonur gefa línubyssu í gamla Lóðsinn. F. v.: Dagfríður Finnsdóttir, Gerður Sigurðardóttir, Anna Halldórsdóttir, Sigríður Björnsdóttir, Eygló Einarsdóttir, Guðrún Scheving, Sigurbjörg Guðnadóttir. Einar Sv. Jóhannesson, skipstjóri, veitir gjöfinni viðtöku]]		Það var 25. mars 1934 að boðað var til stofnfundar kvennadeildar Slysavarnafélags Íslands í Vestmannaeyjum. Var það gert að tilstuðlan [[Páll Bjarnason skólastjóri\|Páls Bjarnasonar]], skólastjóra, konu hans, [[Dýrfinna Gunnarsdóttir\|Dýrfinnu Gunnarsdóttur]] kennara, [[Ólafur Ó. Lárusson\|Ólafs Ó. Lárussonar]], héraðslæknis, konu hans, [[Sylvía Guðmundsdóttir\|Sylvíu Guðmundsdóttur]], [[Katrín Gunnarsdóttir\|Katrínar Gunnarsdóttur]], kennara o.fl. kvenna hér í bæ. Hlaut deildin nafnið [[Eykyndill]] og skipuðu eftirtaldar konur fyrstu stjórnina: Sylvía Guðmundsdóttir, formaður, Dýrfinna Gunnarsdóttir, ritari og Katrin Gunnarsdóttir,gjaldkeri. Meðstjórnendur voru: [[Elínborg Gísladóttir]], [[Magnea Þórðardóttir]], [[Soffía Þórðardóttir]] og [[Þorgerður Jónsdóttir]]. Á þessu fyrsta ári í sögu félagsins gengu 267 konur í það en þá var íbúatala Eyjanna 3558. Strax í upphafí var í mörg horn að líta og voru konurnar mjög vakandi fyrir því sem betur mátti fara í slysavarnamálum byggðarinnar.<br>[[Mynd:Eykyndilskonur gef límbyssu í gamla Lóðsinn.png\|250px\|thumb\|Eykyndilskonur gefa línubyssu í gamla Lóðsinn. F. v.: Dagfríður Finnsdóttir, Gerður Sigurðardóttir, Anna Halldórsdóttir, Sigríður Björnsdóttir, Eygló Einarsdóttir, Guðrún Scheving, Sigurbjörg Guðnadóttir. Einar Sv. Jóhannesson, skipstjóri, veitir gjöfinni viðtöku]]
	Langt mál væri að tína allt upp sem Eykyndill kom að en í fyrstu árskýrslunni, fyrir árið 1934, kemur m. a. eftirfarandi fram. Um lokin hélt félagið skemmtun sem gaf af sér 70 krónur og átti félagið þá 600 krónur í sjóði. Samþykkt var að leggja 100 krónur í sundlaugina og að senda Slysavarnafélagi Íslands 500 krónur. Ráðstafanir til slysavarna voru ýmsar. Bæjarstjórnin var beðin að setja ljós á Stakkagerðistúnið til þess að börn gætu verið þar með sleða sína í stað þess að vera í slysahættu á götum úti. Ljós komu upp fáum dögum síðar. Héraðslæknirinn, Ólafur Ó. Lárusson, var fenginn til að veita ókeypis tilsögn í endurlífgun og notkun lyfja sem fylgdu hverjum báti. Fjörutíu og sex sjómenn tóku þátt í þessu námi sem þóttist takast vel. Samþykkt var, árið 1935, að láta gera verðlaunagrip fyrir afrek í stakkasundi og var Ríkarði Jónssyni falið að smíða gripinn. Það er fagurlega útskorinn veggskjöldur úr tré sem vannst ekki til eignar en reglur voru settar í samráði við íþróttaráð Vestmannaeyja. Keppt var um hann í stakkasundi á sundmóti Eyjanna ár hvert. Sigurvegarinn þurfti einnig að kunna björgunarsund, hafa stundað sjómennsku í eina vetrarvertíð og hafa lögheimili í Vestmannaeyjum.<br> Áfram var haldið að veita fé til námskeiða í sundkennslu fyrir sjómenn, eldvörnum o.fl. Aðstoð var veitt til að kaupa talstöðvar í báta og komið var upp miðunarstöð í Stórhöfða vegna flotans. Var hún starfrækt um árabil.<br> Ljóskastarar voru gefnir í björgunarbáta og á bryggjur. Ljósbauju var komið fyrir við Eiðið að tilstuðlan félagsins og brunakaðlar í hús. Árið 1950 hófu Eykyndilskonur fjársöfnun til byggingar skipbrotsmannaskýlis á Faxaskeri og komst það upp það ár. Alltaf síðan hefur félagið séð um búnað og vistir í skýlið. Þegar fyrri Lóðsinn var smíðaður, lagði Eykyndill fé til verksins og alla tíð hefur hann lagt fram fé til kaupa á öryggistækjum og öðrum búnaði í þá báða, þann eldri og þann nýrri, sem smíðaður var hér í Skipalyftunni 1998. [[Mynd:Sylvía Guðmundsdóttir, fyrsti formaður Eykyndils.png\|250px\|thumb\|Sylvía Guðmundsdóttir fyrsti formaður Eykyndils frá 1934 - 1941]][[Mynd:Sigríður Magnúsdóttir formaður.png\|250px\|thumb\|Sigríður Magnúsdóttir formaður 1942 - 1968]][[Mynd:Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður.png\|250px\|thumb\|Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður]][[Björgunarfélag Vestmannaeyja]] og Hjálparsveit skáta, hér í Eyjum, styrkti Eykyndill bæði fyrir og eftir sameiningu þeirra.<br> Árlega voru styrkir sendir Slysavarnafélagi Íslands og voru Eykyndilskonur þar oft fremstar í flokki með miklar peningaupphæðir. Slökkvilið Vestmannaeyja hefur verið aðstoðað við kaup á tækjum, einnig Sjúkrahúsið og Dvalarheimili aldraðra, [[Hraunbúðir]]. Umferðarmál hafa alltaf verið ofarlega á baugi innan félagsins. Börnum í grunnskólunum eru gefin endurskinsmerki á hverju ári. Reiðhjóladagar eru haldnir með lögreglu og minnast má á umferðarljósin, á gatnamótum Strandvegar og Heiðarvegar, sem félagið færði bænum að gjöf. Gaman er lika að geta þess að það var fyrir ábendingar frá Eykyndli að ljós voru sett í bryggjuþilin við alla stiga í höfninni. Fleiri hafnir hafa svo fylgt þessu fordæmi héðan.<br>		Langt mál væri að tína allt upp sem Eykyndill kom að en í fyrstu árskýrslunni, fyrir árið 1934, kemur m. a. eftirfarandi fram. Um lokin hélt félagið skemmtun sem gaf af sér 70 krónur og átti félagið þá 600 krónur í sjóði. Samþykkt var að leggja 100 krónur í sundlaugina og að senda Slysavarnafélagi Íslands 500 krónur. Ráðstafanir til slysavarna voru ýmsar. Bæjarstjórnin var beðin að setja ljós á Stakkagerðistúnið til þess að börn gætu verið þar með sleða sína í stað þess að vera í slysahættu á götum úti. Ljós komu upp fáum dögum síðar. Héraðslæknirinn, Ólafur Ó. Lárusson, var fenginn til að veita ókeypis tilsögn í endurlífgun og notkun lyfja sem fylgdu hverjum báti. Fjörutíu og sex sjómenn tóku þátt í þessu námi sem þóttist takast vel. Samþykkt var, árið 1935, að láta gera verðlaunagrip fyrir afrek í stakkasundi og var Ríkarði Jónssyni falið að smíða gripinn. Það er fagurlega útskorinn veggskjöldur úr tré sem vannst ekki til eignar en reglur voru settar í samráði við íþróttaráð Vestmannaeyja. Keppt var um hann í stakkasundi á sundmóti Eyjanna ár hvert. Sigurvegarinn þurfti einnig að kunna björgunarsund, hafa stundað sjómennsku í eina vetrarvertíð og hafa lögheimili í Vestmannaeyjum.<br> Áfram var haldið að veita fé til námskeiða í sundkennslu fyrir sjómenn, eldvörnum o.fl. Aðstoð var veitt til að kaupa talstöðvar í báta og komið var upp miðunarstöð í Stórhöfða vegna flotans. Var hún starfrækt um árabil.<br> Ljóskastarar voru gefnir í björgunarbáta og á bryggjur. Ljósbauju var komið fyrir við Eiðið að tilstuðlan félagsins og brunakaðlar í hús. Árið 1950 hófu Eykyndilskonur fjársöfnun til byggingar skipbrotsmannaskýlis á Faxaskeri og komst það upp það ár. Alltaf síðan hefur félagið séð um búnað og vistir í skýlið. Þegar fyrri Lóðsinn var smíðaður, lagði Eykyndill fé til verksins og alla tíð hefur hann lagt fram fé til kaupa á öryggistækjum og öðrum búnaði í þá báða, þann eldri og þann nýrri, sem smíðaður var hér í Skipalyftunni 1998. [[Mynd:Sylvía Guðmundsdóttir, fyrsti formaður Eykyndils.png\|250px\|thumb\|Sylvía Guðmundsdóttir fyrsti formaður Eykyndils frá 1934 - 1941]][[Mynd:Sigríður Magnúsdóttir formaður.png\|250px\|thumb\|Sigríður Magnúsdóttir formaður 1942 - 1968]][[Mynd:Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður.png\|250px\|thumb\|Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður]][[Björgunarfélag Vestmannaeyja]] og Hjálparsveit skáta, hér í Eyjum, styrkti Eykyndill bæði fyrir og eftir sameiningu þeirra.<br> Árlega voru styrkir sendir Slysavarnafélagi Íslands og voru Eykyndilskonur þar oft fremstar í flokki með miklar peningaupphæðir. Slökkvilið Vestmannaeyja hefur verið aðstoðað við kaup á tækjum, einnig Sjúkrahúsið og Dvalarheimili aldraðra, [[Hraunbúðir]]. Umferðarmál hafa alltaf verið ofarlega á baugi innan félagsins. Börnum í grunnskólunum eru gefin endurskinsmerki á hverju ári. Reiðhjóladagar eru haldnir með lögreglu og minnast má á umferðarljósin, á gatnamótum Strandvegar og Heiðarvegar, sem félagið færði bænum að gjöf. Gaman er lika að geta þess að það var fyrir ábendingar frá Eykyndli að ljós voru sett í bryggjuþilin við alla stiga í höfninni. Fleiri hafnir hafa svo fylgt þessu fordæmi héðan.<br>
Lína 10:		Lína 10:
	Það er ábyggilegt að meðan þörf er fyrir slysavarnir í Vestmannaeyjum munu Eykyndilskonur starfa af krafti áfram sem hingað til. Aldrei verður slakað á í því að bæta öryggi okkar hér sem allra mest bæði á sjó og landi.<br><br>		Það er ábyggilegt að meðan þörf er fyrir slysavarnir í Vestmannaeyjum munu Eykyndilskonur starfa af krafti áfram sem hingað til. Aldrei verður slakað á í því að bæta öryggi okkar hér sem allra mest bæði á sjó og landi.<br><br>
	'''Eftirfarandi konur hafa verið formenn í Eykyndli.:'''<br>		'''Eftirfarandi konur hafa verið formenn í Eykyndli.:'''<br>
	1934-1941 Sylvia Guðmundsdóttir<br>		1934-1941 [[Sylvia Guðmundsdóttir]]<br>
	1942-1968 Sigríður Magnúsdóttir<br>		1942-1968 [[Sigríður Magnúsdóttir]]<br>
	1969-1977 Anna Halldórsdóttir<br>		1969-1977 [[Anna Halldórsdóttir]]<br>
	1977-1983 Sigríður Björnsdóttir<br>		1977-1983 [[Sigríður Björnsdóttir]]<br>
	1983-1984 Gyða Steingrímsdóttir<br>		1983-1984 [[Gyða Steingrímsdóttir]]<br>
	1984-1989 Rósa Magnúsdóttir<br>		1984-1989 [[Rósa Magnúsdóttir]]<br>
	1989-1993 Októvía Andersen<br>		1989-1993 [[Októvía Andersen]]<br>
	1993-1999 Bára Guðmundsdóttir<br>		1993-1999 [[Bára Guðmundsdóttir]]<br>
	1999-2006 Hugrún Magnúsdóttir<br>		1999-2006 [[Hugrún Magnúsdóttir]]<br>
	2006-20?? Guðfinna Sveinsdóttir<br><br>		2006-20?? [[Guðfinna Sveinsdóttir]]<br><br>

Valli á 30. ágúst 2019 kl. 13:20

2019-08-30T13:20:02Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 30. ágúst 2019 kl. 13:20
Lína 2:		Lína 2:

	<big><big><big><center>'''Slysavarnadeildin Eykyndill'''</center></big></big></big><br>		<big><big><big><center>'''Slysavarnadeildin Eykyndill'''</center></big></big></big><br>
	<big><big><big><center>'''70 ára 25. mars 2004'''</center></big></big></big<br> [[Mynd:Hugrún Magnúsdóttir.png\|250px\|center\|thumb\|Hugrún Magnúsdóttir]]		<big><big><big><center>'''70 ára 25. mars 2004'''</center></big></big></big><br> [[Mynd:Hugrún Magnúsdóttir.png\|250px\|center\|thumb\|Hugrún Magnúsdóttir]]
	Það var 25. mars 1934 að boðað var til stofnfundar kvennadeildar Slysavarnafélags Íslands í Vestmannaeyjum. Var það gert að tilstuðlan [[Páll Bjarnason skólastjóri\|Páls Bjarnasonar]], skólastjóra, konu hans, [[Dýrfinna Gunnarsdóttir\|Dýrfinnu Gunnarsdóttur]] kennara, [[Ólafur Ó. Lárusson\|Ólafs Ó. Lárussonar]], héraðslæknis, konu hans, [[Sylvía Guðmundsdóttir\|Sylvíu Guðmundsdóttur]], [[Katrín Gunnarsdóttir\|Katrínar Gunnarsdóttur]], kennara o.fl. kvenna hér í bæ. Hlaut deildin nafnið [[Eykyndill]] og skipuðu eftirtaldar konur fyrstu stjórnina: Sylvía Guðmundsdóttir, formaður, Dýrfinna Gunnarsdóttir, ritari og Katrin Gunnarsdóttir,gjaldkeri. Meðstjórnendur voru: [[Elínborg Gísladóttir]], [[Magnea Þórðardóttir]], [[Soffía Þórðardóttir]] og [[Þorgerður Jónsdóttir]]. Á þessu fyrsta ári í sögu félagsins gengu 267 konur í það en þá var íbúatala Eyjanna 3558. Strax í upphafí var í mörg horn að líta og voru konurnar mjög vakandi fyrir því sem betur mátti fara í slysavarnamálum byggðarinnar.<br>[[Mynd:Eykyndilskonur gef límbyssu í gamla Lóðsinn.png\|250px\|thumb\|Eykyndilskonur gefa línubyssu í gamla Lóðsinn. F. v.: Dagfríður Finnsdóttir, Gerður Sigurðardóttir, Anna Halldórsdóttir, Sigríður Björnsdóttir, Eygló Einarsdóttir, Guðrún Scheving, Sigurbjörg Guðnadóttir. Einar Sv. Jóhannesson, skipstjóri, veitir gjöfinni viðtöku]]		Það var 25. mars 1934 að boðað var til stofnfundar kvennadeildar Slysavarnafélags Íslands í Vestmannaeyjum. Var það gert að tilstuðlan [[Páll Bjarnason skólastjóri\|Páls Bjarnasonar]], skólastjóra, konu hans, [[Dýrfinna Gunnarsdóttir\|Dýrfinnu Gunnarsdóttur]] kennara, [[Ólafur Ó. Lárusson\|Ólafs Ó. Lárussonar]], héraðslæknis, konu hans, [[Sylvía Guðmundsdóttir\|Sylvíu Guðmundsdóttur]], [[Katrín Gunnarsdóttir\|Katrínar Gunnarsdóttur]], kennara o.fl. kvenna hér í bæ. Hlaut deildin nafnið [[Eykyndill]] og skipuðu eftirtaldar konur fyrstu stjórnina: Sylvía Guðmundsdóttir, formaður, Dýrfinna Gunnarsdóttir, ritari og Katrin Gunnarsdóttir,gjaldkeri. Meðstjórnendur voru: [[Elínborg Gísladóttir]], [[Magnea Þórðardóttir]], [[Soffía Þórðardóttir]] og [[Þorgerður Jónsdóttir]]. Á þessu fyrsta ári í sögu félagsins gengu 267 konur í það en þá var íbúatala Eyjanna 3558. Strax í upphafí var í mörg horn að líta og voru konurnar mjög vakandi fyrir því sem betur mátti fara í slysavarnamálum byggðarinnar.<br>[[Mynd:Eykyndilskonur gef límbyssu í gamla Lóðsinn.png\|250px\|thumb\|Eykyndilskonur gefa línubyssu í gamla Lóðsinn. F. v.: Dagfríður Finnsdóttir, Gerður Sigurðardóttir, Anna Halldórsdóttir, Sigríður Björnsdóttir, Eygló Einarsdóttir, Guðrún Scheving, Sigurbjörg Guðnadóttir. Einar Sv. Jóhannesson, skipstjóri, veitir gjöfinni viðtöku]]
	Langt mál væri að tína allt upp sem Eykyndill kom að en í fyrstu árskýrslunni, fyrir árið 1934, kemur m. a. eftirfarandi fram. Um lokin hélt félagið skemmtun sem gaf af sér 70 krónur og átti félagið þá 600 krónur í sjóði. Samþykkt var að leggja 100 krónur í sundlaugina og að senda Slysavarnafélagi Íslands 500 krónur. Ráðstafanir til slysavarna voru ýmsar. Bæjarstjórnin var beðin að setja ljós á Stakkagerðistúnið til þess að börn gætu verið þar með sleða sína í stað þess að vera í slysahættu á götum úti. Ljós komu upp fáum dögum síðar. Héraðslæknirinn, Ólafur Ó. Lárusson, var fenginn til að veita ókeypis tilsögn í endurlífgun og notkun lyfja sem fylgdu hverjum báti. Fjörutíu og sex sjómenn tóku þátt í þessu námi sem þóttist takast vel. Samþykkt var, árið 1935, að láta gera verðlaunagrip fyrir afrek í stakkasundi og var Ríkarði Jónssyni falið að smíða gripinn. Það er fagurlega útskorinn veggskjöldur úr tré sem vannst ekki til eignar en reglur voru settar í samráði við íþróttaráð Vestmannaeyja. Keppt var um hann í stakkasundi á sundmóti Eyjanna ár hvert. Sigurvegarinn þurfti einnig að kunna björgunarsund, hafa stundað sjómennsku í eina vetrarvertíð og hafa lögheimili í Vestmannaeyjum.<br> Áfram var haldið að veita fé til námskeiða í sundkennslu fyrir sjómenn, eldvörnum o.fl. Aðstoð var veitt til að kaupa talstöðvar í báta og komið var upp miðunarstöð í Stórhöfða vegna flotans. Var hún starfrækt um árabil.<br> Ljóskastarar voru gefnir í björgunarbáta og á bryggjur. Ljósbauju var komið fyrir við Eiðið að tilstuðlan félagsins og brunakaðlar í hús. Árið 1950 hófu Eykyndilskonur fjársöfnun til byggingar skipbrotsmannaskýlis á Faxaskeri og komst það upp það ár. Alltaf síðan hefur félagið séð um búnað og vistir í skýlið. Þegar fyrri Lóðsinn var smíðaður, lagði Eykyndill fé til verksins og alla tíð hefur hann lagt fram fé til kaupa á öryggistækjum og öðrum búnaði í þá báða, þann eldri og þann nýrri, sem smíðaður var hér í Skipalyftunni 1998. [[Mynd:Sylvía Guðmundsdóttir, fyrsti formaður Eykyndils.png\|250px\|thumb\|Sylvía Guðmundsdóttir fyrsti formaður Eykyndils frá 1934 - 1941]][[Mynd:Sigríður Magnúsdóttir formaður.png\|250px\|thumb\|Sigríður Magnúsdóttir formaður 1942 - 1968]][[Mynd:Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður.png\|250px\|thumb\|Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður]][[Björgunarfélag Vestmannaeyja]] og Hjálparsveit skáta, hér í Eyjum, styrkti Eykyndill bæði fyrir og eftir sameiningu þeirra.<br> Árlega voru styrkir sendir Slysavarnafélagi Íslands og voru Eykyndilskonur þar oft fremstar í flokki með miklar peningaupphæðir. Slökkvilið Vestmannaeyja hefur verið aðstoðað við kaup á tækjum, einnig Sjúkrahúsið og Dvalarheimili aldraðra, [[Hraunbúðir]]. Umferðarmál hafa alltaf verið ofarlega á baugi innan félagsins. Börnum í grunnskólunum eru gefin endurskinsmerki á hverju ári. Reiðhjóladagar eru haldnir með lögreglu og minnast má á umferðarljósin, á gatnamótum Strandvegar og Heiðarvegar, sem félagið færði bænum að gjöf. Gaman er lika að geta þess að það var fyrir ábendingar frá Eykyndli að ljós voru sett í bryggjuþilin við alla stiga í höfninni. Fleiri hafnir hafa svo fylgt þessu fordæmi héðan.<br>		Langt mál væri að tína allt upp sem Eykyndill kom að en í fyrstu árskýrslunni, fyrir árið 1934, kemur m. a. eftirfarandi fram. Um lokin hélt félagið skemmtun sem gaf af sér 70 krónur og átti félagið þá 600 krónur í sjóði. Samþykkt var að leggja 100 krónur í sundlaugina og að senda Slysavarnafélagi Íslands 500 krónur. Ráðstafanir til slysavarna voru ýmsar. Bæjarstjórnin var beðin að setja ljós á Stakkagerðistúnið til þess að börn gætu verið þar með sleða sína í stað þess að vera í slysahættu á götum úti. Ljós komu upp fáum dögum síðar. Héraðslæknirinn, Ólafur Ó. Lárusson, var fenginn til að veita ókeypis tilsögn í endurlífgun og notkun lyfja sem fylgdu hverjum báti. Fjörutíu og sex sjómenn tóku þátt í þessu námi sem þóttist takast vel. Samþykkt var, árið 1935, að láta gera verðlaunagrip fyrir afrek í stakkasundi og var Ríkarði Jónssyni falið að smíða gripinn. Það er fagurlega útskorinn veggskjöldur úr tré sem vannst ekki til eignar en reglur voru settar í samráði við íþróttaráð Vestmannaeyja. Keppt var um hann í stakkasundi á sundmóti Eyjanna ár hvert. Sigurvegarinn þurfti einnig að kunna björgunarsund, hafa stundað sjómennsku í eina vetrarvertíð og hafa lögheimili í Vestmannaeyjum.<br> Áfram var haldið að veita fé til námskeiða í sundkennslu fyrir sjómenn, eldvörnum o.fl. Aðstoð var veitt til að kaupa talstöðvar í báta og komið var upp miðunarstöð í Stórhöfða vegna flotans. Var hún starfrækt um árabil.<br> Ljóskastarar voru gefnir í björgunarbáta og á bryggjur. Ljósbauju var komið fyrir við Eiðið að tilstuðlan félagsins og brunakaðlar í hús. Árið 1950 hófu Eykyndilskonur fjársöfnun til byggingar skipbrotsmannaskýlis á Faxaskeri og komst það upp það ár. Alltaf síðan hefur félagið séð um búnað og vistir í skýlið. Þegar fyrri Lóðsinn var smíðaður, lagði Eykyndill fé til verksins og alla tíð hefur hann lagt fram fé til kaupa á öryggistækjum og öðrum búnaði í þá báða, þann eldri og þann nýrri, sem smíðaður var hér í Skipalyftunni 1998. [[Mynd:Sylvía Guðmundsdóttir, fyrsti formaður Eykyndils.png\|250px\|thumb\|Sylvía Guðmundsdóttir fyrsti formaður Eykyndils frá 1934 - 1941]][[Mynd:Sigríður Magnúsdóttir formaður.png\|250px\|thumb\|Sigríður Magnúsdóttir formaður 1942 - 1968]][[Mynd:Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður.png\|250px\|thumb\|Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður]][[Björgunarfélag Vestmannaeyja]] og Hjálparsveit skáta, hér í Eyjum, styrkti Eykyndill bæði fyrir og eftir sameiningu þeirra.<br> Árlega voru styrkir sendir Slysavarnafélagi Íslands og voru Eykyndilskonur þar oft fremstar í flokki með miklar peningaupphæðir. Slökkvilið Vestmannaeyja hefur verið aðstoðað við kaup á tækjum, einnig Sjúkrahúsið og Dvalarheimili aldraðra, [[Hraunbúðir]]. Umferðarmál hafa alltaf verið ofarlega á baugi innan félagsins. Börnum í grunnskólunum eru gefin endurskinsmerki á hverju ári. Reiðhjóladagar eru haldnir með lögreglu og minnast má á umferðarljósin, á gatnamótum Strandvegar og Heiðarvegar, sem félagið færði bænum að gjöf. Gaman er lika að geta þess að það var fyrir ábendingar frá Eykyndli að ljós voru sett í bryggjuþilin við alla stiga í höfninni. Fleiri hafnir hafa svo fylgt þessu fordæmi héðan.<br>

