Sjómannadgsblað Vestmannaeyja 1978/ Minning látinna - Breytingaskrá

Viglundur á 6. mars 2019 kl. 16:05

2019-03-06T16:05:25Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 6. mars 2019 kl. 16:05
Lína 168:		Lína 168:
	Eiríkur var fæddur á Eyrarbakka, sonur hjónanna Sæfinnu Jónsdóttur og Ásbjörns Eiríkssonar. Föður sinn missti hann 6 ára gamall. Skömmu síðar flutti móðir hans ásamt tveim börnum sínum, þeim Eiríki og Jónínu, til Stokkseyrar. Þar ólst Eiríkur upp með móður sinni og fóstra sínum, Þórði Sigurðssyni.		Eiríkur var fæddur á Eyrarbakka, sonur hjónanna Sæfinnu Jónsdóttur og Ásbjörns Eiríkssonar. Föður sinn missti hann 6 ára gamall. Skömmu síðar flutti móðir hans ásamt tveim börnum sínum, þeim Eiríki og Jónínu, til Stokkseyrar. Þar ólst Eiríkur upp með móður sinni og fóstra sínum, Þórði Sigurðssyni.
	Hálfbróðir Eiríks, Hinrik Þórðarson, bóndi í Útverkum, hefur skráð endurminningar hans, og birtust þær í [[Sjómannadagsblað Vestmannaeyja\|Sjómannadagsblaðinu]] 1976. Er því ekki ástæða til að tíunda þann feril Eiríks, svo skemmtilega hefur hann sjálfur rakið hann í nefndri grein.<br>		Hálfbróðir Eiríks, Hinrik Þórðarson, bóndi í Útverkum, hefur skráð endurminningar hans, og birtust þær í [[Sjómannadagsblað Vestmannaeyja\|Sjómannadagsblaðinu]] 1976. Er því ekki ástæða til að tíunda þann feril Eiríks, svo skemmtilega hefur hann sjálfur rakið hann í nefndri grein.<br>
	Hingað til Vestmannaeyja kom Eiríkur 1918, er hann réðist háseti á m/b [[Unnur VE-80\|Unni]] frá Stokkseyri, en formaður á þeim báti var Bryngeir heitinn Torfason. Árið eftir er hann ráðinn í skiprúm á m/b [[Emma VE-219\|Emmu]], sem þá var í smíðum vestur á Ísafirði fyrir [[Jóhann Pétur Reyndal\|Reyndal]], bakara. Þannig skipaðist þá málum, að Eiríkur keypti bátinn ásamt [[Björn Bjarnason\|Birni Bjarnasyni]] í [[~~Bólstaðahlíð\|Bólstaðahlíð~~]], og gerðu þeir hann út saman um langt árabil, eða þar til Björn andaðist. Varð Eiríkur þá einkaeigandi Emmu eftir það og gerði hana út, þar til hann seldi hana, en keypti í staðinn stærra skip, [[Emma II\|Emmu II]]. Þeim báti hélt hann úti um nokkurra ára skeið, en seldi hana síðan og hætti þá útgerð.<br>		Hingað til Vestmannaeyja kom Eiríkur 1918, er hann réðist háseti á m/b [[Unnur VE-80\|Unni]] frá Stokkseyri, en formaður á þeim báti var Bryngeir heitinn Torfason. Árið eftir er hann ráðinn í skiprúm á m/b [[Emma VE-219\|Emmu]], sem þá var í smíðum vestur á Ísafirði fyrir [[Jóhann Pétur Reyndal\|Reyndal]], bakara. Þannig skipaðist þá málum, að Eiríkur keypti bátinn ásamt [[Björn Bjarnason\|Birni Bjarnasyni]] í [[Bólstaðarhlíð]], og gerðu þeir hann út saman um langt árabil, eða þar til Björn andaðist. Varð Eiríkur þá einkaeigandi Emmu eftir það og gerði hana út, þar til hann seldi hana, en keypti í staðinn stærra skip, [[Emma II\|Emmu II]]. Þeim báti hélt hann úti um nokkurra ára skeið, en seldi hana síðan og hætti þá útgerð.<br>
	Eiríkur var um langt skeið sjálfur formaður á Emmu eldri og Björn var vélstjóri. Þótti útgerð þeirra traust og farsæl sakir góðs afla og ráðdeildar og hirðusemi á öllu, er snerti útgerðina.<br>		Eiríkur var um langt skeið sjálfur formaður á Emmu eldri og Björn var vélstjóri. Þótti útgerð þeirra traust og farsæl sakir góðs afla og ráðdeildar og hirðusemi á öllu, er snerti útgerðina.<br>
	Eiríkur verkaði sjálfur þann fisk að langmestu leyti, sem aflaðist á Emmurnar. Átti hann fiskverkunarhús við [[Skildingavegur\|Skildingaveg]]. Hafði hann nokkrum árum áður en hann hætti útgerð stækkað húsið og endurbætt.<br>		Eiríkur verkaði sjálfur þann fisk að langmestu leyti, sem aflaðist á Emmurnar. Átti hann fiskverkunarhús við [[Skildingavegur\|Skildingaveg]]. Hafði hann nokkrum árum áður en hann hætti útgerð stækkað húsið og endurbætt.<br>

Viglundur á 6. mars 2019 kl. 16:02

2019-03-06T16:02:26Z

Kristinsigurlas á 15. febrúar 2016 kl. 14:30

2016-02-15T14:30:55Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 15. febrúar 2016 kl. 14:30
Lína 341:		Lína 341:
	Einar kvæntist [[Henný Sigurjónsdóttir\|Henný Sigurjónsdóttur]], en hún er systurdóttir [[Friðfinnur Jónsson\|Friðfinns]] frá [[Oddgeirshólar (Hólagötu)\|Oddgeirshólum]]. Eignuðust þau tvö börn, sem enn eru á unga aldri, en hin mannvænlegustu.<br>		Einar kvæntist [[Henný Sigurjónsdóttir\|Henný Sigurjónsdóttur]], en hún er systurdóttir [[Friðfinnur Jónsson\|Friðfinns]] frá [[Oddgeirshólar (Hólagötu)\|Oddgeirshólum]]. Eignuðust þau tvö börn, sem enn eru á unga aldri, en hin mannvænlegustu.<br>
	Einar heitinn var hinn mesti drengskaparmaður, einstaklega ljúfur og þægilegur í framkomu og vildi hverjum manni vel.<br>		Einar heitinn var hinn mesti drengskaparmaður, einstaklega ljúfur og þægilegur í framkomu og vildi hverjum manni vel.<br>