Valli á 30. ágúst 2019 kl. 13:19

2019-08-30T13:19:11Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 30. ágúst 2019 kl. 13:19
Lína 2:		Lína 2:

	<big><big><big><center>'''Slysavarnadeildin Eykyndill'''</center></big></big></big><br>		<big><big><big><center>'''Slysavarnadeildin Eykyndill'''</center></big></big></big><br>
	<big><big><big><center>'''70 ára 25. mars 2004'''</center><br> [[Mynd:Hugrún Magnúsdóttir.png\|250px\|center\|thumb\|Hugrún Magnúsdóttir]]		<big><big><big><center>'''70 ára 25. mars 2004'''</center></big></big></big<br> [[Mynd:Hugrún Magnúsdóttir.png\|250px\|center\|thumb\|Hugrún Magnúsdóttir]]
	Það var 25. mars 1934 að boðað var til stofnfundar kvennadeildar Slysavarnafélags Íslands í Vestmannaeyjum. Var það gert að tilstuðlan [[Páll Bjarnason skólastjóri\|Páls Bjarnasonar]], skólastjóra, konu hans, [[Dýrfinna Gunnarsdóttir\|Dýrfinnu Gunnarsdóttur]] kennara, [[Ólafur Ó. Lárusson\|Ólafs Ó. Lárussonar]], héraðslæknis, konu hans, [[Sylvía Guðmundsdóttir\|Sylvíu Guðmundsdóttur]], [[Katrín Gunnarsdóttir\|Katrínar Gunnarsdóttur]], kennara o.fl. kvenna hér í bæ. Hlaut deildin nafnið [[Eykyndill]] og skipuðu eftirtaldar konur fyrstu stjórnina: Sylvía Guðmundsdóttir, formaður, Dýrfinna Gunnarsdóttir, ritari og Katrin Gunnarsdóttir,gjaldkeri. Meðstjórnendur voru: [[Elínborg Gísladóttir]], [[Magnea Þórðardóttir]], [[Soffía Þórðardóttir]] og [[Þorgerður Jónsdóttir]]. Á þessu fyrsta ári í sögu félagsins gengu 267 konur í það en þá var íbúatala Eyjanna 3558. Strax í upphafí var í mörg horn að líta og voru konurnar mjög vakandi fyrir því sem betur mátti fara í slysavarnamálum byggðarinnar.<br>[[Mynd:Eykyndilskonur gef límbyssu í gamla Lóðsinn.png\|250px\|thumb\|Eykyndilskonur gefa línubyssu í gamla Lóðsinn. F. v.: Dagfríður Finnsdóttir, Gerður Sigurðardóttir, Anna Halldórsdóttir, Sigríður Björnsdóttir, Eygló Einarsdóttir, Guðrún Scheving, Sigurbjörg Guðnadóttir. Einar Sv. Jóhannesson, skipstjóri, veitir gjöfinni viðtöku]]		Það var 25. mars 1934 að boðað var til stofnfundar kvennadeildar Slysavarnafélags Íslands í Vestmannaeyjum. Var það gert að tilstuðlan [[Páll Bjarnason skólastjóri\|Páls Bjarnasonar]], skólastjóra, konu hans, [[Dýrfinna Gunnarsdóttir\|Dýrfinnu Gunnarsdóttur]] kennara, [[Ólafur Ó. Lárusson\|Ólafs Ó. Lárussonar]], héraðslæknis, konu hans, [[Sylvía Guðmundsdóttir\|Sylvíu Guðmundsdóttur]], [[Katrín Gunnarsdóttir\|Katrínar Gunnarsdóttur]], kennara o.fl. kvenna hér í bæ. Hlaut deildin nafnið [[Eykyndill]] og skipuðu eftirtaldar konur fyrstu stjórnina: Sylvía Guðmundsdóttir, formaður, Dýrfinna Gunnarsdóttir, ritari og Katrin Gunnarsdóttir,gjaldkeri. Meðstjórnendur voru: [[Elínborg Gísladóttir]], [[Magnea Þórðardóttir]], [[Soffía Þórðardóttir]] og [[Þorgerður Jónsdóttir]]. Á þessu fyrsta ári í sögu félagsins gengu 267 konur í það en þá var íbúatala Eyjanna 3558. Strax í upphafí var í mörg horn að líta og voru konurnar mjög vakandi fyrir því sem betur mátti fara í slysavarnamálum byggðarinnar.<br>[[Mynd:Eykyndilskonur gef límbyssu í gamla Lóðsinn.png\|250px\|thumb\|Eykyndilskonur gefa línubyssu í gamla Lóðsinn. F. v.: Dagfríður Finnsdóttir, Gerður Sigurðardóttir, Anna Halldórsdóttir, Sigríður Björnsdóttir, Eygló Einarsdóttir, Guðrún Scheving, Sigurbjörg Guðnadóttir. Einar Sv. Jóhannesson, skipstjóri, veitir gjöfinni viðtöku]]
	Langt mál væri að tína allt upp sem Eykyndill kom að en í fyrstu árskýrslunni, fyrir árið 1934, kemur m. a. eftirfarandi fram. Um lokin hélt félagið skemmtun sem gaf af sér 70 krónur og átti félagið þá 600 krónur í sjóði. Samþykkt var að leggja 100 krónur í sundlaugina og að senda Slysavarnafélagi Íslands 500 krónur. Ráðstafanir til slysavarna voru ýmsar. Bæjarstjórnin var beðin að setja ljós á Stakkagerðistúnið til þess að börn gætu verið þar með sleða sína í stað þess að vera í slysahættu á götum úti. Ljós komu upp fáum dögum síðar. Héraðslæknirinn, Ólafur Ó. Lárusson, var fenginn til að veita ókeypis tilsögn í endurlífgun og notkun lyfja sem fylgdu hverjum báti. Fjörutíu og sex sjómenn tóku þátt í þessu námi sem þóttist takast vel. Samþykkt var, árið 1935, að láta gera verðlaunagrip fyrir afrek í stakkasundi og var Ríkarði Jónssyni falið að smíða gripinn. Það er fagurlega útskorinn veggskjöldur úr tré sem vannst ekki til eignar en reglur voru settar í samráði við íþróttaráð Vestmannaeyja. Keppt var um hann í stakkasundi á sundmóti Eyjanna ár hvert. Sigurvegarinn þurfti einnig að kunna björgunarsund, hafa stundað sjómennsku í eina vetrarvertíð og hafa lögheimili í Vestmannaeyjum.<br> Áfram var haldið að veita fé til námskeiða í sundkennslu fyrir sjómenn, eldvörnum o.fl. Aðstoð var veitt til að kaupa talstöðvar í báta og komið var upp miðunarstöð í Stórhöfða vegna flotans. Var hún starfrækt um árabil.<br> Ljóskastarar voru gefnir í björgunarbáta og á bryggjur. Ljósbauju var komið fyrir við Eiðið að tilstuðlan félagsins og brunakaðlar í hús. Árið 1950 hófu Eykyndilskonur fjársöfnun til byggingar skipbrotsmannaskýlis á Faxaskeri og komst það upp það ár. Alltaf síðan hefur félagið séð um búnað og vistir í skýlið. Þegar fyrri Lóðsinn var smíðaður, lagði Eykyndill fé til verksins og alla tíð hefur hann lagt fram fé til kaupa á öryggistækjum og öðrum búnaði í þá báða, þann eldri og þann nýrri, sem smíðaður var hér í Skipalyftunni 1998. [[Mynd:Sylvía Guðmundsdóttir, fyrsti formaður Eykyndils.png\|250px\|thumb\|Sylvía Guðmundsdóttir fyrsti formaður Eykyndils frá 1934 - 1941]][[Mynd:Sigríður Magnúsdóttir formaður.png\|250px\|thumb\|Sigríður Magnúsdóttir formaður 1942 - 1968]][[Mynd:Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður.png\|250px\|thumb\|Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður]][[Björgunarfélag Vestmannaeyja]] og Hjálparsveit skáta, hér í Eyjum, styrkti Eykyndill bæði fyrir og eftir sameiningu þeirra.<br> Árlega voru styrkir sendir Slysavarnafélagi Íslands og voru Eykyndilskonur þar oft fremstar í flokki með miklar peningaupphæðir. Slökkvilið Vestmannaeyja hefur verið aðstoðað við kaup á tækjum, einnig Sjúkrahúsið og Dvalarheimili aldraðra, [[Hraunbúðir]]. Umferðarmál hafa alltaf verið ofarlega á baugi innan félagsins. Börnum í grunnskólunum eru gefin endurskinsmerki á hverju ári. Reiðhjóladagar eru haldnir með lögreglu og minnast má á umferðarljósin, á gatnamótum Strandvegar og Heiðarvegar, sem félagið færði bænum að gjöf. Gaman er lika að geta þess að það var fyrir ábendingar frá Eykyndli að ljós voru sett í bryggjuþilin við alla stiga í höfninni. Fleiri hafnir hafa svo fylgt þessu fordæmi héðan.<br>		Langt mál væri að tína allt upp sem Eykyndill kom að en í fyrstu árskýrslunni, fyrir árið 1934, kemur m. a. eftirfarandi fram. Um lokin hélt félagið skemmtun sem gaf af sér 70 krónur og átti félagið þá 600 krónur í sjóði. Samþykkt var að leggja 100 krónur í sundlaugina og að senda Slysavarnafélagi Íslands 500 krónur. Ráðstafanir til slysavarna voru ýmsar. Bæjarstjórnin var beðin að setja ljós á Stakkagerðistúnið til þess að börn gætu verið þar með sleða sína í stað þess að vera í slysahættu á götum úti. Ljós komu upp fáum dögum síðar. Héraðslæknirinn, Ólafur Ó. Lárusson, var fenginn til að veita ókeypis tilsögn í endurlífgun og notkun lyfja sem fylgdu hverjum báti. Fjörutíu og sex sjómenn tóku þátt í þessu námi sem þóttist takast vel. Samþykkt var, árið 1935, að láta gera verðlaunagrip fyrir afrek í stakkasundi og var Ríkarði Jónssyni falið að smíða gripinn. Það er fagurlega útskorinn veggskjöldur úr tré sem vannst ekki til eignar en reglur voru settar í samráði við íþróttaráð Vestmannaeyja. Keppt var um hann í stakkasundi á sundmóti Eyjanna ár hvert. Sigurvegarinn þurfti einnig að kunna björgunarsund, hafa stundað sjómennsku í eina vetrarvertíð og hafa lögheimili í Vestmannaeyjum.<br> Áfram var haldið að veita fé til námskeiða í sundkennslu fyrir sjómenn, eldvörnum o.fl. Aðstoð var veitt til að kaupa talstöðvar í báta og komið var upp miðunarstöð í Stórhöfða vegna flotans. Var hún starfrækt um árabil.<br> Ljóskastarar voru gefnir í björgunarbáta og á bryggjur. Ljósbauju var komið fyrir við Eiðið að tilstuðlan félagsins og brunakaðlar í hús. Árið 1950 hófu Eykyndilskonur fjársöfnun til byggingar skipbrotsmannaskýlis á Faxaskeri og komst það upp það ár. Alltaf síðan hefur félagið séð um búnað og vistir í skýlið. Þegar fyrri Lóðsinn var smíðaður, lagði Eykyndill fé til verksins og alla tíð hefur hann lagt fram fé til kaupa á öryggistækjum og öðrum búnaði í þá báða, þann eldri og þann nýrri, sem smíðaður var hér í Skipalyftunni 1998. [[Mynd:Sylvía Guðmundsdóttir, fyrsti formaður Eykyndils.png\|250px\|thumb\|Sylvía Guðmundsdóttir fyrsti formaður Eykyndils frá 1934 - 1941]][[Mynd:Sigríður Magnúsdóttir formaður.png\|250px\|thumb\|Sigríður Magnúsdóttir formaður 1942 - 1968]][[Mynd:Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður.png\|250px\|thumb\|Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður]][[Björgunarfélag Vestmannaeyja]] og Hjálparsveit skáta, hér í Eyjum, styrkti Eykyndill bæði fyrir og eftir sameiningu þeirra.<br> Árlega voru styrkir sendir Slysavarnafélagi Íslands og voru Eykyndilskonur þar oft fremstar í flokki með miklar peningaupphæðir. Slökkvilið Vestmannaeyja hefur verið aðstoðað við kaup á tækjum, einnig Sjúkrahúsið og Dvalarheimili aldraðra, [[Hraunbúðir]]. Umferðarmál hafa alltaf verið ofarlega á baugi innan félagsins. Börnum í grunnskólunum eru gefin endurskinsmerki á hverju ári. Reiðhjóladagar eru haldnir með lögreglu og minnast má á umferðarljósin, á gatnamótum Strandvegar og Heiðarvegar, sem félagið færði bænum að gjöf. Gaman er lika að geta þess að það var fyrir ábendingar frá Eykyndli að ljós voru sett í bryggjuþilin við alla stiga í höfninni. Fleiri hafnir hafa svo fylgt þessu fordæmi héðan.<br>

Valli á 30. ágúst 2019 kl. 13:18

2019-08-30T13:18:30Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 30. ágúst 2019 kl. 13:18
Lína 1:		Lína 1:
	<center>'''[[Hugrún Magnúsdóttir\|HUGRÚN MAGNÚSDÓTTIR]]'''</center><br>		<center>'''[[Hugrún Magnúsdóttir\|HUGRÚN MAGNÚSDÓTTIR]]'''</center><br>

	<big><big><big><center>'''Slysavarnadeildin Eykyndill'''</center><br>		<big><big><big><center>'''Slysavarnadeildin Eykyndill'''</center></big></big></big><br>
	<big><big><big><center>'''70 ára 25. mars 2004'''</center><br> [[Mynd:Hugrún Magnúsdóttir.png\|250px\|center\|thumb\|Hugrún Magnúsdóttir]]		<big><big><big><center>'''70 ára 25. mars 2004'''</center><br> [[Mynd:Hugrún Magnúsdóttir.png\|250px\|center\|thumb\|Hugrún Magnúsdóttir]]
	Það var 25. mars 1934 að boðað var til stofnfundar kvennadeildar Slysavarnafélags Íslands í Vestmannaeyjum. Var það gert að tilstuðlan [[Páll Bjarnason skólastjóri\|Páls Bjarnasonar]], skólastjóra, konu hans, [[Dýrfinna Gunnarsdóttir\|Dýrfinnu Gunnarsdóttur]] kennara, [[Ólafur Ó. Lárusson\|Ólafs Ó. Lárussonar]], héraðslæknis, konu hans, [[Sylvía Guðmundsdóttir\|Sylvíu Guðmundsdóttur]], [[Katrín Gunnarsdóttir\|Katrínar Gunnarsdóttur]], kennara o.fl. kvenna hér í bæ. Hlaut deildin nafnið [[Eykyndill]] og skipuðu eftirtaldar konur fyrstu stjórnina: Sylvía Guðmundsdóttir, formaður, Dýrfinna Gunnarsdóttir, ritari og Katrin Gunnarsdóttir,gjaldkeri. Meðstjórnendur voru: [[Elínborg Gísladóttir]], [[Magnea Þórðardóttir]], [[Soffía Þórðardóttir]] og [[Þorgerður Jónsdóttir]]. Á þessu fyrsta ári í sögu félagsins gengu 267 konur í það en þá var íbúatala Eyjanna 3558. Strax í upphafí var í mörg horn að líta og voru konurnar mjög vakandi fyrir því sem betur mátti fara í slysavarnamálum byggðarinnar.<br>[[Mynd:Eykyndilskonur gef límbyssu í gamla Lóðsinn.png\|250px\|thumb\|Eykyndilskonur gefa línubyssu í gamla Lóðsinn. F. v.: Dagfríður Finnsdóttir, Gerður Sigurðardóttir, Anna Halldórsdóttir, Sigríður Björnsdóttir, Eygló Einarsdóttir, Guðrún Scheving, Sigurbjörg Guðnadóttir. Einar Sv. Jóhannesson, skipstjóri, veitir gjöfinni viðtöku]]		Það var 25. mars 1934 að boðað var til stofnfundar kvennadeildar Slysavarnafélags Íslands í Vestmannaeyjum. Var það gert að tilstuðlan [[Páll Bjarnason skólastjóri\|Páls Bjarnasonar]], skólastjóra, konu hans, [[Dýrfinna Gunnarsdóttir\|Dýrfinnu Gunnarsdóttur]] kennara, [[Ólafur Ó. Lárusson\|Ólafs Ó. Lárussonar]], héraðslæknis, konu hans, [[Sylvía Guðmundsdóttir\|Sylvíu Guðmundsdóttur]], [[Katrín Gunnarsdóttir\|Katrínar Gunnarsdóttur]], kennara o.fl. kvenna hér í bæ. Hlaut deildin nafnið [[Eykyndill]] og skipuðu eftirtaldar konur fyrstu stjórnina: Sylvía Guðmundsdóttir, formaður, Dýrfinna Gunnarsdóttir, ritari og Katrin Gunnarsdóttir,gjaldkeri. Meðstjórnendur voru: [[Elínborg Gísladóttir]], [[Magnea Þórðardóttir]], [[Soffía Þórðardóttir]] og [[Þorgerður Jónsdóttir]]. Á þessu fyrsta ári í sögu félagsins gengu 267 konur í það en þá var íbúatala Eyjanna 3558. Strax í upphafí var í mörg horn að líta og voru konurnar mjög vakandi fyrir því sem betur mátti fara í slysavarnamálum byggðarinnar.<br>[[Mynd:Eykyndilskonur gef límbyssu í gamla Lóðsinn.png\|250px\|thumb\|Eykyndilskonur gefa línubyssu í gamla Lóðsinn. F. v.: Dagfríður Finnsdóttir, Gerður Sigurðardóttir, Anna Halldórsdóttir, Sigríður Björnsdóttir, Eygló Einarsdóttir, Guðrún Scheving, Sigurbjörg Guðnadóttir. Einar Sv. Jóhannesson, skipstjóri, veitir gjöfinni viðtöku]]

Valli á 30. ágúst 2019 kl. 13:17

2019-08-30T13:17:51Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 30. ágúst 2019 kl. 13:17
Lína 1:		Lína 1:
	<center>'''[[Hugrún Magnúsdóttir\|HUGRÚN MAGNÚSDÓTTIR]]'''</center><br>		<center>'''[[Hugrún Magnúsdóttir\|HUGRÚN MAGNÚSDÓTTIR]]'''</center><br>

	<big><big><big><center>'''Slysavarnadeildin Eykyndill'''</center~~></big></big></big~~><br>		<big><big><big><center>'''Slysavarnadeildin Eykyndill'''</center><br>
	<big><big><big><center>'''70 ára 25. mars 2004'''</center~~></big></big></big~~><br> [[Mynd:Hugrún Magnúsdóttir.png\|250px\|center\|thumb\|Hugrún Magnúsdóttir]]		<big><big><big><center>'''70 ára 25. mars 2004'''</center><br> [[Mynd:Hugrún Magnúsdóttir.png\|250px\|center\|thumb\|Hugrún Magnúsdóttir]]
	Það var 25. mars 1934 að boðað var til stofnfundar kvennadeildar Slysavarnafélags Íslands í Vestmannaeyjum. Var það gert að tilstuðlan [[Páll Bjarnason skólastjóri\|Páls Bjarnasonar]], skólastjóra, konu hans, [[Dýrfinna Gunnarsdóttir\|Dýrfinnu Gunnarsdóttur]] kennara, [[Ólafur Ó. Lárusson\|Ólafs Ó. Lárussonar]], héraðslæknis, konu hans, [[Sylvía Guðmundsdóttir\|Sylvíu Guðmundsdóttur]], [[Katrín Gunnarsdóttir\|Katrínar Gunnarsdóttur]], kennara o.fl. kvenna hér í bæ. Hlaut deildin nafnið [[Eykyndill]] og skipuðu eftirtaldar konur fyrstu stjórnina: Sylvía Guðmundsdóttir, formaður, Dýrfinna Gunnarsdóttir, ritari og Katrin Gunnarsdóttir,gjaldkeri. Meðstjórnendur voru: [[Elínborg Gísladóttir]], [[Magnea Þórðardóttir]], [[Soffía Þórðardóttir]] og [[Þorgerður Jónsdóttir]]. Á þessu fyrsta ári í sögu félagsins gengu 267 konur í það en þá var íbúatala Eyjanna 3558. Strax í upphafí var í mörg horn að líta og voru konurnar mjög vakandi fyrir því sem betur mátti fara í slysavarnamálum byggðarinnar.<br>[[Mynd:Eykyndilskonur gef límbyssu í gamla Lóðsinn.png\|250px\|thumb\|Eykyndilskonur gefa línubyssu í gamla Lóðsinn. F. v.: Dagfríður Finnsdóttir, Gerður Sigurðardóttir, Anna Halldórsdóttir, Sigríður Björnsdóttir, Eygló Einarsdóttir, Guðrún Scheving, Sigurbjörg Guðnadóttir. Einar Sv. Jóhannesson, skipstjóri, veitir gjöfinni viðtöku]]		Það var 25. mars 1934 að boðað var til stofnfundar kvennadeildar Slysavarnafélags Íslands í Vestmannaeyjum. Var það gert að tilstuðlan [[Páll Bjarnason skólastjóri\|Páls Bjarnasonar]], skólastjóra, konu hans, [[Dýrfinna Gunnarsdóttir\|Dýrfinnu Gunnarsdóttur]] kennara, [[Ólafur Ó. Lárusson\|Ólafs Ó. Lárussonar]], héraðslæknis, konu hans, [[Sylvía Guðmundsdóttir\|Sylvíu Guðmundsdóttur]], [[Katrín Gunnarsdóttir\|Katrínar Gunnarsdóttur]], kennara o.fl. kvenna hér í bæ. Hlaut deildin nafnið [[Eykyndill]] og skipuðu eftirtaldar konur fyrstu stjórnina: Sylvía Guðmundsdóttir, formaður, Dýrfinna Gunnarsdóttir, ritari og Katrin Gunnarsdóttir,gjaldkeri. Meðstjórnendur voru: [[Elínborg Gísladóttir]], [[Magnea Þórðardóttir]], [[Soffía Þórðardóttir]] og [[Þorgerður Jónsdóttir]]. Á þessu fyrsta ári í sögu félagsins gengu 267 konur í það en þá var íbúatala Eyjanna 3558. Strax í upphafí var í mörg horn að líta og voru konurnar mjög vakandi fyrir því sem betur mátti fara í slysavarnamálum byggðarinnar.<br>[[Mynd:Eykyndilskonur gef límbyssu í gamla Lóðsinn.png\|250px\|thumb\|Eykyndilskonur gefa línubyssu í gamla Lóðsinn. F. v.: Dagfríður Finnsdóttir, Gerður Sigurðardóttir, Anna Halldórsdóttir, Sigríður Björnsdóttir, Eygló Einarsdóttir, Guðrún Scheving, Sigurbjörg Guðnadóttir. Einar Sv. Jóhannesson, skipstjóri, veitir gjöfinni viðtöku]]
	Langt mál væri að tína allt upp sem Eykyndill kom að en í fyrstu árskýrslunni, fyrir árið 1934, kemur m. a. eftirfarandi fram. Um lokin hélt félagið skemmtun sem gaf af sér 70 krónur og átti félagið þá 600 krónur í sjóði. Samþykkt var að leggja 100 krónur í sundlaugina og að senda Slysavarnafélagi Íslands 500 krónur. Ráðstafanir til slysavarna voru ýmsar. Bæjarstjórnin var beðin að setja ljós á Stakkagerðistúnið til þess að börn gætu verið þar með sleða sína í stað þess að vera í slysahættu á götum úti. Ljós komu upp fáum dögum síðar. Héraðslæknirinn, Ólafur Ó. Lárusson, var fenginn til að veita ókeypis tilsögn í endurlífgun og notkun lyfja sem fylgdu hverjum báti. Fjörutíu og sex sjómenn tóku þátt í þessu námi sem þóttist takast vel. Samþykkt var, árið 1935, að láta gera verðlaunagrip fyrir afrek í stakkasundi og var Ríkarði Jónssyni falið að smíða gripinn. Það er fagurlega útskorinn veggskjöldur úr tré sem vannst ekki til eignar en reglur voru settar í samráði við íþróttaráð Vestmannaeyja. Keppt var um hann í stakkasundi á sundmóti Eyjanna ár hvert. Sigurvegarinn þurfti einnig að kunna björgunarsund, hafa stundað sjómennsku í eina vetrarvertíð og hafa lögheimili í Vestmannaeyjum.<br> Áfram var haldið að veita fé til námskeiða í sundkennslu fyrir sjómenn, eldvörnum o.fl. Aðstoð var veitt til að kaupa talstöðvar í báta og komið var upp miðunarstöð í Stórhöfða vegna flotans. Var hún starfrækt um árabil.<br> Ljóskastarar voru gefnir í björgunarbáta og á bryggjur. Ljósbauju var komið fyrir við Eiðið að tilstuðlan félagsins og brunakaðlar í hús. Árið 1950 hófu Eykyndilskonur fjársöfnun til byggingar skipbrotsmannaskýlis á Faxaskeri og komst það upp það ár. Alltaf síðan hefur félagið séð um búnað og vistir í skýlið. Þegar fyrri Lóðsinn var smíðaður, lagði Eykyndill fé til verksins og alla tíð hefur hann lagt fram fé til kaupa á öryggistækjum og öðrum búnaði í þá báða, þann eldri og þann nýrri, sem smíðaður var hér í Skipalyftunni 1998. [[Mynd:Sylvía Guðmundsdóttir, fyrsti formaður Eykyndils.png\|250px\|thumb\|Sylvía Guðmundsdóttir fyrsti formaður Eykyndils frá 1934 - 1941]][[Mynd:Sigríður Magnúsdóttir formaður.png\|250px\|thumb\|Sigríður Magnúsdóttir formaður 1942 - 1968]][[Mynd:Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður.png\|250px\|thumb\|Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður]][[Björgunarfélag Vestmannaeyja]] og Hjálparsveit skáta, hér í Eyjum, styrkti Eykyndill bæði fyrir og eftir sameiningu þeirra.<br> Árlega voru styrkir sendir Slysavarnafélagi Íslands og voru Eykyndilskonur þar oft fremstar í flokki með miklar peningaupphæðir. Slökkvilið Vestmannaeyja hefur verið aðstoðað við kaup á tækjum, einnig Sjúkrahúsið og Dvalarheimili aldraðra, [[Hraunbúðir]]. Umferðarmál hafa alltaf verið ofarlega á baugi innan félagsins. Börnum í grunnskólunum eru gefin endurskinsmerki á hverju ári. Reiðhjóladagar eru haldnir með lögreglu og minnast má á umferðarljósin, á gatnamótum Strandvegar og Heiðarvegar, sem félagið færði bænum að gjöf. Gaman er lika að geta þess að það var fyrir ábendingar frá Eykyndli að ljós voru sett í bryggjuþilin við alla stiga í höfninni. Fleiri hafnir hafa svo fylgt þessu fordæmi héðan.<br>		Langt mál væri að tína allt upp sem Eykyndill kom að en í fyrstu árskýrslunni, fyrir árið 1934, kemur m. a. eftirfarandi fram. Um lokin hélt félagið skemmtun sem gaf af sér 70 krónur og átti félagið þá 600 krónur í sjóði. Samþykkt var að leggja 100 krónur í sundlaugina og að senda Slysavarnafélagi Íslands 500 krónur. Ráðstafanir til slysavarna voru ýmsar. Bæjarstjórnin var beðin að setja ljós á Stakkagerðistúnið til þess að börn gætu verið þar með sleða sína í stað þess að vera í slysahættu á götum úti. Ljós komu upp fáum dögum síðar. Héraðslæknirinn, Ólafur Ó. Lárusson, var fenginn til að veita ókeypis tilsögn í endurlífgun og notkun lyfja sem fylgdu hverjum báti. Fjörutíu og sex sjómenn tóku þátt í þessu námi sem þóttist takast vel. Samþykkt var, árið 1935, að láta gera verðlaunagrip fyrir afrek í stakkasundi og var Ríkarði Jónssyni falið að smíða gripinn. Það er fagurlega útskorinn veggskjöldur úr tré sem vannst ekki til eignar en reglur voru settar í samráði við íþróttaráð Vestmannaeyja. Keppt var um hann í stakkasundi á sundmóti Eyjanna ár hvert. Sigurvegarinn þurfti einnig að kunna björgunarsund, hafa stundað sjómennsku í eina vetrarvertíð og hafa lögheimili í Vestmannaeyjum.<br> Áfram var haldið að veita fé til námskeiða í sundkennslu fyrir sjómenn, eldvörnum o.fl. Aðstoð var veitt til að kaupa talstöðvar í báta og komið var upp miðunarstöð í Stórhöfða vegna flotans. Var hún starfrækt um árabil.<br> Ljóskastarar voru gefnir í björgunarbáta og á bryggjur. Ljósbauju var komið fyrir við Eiðið að tilstuðlan félagsins og brunakaðlar í hús. Árið 1950 hófu Eykyndilskonur fjársöfnun til byggingar skipbrotsmannaskýlis á Faxaskeri og komst það upp það ár. Alltaf síðan hefur félagið séð um búnað og vistir í skýlið. Þegar fyrri Lóðsinn var smíðaður, lagði Eykyndill fé til verksins og alla tíð hefur hann lagt fram fé til kaupa á öryggistækjum og öðrum búnaði í þá báða, þann eldri og þann nýrri, sem smíðaður var hér í Skipalyftunni 1998. [[Mynd:Sylvía Guðmundsdóttir, fyrsti formaður Eykyndils.png\|250px\|thumb\|Sylvía Guðmundsdóttir fyrsti formaður Eykyndils frá 1934 - 1941]][[Mynd:Sigríður Magnúsdóttir formaður.png\|250px\|thumb\|Sigríður Magnúsdóttir formaður 1942 - 1968]][[Mynd:Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður.png\|250px\|thumb\|Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður]][[Björgunarfélag Vestmannaeyja]] og Hjálparsveit skáta, hér í Eyjum, styrkti Eykyndill bæði fyrir og eftir sameiningu þeirra.<br> Árlega voru styrkir sendir Slysavarnafélagi Íslands og voru Eykyndilskonur þar oft fremstar í flokki með miklar peningaupphæðir. Slökkvilið Vestmannaeyja hefur verið aðstoðað við kaup á tækjum, einnig Sjúkrahúsið og Dvalarheimili aldraðra, [[Hraunbúðir]]. Umferðarmál hafa alltaf verið ofarlega á baugi innan félagsins. Börnum í grunnskólunum eru gefin endurskinsmerki á hverju ári. Reiðhjóladagar eru haldnir með lögreglu og minnast má á umferðarljósin, á gatnamótum Strandvegar og Heiðarvegar, sem félagið færði bænum að gjöf. Gaman er lika að geta þess að það var fyrir ábendingar frá Eykyndli að ljós voru sett í bryggjuþilin við alla stiga í höfninni. Fleiri hafnir hafa svo fylgt þessu fordæmi héðan.<br>
	Árið 1977 var ráðist í að kaupa félagsmiðstöðina Bása ásamt fjórum öðrum félögum hér í bæ. Var það mikil lyftistöng fyrir deildina að fá þarna fastan samastað. Farið hefur verið í helgarferðir 7-8 sumur og hefur það verið feikna gaman. Flest ár hafa verið haldnir 5- 6 félagsfundir að vetrinum til og stjórnarfundir álíka margir. Áður en Slysavarnafélag Íslands og önnur björgunarfélög sameinuðust og til varð Landsbjörg, sameiginlegt félag allra slysavarnadeilda í landinu, sendu Eykyndilskonur árlega 2/3 af tekjum félagsins til Slysavarnafélagsins en eftir sameininguna fara allar tekjur félagsins beint til öryggis- og björgunarmála hér í Eyjum.<br>		Árið 1977 var ráðist í að kaupa félagsmiðstöðina [[Básar\|Bása]] ásamt fjórum öðrum félögum hér í bæ. Var það mikil lyftistöng fyrir deildina að fá þarna fastan samastað. Farið hefur verið í helgarferðir 7-8 sumur og hefur það verið feikna gaman. Flest ár hafa verið haldnir 5- 6 félagsfundir að vetrinum til og stjórnarfundir álíka margir. Áður en Slysavarnafélag Íslands og önnur björgunarfélög sameinuðust og til varð Landsbjörg, sameiginlegt félag allra slysavarnadeilda í landinu, sendu Eykyndilskonur árlega 2/3 af tekjum félagsins til Slysavarnafélagsins en eftir sameininguna fara allar tekjur félagsins beint til öryggis- og björgunarmála hér í Eyjum.<br>
	Hér hefur verið stiklað á stóru í starfi Eykyndils í rúm sjötíu ár og fátt verið talið. En öll þessi starfsemi hefur byggst á elju og dugnaði félagskvenna og velvilja og skilningi bæjarbúa og fyrirtækja hér á staðnum. Varla munu aðrir betur skilja nauðsyn slysavarna en við sem búum á þessari yndislegu eyju, en oft á tíðum erfiðri, þar sem sjósókn hefur verið stíf á erfiðu hafsvæði þegar vindar blása og öldur æða.<br>		Hér hefur verið stiklað á stóru í starfi Eykyndils í rúm sjötíu ár og fátt verið talið. En öll þessi starfsemi hefur byggst á elju og dugnaði félagskvenna og velvilja og skilningi bæjarbúa og fyrirtækja hér á staðnum. Varla munu aðrir betur skilja nauðsyn slysavarna en við sem búum á þessari yndislegu eyju, en oft á tíðum erfiðri, þar sem sjósókn hefur verið stíf á erfiðu hafsvæði þegar vindar blása og öldur æða.<br>
	Gaman er að geta þess að elsta konan í Eykyndli er 100 ára. Það er Ragnheiður Jónsdóttir frá Þrúðvangi og er hún stofnfélagi. Á aðalfundi félagsins 27. mars, 2006, var stjórnarkosning. Úr stjórn gengu Guðríður Þorvaldsdóttir, gjaldkeri, ~~Guðný Stefnisdóttir~~, ritari og Hugrún Magnúsdóttir, formaður en hún hefur verið 10 ár í stjórn, þar af 6 ár formaður. Ný stjórn var kosin: Guðfinna Sveinsdóttir, formaður, Kristín Elva Elíasdóttir, gjaldkeri og aðrar eru: Bára Guðmundsdóttir, Guðmunda Hjörleifsdóttir, Sigurbjörg K. Óskarsdóttir og Elísa Elíasdóttir. Þær eiga eftir að skipta með sér störfum.<br>		Gaman er að geta þess að elsta konan í Eykyndli er 100 ára. Það er [[Ragnheiður Jónsdóttir (Þrúðvangi)\|Ragnheiður Jónsdóttir]] frá [[Þrúðvangur\|Þrúðvangi]] og er hún stofnfélagi. Á aðalfundi félagsins 27. mars, 2006, var stjórnarkosning. Úr stjórn gengu [[Guðríður Þorvaldsdóttir]], gjaldkeri, , ritari og Hugrún Magnúsdóttir, formaður en hún hefur verið 10 ár í stjórn, þar af 6 ár formaður. Ný stjórn var kosin: [[Guðfinna Sveinsdóttir]], formaður, [[Kristín Elva Elíasdóttir]], gjaldkeri og aðrar eru: [[Bára Guðmundsdóttir]], [[Guðmunda Hjörleifsdóttir]], [[Sigurbjörg K. Óskarsdóttir]] og [[Elísa Elíasdóttir]]. Þær eiga eftir að skipta með sér störfum.<br>
	Það er ábyggilegt að meðan þörf er fyrir slysavarnir í Vestmannaeyjum munu Eykyndilskonur starfa af krafti áfram sem hingað til. Aldrei verður slakað á í því að bæta öryggi okkar hér sem allra mest bæði á sjó og landi.<br><br>		Það er ábyggilegt að meðan þörf er fyrir slysavarnir í Vestmannaeyjum munu Eykyndilskonur starfa af krafti áfram sem hingað til. Aldrei verður slakað á í því að bæta öryggi okkar hér sem allra mest bæði á sjó og landi.<br><br>
	'''Eftirfarandi konur hafa verið formenn í Eykyndli.:'''<br>		'''Eftirfarandi konur hafa verið formenn í Eykyndli.:'''<br>