	~~<center>[[Mynd:Úr_Byggðasafni.png]]</center><br>~~

	{{Sjómannadagsblað Vestmannaeyja}}		{{Sjómannadagsblað Vestmannaeyja}}

Kristinsigurlas á 12. febrúar 2016 kl. 14:23

2016-02-12T14:23:33Z

Sýna breytingar

Viglundur á 11. febrúar 2016 kl. 18:35

2016-02-11T18:35:28Z

Kristinsigurlas á 11. febrúar 2016 kl. 15:10

2016-02-11T15:10:14Z

Sýna breytingar

Kristinsigurlas á 11. febrúar 2016 kl. 13:31

2016-02-11T13:31:20Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 11. febrúar 2016 kl. 13:31
Lína 81:		Lína 81:
	X.<br>		X.<br>

	Einar M. Einarsson		<big>[[Einar Markús Einarsson skipherra\|Einar M. Einarsson]]</big><br>
	f. 2 maí 1892 - d. 18. sept. 1977.		'''f. 2 maí 1892 - d. 18. sept. 1977.'''<br>
	Einar M. Einarsson, fyrrum skipherra á varðskipum ríkisins, var fæddur í Ólafsvík, sonur Einars Markússonar, síðar ríkisféhirðis, og konu hans Guðrúnar Lýðsdóttur. Einar hélt ungur maður til Reykjavíkur, þar sem hann stundaði trésmíðanám í tvö ár, en hafið heillaði, og réðist hann því á vertíð í Vestmannaeyjum. Stundaði hann sjóinn héðan um skeið á ýmsum bátum, og þótti duglegur og harðsækinn.		Einar M. Einarsson, fyrrum skipherra á varðskipum ríkisins, var fæddur í Ólafsvík, sonur Einars Markússonar, síðar ríkisféhirðis, og konu hans Guðrúnar Lýðsdóttur. Einar hélt ungur maður til Reykjavíkur, þar sem hann stundaði trésmíðanám í tvö ár, en hafið heillaði, og réðist hann því á vertíð í Vestmannaeyjum. Stundaði hann sjóinn héðan um skeið á ýmsum bátum, og þótti duglegur og harðsækinn.<br>
	Einar lauk farmannaprófi 1918, og réðist hann þá sem stýrimaður í millilandasiglingar. En 1920 gerðist hann stýrimaður á v/s Þór, sem Björgunarfélag Vestmannaeyja hafði þá fest kaup á til gæzlustarfa. Var hann á Þór allt til ársins 1926. Var hann skipherra í afleysingum á þessu tímabili, og kom þá fljótt fram dugnaður hans og harðfylgi við landhelgisgæzluna. Á einum mánuði tók hann ekki færri en 10 togara og færði til hafnar, og annaðist svo veiðarfæragæzlu af stakri kostgæfni og árvekni.		Einar lauk farmannaprófi 1918, og réðist hann þá sem stýrimaður í millilandasiglingar. En 1920 gerðist hann stýrimaður á v/s [[Þór]], sem [[Björgunarfélag Vestmannaeyja]] hafði þá fest kaup á til gæzlustarfa. Var hann á Þór allt til ársins 1926. Var hann skipherra í afleysingum á þessu tímabili, og kom þá fljótt fram dugnaður hans og harðfylgi við landhelgisgæzluna. Á einum mánuði tók hann ekki færri en 10 togara og færði til hafnar, og annaðist svo veiðarfæragæzlu af stakri kostgæfni og árvekni.
	Þegar varðskipið Ægir, hinn fyrsti með því nafni, kom til landsins nýsmíðaður 1929, tók Einar við stjórn á honum. Fór fljótlega orð af honum við landhelgisgæzluna, og hann var ekki síður duglegur og snjall við að bjarga skipum, ýmist úr beinum sjávarháska eða ná strönduðum skipum á flot.		Þegar varðskipið Ægir, hinn fyrsti með því nafni, kom til landsins nýsmíðaður 1929, tók Einar við stjórn á honum. Fór fljótlega orð af honum við landhelgisgæzluna, og hann var ekki síður duglegur og snjall við að bjarga skipum, ýmist úr beinum sjávarháska eða ná strönduðum skipum á flot.<br>
	En einhverra hluta vegna hætti Einar skyndilega - eða var látinn hætta - skipstjórn, og er ekki enn í dag ljóst, hvað því olli.		En einhverra hluta vegna hætti Einar skyndilega - eða var látinn hætta - skipstjórn, og er ekki enn í dag ljóst, hvað því olli.<br>
	Á eftirstríðsárunum hafði Einar eftirlit með smíði fiskiskipa fyrir Íslendinga í Svíþjóð, en þaðan voru í stríðslok keyptir allmargir bátar, sem síðan settu svip sinn á fiskimið við Íslandsstrendur á næstu árum. Eru sumir þeirra enn í fullum gangi.		Á eftirstríðsárunum hafði Einar eftirlit með smíði fiskiskipa fyrir Íslendinga í Svíþjóð, en þaðan voru í stríðslok keyptir allmargir bátar, sem síðan settu svip sinn á fiskimið við Íslandsstrendur á næstu árum. Eru sumir þeirra enn í fullum gangi.<br>
	Einar M. Einarsson var mjög grandvar maður og heill að hverju sem hann gekk, æðrulaus í andstreymi. Um hann stóð mikill styrr á sínum tíma, en öldurnar hefur nú lægt, og það verður verkefni við skráningu á sögu Landhelgisgæzlunnar að minnast Einars rækilega og meta störf hans að verðleikum.		Einar M. Einarsson var mjög grandvar maður og heill að hverju sem hann gekk, æðrulaus í andstreymi. Um hann stóð mikill styrr á sínum tíma, en öldurnar hefur nú lægt, og það verður verkefni við skráningu á sögu Landhelgisgæzlunnar að minnast Einars rækilega og meta störf hans að verðleikum.<br>
	~~Gísli Brynjólfsson~~
	~~f. 2. okt. 1903 - d. 24. okt. 1977.~~