Valli á 29. ágúst 2019 kl. 15:01

2019-08-29T15:01:25Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 29. ágúst 2019 kl. 15:01
Lína 1:		Lína 1:
	<center>'''[[Hugrún Magnúsdóttir\|HUGRÚN MAGNÚSDÓTTIR]]'''</center><br>		<center>'''[[Hugrún Magnúsdóttir\|HUGRÚN MAGNÚSDÓTTIR]]'''</center><br>

	<big><big><big><center>'''Slysavarnadeildin Eykyndill'''</center><br>		<big><big><big><center>'''Slysavarnadeildin Eykyndill'''</center></big></big></big><br>
	<big><big><big><center>'''70 ára 25. mars 2004'''</center><br><br> [[Mynd:Hugrún Magnúsdóttir.png\|250px\|center\|thumb\|Hugrún Magnúsdóttir]]		<big><big><big><center>'''70 ára 25. mars 2004'''</center></big></big></big><br> [[Mynd:Hugrún Magnúsdóttir.png\|250px\|center\|thumb\|Hugrún Magnúsdóttir]]
	Það var 25. mars 1934 að boðað var til stofnfundar kvennadeildar Slysavarnafélags Íslands í Vestmannaeyjum. Var það gert að tilstuðlan [[Páll Bjarnason skólastjóri\|Páls Bjarnasonar]], skólastjóra, konu hans, [[Dýrfinna Gunnarsdóttir\|Dýrfinnu Gunnarsdóttur]] kennara, [[Ólafur Ó. Lárusson\|Ólafs Ó. Lárussonar]], héraðslæknis, konu hans, [[Sylvía Guðmundsdóttir\|Sylvíu Guðmundsdóttur]], [[Katrín Gunnarsdóttir\|Katrínar Gunnarsdóttur]], kennara o.fl. kvenna hér í bæ. Hlaut deildin nafnið [[Eykyndill]] og skipuðu eftirtaldar konur fyrstu stjórnina: Sylvía Guðmundsdóttir, formaður, Dýrfinna Gunnarsdóttir, ritari og Katrin Gunnarsdóttir,gjaldkeri. Meðstjórnendur voru: [[Elínborg Gísladóttir]], [[Magnea Þórðardóttir]], [[Soffía Þórðardóttir]] og [[Þorgerður Jónsdóttir]]. Á þessu fyrsta ári í sögu félagsins gengu 267 konur í það en þá var íbúatala Eyjanna 3558. Strax í upphafí var í mörg horn að líta og voru konurnar mjög vakandi fyrir því sem betur mátti fara í slysavarnamálum byggðarinnar.<br>[[Mynd:Eykyndilskonur gef límbyssu í gamla Lóðsinn.png\|250px\|thumb\|Eykyndilskonur gefa línubyssu í gamla Lóðsinn. F. v.: Dagfríður Finnsdóttir, Gerður Sigurðardóttir, Anna Halldórsdóttir, Sigríður Björnsdóttir, Eygló Einarsdóttir, Guðrún Scheving, Sigurbjörg Guðnadóttir. Einar Sv. Jóhannesson, skipstjóri, veitir gjöfinni viðtöku]]		Það var 25. mars 1934 að boðað var til stofnfundar kvennadeildar Slysavarnafélags Íslands í Vestmannaeyjum. Var það gert að tilstuðlan [[Páll Bjarnason skólastjóri\|Páls Bjarnasonar]], skólastjóra, konu hans, [[Dýrfinna Gunnarsdóttir\|Dýrfinnu Gunnarsdóttur]] kennara, [[Ólafur Ó. Lárusson\|Ólafs Ó. Lárussonar]], héraðslæknis, konu hans, [[Sylvía Guðmundsdóttir\|Sylvíu Guðmundsdóttur]], [[Katrín Gunnarsdóttir\|Katrínar Gunnarsdóttur]], kennara o.fl. kvenna hér í bæ. Hlaut deildin nafnið [[Eykyndill]] og skipuðu eftirtaldar konur fyrstu stjórnina: Sylvía Guðmundsdóttir, formaður, Dýrfinna Gunnarsdóttir, ritari og Katrin Gunnarsdóttir,gjaldkeri. Meðstjórnendur voru: [[Elínborg Gísladóttir]], [[Magnea Þórðardóttir]], [[Soffía Þórðardóttir]] og [[Þorgerður Jónsdóttir]]. Á þessu fyrsta ári í sögu félagsins gengu 267 konur í það en þá var íbúatala Eyjanna 3558. Strax í upphafí var í mörg horn að líta og voru konurnar mjög vakandi fyrir því sem betur mátti fara í slysavarnamálum byggðarinnar.<br>[[Mynd:Eykyndilskonur gef límbyssu í gamla Lóðsinn.png\|250px\|thumb\|Eykyndilskonur gefa línubyssu í gamla Lóðsinn. F. v.: Dagfríður Finnsdóttir, Gerður Sigurðardóttir, Anna Halldórsdóttir, Sigríður Björnsdóttir, Eygló Einarsdóttir, Guðrún Scheving, Sigurbjörg Guðnadóttir. Einar Sv. Jóhannesson, skipstjóri, veitir gjöfinni viðtöku]]
	Langt mál væri að tína allt upp sem Eykyndill kom að en í fyrstu árskýrslunni, fyrir árið 1934, kemur m. a. eftirfarandi fram. Um lokin hélt félagið skemmtun sem gaf af sér 70 krónur og átti félagið þá 600 krónur í sjóði. Samþykkt var að leggja 100 krónur í sundlaugina og að senda Slysavarnafélagi Íslands 500 krónur. Ráðstafanir til slysavarna voru ýmsar. Bæjarstjórnin var beðin að setja ljós á Stakkagerðistúnið til þess að börn gætu verið þar með sleða sína í stað þess að vera í slysahættu á götum úti. Ljós komu upp fáum dögum síðar. Héraðslæknirinn, Ólafur Ó. Lárusson, var fenginn til að veita ókeypis tilsögn í endurlífgun og notkun lyfja sem fylgdu hverjum báti. Fjörutíu og sex sjómenn tóku þátt í þessu námi sem þóttist takast vel. Samþykkt var, árið 1935, að láta gera verðlaunagrip fyrir afrek í stakkasundi og var Ríkarði Jónssyni falið að smíða gripinn. Það er fagurlega útskorinn veggskjöldur úr tré sem vannst ekki til eignar en reglur voru settar í samráði við íþróttaráð Vestmannaeyja. Keppt var um hann í stakkasundi á sundmóti Eyjanna ár hvert. Sigurvegarinn þurfti einnig að kunna björgunarsund, hafa stundað sjómennsku í eina vetrarvertíð og hafa lögheimili í Vestmannaeyjum.<br> Áfram var haldið að veita fé til námskeiða í sundkennslu fyrir sjómenn, eldvörnum o.fl. Aðstoð var veitt til að kaupa talstöðvar í báta og komið var upp miðunarstöð í Stórhöfða vegna flotans. Var hún starfrækt um árabil.<br> Ljóskastarar voru gefnir í björgunarbáta og á bryggjur. Ljósbauju var komið fyrir við Eiðið að tilstuðlan félagsins og brunakaðlar í hús. Árið 1950 hófu Eykyndilskonur fjársöfnun til byggingar skipbrotsmannaskýlis á Faxaskeri og komst það upp það ár. Alltaf síðan hefur félagið séð um búnað og vistir í skýlið. Þegar fyrri Lóðsinn var smíðaður, lagði Eykyndill fé til verksins og alla tíð hefur hann lagt fram fé til kaupa á öryggistækjum og öðrum búnaði í þá báða, þann eldri og þann nýrri, sem smíðaður var hér í Skipalyftunni 1998. [[Mynd:Sylvía Guðmundsdóttir, fyrsti formaður Eykyndils.png\|250px\|thumb\|Sylvía Guðmundsdóttir fyrsti formaður Eykyndils frá 1934 - 1941]][[Mynd:Sigríður Magnúsdóttir formaður.png\|250px\|thumb\|Sigríður Magnúsdóttir formaður 1942 - 1968]][[Mynd:Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður.png\|250px\|thumb\|Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður]][[Björgunarfélag Vestmannaeyja]] og Hjálparsveit skáta, hér í Eyjum, styrkti Eykyndill bæði fyrir og eftir sameiningu þeirra.<br> Árlega voru styrkir sendir Slysavarnafélagi Íslands og voru Eykyndilskonur þar oft fremstar í flokki með miklar peningaupphæðir. Slökkvilið Vestmannaeyja hefur verið aðstoðað við kaup á tækjum, einnig Sjúkrahúsið og Dvalarheimili aldraðra, [[Hraunbúðir]]. Umferðarmál hafa alltaf verið ofarlega á baugi innan félagsins. Börnum í grunnskólunum eru gefin endurskinsmerki á hverju ári. Reiðhjóladagar eru haldnir með lögreglu og minnast má á umferðarljósin, á gatnamótum Strandvegar og Heiðarvegar, sem félagið færði bænum að gjöf. Gaman er lika að geta þess að það var fyrir ábendingar frá Eykyndli að ljós voru sett í bryggjuþilin við alla stiga í höfninni. Fleiri hafnir hafa svo fylgt þessu fordæmi héðan.<br>		Langt mál væri að tína allt upp sem Eykyndill kom að en í fyrstu árskýrslunni, fyrir árið 1934, kemur m. a. eftirfarandi fram. Um lokin hélt félagið skemmtun sem gaf af sér 70 krónur og átti félagið þá 600 krónur í sjóði. Samþykkt var að leggja 100 krónur í sundlaugina og að senda Slysavarnafélagi Íslands 500 krónur. Ráðstafanir til slysavarna voru ýmsar. Bæjarstjórnin var beðin að setja ljós á Stakkagerðistúnið til þess að börn gætu verið þar með sleða sína í stað þess að vera í slysahættu á götum úti. Ljós komu upp fáum dögum síðar. Héraðslæknirinn, Ólafur Ó. Lárusson, var fenginn til að veita ókeypis tilsögn í endurlífgun og notkun lyfja sem fylgdu hverjum báti. Fjörutíu og sex sjómenn tóku þátt í þessu námi sem þóttist takast vel. Samþykkt var, árið 1935, að láta gera verðlaunagrip fyrir afrek í stakkasundi og var Ríkarði Jónssyni falið að smíða gripinn. Það er fagurlega útskorinn veggskjöldur úr tré sem vannst ekki til eignar en reglur voru settar í samráði við íþróttaráð Vestmannaeyja. Keppt var um hann í stakkasundi á sundmóti Eyjanna ár hvert. Sigurvegarinn þurfti einnig að kunna björgunarsund, hafa stundað sjómennsku í eina vetrarvertíð og hafa lögheimili í Vestmannaeyjum.<br> Áfram var haldið að veita fé til námskeiða í sundkennslu fyrir sjómenn, eldvörnum o.fl. Aðstoð var veitt til að kaupa talstöðvar í báta og komið var upp miðunarstöð í Stórhöfða vegna flotans. Var hún starfrækt um árabil.<br> Ljóskastarar voru gefnir í björgunarbáta og á bryggjur. Ljósbauju var komið fyrir við Eiðið að tilstuðlan félagsins og brunakaðlar í hús. Árið 1950 hófu Eykyndilskonur fjársöfnun til byggingar skipbrotsmannaskýlis á Faxaskeri og komst það upp það ár. Alltaf síðan hefur félagið séð um búnað og vistir í skýlið. Þegar fyrri Lóðsinn var smíðaður, lagði Eykyndill fé til verksins og alla tíð hefur hann lagt fram fé til kaupa á öryggistækjum og öðrum búnaði í þá báða, þann eldri og þann nýrri, sem smíðaður var hér í Skipalyftunni 1998. [[Mynd:Sylvía Guðmundsdóttir, fyrsti formaður Eykyndils.png\|250px\|thumb\|Sylvía Guðmundsdóttir fyrsti formaður Eykyndils frá 1934 - 1941]][[Mynd:Sigríður Magnúsdóttir formaður.png\|250px\|thumb\|Sigríður Magnúsdóttir formaður 1942 - 1968]][[Mynd:Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður.png\|250px\|thumb\|Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður]][[Björgunarfélag Vestmannaeyja]] og Hjálparsveit skáta, hér í Eyjum, styrkti Eykyndill bæði fyrir og eftir sameiningu þeirra.<br> Árlega voru styrkir sendir Slysavarnafélagi Íslands og voru Eykyndilskonur þar oft fremstar í flokki með miklar peningaupphæðir. Slökkvilið Vestmannaeyja hefur verið aðstoðað við kaup á tækjum, einnig Sjúkrahúsið og Dvalarheimili aldraðra, [[Hraunbúðir]]. Umferðarmál hafa alltaf verið ofarlega á baugi innan félagsins. Börnum í grunnskólunum eru gefin endurskinsmerki á hverju ári. Reiðhjóladagar eru haldnir með lögreglu og minnast má á umferðarljósin, á gatnamótum Strandvegar og Heiðarvegar, sem félagið færði bænum að gjöf. Gaman er lika að geta þess að það var fyrir ábendingar frá Eykyndli að ljós voru sett í bryggjuþilin við alla stiga í höfninni. Fleiri hafnir hafa svo fylgt þessu fordæmi héðan.<br>

Valli á 29. ágúst 2019 kl. 14:59

2019-08-29T14:59:58Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 29. ágúst 2019 kl. 14:59
Lína 1:		Lína 1:
	<center>'''[[Hugrún Magnúsdóttir\|HUGRÚN MAGNÚSDÓTTIR]]'''</center><br>		<center>'''[[Hugrún Magnúsdóttir\|HUGRÚN MAGNÚSDÓTTIR]]'''</center><br>

	<big><big><big><center>'''Slysavarnadeildin Eykyndill'''</center~~></big></big></big~~><br>		<big><big><big><center>'''Slysavarnadeildin Eykyndill'''</center><br>
	<big><big><big><center>'''70 ára 25. mars 2004'''</center~~></big></big></big~~><br><br> [[Mynd:Hugrún Magnúsdóttir.png\|250px\|center\|thumb\|Hugrún Magnúsdóttir]]		<big><big><big><center>'''70 ára 25. mars 2004'''</center><br><br> [[Mynd:Hugrún Magnúsdóttir.png\|250px\|center\|thumb\|Hugrún Magnúsdóttir]]
	Það var 25. mars 1934 að boðað var til stofnfundar kvennadeildar Slysavarnafélags Íslands í Vestmannaeyjum. Var það gert að tilstuðlan Páls Bjarnasonar, skólastjóra, konu hans, Dýrfinnu Gunnarsdóttur kennara, Ólafs Ó. Lárussonar, héraðslæknis, konu hans, Sylvíu Guðmundsdóttur, Katrínar Gunnarsdóttur, kennara o.fl. kvenna hér í bæ. Hlaut deildin nafnið Eykyndill og skipuðu eftirtaldar konur fyrstu stjórnina: Sylvía Guðmundsdóttir, formaður, Dýrfinna Gunnarsdóttir, ritari og Katrin Gunnarsdóttir,gjaldkeri. Meðstjórnendur voru: Elínborg Gísladóttir, Magnea Þórðardóttir, Soffía Þórðardóttir og Þorgerður Jónsdóttir. Á þessu fyrsta ári í sögu félagsins gengu 267 konur í það en þá var íbúatala Eyjanna 3558. Strax í upphafí var í mörg horn að líta og voru konurnar mjög vakandi fyrir því sem betur mátti fara í slysavarnamálum byggðarinnar.<br>[[Mynd:Eykyndilskonur gef límbyssu í gamla Lóðsinn.png\|250px\|thumb\|Eykyndilskonur gefa línubyssu í gamla Lóðsinn. F. v.: Dagfríður Finnsdóttir, Gerður Sigurðardóttir, Anna Halldórsdóttir, Sigríður Björnsdóttir, Eygló Einarsdóttir, Guðrún Scheving, Sigurbjörg Guðnadóttir. Einar Sv. Jóhannesson, skipstjóri, veitir gjöfinni viðtöku]]		Það var 25. mars 1934 að boðað var til stofnfundar kvennadeildar Slysavarnafélags Íslands í Vestmannaeyjum. Var það gert að tilstuðlan [[Páll Bjarnason skólastjóri\|Páls Bjarnasonar]], skólastjóra, konu hans, [[Dýrfinna Gunnarsdóttir\|Dýrfinnu Gunnarsdóttur]] kennara, [[Ólafur Ó. Lárusson\|Ólafs Ó. Lárussonar]], héraðslæknis, konu hans, [[Sylvía Guðmundsdóttir\|Sylvíu Guðmundsdóttur]], [[Katrín Gunnarsdóttir\|Katrínar Gunnarsdóttur]], kennara o.fl. kvenna hér í bæ. Hlaut deildin nafnið [[Eykyndill]] og skipuðu eftirtaldar konur fyrstu stjórnina: Sylvía Guðmundsdóttir, formaður, Dýrfinna Gunnarsdóttir, ritari og Katrin Gunnarsdóttir,gjaldkeri. Meðstjórnendur voru: [[Elínborg Gísladóttir]], [[Magnea Þórðardóttir]], [[Soffía Þórðardóttir]] og [[Þorgerður Jónsdóttir]]. Á þessu fyrsta ári í sögu félagsins gengu 267 konur í það en þá var íbúatala Eyjanna 3558. Strax í upphafí var í mörg horn að líta og voru konurnar mjög vakandi fyrir því sem betur mátti fara í slysavarnamálum byggðarinnar.<br>[[Mynd:Eykyndilskonur gef límbyssu í gamla Lóðsinn.png\|250px\|thumb\|Eykyndilskonur gefa línubyssu í gamla Lóðsinn. F. v.: Dagfríður Finnsdóttir, Gerður Sigurðardóttir, Anna Halldórsdóttir, Sigríður Björnsdóttir, Eygló Einarsdóttir, Guðrún Scheving, Sigurbjörg Guðnadóttir. Einar Sv. Jóhannesson, skipstjóri, veitir gjöfinni viðtöku]]
	Langt mál væri að tína allt upp sem Eykyndill kom að en í fyrstu árskýrslunni, fyrir árið 1934, kemur m. a. eftirfarandi fram. Um lokin hélt félagið skemmtun sem gaf af sér 70 krónur og átti félagið þá 600 krónur í sjóði. Samþykkt var að leggja 100 krónur í sundlaugina og að senda Slysavarnafélagi Íslands 500 krónur. Ráðstafanir til slysavarna voru ýmsar. Bæjarstjórnin var beðin að setja ljós á Stakkagerðistúnið til þess að börn gætu verið þar með sleða sína í stað þess að vera í slysahættu á götum úti. Ljós komu upp fáum dögum síðar. Héraðslæknirinn, Ólafur Ó. Lárusson, var fenginn til að veita ókeypis tilsögn í endurlífgun og notkun lyfja sem fylgdu hverjum báti. Fjörutíu og sex sjómenn tóku þátt í þessu námi sem þóttist takast vel. Samþykkt var, árið 1935, að láta gera verðlaunagrip fyrir afrek í stakkasundi og var Ríkarði Jónssyni falið að smíða gripinn. Það er fagurlega útskorinn veggskjöldur úr tré sem vannst ekki til eignar en reglur voru settar í samráði við íþróttaráð Vestmannaeyja. Keppt var um hann í stakkasundi á sundmóti Eyjanna ár hvert. Sigurvegarinn þurfti einnig að kunna björgunarsund, hafa stundað sjómennsku í eina vetrarvertíð og hafa lögheimili í Vestmannaeyjum.<br> Áfram var haldið að veita fé til námskeiða í sundkennslu fyrir sjómenn, eldvörnum o.fl. Aðstoð var veitt til að kaupa talstöðvar í báta og komið var upp miðunarstöð í Stórhöfða vegna flotans. Var hún starfrækt um árabil.<br> Ljóskastarar voru gefnir í björgunarbáta og á bryggjur. Ljósbauju var komið fyrir við Eiðið að tilstuðlan félagsins og brunakaðlar í hús. Árið 1950 hófu Eykyndilskonur fjársöfnun til byggingar skipbrotsmannaskýlis á Faxaskeri og komst það upp það ár. Alltaf síðan hefur félagið séð um búnað og vistir í skýlið. Þegar fyrri Lóðsinn var smíðaður, lagði Eykyndill fé til verksins og alla tíð hefur hann lagt fram fé til kaupa á öryggistækjum og öðrum búnaði í þá báða, þann eldri og þann nýrri, sem smíðaður var hér í Skipalyftunni 1998. [[Mynd:Sylvía Guðmundsdóttir, fyrsti formaður Eykyndils.png\|250px\|thumb\|Sylvía Guðmundsdóttir fyrsti formaður Eykyndils frá 1934 - 1941]][[Mynd:Sigríður Magnúsdóttir formaður.png\|250px\|thumb\|Sigríður Magnúsdóttir formaður 1942 - 1968]][[Mynd:Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður.png\|250px\|thumb\|Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður]]Björgunarfélag Vestmannaeyja og Hjálparsveit skáta, hér í Eyjum, styrkti Eykyndill bæði fyrir og eftir sameiningu þeirra.<br> Árlega voru styrkir sendir Slysavarnafélagi Íslands og voru Eykyndilskonur þar oft fremstar í flokki með miklar peningaupphæðir. Slökkvilið Vestmannaeyja hefur verið aðstoðað við kaup á tækjum, einnig Sjúkrahúsið og Dvalarheimili aldraðra, Hraunbúðir. Umferðarmál hafa alltaf verið ofarlega á baugi innan félagsins. Börnum í grunnskólunum eru gefin endurskinsmerki á hverju ári. Reiðhjóladagar eru haldnir með lögreglu og minnast má á umferðarljósin, á gatnamótum Strandvegar og Heiðarvegar, sem félagið færði bænum að gjöf. Gaman er lika að geta þess að það var fyrir ábendingar frá Eykyndli að ljós voru sett í bryggjuþilin við alla stiga í höfninni. Fleiri hafnir hafa svo fylgt þessu fordæmi héðan.<br>		Langt mál væri að tína allt upp sem Eykyndill kom að en í fyrstu árskýrslunni, fyrir árið 1934, kemur m. a. eftirfarandi fram. Um lokin hélt félagið skemmtun sem gaf af sér 70 krónur og átti félagið þá 600 krónur í sjóði. Samþykkt var að leggja 100 krónur í sundlaugina og að senda Slysavarnafélagi Íslands 500 krónur. Ráðstafanir til slysavarna voru ýmsar. Bæjarstjórnin var beðin að setja ljós á Stakkagerðistúnið til þess að börn gætu verið þar með sleða sína í stað þess að vera í slysahættu á götum úti. Ljós komu upp fáum dögum síðar. Héraðslæknirinn, Ólafur Ó. Lárusson, var fenginn til að veita ókeypis tilsögn í endurlífgun og notkun lyfja sem fylgdu hverjum báti. Fjörutíu og sex sjómenn tóku þátt í þessu námi sem þóttist takast vel. Samþykkt var, árið 1935, að láta gera verðlaunagrip fyrir afrek í stakkasundi og var Ríkarði Jónssyni falið að smíða gripinn. Það er fagurlega útskorinn veggskjöldur úr tré sem vannst ekki til eignar en reglur voru settar í samráði við íþróttaráð Vestmannaeyja. Keppt var um hann í stakkasundi á sundmóti Eyjanna ár hvert. Sigurvegarinn þurfti einnig að kunna björgunarsund, hafa stundað sjómennsku í eina vetrarvertíð og hafa lögheimili í Vestmannaeyjum.<br> Áfram var haldið að veita fé til námskeiða í sundkennslu fyrir sjómenn, eldvörnum o.fl. Aðstoð var veitt til að kaupa talstöðvar í báta og komið var upp miðunarstöð í Stórhöfða vegna flotans. Var hún starfrækt um árabil.<br> Ljóskastarar voru gefnir í björgunarbáta og á bryggjur. Ljósbauju var komið fyrir við Eiðið að tilstuðlan félagsins og brunakaðlar í hús. Árið 1950 hófu Eykyndilskonur fjársöfnun til byggingar skipbrotsmannaskýlis á Faxaskeri og komst það upp það ár. Alltaf síðan hefur félagið séð um búnað og vistir í skýlið. Þegar fyrri Lóðsinn var smíðaður, lagði Eykyndill fé til verksins og alla tíð hefur hann lagt fram fé til kaupa á öryggistækjum og öðrum búnaði í þá báða, þann eldri og þann nýrri, sem smíðaður var hér í Skipalyftunni 1998. [[Mynd:Sylvía Guðmundsdóttir, fyrsti formaður Eykyndils.png\|250px\|thumb\|Sylvía Guðmundsdóttir fyrsti formaður Eykyndils frá 1934 - 1941]][[Mynd:Sigríður Magnúsdóttir formaður.png\|250px\|thumb\|Sigríður Magnúsdóttir formaður 1942 - 1968]][[Mynd:Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður.png\|250px\|thumb\|Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður]][[Björgunarfélag Vestmannaeyja]] og Hjálparsveit skáta, hér í Eyjum, styrkti Eykyndill bæði fyrir og eftir sameiningu þeirra.<br> Árlega voru styrkir sendir Slysavarnafélagi Íslands og voru Eykyndilskonur þar oft fremstar í flokki með miklar peningaupphæðir. Slökkvilið Vestmannaeyja hefur verið aðstoðað við kaup á tækjum, einnig Sjúkrahúsið og Dvalarheimili aldraðra, [[Hraunbúðir]]. Umferðarmál hafa alltaf verið ofarlega á baugi innan félagsins. Börnum í grunnskólunum eru gefin endurskinsmerki á hverju ári. Reiðhjóladagar eru haldnir með lögreglu og minnast má á umferðarljósin, á gatnamótum Strandvegar og Heiðarvegar, sem félagið færði bænum að gjöf. Gaman er lika að geta þess að það var fyrir ábendingar frá Eykyndli að ljós voru sett í bryggjuþilin við alla stiga í höfninni. Fleiri hafnir hafa svo fylgt þessu fordæmi héðan.<br>
	Árið 1977 var ráðist í að kaupa félagsmiðstöðina Bása ásamt fjórum öðrum félögum hér í bæ. Var það mikil lyftistöng fyrir deildina að fá þarna fastan samastað. Farið hefur verið í helgarferðir 7-8 sumur og hefur það verið feikna gaman. Flest ár hafa verið haldnir 5- 6 félagsfundir að vetrinum til og stjórnarfundir álíka margir. Áður en Slysavarnafélag Íslands og önnur björgunarfélög sameinuðust og til varð Landsbjörg, sameiginlegt félag allra slysavarnadeilda í landinu, sendu Eykyndilskonur árlega 2/3 af tekjum ~~félags-ins~~ til Slysavarnafélagsins en eftir sameininguna fara allar tekjur félagsins beint til öryggis- og björgunarmála hér í Eyjum.<br>		Árið 1977 var ráðist í að kaupa félagsmiðstöðina Bása ásamt fjórum öðrum félögum hér í bæ. Var það mikil lyftistöng fyrir deildina að fá þarna fastan samastað. Farið hefur verið í helgarferðir 7-8 sumur og hefur það verið feikna gaman. Flest ár hafa verið haldnir 5- 6 félagsfundir að vetrinum til og stjórnarfundir álíka margir. Áður en Slysavarnafélag Íslands og önnur björgunarfélög sameinuðust og til varð Landsbjörg, sameiginlegt félag allra slysavarnadeilda í landinu, sendu Eykyndilskonur árlega 2/3 af tekjum félagsins til Slysavarnafélagsins en eftir sameininguna fara allar tekjur félagsins beint til öryggis- og björgunarmála hér í Eyjum.<br>
	Hér hefur verið stiklað á stóru í starfi Eykyndils í rúm sjötíu ár og fátt verið talið. En öll þessi starfsemi hefur byggst á elju og dugnaði félagskvenna og velvilja og skilningi bæjarbúa og fyrirtækja hér á staðnum. Varla munu aðrir betur skilja nauðsyn slysavarna en við sem búum á þessari yndislegu eyju, en oft á tíðum erfiðri, þar sem sjósókn hefur verið stíf á erfiðu hafsvæði þegar vindar blása og öldur æða.<br>		Hér hefur verið stiklað á stóru í starfi Eykyndils í rúm sjötíu ár og fátt verið talið. En öll þessi starfsemi hefur byggst á elju og dugnaði félagskvenna og velvilja og skilningi bæjarbúa og fyrirtækja hér á staðnum. Varla munu aðrir betur skilja nauðsyn slysavarna en við sem búum á þessari yndislegu eyju, en oft á tíðum erfiðri, þar sem sjósókn hefur verið stíf á erfiðu hafsvæði þegar vindar blása og öldur æða.<br>
	Gaman er að geta þess að elsta konan í Eykyndli er 100 ára. Það er Ragnheiður Jónsdóttir frá Þrúðvangi og er hún stofnfélagi. Á aðalfundi félagsins 27. mars, 2006, var stjórnarkosning. Úr stjórn gengu Guðríður Þorvaldsdóttir, gjaldkeri, Guðný Stefnisdóttir, ritari og Hugrún Magnúsdóttir, formaður en hún hefur verið 10 ár í stjórn, þar af 6 ár formaður. Ný stjórn var kosin: Guðfinna Sveinsdóttir, formaður, Kristín Elva Elíasdóttir, gjaldkeri og aðrar eru: Bára Guðmundsdóttir, Guðmunda Hjörleifsdóttir, Sigurbjörg K. Óskarsdóttir og Elísa Elíasdóttir. Þær eiga eftir að skipta með sér störfum.<br>		Gaman er að geta þess að elsta konan í Eykyndli er 100 ára. Það er Ragnheiður Jónsdóttir frá Þrúðvangi og er hún stofnfélagi. Á aðalfundi félagsins 27. mars, 2006, var stjórnarkosning. Úr stjórn gengu Guðríður Þorvaldsdóttir, gjaldkeri, Guðný Stefnisdóttir, ritari og Hugrún Magnúsdóttir, formaður en hún hefur verið 10 ár í stjórn, þar af 6 ár formaður. Ný stjórn var kosin: Guðfinna Sveinsdóttir, formaður, Kristín Elva Elíasdóttir, gjaldkeri og aðrar eru: Bára Guðmundsdóttir, Guðmunda Hjörleifsdóttir, Sigurbjörg K. Óskarsdóttir og Elísa Elíasdóttir. Þær eiga eftir að skipta með sér störfum.<br>

Valli á 29. ágúst 2019 kl. 14:35

2019-08-29T14:35:43Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 29. ágúst 2019 kl. 14:35
Lína 1:		Lína 1:
	<center>'''[[Hugrún Magnúsdóttir\|HUGRÚN MAGNÚSDÓTTIR]]'''</center~~><br~~><br>		<center>'''[[Hugrún Magnúsdóttir\|HUGRÚN MAGNÚSDÓTTIR]]'''</center><br>