	Gísli var fæddur að Kálfsstöðum í Vestur-Landeyjum og ólst þar upp í stórum systkinahópi. Hann vandist að sjálfsögðu þeim verkum, er þá var títt að vinna til sveita, en 14 ára gamall fór hann að heiman í fyrsta skipti í atvinnuleit. Lagði hann land undir fót og fór til Suðurnesja, þar sem hann stundaði jöfnum höndum störf við sjóróðra og vinnu í landi. Fór hann á næstu árum á hverri vertíð suður þangað, en dvaldi síðan heima á sumrum og vann sínu heimili.		<big>[[Gísli Brynjólfsson trésmiður\|Gísli Brynjólfsson]]</big><br>
	Snemma mun hugur Gísla hafa stefnt að því að fara á vertíð í Vestmannaeyjum, en það var ekki fyrr en 1930, að úr því varð. Varð það upphaf að fleiri vertíðarferðum hingað út á næstu árum. Flytzt hann búferlum til Vestmannaeyja árið 1940 og átti hér heimili síðan til ársins 1973, er hann yfirgefur Vestmannaeyjar, eins og aðrir í janúarmánuði það ár. Gísli átti ekki afturkvæmt hingað, en settist að í Keflavík, þar sem hann lézt af afleiðingum vinnuslyss.		'''f. 2. okt. 1903 - d. 24. okt. 1977.'''<br>
	Á fyrstu árum sínum í Eyjum hóf hann nám í trésmíði á verkstæði Ársæls heitins Sveinssonar. Hjá Ársæli og síðar sonum hans vann Gísli síðan alla tíð, meðan hann dvaldi hér. Hafði hann þar á hendi verkstjórn og smíðavinnu og fór gott orð af honum sem góðum smið. Taldi Gísli sig mikinn lánsmann að hafa lent hjá Ársæli og bar mikla virðingu fyrir honum. Mun sá trúnaður er milli þeirra myndaðist, hafa verið gagnkvæmur og Ársæll heitinn og synir hans kunnað vel að meta handbragð Gísla við smíðar og lagfæringar.		Gísli var fæddur að Kálfsstöðum í Vestur-Landeyjum og ólst þar upp í stórum systkinahópi. Hann vandist að sjálfsögðu þeim verkum, er þá var títt að vinna til sveita, en 14 ára gamall fór hann að heiman í fyrsta skipti í atvinnuleit. Lagði hann land undir fót og fór til Suðurnesja, þar sem hann stundaði jöfnum höndum störf við sjóróðra og vinnu í landi. Fór hann á næstu árum á hverri vertíð suður þangað, en dvaldi síðan heima á sumrum og vann sínu heimili.<br>
	Gísli kvæntist eftirlifandi eiginkonu sinni, Guðrúnu Þorsteinsdóttur, og var sú sambúð til fyrirmyndar á allan hátt. Guðrún var þá ekkja með sjö börn, og gekk Gísli þeim í föðurstað. Guðrún átti við nokkra vanheilsu að stríða, og lét hann sér mjög annt um að reyna með öllum ráðum að ráða bót á þeim vandkvæðum.		Snemma mun hugur Gísla hafa stefnt að því að fara á vertíð í Vestmannaeyjum, en það var ekki fyrr en 1930, að úr því varð. Varð það upphaf að fleiri vertíðarferðum hingað út á næstu árum. Flytzt hann búferlum til Vestmannaeyja árið 1940 og átti hér heimili síðan til ársins 1973, er hann yfirgefur Vestmannaeyjar, eins og aðrir í janúarmánuði það ár. Gísli átti ekki afturkvæmt hingað, en settist að í Keflavík, þar sem hann lézt af afleiðingum vinnuslyss.<br>
	Gísli var mikill trúmaður og einlægur stuðningsmaður hvers konar starfsemi, sem horfði í þá átt. Hann var um langt árabil félagi í Kirkjukór Landakirkju og lét sig aldrei vanta við messugjörðir. Hann var einnig mikill stuðningsmaður starfsemi K.F.U.M. & K. hér, og ómældur er sá skerfur, er hann lét renna til starfsins, sem íslenzkir kristniboðar hafa rekið í Konsó í Eþíópíu til skamms tíma. Eftir að hann fluttist til Keflavíkur, hélt hann uppteknum hætti með kirkjuferðir og slakaði í engu þar á, þótt ekki sækti hann þá kirkju, sem honum var sennilega hjartfólgnust.		Á fyrstu árum sínum í Eyjum hóf hann nám í trésmíði á verkstæði [[Ársæll Sveinsson\|Ársæls]] heitins Sveinssonar. Hjá Ársæli og síðar sonum hans vann Gísli síðan alla tíð, meðan hann dvaldi hér. Hafði hann þar á hendi verkstjórn og smíðavinnu og fór gott orð af honum sem góðum smið. Taldi Gísli sig mikinn lánsmann að hafa lent hjá Ársæli og bar mikla virðingu fyrir honum. Mun sá trúnaður er milli þeirra myndaðist, hafa verið gagnkvæmur og Ársæll heitinn og synir hans kunnað vel að meta handbragð Gísla við smíðar og lagfæringar.<br>
	Eins og fyrr segir, lézt Gísli af afleiðingum vinnuslyss í Keflavík 24. október 1977, og þar er hann grafinn.		Gísli kvæntist eftirlifandi eiginkonu sinni, [[Guðrún Þorsteinnsdóttir\|Guðrúnu Þorsteinsdóttur]], og var sú sambúð til fyrirmyndar á allan hátt. Guðrún var þá ekkja með sjö börn, og gekk Gísli þeim í föðurstað. Guðrún átti við nokkra vanheilsu að stríða, og lét hann sér mjög annt um að reyna með öllum ráðum að ráða bót á þeim vandkvæðum.<br>
	Gísli Jónsson frá Arnarhóli		Gísli var mikill trúmaður og einlægur stuðningsmaður hvers konar starfsemi, sem horfði í þá átt. Hann var um langt árabil félagi í Kirkjukór [[Landakirkja\|Landakirkju]] og lét sig aldrei vanta við messugjörðir. Hann var einnig mikill stuðningsmaður starfsemi K.F.U.M. & K. hér, og ómældur er sá skerfur, er hann lét renna til starfsins, sem íslenzkir kristniboðar hafa rekið í Konsó í Eþíópíu til skamms tíma. Eftir að hann fluttist til Keflavíkur, hélt hann uppteknum hætti með kirkjuferðir og slakaði í engu þar á, þótt ekki sækti hann þá kirkju, sem honum var sennilega hjartfólgnust.<br>
	f. 23. jan. 1883 - d. 26. okt. 1977.		Eins og fyrr segir, lézt Gísli af afleiðingum vinnuslyss í Keflavík 24. október 1977, og þar er hann grafinn.<br>
	Gísli á Arnarhóli lézt í Vestmannaeyjum 26. október 1977, tæplega 95 ára að aldri. Hann var fæddur að Arnarhóli í Landeyjum 23. janúar 1883, sonur Sólveigar Gísladóttur og Jóns Brandssonar. Er Gísli síðastur barna Jóns Brandssonar, sem kveður þennan heim, en hann átti 30 hálfsystkini, sem öll eru látin. Er afkomendahópur þeirra fjölmennur, eins og gefur að skilja.