	<big><big><big><center>'''Slysavarnadeildin Eykyndill'''</center><br><br>		<big><big><big><center>'''Slysavarnadeildin Eykyndill'''</center></big></big></big><br>
	<big><big><big><center>'''70 ára 25. mars 2004'''</center><big><br><br> [[Mynd:Hugrún Magnúsdóttir.png\|250px\|center\|thumb\|Hugrún Magnúsdóttir]]		<big><big><big><center>'''70 ára 25. mars 2004'''</center></big></big></big><br><br> [[Mynd:Hugrún Magnúsdóttir.png\|250px\|center\|thumb\|Hugrún Magnúsdóttir]]
	Það var 25. mars 1934 að boðað var til stofnfundar kvennadeildar Slysavarnafélags Íslands í Vestmannaeyjum. Var það gert að tilstuðlan Páls Bjarnasonar, skólastjóra, konu hans, Dýrfinnu Gunnarsdóttur kennara, Ólafs Ó. Lárussonar, héraðslæknis, konu hans, Sylvíu Guðmundsdóttur, Katrínar Gunnarsdóttur, kennara o.fl. kvenna hér í bæ. Hlaut deildin nafnið Eykyndill og skipuðu eftirtaldar konur fyrstu stjórnina: Sylvía Guðmundsdóttir, formaður, Dýrfinna Gunnarsdóttir, ritari og Katrin Gunnarsdóttir,gjaldkeri. Meðstjórnendur voru: Elínborg Gísladóttir, Magnea Þórðardóttir, Soffía Þórðardóttir og Þorgerður Jónsdóttir. Á þessu fyrsta ári í sögu félagsins gengu 267 konur í það en þá var íbúatala Eyjanna 3558. Strax í upphafí var í mörg horn að líta og voru konurnar mjög vakandi fyrir því sem betur mátti fara í slysavarnamálum byggðarinnar.<br>[[Mynd:Eykyndilskonur gef límbyssu í gamla Lóðsinn.png\|250px\|thumb\|Eykyndilskonur gefa línubyssu í gamla Lóðsinn. F. v.: Dagfríður Finnsdóttir, Gerður Sigurðardóttir, Anna Halldórsdóttir, Sigríður Björnsdóttir, Eygló Einarsdóttir, Guðrún Scheving, Sigurbjörg Guðnadóttir. Einar Sv. Jóhannesson, skipstjóri, veitir gjöfinni viðtöku]]		Það var 25. mars 1934 að boðað var til stofnfundar kvennadeildar Slysavarnafélags Íslands í Vestmannaeyjum. Var það gert að tilstuðlan Páls Bjarnasonar, skólastjóra, konu hans, Dýrfinnu Gunnarsdóttur kennara, Ólafs Ó. Lárussonar, héraðslæknis, konu hans, Sylvíu Guðmundsdóttur, Katrínar Gunnarsdóttur, kennara o.fl. kvenna hér í bæ. Hlaut deildin nafnið Eykyndill og skipuðu eftirtaldar konur fyrstu stjórnina: Sylvía Guðmundsdóttir, formaður, Dýrfinna Gunnarsdóttir, ritari og Katrin Gunnarsdóttir,gjaldkeri. Meðstjórnendur voru: Elínborg Gísladóttir, Magnea Þórðardóttir, Soffía Þórðardóttir og Þorgerður Jónsdóttir. Á þessu fyrsta ári í sögu félagsins gengu 267 konur í það en þá var íbúatala Eyjanna 3558. Strax í upphafí var í mörg horn að líta og voru konurnar mjög vakandi fyrir því sem betur mátti fara í slysavarnamálum byggðarinnar.<br>[[Mynd:Eykyndilskonur gef límbyssu í gamla Lóðsinn.png\|250px\|thumb\|Eykyndilskonur gefa línubyssu í gamla Lóðsinn. F. v.: Dagfríður Finnsdóttir, Gerður Sigurðardóttir, Anna Halldórsdóttir, Sigríður Björnsdóttir, Eygló Einarsdóttir, Guðrún Scheving, Sigurbjörg Guðnadóttir. Einar Sv. Jóhannesson, skipstjóri, veitir gjöfinni viðtöku]]
	Langt mál væri að tína allt upp sem Eykyndill kom að en í fyrstu árskýrslunni, fyrir árið 1934, kemur m. a. eftirfarandi fram. Um lokin hélt félagið skemmtun sem gaf af sér 70 krónur og átti félagið þá 600 krónur í sjóði. Samþykkt var að leggja 100 krónur í sundlaugina og að senda Slysavarnafélagi Íslands 500 krónur. Ráðstafanir til slysavarna voru ýmsar. Bæjarstjórnin var beðin að setja ljós á Stakkagerðistúnið til þess að börn gætu verið þar með sleða sína í stað þess að vera í slysahættu á götum úti. Ljós komu upp fáum dögum síðar. Héraðslæknirinn, Ólafur Ó. Lárusson, var fenginn til að veita ókeypis tilsögn í endurlífgun og notkun lyfja sem fylgdu hverjum báti. Fjörutíu og sex sjómenn tóku þátt í þessu námi sem þóttist takast vel. Samþykkt var, árið 1935, að láta gera verðlaunagrip fyrir afrek í stakkasundi og var Ríkarði Jónssyni falið að smíða gripinn. Það er fagurlega útskorinn veggskjöldur úr tré sem vannst ekki til eignar en reglur voru settar í samráði við íþróttaráð Vestmannaeyja. Keppt var um hann í stakkasundi á sundmóti Eyjanna ár hvert. Sigurvegarinn þurfti einnig að kunna björgunarsund, hafa stundað sjómennsku í eina vetrarvertíð og hafa lögheimili í Vestmannaeyjum.<br> Áfram var haldið að veita fé til námskeiða í sundkennslu fyrir sjómenn, eldvörnum o.fl. Aðstoð var veitt til að kaupa talstöðvar í báta og komið var upp miðunarstöð í Stórhöfða vegna flotans. Var hún starfrækt um árabil.<br> Ljóskastarar voru gefnir í björgunarbáta og á bryggjur. Ljósbauju var komið fyrir við Eiðið að tilstuðlan félagsins og brunakaðlar í hús. Árið 1950 hófu Eykyndilskonur fjársöfnun til byggingar skipbrotsmannaskýlis á Faxaskeri og komst það upp það ár. Alltaf síðan hefur félagið séð um búnað og vistir í skýlið. Þegar fyrri Lóðsinn var smíðaður, lagði Eykyndill fé til verksins og alla tíð hefur hann lagt fram fé til kaupa á öryggistækjum og öðrum búnaði í þá báða, þann eldri og þann nýrri, sem smíðaður var hér í Skipalyftunni 1998. [[Mynd:Sylvía Guðmundsdóttir, fyrsti formaður Eykyndils.png\|250px\|thumb\|Sylvía Guðmundsdóttir fyrsti formaður Eykyndils frá 1934 - 1941]][[Mynd:Sigríður Magnúsdóttir formaður.png\|250px\|thumb\|Sigríður Magnúsdóttir formaður 1942 - 1968]][[Mynd:Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður.png\|250px\|thumb\|Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður]]Björgunarfélag Vestmannaeyja og Hjálparsveit skáta, hér í Eyjum, styrkti Eykyndill bæði fyrir og eftir sameiningu þeirra.<br> Árlega voru styrkir sendir Slysavarnafélagi Íslands og voru Eykyndilskonur þar oft fremstar í flokki með miklar peningaupphæðir. Slökkvilið Vestmannaeyja hefur verið aðstoðað við kaup á tækjum, einnig Sjúkrahúsið og Dvalarheimili aldraðra, Hraunbúðir. Umferðarmál hafa alltaf verið ofarlega á baugi innan félagsins. Börnum í grunnskólunum eru gefin endurskinsmerki á hverju ári. Reiðhjóladagar eru haldnir með lögreglu og minnast má á umferðarljósin, á gatnamótum Strandvegar og Heiðarvegar, sem félagið færði bænum að gjöf. Gaman er lika að geta þess að það var fyrir ábendingar frá Eykyndli að ljós voru sett í bryggjuþilin við alla stiga í höfninni. Fleiri hafnir hafa svo fylgt þessu fordæmi héðan.<br>		Langt mál væri að tína allt upp sem Eykyndill kom að en í fyrstu árskýrslunni, fyrir árið 1934, kemur m. a. eftirfarandi fram. Um lokin hélt félagið skemmtun sem gaf af sér 70 krónur og átti félagið þá 600 krónur í sjóði. Samþykkt var að leggja 100 krónur í sundlaugina og að senda Slysavarnafélagi Íslands 500 krónur. Ráðstafanir til slysavarna voru ýmsar. Bæjarstjórnin var beðin að setja ljós á Stakkagerðistúnið til þess að börn gætu verið þar með sleða sína í stað þess að vera í slysahættu á götum úti. Ljós komu upp fáum dögum síðar. Héraðslæknirinn, Ólafur Ó. Lárusson, var fenginn til að veita ókeypis tilsögn í endurlífgun og notkun lyfja sem fylgdu hverjum báti. Fjörutíu og sex sjómenn tóku þátt í þessu námi sem þóttist takast vel. Samþykkt var, árið 1935, að láta gera verðlaunagrip fyrir afrek í stakkasundi og var Ríkarði Jónssyni falið að smíða gripinn. Það er fagurlega útskorinn veggskjöldur úr tré sem vannst ekki til eignar en reglur voru settar í samráði við íþróttaráð Vestmannaeyja. Keppt var um hann í stakkasundi á sundmóti Eyjanna ár hvert. Sigurvegarinn þurfti einnig að kunna björgunarsund, hafa stundað sjómennsku í eina vetrarvertíð og hafa lögheimili í Vestmannaeyjum.<br> Áfram var haldið að veita fé til námskeiða í sundkennslu fyrir sjómenn, eldvörnum o.fl. Aðstoð var veitt til að kaupa talstöðvar í báta og komið var upp miðunarstöð í Stórhöfða vegna flotans. Var hún starfrækt um árabil.<br> Ljóskastarar voru gefnir í björgunarbáta og á bryggjur. Ljósbauju var komið fyrir við Eiðið að tilstuðlan félagsins og brunakaðlar í hús. Árið 1950 hófu Eykyndilskonur fjársöfnun til byggingar skipbrotsmannaskýlis á Faxaskeri og komst það upp það ár. Alltaf síðan hefur félagið séð um búnað og vistir í skýlið. Þegar fyrri Lóðsinn var smíðaður, lagði Eykyndill fé til verksins og alla tíð hefur hann lagt fram fé til kaupa á öryggistækjum og öðrum búnaði í þá báða, þann eldri og þann nýrri, sem smíðaður var hér í Skipalyftunni 1998. [[Mynd:Sylvía Guðmundsdóttir, fyrsti formaður Eykyndils.png\|250px\|thumb\|Sylvía Guðmundsdóttir fyrsti formaður Eykyndils frá 1934 - 1941]][[Mynd:Sigríður Magnúsdóttir formaður.png\|250px\|thumb\|Sigríður Magnúsdóttir formaður 1942 - 1968]][[Mynd:Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður.png\|250px\|thumb\|Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður]]Björgunarfélag Vestmannaeyja og Hjálparsveit skáta, hér í Eyjum, styrkti Eykyndill bæði fyrir og eftir sameiningu þeirra.<br> Árlega voru styrkir sendir Slysavarnafélagi Íslands og voru Eykyndilskonur þar oft fremstar í flokki með miklar peningaupphæðir. Slökkvilið Vestmannaeyja hefur verið aðstoðað við kaup á tækjum, einnig Sjúkrahúsið og Dvalarheimili aldraðra, Hraunbúðir. Umferðarmál hafa alltaf verið ofarlega á baugi innan félagsins. Börnum í grunnskólunum eru gefin endurskinsmerki á hverju ári. Reiðhjóladagar eru haldnir með lögreglu og minnast má á umferðarljósin, á gatnamótum Strandvegar og Heiðarvegar, sem félagið færði bænum að gjöf. Gaman er lika að geta þess að það var fyrir ábendingar frá Eykyndli að ljós voru sett í bryggjuþilin við alla stiga í höfninni. Fleiri hafnir hafa svo fylgt þessu fordæmi héðan.<br>

Valli á 29. ágúst 2019 kl. 14:34

2019-08-29T14:34:32Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 29. ágúst 2019 kl. 14:34
Lína 1:		Lína 1:
	<center>'''HUGRÚN MAGNÚSDÓTTIR'''</center><br><br>		<center>'''[[Hugrún Magnúsdóttir\|HUGRÚN MAGNÚSDÓTTIR]]'''</center><br><br>

	<big><big><big><center>'''Slysavarnadeildin Eykyndill'''</center~~></big></big></big~~><br><br>		<big><big><big><center>'''Slysavarnadeildin Eykyndill'''</center><br><br>
	<big><big><big><center>'''70 ára 25. mars 2004'''</center~~></big></big~~><big><br><br> [[Mynd:Hugrún Magnúsdóttir.png\|250px\|center\|thumb\|Hugrún Magnúsdóttir]]		<big><big><big><center>'''70 ára 25. mars 2004'''</center><big><br><br> [[Mynd:Hugrún Magnúsdóttir.png\|250px\|center\|thumb\|Hugrún Magnúsdóttir]]
	Það var 25. mars 1934 að boðað var til stofnfundar kvennadeildar Slysavarnafélags Íslands í Vestmannaeyjum. Var það gert að tilstuðlan Páls Bjarnasonar, skólastjóra, konu hans, Dýrfinnu Gunnarsdóttur kennara, Ólafs Ó. Lárussonar, héraðslæknis, konu hans, Sylvíu Guðmundsdóttur, Katrínar Gunnarsdóttur, kennara o.fl. kvenna hér í bæ. Hlaut deildin nafnið Eykyndill og skipuðu eftirtaldar konur fyrstu stjórnina: Sylvía Guðmundsdóttir, formaður, Dýrfinna Gunnarsdóttir, ritari og Katrin Gunnarsdóttir,gjaldkeri. Meðstjórnendur voru: Elínborg Gísladóttir, Magnea Þórðardóttir, Soffía Þórðardóttir og Þorgerður Jónsdóttir. Á þessu fyrsta ári í sögu félagsins gengu 267 konur í það en þá var íbúatala Eyjanna 3558. Strax í upphafí var í mörg horn að líta og voru konurnar mjög vakandi fyrir því sem betur mátti fara í slysavarnamálum byggðarinnar.<br>[[Mynd:Eykyndilskonur gef límbyssu í gamla Lóðsinn.png\|250px\|thumb\|Eykyndilskonur gefa línubyssu í gamla Lóðsinn. F. v.: Dagfríður Finnsdóttir, Gerður Sigurðardóttir, Anna Halldórsdóttir, Sigríður Björnsdóttir, Eygló Einarsdóttir, Guðrún Scheving, Sigurbjörg Guðnadóttir. Einar Sv. Jóhannesson, skipstjóri, veitir gjöfinni viðtöku]]		Það var 25. mars 1934 að boðað var til stofnfundar kvennadeildar Slysavarnafélags Íslands í Vestmannaeyjum. Var það gert að tilstuðlan Páls Bjarnasonar, skólastjóra, konu hans, Dýrfinnu Gunnarsdóttur kennara, Ólafs Ó. Lárussonar, héraðslæknis, konu hans, Sylvíu Guðmundsdóttur, Katrínar Gunnarsdóttur, kennara o.fl. kvenna hér í bæ. Hlaut deildin nafnið Eykyndill og skipuðu eftirtaldar konur fyrstu stjórnina: Sylvía Guðmundsdóttir, formaður, Dýrfinna Gunnarsdóttir, ritari og Katrin Gunnarsdóttir,gjaldkeri. Meðstjórnendur voru: Elínborg Gísladóttir, Magnea Þórðardóttir, Soffía Þórðardóttir og Þorgerður Jónsdóttir. Á þessu fyrsta ári í sögu félagsins gengu 267 konur í það en þá var íbúatala Eyjanna 3558. Strax í upphafí var í mörg horn að líta og voru konurnar mjög vakandi fyrir því sem betur mátti fara í slysavarnamálum byggðarinnar.<br>[[Mynd:Eykyndilskonur gef límbyssu í gamla Lóðsinn.png\|250px\|thumb\|Eykyndilskonur gefa línubyssu í gamla Lóðsinn. F. v.: Dagfríður Finnsdóttir, Gerður Sigurðardóttir, Anna Halldórsdóttir, Sigríður Björnsdóttir, Eygló Einarsdóttir, Guðrún Scheving, Sigurbjörg Guðnadóttir. Einar Sv. Jóhannesson, skipstjóri, veitir gjöfinni viðtöku]]
	Langt mál væri að tína allt upp sem Eykyndill kom að en í fyrstu árskýrslunni, fyrir árið 1934, kemur m. a. eftirfarandi fram. Um lokin hélt félagið skemmtun sem gaf af sér 70 krónur og átti félagið þá 600 krónur í sjóði. Samþykkt var að leggja 100 krónur í sundlaugina og að senda Slysavarnafélagi Íslands 500 krónur. Ráðstafanir til slysavarna voru ýmsar. Bæjarstjórnin var beðin að setja ljós á Stakkagerðistúnið til þess að börn gætu verið þar með sleða sína í stað þess að vera í slysahættu á götum úti. Ljós komu upp fáum dögum síðar. Héraðslæknirinn, Ólafur Ó. Lárusson, var fenginn til að veita ókeypis tilsögn í endurlífgun og notkun lyfja sem fylgdu hverjum báti. Fjörutíu og sex sjómenn tóku þátt í þessu námi sem þóttist takast vel. Samþykkt var, árið 1935, að láta gera verðlaunagrip fyrir afrek í stakkasundi og var Ríkarði Jónssyni falið að smíða gripinn. Það er fagurlega útskorinn veggskjöldur úr tré sem vannst ekki til eignar en reglur voru settar í samráði við íþróttaráð Vestmannaeyja. Keppt var um hann í stakkasundi á sundmóti Eyjanna ár hvert. Sigurvegarinn þurfti einnig að kunna björgunarsund, hafa stundað sjómennsku í eina vetrarvertíð og hafa lögheimili í Vestmannaeyjum.<br> Áfram var haldið að veita fé til námskeiða í sundkennslu fyrir sjómenn, eldvörnum o.fl. Aðstoð var veitt til að kaupa talstöðvar í báta og komið var upp miðunarstöð í Stórhöfða vegna flotans. Var hún starfrækt um árabil.<br> Ljóskastarar voru gefnir í björgunarbáta og á bryggjur. Ljósbauju var komið fyrir við Eiðið að tilstuðlan félagsins og brunakaðlar í hús. Árið 1950 hófu Eykyndilskonur fjársöfnun til byggingar skipbrotsmannaskýlis á Faxaskeri og komst það upp það ár. Alltaf síðan hefur félagið séð um búnað og vistir í skýlið. Þegar fyrri Lóðsinn var smíðaður, lagði Eykyndill fé til verksins og alla tíð hefur hann lagt fram fé til kaupa á öryggistækjum og öðrum búnaði í þá báða, þann eldri og þann nýrri, sem smíðaður var hér í Skipalyftunni 1998. [[Mynd:Sylvía Guðmundsdóttir, fyrsti formaður Eykyndils.png\|250px\|thumb\|Sylvía Guðmundsdóttir fyrsti formaður Eykyndils frá 1934 - 1941]][[Mynd:Sigríður Magnúsdóttir formaður.png\|250px\|thumb\|Sigríður Magnúsdóttir formaður 1942 - 1968]][[Mynd:Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður.png\|250px\|thumb\|Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður]]Björgunarfélag Vestmannaeyja og Hjálparsveit skáta, hér í Eyjum, styrkti Eykyndill bæði fyrir og eftir sameiningu þeirra.<br> Árlega voru styrkir sendir Slysavarnafélagi Íslands og voru Eykyndilskonur þar oft fremstar í flokki með miklar peningaupphæðir. Slökkvilið Vestmannaeyja hefur verið aðstoðað við kaup á tækjum, einnig Sjúkrahúsið og Dvalarheimili aldraðra, Hraunbúðir. Umferðarmál hafa alltaf verið ofarlega á baugi innan félagsins. Börnum í grunnskólunum eru gefin endurskinsmerki á hverju ári. Reiðhjóladagar eru haldnir með lögreglu og minnast má á umferðarljósin, á gatnamótum Strandvegar og Heiðarvegar, sem félagið færði bænum að gjöf. Gaman er lika að geta þess að það var fyrir ábendingar frá Eykyndli að ljós voru sett í bryggjuþilin við alla stiga í höfninni. Fleiri hafnir hafa svo fylgt þessu fordæmi héðan.<br>		Langt mál væri að tína allt upp sem Eykyndill kom að en í fyrstu árskýrslunni, fyrir árið 1934, kemur m. a. eftirfarandi fram. Um lokin hélt félagið skemmtun sem gaf af sér 70 krónur og átti félagið þá 600 krónur í sjóði. Samþykkt var að leggja 100 krónur í sundlaugina og að senda Slysavarnafélagi Íslands 500 krónur. Ráðstafanir til slysavarna voru ýmsar. Bæjarstjórnin var beðin að setja ljós á Stakkagerðistúnið til þess að börn gætu verið þar með sleða sína í stað þess að vera í slysahættu á götum úti. Ljós komu upp fáum dögum síðar. Héraðslæknirinn, Ólafur Ó. Lárusson, var fenginn til að veita ókeypis tilsögn í endurlífgun og notkun lyfja sem fylgdu hverjum báti. Fjörutíu og sex sjómenn tóku þátt í þessu námi sem þóttist takast vel. Samþykkt var, árið 1935, að láta gera verðlaunagrip fyrir afrek í stakkasundi og var Ríkarði Jónssyni falið að smíða gripinn. Það er fagurlega útskorinn veggskjöldur úr tré sem vannst ekki til eignar en reglur voru settar í samráði við íþróttaráð Vestmannaeyja. Keppt var um hann í stakkasundi á sundmóti Eyjanna ár hvert. Sigurvegarinn þurfti einnig að kunna björgunarsund, hafa stundað sjómennsku í eina vetrarvertíð og hafa lögheimili í Vestmannaeyjum.<br> Áfram var haldið að veita fé til námskeiða í sundkennslu fyrir sjómenn, eldvörnum o.fl. Aðstoð var veitt til að kaupa talstöðvar í báta og komið var upp miðunarstöð í Stórhöfða vegna flotans. Var hún starfrækt um árabil.<br> Ljóskastarar voru gefnir í björgunarbáta og á bryggjur. Ljósbauju var komið fyrir við Eiðið að tilstuðlan félagsins og brunakaðlar í hús. Árið 1950 hófu Eykyndilskonur fjársöfnun til byggingar skipbrotsmannaskýlis á Faxaskeri og komst það upp það ár. Alltaf síðan hefur félagið séð um búnað og vistir í skýlið. Þegar fyrri Lóðsinn var smíðaður, lagði Eykyndill fé til verksins og alla tíð hefur hann lagt fram fé til kaupa á öryggistækjum og öðrum búnaði í þá báða, þann eldri og þann nýrri, sem smíðaður var hér í Skipalyftunni 1998. [[Mynd:Sylvía Guðmundsdóttir, fyrsti formaður Eykyndils.png\|250px\|thumb\|Sylvía Guðmundsdóttir fyrsti formaður Eykyndils frá 1934 - 1941]][[Mynd:Sigríður Magnúsdóttir formaður.png\|250px\|thumb\|Sigríður Magnúsdóttir formaður 1942 - 1968]][[Mynd:Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður.png\|250px\|thumb\|Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður]]Björgunarfélag Vestmannaeyja og Hjálparsveit skáta, hér í Eyjum, styrkti Eykyndill bæði fyrir og eftir sameiningu þeirra.<br> Árlega voru styrkir sendir Slysavarnafélagi Íslands og voru Eykyndilskonur þar oft fremstar í flokki með miklar peningaupphæðir. Slökkvilið Vestmannaeyja hefur verið aðstoðað við kaup á tækjum, einnig Sjúkrahúsið og Dvalarheimili aldraðra, Hraunbúðir. Umferðarmál hafa alltaf verið ofarlega á baugi innan félagsins. Börnum í grunnskólunum eru gefin endurskinsmerki á hverju ári. Reiðhjóladagar eru haldnir með lögreglu og minnast má á umferðarljósin, á gatnamótum Strandvegar og Heiðarvegar, sem félagið færði bænum að gjöf. Gaman er lika að geta þess að það var fyrir ábendingar frá Eykyndli að ljós voru sett í bryggjuþilin við alla stiga í höfninni. Fleiri hafnir hafa svo fylgt þessu fordæmi héðan.<br>
Lína 23:		Lína 23:

	><div style="text-align: right; direction: ltr; margin-left: 1em;">'''Hugrún Magnúsdóttir.'''</div><br>		><div style="text-align: right; direction: ltr; margin-left: 1em;">'''Hugrún Magnúsdóttir.'''</div><br>


	{{Sjómannadagsblað Vestmannaeyja}}		{{Sjómannadagsblað Vestmannaeyja}}

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 2. september 2019 kl. 13:07
Lína 1:		Lína 1:
	<center>'''[[Hugrún Magnúsdóttir\|HUGRÚN MAGNÚSDÓTTIR]]'''</center><br>		<center>'''[[Hugrún Magnúsdóttir\|HUGRÚN MAGNÚSDÓTTIR]]'''</center><br>

	<big><big><big><center>'''Slysavarnadeildin Eykyndill'''</center><br>		<big><big><big><center>'''Slysavarnadeildin Eykyndill'''</center></big></big></big><br>
	<big><big><big><center>'''70 ára 25. mars 2004'''</center><br> [[Mynd:Hugrún Magnúsdóttir.png\|250px\|center\|thumb\|Hugrún Magnúsdóttir]]		<big><big><big><center>'''70 ára 25. mars 2004'''</center></big></big></big><br> [[Mynd:Hugrún Magnúsdóttir.png\|250px\|center\|thumb\|Hugrún Magnúsdóttir]]
	Það var 25. mars 1934 að boðað var til stofnfundar kvennadeildar Slysavarnafélags Íslands í Vestmannaeyjum. Var það gert að tilstuðlan [[Páll Bjarnason skólastjóri\|Páls Bjarnasonar]], skólastjóra, konu hans, [[Dýrfinna Gunnarsdóttir\|Dýrfinnu Gunnarsdóttur]] kennara, [[Ólafur Ó. Lárusson\|Ólafs Ó. Lárussonar]], héraðslæknis, konu hans, [[Sylvía Guðmundsdóttir\|Sylvíu Guðmundsdóttur]], [[Katrín Gunnarsdóttir\|Katrínar Gunnarsdóttur]], kennara o.fl. kvenna hér í bæ. Hlaut deildin nafnið [[Eykyndill]] og skipuðu eftirtaldar konur fyrstu stjórnina: Sylvía Guðmundsdóttir, formaður, Dýrfinna Gunnarsdóttir, ritari og Katrin Gunnarsdóttir,gjaldkeri. Meðstjórnendur voru: [[Elínborg Gísladóttir]], [[Magnea Þórðardóttir]], [[Soffía Þórðardóttir]] og [[Þorgerður Jónsdóttir]]. Á þessu fyrsta ári í sögu félagsins gengu 267 konur í það en þá var íbúatala Eyjanna 3558. Strax í upphafí var í mörg horn að líta og voru konurnar mjög vakandi fyrir því sem betur mátti fara í slysavarnamálum byggðarinnar.<br>[[Mynd:Eykyndilskonur gef límbyssu í gamla Lóðsinn.png\|250px\|thumb\|Eykyndilskonur gefa línubyssu í gamla Lóðsinn. F. v.: Dagfríður Finnsdóttir, Gerður Sigurðardóttir, Anna Halldórsdóttir, Sigríður Björnsdóttir, Eygló Einarsdóttir, Guðrún Scheving, Sigurbjörg Guðnadóttir. Einar Sv. Jóhannesson, skipstjóri, veitir gjöfinni viðtöku]]		Það var 25. mars 1934 að boðað var til stofnfundar kvennadeildar Slysavarnafélags Íslands í Vestmannaeyjum. Var það gert að tilstuðlan [[Páll Bjarnason skólastjóri\|Páls Bjarnasonar]], skólastjóra, konu hans, [[Dýrfinna Gunnarsdóttir\|Dýrfinnu Gunnarsdóttur]] kennara, [[Ólafur Ó. Lárusson\|Ólafs Ó. Lárussonar]], héraðslæknis, konu hans, [[Sylvía Guðmundsdóttir\|Sylvíu Guðmundsdóttur]], [[Katrín Gunnarsdóttir\|Katrínar Gunnarsdóttur]], kennara o.fl. kvenna hér í bæ. Hlaut deildin nafnið [[Eykyndill]] og skipuðu eftirtaldar konur fyrstu stjórnina: Sylvía Guðmundsdóttir, formaður, Dýrfinna Gunnarsdóttir, ritari og Katrin Gunnarsdóttir,gjaldkeri. Meðstjórnendur voru: [[Elínborg Gísladóttir]], [[Magnea Þórðardóttir]], [[Soffía Þórðardóttir]] og [[Þorgerður Jónsdóttir]]. Á þessu fyrsta ári í sögu félagsins gengu 267 konur í það en þá var íbúatala Eyjanna 3558. Strax í upphafí var í mörg horn að líta og voru konurnar mjög vakandi fyrir því sem betur mátti fara í slysavarnamálum byggðarinnar.<br>[[Mynd:Eykyndilskonur gef límbyssu í gamla Lóðsinn.png\|250px\|thumb\|Eykyndilskonur gefa línubyssu í gamla Lóðsinn. F. v.: Dagfríður Finnsdóttir, Gerður Sigurðardóttir, Anna Halldórsdóttir, Sigríður Björnsdóttir, Eygló Einarsdóttir, Guðrún Scheving, Sigurbjörg Guðnadóttir. Einar Sv. Jóhannesson, skipstjóri, veitir gjöfinni viðtöku]]
	Langt mál væri að tína allt upp sem Eykyndill kom að en í fyrstu árskýrslunni, fyrir árið 1934, kemur m. a. eftirfarandi fram. Um lokin hélt félagið skemmtun sem gaf af sér 70 krónur og átti félagið þá 600 krónur í sjóði. Samþykkt var að leggja 100 krónur í sundlaugina og að senda Slysavarnafélagi Íslands 500 krónur. Ráðstafanir til slysavarna voru ýmsar. Bæjarstjórnin var beðin að setja ljós á Stakkagerðistúnið til þess að börn gætu verið þar með sleða sína í stað þess að vera í slysahættu á götum úti. Ljós komu upp fáum dögum síðar. Héraðslæknirinn, Ólafur Ó. Lárusson, var fenginn til að veita ókeypis tilsögn í endurlífgun og notkun lyfja sem fylgdu hverjum báti. Fjörutíu og sex sjómenn tóku þátt í þessu námi sem þóttist takast vel. Samþykkt var, árið 1935, að láta gera verðlaunagrip fyrir afrek í stakkasundi og var Ríkarði Jónssyni falið að smíða gripinn. Það er fagurlega útskorinn veggskjöldur úr tré sem vannst ekki til eignar en reglur voru settar í samráði við íþróttaráð Vestmannaeyja. Keppt var um hann í stakkasundi á sundmóti Eyjanna ár hvert. Sigurvegarinn þurfti einnig að kunna björgunarsund, hafa stundað sjómennsku í eina vetrarvertíð og hafa lögheimili í Vestmannaeyjum.<br> Áfram var haldið að veita fé til námskeiða í sundkennslu fyrir sjómenn, eldvörnum o.fl. Aðstoð var veitt til að kaupa talstöðvar í báta og komið var upp miðunarstöð í Stórhöfða vegna flotans. Var hún starfrækt um árabil.<br> Ljóskastarar voru gefnir í björgunarbáta og á bryggjur. Ljósbauju var komið fyrir við Eiðið að tilstuðlan félagsins og brunakaðlar í hús. Árið 1950 hófu Eykyndilskonur fjársöfnun til byggingar skipbrotsmannaskýlis á Faxaskeri og komst það upp það ár. Alltaf síðan hefur félagið séð um búnað og vistir í skýlið. Þegar fyrri Lóðsinn var smíðaður, lagði Eykyndill fé til verksins og alla tíð hefur hann lagt fram fé til kaupa á öryggistækjum og öðrum búnaði í þá báða, þann eldri og þann nýrri, sem smíðaður var hér í Skipalyftunni 1998. [[Mynd:Sylvía Guðmundsdóttir, fyrsti formaður Eykyndils.png\|250px\|thumb\|Sylvía Guðmundsdóttir fyrsti formaður Eykyndils frá 1934 - 1941]][[Mynd:Sigríður Magnúsdóttir formaður.png\|250px\|thumb\|Sigríður Magnúsdóttir formaður 1942 - 1968]][[Mynd:Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður.png\|250px\|thumb\|Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður]][[Björgunarfélag Vestmannaeyja]] og Hjálparsveit skáta, hér í Eyjum, styrkti Eykyndill bæði fyrir og eftir sameiningu þeirra.<br> Árlega voru styrkir sendir Slysavarnafélagi Íslands og voru Eykyndilskonur þar oft fremstar í flokki með miklar peningaupphæðir. Slökkvilið Vestmannaeyja hefur verið aðstoðað við kaup á tækjum, einnig Sjúkrahúsið og Dvalarheimili aldraðra, [[Hraunbúðir]]. Umferðarmál hafa alltaf verið ofarlega á baugi innan félagsins. Börnum í grunnskólunum eru gefin endurskinsmerki á hverju ári. Reiðhjóladagar eru haldnir með lögreglu og minnast má á umferðarljósin, á gatnamótum Strandvegar og Heiðarvegar, sem félagið færði bænum að gjöf. Gaman er lika að geta þess að það var fyrir ábendingar frá Eykyndli að ljós voru sett í bryggjuþilin við alla stiga í höfninni. Fleiri hafnir hafa svo fylgt þessu fordæmi héðan.<br>		Langt mál væri að tína allt upp sem Eykyndill kom að en í fyrstu árskýrslunni, fyrir árið 1934, kemur m. a. eftirfarandi fram. Um lokin hélt félagið skemmtun sem gaf af sér 70 krónur og átti félagið þá 600 krónur í sjóði. Samþykkt var að leggja 100 krónur í sundlaugina og að senda Slysavarnafélagi Íslands 500 krónur. Ráðstafanir til slysavarna voru ýmsar. Bæjarstjórnin var beðin að setja ljós á Stakkagerðistúnið til þess að börn gætu verið þar með sleða sína í stað þess að vera í slysahættu á götum úti. Ljós komu upp fáum dögum síðar. Héraðslæknirinn, Ólafur Ó. Lárusson, var fenginn til að veita ókeypis tilsögn í endurlífgun og notkun lyfja sem fylgdu hverjum báti. Fjörutíu og sex sjómenn tóku þátt í þessu námi sem þóttist takast vel. Samþykkt var, árið 1935, að láta gera verðlaunagrip fyrir afrek í stakkasundi og var Ríkarði Jónssyni falið að smíða gripinn. Það er fagurlega útskorinn veggskjöldur úr tré sem vannst ekki til eignar en reglur voru settar í samráði við íþróttaráð Vestmannaeyja. Keppt var um hann í stakkasundi á sundmóti Eyjanna ár hvert. Sigurvegarinn þurfti einnig að kunna björgunarsund, hafa stundað sjómennsku í eina vetrarvertíð og hafa lögheimili í Vestmannaeyjum.<br> Áfram var haldið að veita fé til námskeiða í sundkennslu fyrir sjómenn, eldvörnum o.fl. Aðstoð var veitt til að kaupa talstöðvar í báta og komið var upp miðunarstöð í Stórhöfða vegna flotans. Var hún starfrækt um árabil.<br> Ljóskastarar voru gefnir í björgunarbáta og á bryggjur. Ljósbauju var komið fyrir við Eiðið að tilstuðlan félagsins og brunakaðlar í hús. Árið 1950 hófu Eykyndilskonur fjársöfnun til byggingar skipbrotsmannaskýlis á Faxaskeri og komst það upp það ár. Alltaf síðan hefur félagið séð um búnað og vistir í skýlið. Þegar fyrri Lóðsinn var smíðaður, lagði Eykyndill fé til verksins og alla tíð hefur hann lagt fram fé til kaupa á öryggistækjum og öðrum búnaði í þá báða, þann eldri og þann nýrri, sem smíðaður var hér í Skipalyftunni 1998. [[Mynd:Sylvía Guðmundsdóttir, fyrsti formaður Eykyndils.png\|250px\|thumb\|Sylvía Guðmundsdóttir fyrsti formaður Eykyndils frá 1934 - 1941]][[Mynd:Sigríður Magnúsdóttir formaður.png\|250px\|thumb\|Sigríður Magnúsdóttir formaður 1942 - 1968]][[Mynd:Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður.png\|250px\|thumb\|Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður]][[Björgunarfélag Vestmannaeyja]] og Hjálparsveit skáta, hér í Eyjum, styrkti Eykyndill bæði fyrir og eftir sameiningu þeirra.<br> Árlega voru styrkir sendir Slysavarnafélagi Íslands og voru Eykyndilskonur þar oft fremstar í flokki með miklar peningaupphæðir. Slökkvilið Vestmannaeyja hefur verið aðstoðað við kaup á tækjum, einnig Sjúkrahúsið og Dvalarheimili aldraðra, [[Hraunbúðir]]. Umferðarmál hafa alltaf verið ofarlega á baugi innan félagsins. Börnum í grunnskólunum eru gefin endurskinsmerki á hverju ári. Reiðhjóladagar eru haldnir með lögreglu og minnast má á umferðarljósin, á gatnamótum Strandvegar og Heiðarvegar, sem félagið færði bænum að gjöf. Gaman er lika að geta þess að það var fyrir ábendingar frá Eykyndli að ljós voru sett í bryggjuþilin við alla stiga í höfninni. Fleiri hafnir hafa svo fylgt þessu fordæmi héðan.<br>

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 29. ágúst 2019 kl. 15:01
Lína 1:		Lína 1:
	<center>'''[[Hugrún Magnúsdóttir\|HUGRÚN MAGNÚSDÓTTIR]]'''</center><br>		<center>'''[[Hugrún Magnúsdóttir\|HUGRÚN MAGNÚSDÓTTIR]]'''</center><br>