	Gísli átti við ýmsa erfiðleika að stríða í uppvexti, eins og ljóst má vera af því, að hann hafði vist á 16 bæjum fram að fermingu í Sigluvíkurkirkju. Ekki varð það þó séð á Gísla í daglegri umgengni við samtíðarmenn sína, að hann bæri beiskju til þessara tíma, en þessum erfiðleikum létti, er hann fluttist til Vestmannaeyja og hóf þar störf, sem hann fékkst hvað lengst við.		<big>[[Gísli Jónsson (Arnarhóli)\|Gísli Jónsson]] frá [[Arnarhóll\|Arnarhóli]]</big><br>
	Gísli hóf sjóróðra frá Landeyjasandi á bátnum Gæfu, sem þá stýrði Einar Þorsteinsson frá Arnarhóli, síðar tengdafaðir hans. En hann var ekki lengi við þau störf, því fljótlega réðst hann í skipsrúm til ~~Ásgeirs~~ í Litlabæ á róðrarskipinu Herjólfi. Síðar réri hann á Ísak með Guðmundi Magnússyni á Löndum og fleiri skipum.		'''f. 23. jan. 1883 - d. 26. okt. 1977.'''<br>
	Gísli gerðist sameignarmaður Vilmundar Friðrikssonar á v/b Víkingi. Var Gísli síðan formaður á þeim báti, en um 1925 lætur hann smíða nýjan Víking, sem hann stýrir síðan um langt árabil. Auk þess var hann formaður á fleiri bátum milli þess, sem hann fór með Víking.		Gísli á Arnarhóli lézt í Vestmannaeyjum 26. október 1977, tæplega 95 ára að aldri. Hann var fæddur að Arnarhóli í Landeyjum 23. janúar 1883, sonur Sólveigar Gísladóttur og Jóns Brandssonar. Er Gísli síðastur barna Jóns Brandssonar, sem kveður þennan heim, en hann átti 30 hálfsystkini, sem öll eru látin. Er afkomendahópur þeirra fjölmennur, eins og gefur að skilja.<br>
	Eftir að Gísli hætti sjómennsku eftir meira en 40 ára glímu við Ægi, gerðist hann starfsmaður Vestmannaeyjabæjar. Vann hann þau störf af sömu alúð og af sama kappi og áður, meðan honum entist starfsþrek.		Gísli átti við ýmsa erfiðleika að stríða í uppvexti, eins og ljóst má vera af því, að hann hafði vist á 16 bæjum fram að fermingu í Sigluvíkurkirkju. Ekki varð það þó séð á Gísla í daglegri umgengni við samtíðarmenn sína, að hann bæri beiskju til þessara tíma, en þessum erfiðleikum létti, er hann fluttist til Vestmannaeyja og hóf þar störf, sem hann fékkst hvað lengst við.<br>
	Gísli kvæntist Guðnýju Einarsdóttur frá Arnarhóli, en hún var dóttir Einars Þorsteinssonar, þess, sem Gísli hóf að róa með frá Landeyjasandi. Þau hjón voru því bæði frá Arnarhóli og því ekki að undra, að þau nefndu sitt eigið hús í Vestmannaeyjum því nafni.		Gísli hóf sjóróðra frá Landeyjasandi á bátnum [[Gæfa VE-11\|Gæfu]], sem þá stýrði [[Einar Þorsteinsson (Arnarhóli)\|Einar Þorsteinsson]] frá Arnarhóli, síðar tengdafaðir hans. En hann var ekki lengi við þau störf, því fljótlega réðst hann í skipsrúm til [[Ási í Bæ\|Ástgeirs]] í [[Litlibær\|Litlabæ]] á róðrarskipinu Herjólfi. Síðar réri hann á [[Ísak VE-137\|Ísak]] með Guðmundi Magnússyni á [[Lönd-eystri\|Löndum]] og fleiri skipum.<br>
			Gísli gerðist sameignarmaður [[Vilmundur Friðriksson\|Vilmundar Friðrikssonar]] á v/b [[Víkingur VE-133\|Víkingi]]. Var Gísli síðan formaður á þeim báti, en um 1925 lætur hann smíða nýjan Víking, sem hann stýrir síðan um langt árabil. Auk þess var hann formaður á fleiri bátum milli þess, sem hann fór með Víking.<br>
			Eftir að Gísli hætti sjómennsku eftir meira en 40 ára glímu við Ægi, gerðist hann starfsmaður Vestmannaeyjabæjar. Vann hann þau störf af sömu alúð og af sama kappi og áður, meðan honum entist starfsþrek.<br>
			Gísli kvæntist [[Guðný Einarsdóttir (Arnarhóli)\|Guðnýju Einarsdóttur]] frá Arnarhóli, en hún var dóttir Einars Þorsteinssonar, þess, sem Gísli hóf að róa með frá Landeyjasandi. Þau hjón voru því bæði frá Arnarhóli og því ekki að undra, að þau nefndu sitt eigið hús í Vestmannaeyjum því nafni.<br>
	Guðný andaðist árið 1956, og eignuðust þau hjón alls 6 börn. Fimm þeirra eru á lífi, og eru þrjú þeirra búsett utan Vestmannaeyja, þ.e. Einar Jóhannes, forstöðumaður Fíladelfíusafnaðarins, Salóme, sem var gift Vigfúsi heitnum Jónssyni, vélsmið, og Þyrí, sem gift er Haraldi Steingrímssyni, rafvirkja. Hér í Eyjum eru Svava, gift Óskari P. Einarssyni, fyrrv. lögregluþjóni, frá Búðarhóli í Landeyjum og Óskar Magnús, kvæntur Kristínu Þorsteinsdóttur.		Guðný andaðist árið 1956, og eignuðust þau hjón alls 6 börn. Fimm þeirra eru á lífi, og eru þrjú þeirra búsett utan Vestmannaeyja, þ.e. Einar Jóhannes, forstöðumaður Fíladelfíusafnaðarins, Salóme, sem var gift Vigfúsi heitnum Jónssyni, vélsmið, og Þyrí, sem gift er Haraldi Steingrímssyni, rafvirkja. Hér í Eyjum eru Svava, gift Óskari P. Einarssyni, fyrrv. lögregluþjóni, frá Búðarhóli í Landeyjum og Óskar Magnús, kvæntur Kristínu Þorsteinsdóttur.
	Gísli á Arnarhóli var léttur og kvikur í spori, spaugsamur í viðræðum við menn og léttlyndur, en undir niðri var hann mikill alvörumaður og ljúfmenni. Er því sérstaklega við brugðið, hve barngóður hann var, sem einkum kom fram í hlýleika, en þó festu, við þau ungmenni, sem réðust í fyrsta skipti í skiprúm til hans. Veitti hann þeim gott veganesti á lífsbraut þeirra þannig, að allir komust þeir til nokkurs þroska.		Gísli á Arnarhóli var léttur og kvikur í spori, spaugsamur í viðræðum við menn og léttlyndur, en undir niðri var hann mikill alvörumaður og ljúfmenni. Er því sérstaklega við brugðið, hve barngóður hann var, sem einkum kom fram í hlýleika, en þó festu, við þau ungmenni, sem réðust í fyrsta skipti í skiprúm til hans. Veitti hann þeim gott veganesti á lífsbraut þeirra þannig, að allir komust þeir til nokkurs þroska.

Kristinsigurlas: Ný síða: Minning látinna
Guðbjörn Þórarinsson
'''f. 5. maí 1959 - d. 10. maí 1977.'''
Hann fæddist í Vestmannaeyjum,...

2016-02-10T15:06:05Z

Ný síða: <big><big><center>Minning látinna</center></big></big><br> <big>Guðbjörn Þórarinsson</big><br> '''f. 5. maí 1959 - d. 10. maí 1977.'''<br> Hann fæddist í Vestmannaeyjum,...

Sýna breytingar

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 6. mars 2019 kl. 16:02
Lína 171:		Lína 171:
	Eiríkur var um langt skeið sjálfur formaður á Emmu eldri og Björn var vélstjóri. Þótti útgerð þeirra traust og farsæl sakir góðs afla og ráðdeildar og hirðusemi á öllu, er snerti útgerðina.<br>		Eiríkur var um langt skeið sjálfur formaður á Emmu eldri og Björn var vélstjóri. Þótti útgerð þeirra traust og farsæl sakir góðs afla og ráðdeildar og hirðusemi á öllu, er snerti útgerðina.<br>
	Eiríkur verkaði sjálfur þann fisk að langmestu leyti, sem aflaðist á Emmurnar. Átti hann fiskverkunarhús við [[Skildingavegur\|Skildingaveg]]. Hafði hann nokkrum árum áður en hann hætti útgerð stækkað húsið og endurbætt.<br>		Eiríkur verkaði sjálfur þann fisk að langmestu leyti, sem aflaðist á Emmurnar. Átti hann fiskverkunarhús við [[Skildingavegur\|Skildingaveg]]. Hafði hann nokkrum árum áður en hann hætti útgerð stækkað húsið og endurbætt.<br>
	Eiríkur kvæntist á jóladag 1921 [[Ragnheiður Ólafsdóttir\|Ragnheiði Ólafsdóttur]], eða Heiðu í [[Eiríkshús\|Eiríkshúsi]], eins og vinir þeirra hjóna og kunningjar nefndu hana. Hún var frábærlega vel gerð kona og stóð við hlið eiginmanns síns í blíðu og stríðu og studdi hann með ráðum og dáð. Eignuðust þau þrjú börn, tvo syni, Ólaf, sem lézt í bernsku, og [[Ingólfur Eiríksson\|Ingólf]], sem látinn er fyrir nokkrum árum, og [[Erla Eiríksdóttir\|Erlu]], sem gift er [[Sigurgeir Ólafsson (Víðivöllum)\|Sigurgeir Ólafssyni]], skipstjóra.<br>		Eiríkur kvæntist á jóladag 1921 [[Ragnheiður Ólafsdóttir (Eiríkshúsi)\|Ragnheiði Ólafsdóttur]], eða Heiðu í [[Eiríkshús\|Eiríkshúsi]], eins og vinir þeirra hjóna og kunningjar nefndu hana. Hún var frábærlega vel gerð kona og stóð við hlið eiginmanns síns í blíðu og stríðu og studdi hann með ráðum og dáð. Eignuðust þau þrjú börn, tvo syni, Ólaf, sem lézt í bernsku, og [[Ingólfur Eiríksson\|Ingólf]], sem látinn er fyrir nokkrum árum, og [[Erla Eiríksdóttir\|Erlu]], sem gift er [[Sigurgeir Ólafsson (Víðivöllum)\|Sigurgeir Ólafssyni]], skipstjóra.<br>
	Eiríkur tók mikinn þátt í félagsstörfum útvegsmanna í Vestmannaeyjum. Sat hann í stjórnum margra félaga og þótti nýtur maður sakir víðtækrar reynslu og þekkingar á útgerð. Hann var líka sjálfur áhugasamur um allt það, er honum þótti til heilla horfa fyrir stétt sína og byggðarlagið í heild, því að honum var það ljóst, eins og auðvitað mörgum öðrum, að án fiskveiða og útgerðar hefði orðið fátæklegt mannlíf hér í Eyjunum.<br>		Eiríkur tók mikinn þátt í félagsstörfum útvegsmanna í Vestmannaeyjum. Sat hann í stjórnum margra félaga og þótti nýtur maður sakir víðtækrar reynslu og þekkingar á útgerð. Hann var líka sjálfur áhugasamur um allt það, er honum þótti til heilla horfa fyrir stétt sína og byggðarlagið í heild, því að honum var það ljóst, eins og auðvitað mörgum öðrum, að án fiskveiða og útgerðar hefði orðið fátæklegt mannlíf hér í Eyjunum.<br>
	Með Eiríki Ásbjörnssyni er horfinn af sjónarsviðinu maður, sem um langt árabil setti svip á bæinn, maður, sem tekið var eftir, hvar sem hann fór. Hann andaðist á sjúkrahúsinu 24. nóvember 1977.<br>		Með Eiríki Ásbjörnssyni er horfinn af sjónarsviðinu maður, sem um langt árabil setti svip á bæinn, maður, sem tekið var eftir, hvar sem hann fór. Hann andaðist á sjúkrahúsinu 24. nóvember 1977.<br>
Lína 213:		Lína 213:
	Sveinbjörn hóf skömmu eftir bátstapann störf í Álverinu í Straumsvík, en flutti síðan heim og gerðist starfsmaður á grafskipinu. Síðustu mánuðina hafði hann þó snúið sér að sjómennskunni á ný á lítilli fleytu, sem einnig var nefnd Frigg, eins og hinir fyrri bátar. Átti hann hlut í bátnum ásamt syni sínum, [[Guðmundur Sveinbjörnsson\|Guðmundi]].<br>		Sveinbjörn hóf skömmu eftir bátstapann störf í Álverinu í Straumsvík, en flutti síðan heim og gerðist starfsmaður á grafskipinu. Síðustu mánuðina hafði hann þó snúið sér að sjómennskunni á ný á lítilli fleytu, sem einnig var nefnd Frigg, eins og hinir fyrri bátar. Átti hann hlut í bátnum ásamt syni sínum, [[Guðmundur Sveinbjörnsson\|Guðmundi]].<br>
	Sveinbjörn andaðist á [[Sjúkrahús Vestmanneyja\|Sjúkrahúsi Vestmannaeyja]] eftir nokkra sjúkdómslegu þar.<br>		Sveinbjörn andaðist á [[Sjúkrahús Vestmanneyja\|Sjúkrahúsi Vestmannaeyja]] eftir nokkra sjúkdómslegu þar.<br>
	Sveinbjörn var kvæntur [[Guðrún Guðmundsdóttir\|Guðrúnu Guðmundsdóttur]], sem ættuð var að austan. Eignuðust þau þrjú börn, sem öll eru á lífi, en þau eru Helga, nú búsett í Hafnarfirði, Guðmundur, skipstjóri í Vestmannaeyjum og Hjörtur, netagerðarmaður á Stokkseyri.<br>		Sveinbjörn var kvæntur [[Guðrún Oddný Guðmundsdóttir\|Guðrúnu Guðmundsdóttur]], sem ættuð var að austan. Eignuðust þau þrjú börn, sem öll eru á lífi, en þau eru Helga, nú búsett í Hafnarfirði, Guðmundur, skipstjóri í Vestmannaeyjum og Hjörtur, netagerðarmaður á Stokkseyri.<br>