	<big><big><big><center>'''Slysavarnadeildin Eykyndill'''</center><br>		<big><big><big><center>'''Slysavarnadeildin Eykyndill'''</center></big></big></big><br>
	<big><big><big><center>'''70 ára 25. mars 2004'''</center><br><br> [[Mynd:Hugrún Magnúsdóttir.png\|250px\|center\|thumb\|Hugrún Magnúsdóttir]]		<big><big><big><center>'''70 ára 25. mars 2004'''</center></big></big></big><br> [[Mynd:Hugrún Magnúsdóttir.png\|250px\|center\|thumb\|Hugrún Magnúsdóttir]]
	Það var 25. mars 1934 að boðað var til stofnfundar kvennadeildar Slysavarnafélags Íslands í Vestmannaeyjum. Var það gert að tilstuðlan [[Páll Bjarnason skólastjóri\|Páls Bjarnasonar]], skólastjóra, konu hans, [[Dýrfinna Gunnarsdóttir\|Dýrfinnu Gunnarsdóttur]] kennara, [[Ólafur Ó. Lárusson\|Ólafs Ó. Lárussonar]], héraðslæknis, konu hans, [[Sylvía Guðmundsdóttir\|Sylvíu Guðmundsdóttur]], [[Katrín Gunnarsdóttir\|Katrínar Gunnarsdóttur]], kennara o.fl. kvenna hér í bæ. Hlaut deildin nafnið [[Eykyndill]] og skipuðu eftirtaldar konur fyrstu stjórnina: Sylvía Guðmundsdóttir, formaður, Dýrfinna Gunnarsdóttir, ritari og Katrin Gunnarsdóttir,gjaldkeri. Meðstjórnendur voru: [[Elínborg Gísladóttir]], [[Magnea Þórðardóttir]], [[Soffía Þórðardóttir]] og [[Þorgerður Jónsdóttir]]. Á þessu fyrsta ári í sögu félagsins gengu 267 konur í það en þá var íbúatala Eyjanna 3558. Strax í upphafí var í mörg horn að líta og voru konurnar mjög vakandi fyrir því sem betur mátti fara í slysavarnamálum byggðarinnar.<br>[[Mynd:Eykyndilskonur gef límbyssu í gamla Lóðsinn.png\|250px\|thumb\|Eykyndilskonur gefa línubyssu í gamla Lóðsinn. F. v.: Dagfríður Finnsdóttir, Gerður Sigurðardóttir, Anna Halldórsdóttir, Sigríður Björnsdóttir, Eygló Einarsdóttir, Guðrún Scheving, Sigurbjörg Guðnadóttir. Einar Sv. Jóhannesson, skipstjóri, veitir gjöfinni viðtöku]]		Það var 25. mars 1934 að boðað var til stofnfundar kvennadeildar Slysavarnafélags Íslands í Vestmannaeyjum. Var það gert að tilstuðlan [[Páll Bjarnason skólastjóri\|Páls Bjarnasonar]], skólastjóra, konu hans, [[Dýrfinna Gunnarsdóttir\|Dýrfinnu Gunnarsdóttur]] kennara, [[Ólafur Ó. Lárusson\|Ólafs Ó. Lárussonar]], héraðslæknis, konu hans, [[Sylvía Guðmundsdóttir\|Sylvíu Guðmundsdóttur]], [[Katrín Gunnarsdóttir\|Katrínar Gunnarsdóttur]], kennara o.fl. kvenna hér í bæ. Hlaut deildin nafnið [[Eykyndill]] og skipuðu eftirtaldar konur fyrstu stjórnina: Sylvía Guðmundsdóttir, formaður, Dýrfinna Gunnarsdóttir, ritari og Katrin Gunnarsdóttir,gjaldkeri. Meðstjórnendur voru: [[Elínborg Gísladóttir]], [[Magnea Þórðardóttir]], [[Soffía Þórðardóttir]] og [[Þorgerður Jónsdóttir]]. Á þessu fyrsta ári í sögu félagsins gengu 267 konur í það en þá var íbúatala Eyjanna 3558. Strax í upphafí var í mörg horn að líta og voru konurnar mjög vakandi fyrir því sem betur mátti fara í slysavarnamálum byggðarinnar.<br>[[Mynd:Eykyndilskonur gef límbyssu í gamla Lóðsinn.png\|250px\|thumb\|Eykyndilskonur gefa línubyssu í gamla Lóðsinn. F. v.: Dagfríður Finnsdóttir, Gerður Sigurðardóttir, Anna Halldórsdóttir, Sigríður Björnsdóttir, Eygló Einarsdóttir, Guðrún Scheving, Sigurbjörg Guðnadóttir. Einar Sv. Jóhannesson, skipstjóri, veitir gjöfinni viðtöku]]
	Langt mál væri að tína allt upp sem Eykyndill kom að en í fyrstu árskýrslunni, fyrir árið 1934, kemur m. a. eftirfarandi fram. Um lokin hélt félagið skemmtun sem gaf af sér 70 krónur og átti félagið þá 600 krónur í sjóði. Samþykkt var að leggja 100 krónur í sundlaugina og að senda Slysavarnafélagi Íslands 500 krónur. Ráðstafanir til slysavarna voru ýmsar. Bæjarstjórnin var beðin að setja ljós á Stakkagerðistúnið til þess að börn gætu verið þar með sleða sína í stað þess að vera í slysahættu á götum úti. Ljós komu upp fáum dögum síðar. Héraðslæknirinn, Ólafur Ó. Lárusson, var fenginn til að veita ókeypis tilsögn í endurlífgun og notkun lyfja sem fylgdu hverjum báti. Fjörutíu og sex sjómenn tóku þátt í þessu námi sem þóttist takast vel. Samþykkt var, árið 1935, að láta gera verðlaunagrip fyrir afrek í stakkasundi og var Ríkarði Jónssyni falið að smíða gripinn. Það er fagurlega útskorinn veggskjöldur úr tré sem vannst ekki til eignar en reglur voru settar í samráði við íþróttaráð Vestmannaeyja. Keppt var um hann í stakkasundi á sundmóti Eyjanna ár hvert. Sigurvegarinn þurfti einnig að kunna björgunarsund, hafa stundað sjómennsku í eina vetrarvertíð og hafa lögheimili í Vestmannaeyjum.<br> Áfram var haldið að veita fé til námskeiða í sundkennslu fyrir sjómenn, eldvörnum o.fl. Aðstoð var veitt til að kaupa talstöðvar í báta og komið var upp miðunarstöð í Stórhöfða vegna flotans. Var hún starfrækt um árabil.<br> Ljóskastarar voru gefnir í björgunarbáta og á bryggjur. Ljósbauju var komið fyrir við Eiðið að tilstuðlan félagsins og brunakaðlar í hús. Árið 1950 hófu Eykyndilskonur fjársöfnun til byggingar skipbrotsmannaskýlis á Faxaskeri og komst það upp það ár. Alltaf síðan hefur félagið séð um búnað og vistir í skýlið. Þegar fyrri Lóðsinn var smíðaður, lagði Eykyndill fé til verksins og alla tíð hefur hann lagt fram fé til kaupa á öryggistækjum og öðrum búnaði í þá báða, þann eldri og þann nýrri, sem smíðaður var hér í Skipalyftunni 1998. [[Mynd:Sylvía Guðmundsdóttir, fyrsti formaður Eykyndils.png\|250px\|thumb\|Sylvía Guðmundsdóttir fyrsti formaður Eykyndils frá 1934 - 1941]][[Mynd:Sigríður Magnúsdóttir formaður.png\|250px\|thumb\|Sigríður Magnúsdóttir formaður 1942 - 1968]][[Mynd:Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður.png\|250px\|thumb\|Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður]][[Björgunarfélag Vestmannaeyja]] og Hjálparsveit skáta, hér í Eyjum, styrkti Eykyndill bæði fyrir og eftir sameiningu þeirra.<br> Árlega voru styrkir sendir Slysavarnafélagi Íslands og voru Eykyndilskonur þar oft fremstar í flokki með miklar peningaupphæðir. Slökkvilið Vestmannaeyja hefur verið aðstoðað við kaup á tækjum, einnig Sjúkrahúsið og Dvalarheimili aldraðra, [[Hraunbúðir]]. Umferðarmál hafa alltaf verið ofarlega á baugi innan félagsins. Börnum í grunnskólunum eru gefin endurskinsmerki á hverju ári. Reiðhjóladagar eru haldnir með lögreglu og minnast má á umferðarljósin, á gatnamótum Strandvegar og Heiðarvegar, sem félagið færði bænum að gjöf. Gaman er lika að geta þess að það var fyrir ábendingar frá Eykyndli að ljós voru sett í bryggjuþilin við alla stiga í höfninni. Fleiri hafnir hafa svo fylgt þessu fordæmi héðan.<br>		Langt mál væri að tína allt upp sem Eykyndill kom að en í fyrstu árskýrslunni, fyrir árið 1934, kemur m. a. eftirfarandi fram. Um lokin hélt félagið skemmtun sem gaf af sér 70 krónur og átti félagið þá 600 krónur í sjóði. Samþykkt var að leggja 100 krónur í sundlaugina og að senda Slysavarnafélagi Íslands 500 krónur. Ráðstafanir til slysavarna voru ýmsar. Bæjarstjórnin var beðin að setja ljós á Stakkagerðistúnið til þess að börn gætu verið þar með sleða sína í stað þess að vera í slysahættu á götum úti. Ljós komu upp fáum dögum síðar. Héraðslæknirinn, Ólafur Ó. Lárusson, var fenginn til að veita ókeypis tilsögn í endurlífgun og notkun lyfja sem fylgdu hverjum báti. Fjörutíu og sex sjómenn tóku þátt í þessu námi sem þóttist takast vel. Samþykkt var, árið 1935, að láta gera verðlaunagrip fyrir afrek í stakkasundi og var Ríkarði Jónssyni falið að smíða gripinn. Það er fagurlega útskorinn veggskjöldur úr tré sem vannst ekki til eignar en reglur voru settar í samráði við íþróttaráð Vestmannaeyja. Keppt var um hann í stakkasundi á sundmóti Eyjanna ár hvert. Sigurvegarinn þurfti einnig að kunna björgunarsund, hafa stundað sjómennsku í eina vetrarvertíð og hafa lögheimili í Vestmannaeyjum.<br> Áfram var haldið að veita fé til námskeiða í sundkennslu fyrir sjómenn, eldvörnum o.fl. Aðstoð var veitt til að kaupa talstöðvar í báta og komið var upp miðunarstöð í Stórhöfða vegna flotans. Var hún starfrækt um árabil.<br> Ljóskastarar voru gefnir í björgunarbáta og á bryggjur. Ljósbauju var komið fyrir við Eiðið að tilstuðlan félagsins og brunakaðlar í hús. Árið 1950 hófu Eykyndilskonur fjársöfnun til byggingar skipbrotsmannaskýlis á Faxaskeri og komst það upp það ár. Alltaf síðan hefur félagið séð um búnað og vistir í skýlið. Þegar fyrri Lóðsinn var smíðaður, lagði Eykyndill fé til verksins og alla tíð hefur hann lagt fram fé til kaupa á öryggistækjum og öðrum búnaði í þá báða, þann eldri og þann nýrri, sem smíðaður var hér í Skipalyftunni 1998. [[Mynd:Sylvía Guðmundsdóttir, fyrsti formaður Eykyndils.png\|250px\|thumb\|Sylvía Guðmundsdóttir fyrsti formaður Eykyndils frá 1934 - 1941]][[Mynd:Sigríður Magnúsdóttir formaður.png\|250px\|thumb\|Sigríður Magnúsdóttir formaður 1942 - 1968]][[Mynd:Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður.png\|250px\|thumb\|Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður]][[Björgunarfélag Vestmannaeyja]] og Hjálparsveit skáta, hér í Eyjum, styrkti Eykyndill bæði fyrir og eftir sameiningu þeirra.<br> Árlega voru styrkir sendir Slysavarnafélagi Íslands og voru Eykyndilskonur þar oft fremstar í flokki með miklar peningaupphæðir. Slökkvilið Vestmannaeyja hefur verið aðstoðað við kaup á tækjum, einnig Sjúkrahúsið og Dvalarheimili aldraðra, [[Hraunbúðir]]. Umferðarmál hafa alltaf verið ofarlega á baugi innan félagsins. Börnum í grunnskólunum eru gefin endurskinsmerki á hverju ári. Reiðhjóladagar eru haldnir með lögreglu og minnast má á umferðarljósin, á gatnamótum Strandvegar og Heiðarvegar, sem félagið færði bænum að gjöf. Gaman er lika að geta þess að það var fyrir ábendingar frá Eykyndli að ljós voru sett í bryggjuþilin við alla stiga í höfninni. Fleiri hafnir hafa svo fylgt þessu fordæmi héðan.<br>

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 29. ágúst 2019 kl. 14:35
Lína 1:		Lína 1:
	<center>'''[[Hugrún Magnúsdóttir\|HUGRÚN MAGNÚSDÓTTIR]]'''</center~~><br~~><br>		<center>'''[[Hugrún Magnúsdóttir\|HUGRÚN MAGNÚSDÓTTIR]]'''</center><br>

	<big><big><big><center>'''Slysavarnadeildin Eykyndill'''</center><br><br>		<big><big><big><center>'''Slysavarnadeildin Eykyndill'''</center></big></big></big><br>
	<big><big><big><center>'''70 ára 25. mars 2004'''</center><big><br><br> [[Mynd:Hugrún Magnúsdóttir.png\|250px\|center\|thumb\|Hugrún Magnúsdóttir]]		<big><big><big><center>'''70 ára 25. mars 2004'''</center></big></big></big><br><br> [[Mynd:Hugrún Magnúsdóttir.png\|250px\|center\|thumb\|Hugrún Magnúsdóttir]]
	Það var 25. mars 1934 að boðað var til stofnfundar kvennadeildar Slysavarnafélags Íslands í Vestmannaeyjum. Var það gert að tilstuðlan Páls Bjarnasonar, skólastjóra, konu hans, Dýrfinnu Gunnarsdóttur kennara, Ólafs Ó. Lárussonar, héraðslæknis, konu hans, Sylvíu Guðmundsdóttur, Katrínar Gunnarsdóttur, kennara o.fl. kvenna hér í bæ. Hlaut deildin nafnið Eykyndill og skipuðu eftirtaldar konur fyrstu stjórnina: Sylvía Guðmundsdóttir, formaður, Dýrfinna Gunnarsdóttir, ritari og Katrin Gunnarsdóttir,gjaldkeri. Meðstjórnendur voru: Elínborg Gísladóttir, Magnea Þórðardóttir, Soffía Þórðardóttir og Þorgerður Jónsdóttir. Á þessu fyrsta ári í sögu félagsins gengu 267 konur í það en þá var íbúatala Eyjanna 3558. Strax í upphafí var í mörg horn að líta og voru konurnar mjög vakandi fyrir því sem betur mátti fara í slysavarnamálum byggðarinnar.<br>[[Mynd:Eykyndilskonur gef límbyssu í gamla Lóðsinn.png\|250px\|thumb\|Eykyndilskonur gefa línubyssu í gamla Lóðsinn. F. v.: Dagfríður Finnsdóttir, Gerður Sigurðardóttir, Anna Halldórsdóttir, Sigríður Björnsdóttir, Eygló Einarsdóttir, Guðrún Scheving, Sigurbjörg Guðnadóttir. Einar Sv. Jóhannesson, skipstjóri, veitir gjöfinni viðtöku]]		Það var 25. mars 1934 að boðað var til stofnfundar kvennadeildar Slysavarnafélags Íslands í Vestmannaeyjum. Var það gert að tilstuðlan Páls Bjarnasonar, skólastjóra, konu hans, Dýrfinnu Gunnarsdóttur kennara, Ólafs Ó. Lárussonar, héraðslæknis, konu hans, Sylvíu Guðmundsdóttur, Katrínar Gunnarsdóttur, kennara o.fl. kvenna hér í bæ. Hlaut deildin nafnið Eykyndill og skipuðu eftirtaldar konur fyrstu stjórnina: Sylvía Guðmundsdóttir, formaður, Dýrfinna Gunnarsdóttir, ritari og Katrin Gunnarsdóttir,gjaldkeri. Meðstjórnendur voru: Elínborg Gísladóttir, Magnea Þórðardóttir, Soffía Þórðardóttir og Þorgerður Jónsdóttir. Á þessu fyrsta ári í sögu félagsins gengu 267 konur í það en þá var íbúatala Eyjanna 3558. Strax í upphafí var í mörg horn að líta og voru konurnar mjög vakandi fyrir því sem betur mátti fara í slysavarnamálum byggðarinnar.<br>[[Mynd:Eykyndilskonur gef límbyssu í gamla Lóðsinn.png\|250px\|thumb\|Eykyndilskonur gefa línubyssu í gamla Lóðsinn. F. v.: Dagfríður Finnsdóttir, Gerður Sigurðardóttir, Anna Halldórsdóttir, Sigríður Björnsdóttir, Eygló Einarsdóttir, Guðrún Scheving, Sigurbjörg Guðnadóttir. Einar Sv. Jóhannesson, skipstjóri, veitir gjöfinni viðtöku]]
	Langt mál væri að tína allt upp sem Eykyndill kom að en í fyrstu árskýrslunni, fyrir árið 1934, kemur m. a. eftirfarandi fram. Um lokin hélt félagið skemmtun sem gaf af sér 70 krónur og átti félagið þá 600 krónur í sjóði. Samþykkt var að leggja 100 krónur í sundlaugina og að senda Slysavarnafélagi Íslands 500 krónur. Ráðstafanir til slysavarna voru ýmsar. Bæjarstjórnin var beðin að setja ljós á Stakkagerðistúnið til þess að börn gætu verið þar með sleða sína í stað þess að vera í slysahættu á götum úti. Ljós komu upp fáum dögum síðar. Héraðslæknirinn, Ólafur Ó. Lárusson, var fenginn til að veita ókeypis tilsögn í endurlífgun og notkun lyfja sem fylgdu hverjum báti. Fjörutíu og sex sjómenn tóku þátt í þessu námi sem þóttist takast vel. Samþykkt var, árið 1935, að láta gera verðlaunagrip fyrir afrek í stakkasundi og var Ríkarði Jónssyni falið að smíða gripinn. Það er fagurlega útskorinn veggskjöldur úr tré sem vannst ekki til eignar en reglur voru settar í samráði við íþróttaráð Vestmannaeyja. Keppt var um hann í stakkasundi á sundmóti Eyjanna ár hvert. Sigurvegarinn þurfti einnig að kunna björgunarsund, hafa stundað sjómennsku í eina vetrarvertíð og hafa lögheimili í Vestmannaeyjum.<br> Áfram var haldið að veita fé til námskeiða í sundkennslu fyrir sjómenn, eldvörnum o.fl. Aðstoð var veitt til að kaupa talstöðvar í báta og komið var upp miðunarstöð í Stórhöfða vegna flotans. Var hún starfrækt um árabil.<br> Ljóskastarar voru gefnir í björgunarbáta og á bryggjur. Ljósbauju var komið fyrir við Eiðið að tilstuðlan félagsins og brunakaðlar í hús. Árið 1950 hófu Eykyndilskonur fjársöfnun til byggingar skipbrotsmannaskýlis á Faxaskeri og komst það upp það ár. Alltaf síðan hefur félagið séð um búnað og vistir í skýlið. Þegar fyrri Lóðsinn var smíðaður, lagði Eykyndill fé til verksins og alla tíð hefur hann lagt fram fé til kaupa á öryggistækjum og öðrum búnaði í þá báða, þann eldri og þann nýrri, sem smíðaður var hér í Skipalyftunni 1998. [[Mynd:Sylvía Guðmundsdóttir, fyrsti formaður Eykyndils.png\|250px\|thumb\|Sylvía Guðmundsdóttir fyrsti formaður Eykyndils frá 1934 - 1941]][[Mynd:Sigríður Magnúsdóttir formaður.png\|250px\|thumb\|Sigríður Magnúsdóttir formaður 1942 - 1968]][[Mynd:Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður.png\|250px\|thumb\|Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður]]Björgunarfélag Vestmannaeyja og Hjálparsveit skáta, hér í Eyjum, styrkti Eykyndill bæði fyrir og eftir sameiningu þeirra.<br> Árlega voru styrkir sendir Slysavarnafélagi Íslands og voru Eykyndilskonur þar oft fremstar í flokki með miklar peningaupphæðir. Slökkvilið Vestmannaeyja hefur verið aðstoðað við kaup á tækjum, einnig Sjúkrahúsið og Dvalarheimili aldraðra, Hraunbúðir. Umferðarmál hafa alltaf verið ofarlega á baugi innan félagsins. Börnum í grunnskólunum eru gefin endurskinsmerki á hverju ári. Reiðhjóladagar eru haldnir með lögreglu og minnast má á umferðarljósin, á gatnamótum Strandvegar og Heiðarvegar, sem félagið færði bænum að gjöf. Gaman er lika að geta þess að það var fyrir ábendingar frá Eykyndli að ljós voru sett í bryggjuþilin við alla stiga í höfninni. Fleiri hafnir hafa svo fylgt þessu fordæmi héðan.<br>		Langt mál væri að tína allt upp sem Eykyndill kom að en í fyrstu árskýrslunni, fyrir árið 1934, kemur m. a. eftirfarandi fram. Um lokin hélt félagið skemmtun sem gaf af sér 70 krónur og átti félagið þá 600 krónur í sjóði. Samþykkt var að leggja 100 krónur í sundlaugina og að senda Slysavarnafélagi Íslands 500 krónur. Ráðstafanir til slysavarna voru ýmsar. Bæjarstjórnin var beðin að setja ljós á Stakkagerðistúnið til þess að börn gætu verið þar með sleða sína í stað þess að vera í slysahættu á götum úti. Ljós komu upp fáum dögum síðar. Héraðslæknirinn, Ólafur Ó. Lárusson, var fenginn til að veita ókeypis tilsögn í endurlífgun og notkun lyfja sem fylgdu hverjum báti. Fjörutíu og sex sjómenn tóku þátt í þessu námi sem þóttist takast vel. Samþykkt var, árið 1935, að láta gera verðlaunagrip fyrir afrek í stakkasundi og var Ríkarði Jónssyni falið að smíða gripinn. Það er fagurlega útskorinn veggskjöldur úr tré sem vannst ekki til eignar en reglur voru settar í samráði við íþróttaráð Vestmannaeyja. Keppt var um hann í stakkasundi á sundmóti Eyjanna ár hvert. Sigurvegarinn þurfti einnig að kunna björgunarsund, hafa stundað sjómennsku í eina vetrarvertíð og hafa lögheimili í Vestmannaeyjum.<br> Áfram var haldið að veita fé til námskeiða í sundkennslu fyrir sjómenn, eldvörnum o.fl. Aðstoð var veitt til að kaupa talstöðvar í báta og komið var upp miðunarstöð í Stórhöfða vegna flotans. Var hún starfrækt um árabil.<br> Ljóskastarar voru gefnir í björgunarbáta og á bryggjur. Ljósbauju var komið fyrir við Eiðið að tilstuðlan félagsins og brunakaðlar í hús. Árið 1950 hófu Eykyndilskonur fjársöfnun til byggingar skipbrotsmannaskýlis á Faxaskeri og komst það upp það ár. Alltaf síðan hefur félagið séð um búnað og vistir í skýlið. Þegar fyrri Lóðsinn var smíðaður, lagði Eykyndill fé til verksins og alla tíð hefur hann lagt fram fé til kaupa á öryggistækjum og öðrum búnaði í þá báða, þann eldri og þann nýrri, sem smíðaður var hér í Skipalyftunni 1998. [[Mynd:Sylvía Guðmundsdóttir, fyrsti formaður Eykyndils.png\|250px\|thumb\|Sylvía Guðmundsdóttir fyrsti formaður Eykyndils frá 1934 - 1941]][[Mynd:Sigríður Magnúsdóttir formaður.png\|250px\|thumb\|Sigríður Magnúsdóttir formaður 1942 - 1968]][[Mynd:Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður.png\|250px\|thumb\|Guðfinna Sveinsdóttir núverandi formaður]]Björgunarfélag Vestmannaeyja og Hjálparsveit skáta, hér í Eyjum, styrkti Eykyndill bæði fyrir og eftir sameiningu þeirra.<br> Árlega voru styrkir sendir Slysavarnafélagi Íslands og voru Eykyndilskonur þar oft fremstar í flokki með miklar peningaupphæðir. Slökkvilið Vestmannaeyja hefur verið aðstoðað við kaup á tækjum, einnig Sjúkrahúsið og Dvalarheimili aldraðra, Hraunbúðir. Umferðarmál hafa alltaf verið ofarlega á baugi innan félagsins. Börnum í grunnskólunum eru gefin endurskinsmerki á hverju ári. Reiðhjóladagar eru haldnir með lögreglu og minnast má á umferðarljósin, á gatnamótum Strandvegar og Heiðarvegar, sem félagið færði bænum að gjöf. Gaman er lika að geta þess að það var fyrir ábendingar frá Eykyndli að ljós voru sett í bryggjuþilin við alla stiga í höfninni. Fleiri hafnir hafa svo fylgt þessu fordæmi héðan.<br>