	Guðrún átti um langt árabil við sárustu vanheilsu að stríða. Var því jafnan viðbrugðið, hversu eiginmaðurinn lét sér annt um hana og heimilið í langvinnum veikindum hennar. Enda er það samdóma álit allra, sem kynntust Sveinbirni, að þar hafi verið góður drengur á ferð. Hann var dugandi sjómaður og aflamaður, þótt ekki yrði hann sæmdur tignarheitum, enda honum allfjarri skapi að láta hlaða slíku á sig. Hann var mjög laginn sjómaður, sem bezt kom fram, þegar mest á reyndi, þ.e. við björgun áhafnarinnar af Veigu.<br>		Guðrún átti um langt árabil við sárustu vanheilsu að stríða. Var því jafnan viðbrugðið, hversu eiginmaðurinn lét sér annt um hana og heimilið í langvinnum veikindum hennar. Enda er það samdóma álit allra, sem kynntust Sveinbirni, að þar hafi verið góður drengur á ferð. Hann var dugandi sjómaður og aflamaður, þótt ekki yrði hann sæmdur tignarheitum, enda honum allfjarri skapi að láta hlaða slíku á sig. Hann var mjög laginn sjómaður, sem bezt kom fram, þegar mest á reyndi, þ.e. við björgun áhafnarinnar af Veigu.<br>
	Með Sveinbirni á Geithálsi er genginn maður, sem samtíðarmenn hans munu minnast fyrir drengskap, dugnað og atorku.<br>		Með Sveinbirni á Geithálsi er genginn maður, sem samtíðarmenn hans munu minnast fyrir drengskap, dugnað og atorku.<br>
Lína 327:		Lína 327:
	Sigurjón var Ólafsfirðingur að ætt. Foreldar hans voru hjónin Guðfinna Sigurðardóttir, ljósmóðir, og Jón Friðriksson. Ungur missti hann móður sína, og varð honum söknuðurinn eftir hana allsár.		Sigurjón var Ólafsfirðingur að ætt. Foreldar hans voru hjónin Guðfinna Sigurðardóttir, ljósmóðir, og Jón Friðriksson. Ungur missti hann móður sína, og varð honum söknuðurinn eftir hana allsár.
	Sigurjón hóf ungur maður að stunda sjóinn. Réðist hann m.a. á norskt fiskiskip, og lenti hann þar í góðra manna höndum. Á þessu skipi voru stundaðar bæði fisk- og selveiðar og meira að segja bjarndýraveiðar í Norður-Íshafinu. Eru ekki margir Íslendingar, sem hafa getað sagt frá þeirri reynslu og veiðisögur af þessum slóðum, því að selveiðar að ekki sé minnst á bjarndýraveiðar hafa Íslendingar lítt stundað, ekki svo verulegt orð sé á gerandi.<br>		Sigurjón hóf ungur maður að stunda sjóinn. Réðist hann m.a. á norskt fiskiskip, og lenti hann þar í góðra manna höndum. Á þessu skipi voru stundaðar bæði fisk- og selveiðar og meira að segja bjarndýraveiðar í Norður-Íshafinu. Eru ekki margir Íslendingar, sem hafa getað sagt frá þeirri reynslu og veiðisögur af þessum slóðum, því að selveiðar að ekki sé minnst á bjarndýraveiðar hafa Íslendingar lítt stundað, ekki svo verulegt orð sé á gerandi.<br>
	Sigurjón kom á vertíð í Vestmannaeyjum í fyrsta skipti 1923 og réðst þá á [[Skúli fógeti VE-135\|Skúla fógeta]]. Hér kvæntist hann [[María Kristjánsdóttir\|Maríu Kristjánsdóttur]] frá [[Reykjadalur\|Reykjadal]], og hófu þau búskap fyrst á Ólafsfirði, en síðan í Vestmannaeyjum, þar sem þau áttu heimili síðan allt til 23. janúar 1973. Þau hjón fluttu ekki aftur heim, en bjuggu í einni íbúðanna við Brekkulæk. Sigurjón andaðist á Landakotsspítala 9. apríl s.l.<br>		Sigurjón kom á vertíð í Vestmannaeyjum í fyrsta skipti 1923 og réðst þá á [[Skúli fógeti VE-135\|Skúla fógeta]]. Hér kvæntist hann [[María Kristjánsdóttir (Reykjadal)\|Maríu Kristjánsdóttur]] frá [[Reykjadalur\|Reykjadal]], og hófu þau búskap fyrst á Ólafsfirði, en síðan í Vestmannaeyjum, þar sem þau áttu heimili síðan allt til 23. janúar 1973. Þau hjón fluttu ekki aftur heim, en bjuggu í einni íbúðanna við Brekkulæk. Sigurjón andaðist á Landakotsspítala 9. apríl s.l.<br>
	Sigurjón stundaði sjó í Vestmannaeyjum allt til ársins 1962, en þá var heilsubrestur farinn að segja til sín. Á þessum sjómennskuárum var hann á ýmsum bátum, keypti hlut í báti með öðrum og átti síðan sjálfur einn „[[Örninn VE-173\|Örninn]]“, sem menn kenndu hann oft við síðustu sjómannsár hans, nefndu hann Sigurjón á Örninni. M.a. átti hann um tíma m/b [[Sævar VE-102\|Sævar]], sem frægur varð síðar undir stjórn [[Binni í Gröf\|Binna]] í [[Gröf]].<br>		Sigurjón stundaði sjó í Vestmannaeyjum allt til ársins 1962, en þá var heilsubrestur farinn að segja til sín. Á þessum sjómennskuárum var hann á ýmsum bátum, keypti hlut í báti með öðrum og átti síðan sjálfur einn „[[Örninn VE-173\|Örninn]]“, sem menn kenndu hann oft við síðustu sjómannsár hans, nefndu hann Sigurjón á Örninni. M.a. átti hann um tíma m/b [[Sævar VE-102\|Sævar]], sem frægur varð síðar undir stjórn [[Binni í Gröf\|Binna]] í [[Gröf]].<br>
	Þau hjónin, María og Sigurjón eignuðust 4 syni. Einn þeirra dó í bernsku, en hinir þrír eru allir á lífi, tveir þeirra búsettir utanbæjar.<br>		Þau hjónin, María og Sigurjón eignuðust 4 syni. Einn þeirra dó í bernsku, en hinir þrír eru allir á lífi, tveir þeirra búsettir utanbæjar.<br>

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 11. febrúar 2016 kl. 18:35
Lína 142:		Lína 142:
	Guðjón heitinn Tómasson var kvæntur Margréti Ólafsdóttur, en hún andaðist skömmu áður en andlát Guðjóns bar að. Liðu aðeins átta dagar milli andláts þeirra hjónanna. Guðjón heitinn fékk hjartaáfall undir stýri á bifreið sinni, og var ekki unnt að bjarga lífi hans. Hann kvaddi heiminn sáttur við Guð og menn.<br>		Guðjón heitinn Tómasson var kvæntur Margréti Ólafsdóttur, en hún andaðist skömmu áður en andlát Guðjóns bar að. Liðu aðeins átta dagar milli andláts þeirra hjónanna. Guðjón heitinn fékk hjartaáfall undir stýri á bifreið sinni, og var ekki unnt að bjarga lífi hans. Hann kvaddi heiminn sáttur við Guð og menn.<br>

	<big>[[Guðmundur Helgasson]]~~<br>~~<br>		<big>[[Guðmundur Helgason (Heiðardal)\|Guðmundur Helgasson]]<br>
	'''f. 5. febr. 1884 - d. 15. des. 1977.'''<br>		'''f. 5. febr. 1884 - d. 15. des. 1977.'''<br>
	Guðmundur Helgason var Landeyingur að uppruna, fæddur að Grímsstöðum í Vestur - Landeyjum, sonur Helga bónda Árnasonar og Sigríðar Eiríksdóttur, sem þá bjuggu þar. Helgi, faðir hans, stundaði sjóróðra með búskapnum, eins og þá var ekki ótítt þar í sveitum. Átti hann jul og fjögramannafar. Fékk Guðmundur oft að fljóta með á sjóinn, eftir að hann hafði aldur til, og er það fyrsta reynsla hans á sviði sjómennskunnar, sem átti síðar eftir að verða mun meiri.<br>		Guðmundur Helgason var Landeyingur að uppruna, fæddur að Grímsstöðum í Vestur - Landeyjum, sonur Helga bónda Árnasonar og Sigríðar Eiríksdóttur, sem þá bjuggu þar. Helgi, faðir hans, stundaði sjóróðra með búskapnum, eins og þá var ekki ótítt þar í sveitum. Átti hann jul og fjögramannafar. Fékk Guðmundur oft að fljóta með á sjóinn, eftir að hann hafði aldur til, og er það fyrsta reynsla hans á sviði sjómennskunnar, sem átti síðar eftir að verða mun meiri.<br>
	Þegar Guðmundur var á 16. ári dó Helgi faðir hans, og fór hann þá að Skúmstöðum, þar sem hann dvaldi næstu árin. Sigurður, bóndi á Skúmsstöðum, réði Guðmund til sjóróðra í Þorlákshöfn, en Guðmundur fór hvergi í það skiprúm. Hann réðist á eina af skútum Ásgeirsverzlunar á Ísafirði, og var hann síðan næstu árin í Reykjavík. Guðmundur flutti til Vestmannaeyja um 1910 og réðist í skiprúm hjá [[Stefán Guðlaugsson\|Stefáni]] heitnum í [[Gerði-Litla\|Gerði]], sem þá var í þann mund að hefja sinn frægðarferil á sjónum.<br>		Þegar Guðmundur var á 16. ári dó Helgi faðir hans, og fór hann þá að Skúmstöðum, þar sem hann dvaldi næstu árin. Sigurður, bóndi á Skúmsstöðum, réði Guðmund til sjóróðra í Þorlákshöfn, en Guðmundur fór hvergi í það skiprúm. Hann réðist á eina af skútum Ásgeirsverzlunar á Ísafirði, og var hann síðan næstu árin í Reykjavík. Guðmundur flutti til Vestmannaeyja um 1910 og réðist í skiprúm hjá [[Stefán Guðlaugsson\|Stefáni]] heitnum í [[Gerði-Litla\|Gerði]], sem þá var í þann mund að hefja sinn frægðarferil á sjónum.<br>
	Árið 1912 gerðist Guðmundur formaður á Geysi, danskbyggðum báti, sem kom til Eyja um 1907, 8 tonn að stærð. Eigendur bátsins voru m.a. [[Ágúst Gíslason (Valhöll)\|Ágúst Gíslason]] í [[Valhöll]] og séra [[Jes. A. Gíslason]], ennfremur [[Sigríður ~~Bjarnadóttir~~\|Sigríður]] í [[~~Bjarmi~~\|Vertshúsinu]], sem fékk Guðmund til að taka að sér stjórn á bátnum. Var Guðmundur með fleiri báta á næstu árum og farnaðist ávallt vel á sjó.<br>		Árið 1912 gerðist Guðmundur formaður á Geysi, danskbyggðum báti, sem kom til Eyja um 1907, 8 tonn að stærð. Eigendur bátsins voru m.a. [[Ágúst Gíslason (Valhöll)\|Ágúst Gíslason]] í [[Valhöll]] og séra [[Jes A. Gíslason]], ennfremur [[Anna Sigríður Árnadóttir Johnsen \|Sigríður]] í [[Frydendal\|Vertshúsinu]], sem fékk Guðmund til að taka að sér stjórn á bátnum. Var Guðmundur með fleiri báta á næstu árum og farnaðist ávallt vel á sjó.<br>
	Guðmundur tók þátt í fyrsta stýrimannanámskeiðinu, sem [[Sigfús Scheving\|Sigfús]] heitinn Scheving í [[Heiðarhvammur\|Heiðarhvammi]] hélt 1918. Hann hætti þá formennsku, þótt enn væri hann á sjónum allt til ársins 1924, en hætti þá sjómennsku og fór í land.<br>		Guðmundur tók þátt í fyrsta stýrimannanámskeiðinu, sem [[Sigfús Scheving\|Sigfús]] heitinn Scheving í [[Heiðarhvammur\|Heiðarhvammi]] hélt 1918. Hann hætti þá formennsku, þótt enn væri hann á sjónum allt til ársins 1924, en hætti þá sjómennsku og fór í land.<br>
	Á stríðsárunum hafði Guðmundur á hendi stjórn við lestun ísfisks í skip til útflutnings. Var það vandasamt verk og mikið undir því komið, að rétt væri að hlutunum staðið. Jafnframt var hann vigtarmaður, og var engu að síður nauðsynlegt, að tilskilin vottorð væru rétt og vel frágengin. Öll þessi störf vann Guðmundur af hinni mestu samvizkusemi og árvekni.<br>		Á stríðsárunum hafði Guðmundur á hendi stjórn við lestun ísfisks í skip til útflutnings. Var það vandasamt verk og mikið undir því komið, að rétt væri að hlutunum staðið. Jafnframt var hann vigtarmaður, og var engu að síður nauðsynlegt, að tilskilin vottorð væru rétt og vel frágengin. Öll þessi störf vann Guðmundur af hinni mestu samvizkusemi og árvekni.<br>
	Eftir að [[Vinnslustöðin hf\|Vinnslustöðin hf.]] tók til starfa, var Guðmundur vigtarmaður þar um langt skeið, unz hann fyrir aldurs sakir hætti störfum.<br>		Eftir að [[Vinnslustöðin hf\|Vinnslustöðin hf.]] tók til starfa, var Guðmundur vigtarmaður þar um langt skeið, unz hann fyrir aldurs sakir hætti störfum.<br>
	Guðmundur var vel greindur maður, skemmtilegur í viðræðum og fjölfróður. Hann hóf snemma þátttöku í félagsmálastarfi sjómanna og var einn af stofnendum [[Sjómannafélagið Jötunn\|Sjómannafélagsins Jötuns]], gjaldkeri um langt skeið og formaður. Hann var eldheitur baráttumaður, og snerist hann á sveif með Alþýðuflokknum. Þeim flokki vann hann meðan hann hafði heilsu til, stjórnaði kosningaskrifstofum hans og vann af alefli að framgangi stefnumála hans. Þá var Guðmundur í essinu sínu, er nálgaðist kosningar.<br>		Guðmundur var vel greindur maður, skemmtilegur í viðræðum og fjölfróður. Hann hóf snemma þátttöku í félagsmálastarfi sjómanna og var einn af stofnendum [[Sjómannafélagið Jötunn\|Sjómannafélagsins Jötuns]], gjaldkeri um langt skeið og formaður. Hann var eldheitur baráttumaður, og snerist hann á sveif með Alþýðuflokknum. Þeim flokki vann hann meðan hann hafði heilsu til, stjórnaði kosningaskrifstofum hans og vann af alefli að framgangi stefnumála hans. Þá var Guðmundur í essinu sínu, er nálgaðist kosningar.<br>
	Guðmundur var kvæntur [[Guðrún Kristjánsdóttir\|Guðrúnu Kristjánsdóttur]], og eignuðust þau þrjú börn. Síðar bjó hann með [[Ásta Vilhjálmsdóttir\|Ástu Vilhjálmsdóttur]], en þau slitu samvistir.<br>		Guðmundur var kvæntur [[Guðrún Kristjánsdóttir (Ekru)\|Guðrúnu Kristjánsdóttur]], og eignuðust þau þrjú börn. Síðar bjó hann með [[Ásta Vilhjálmsdóttir\|Ástu Vilhjálmsdóttur]], en þau slitu samvistir.<br>

	<big>[[Sveinbjörn Hjartarson]]</big><br>		<big>[[Sveinbjörn Hjartarson]]</big><br>
Lína 170:		Lína 170:
	Svavar á [[Tanginn\|Tanganum]] var hann venjulega kallaður manna á milli í Vestmannaeyjum. Svo nátengt var starf hans á vegum þess fyrirtækis honum sjálfum, að þar mátti ekki á milli sjá, enda kom það greinilega fram í nafngiftinni.<br>		Svavar á [[Tanginn\|Tanganum]] var hann venjulega kallaður manna á milli í Vestmannaeyjum. Svo nátengt var starf hans á vegum þess fyrirtækis honum sjálfum, að þar mátti ekki á milli sjá, enda kom það greinilega fram í nafngiftinni.<br>
	Svavar var fæddur á Seyðisfirði, sonur hjónanna Halldóru Ólafsdóttur og Þórðar Tómassonar. Barn að aldri flutti hann til Vestmannaeyja, og þar átti hann síðan heimili allt til ársins 1973. Eftir jarðeldana átti Svavar ekki afturkvæmt til Eyja, þótt vissulega stefndi hugur hans í þá átt að koma þangað aftur til starfa.<br>		Svavar var fæddur á Seyðisfirði, sonur hjónanna Halldóru Ólafsdóttur og Þórðar Tómassonar. Barn að aldri flutti hann til Vestmannaeyja, og þar átti hann síðan heimili allt til ársins 1973. Eftir jarðeldana átti Svavar ekki afturkvæmt til Eyja, þótt vissulega stefndi hugur hans í þá átt að koma þangað aftur til starfa.<br>
	Svavar ólst upp hjá fósturforeldrum á [[Litla-Grund\|Litlu-Grund]], þeim [[Guðríður Halldórsdóttir\|Guðríði Halldórsdóttir]] og [[Guðmundur Jesson\|Guðmundi Jessyni]]. Hann hefur vafalaust átt svipaða bernsku og önnur börn og ungmenni í Vestmannaeyjum á þeim tíma og naut þeirrar skólagöngu, sem þá var títt, en telst ekki löng á nútímamælikvarða. Svavar var samt vel að sér um margt og vel metinn, hvar sem hann lagði hönd að verki.<br>		Svavar ólst upp hjá fósturforeldrum á [[Litla-Grund\|Litlu-Grund]], þeim [[Guðríður Halldórsdóttir (Litlu-Grund)\|Guðríði Halldórsdóttir]] og [[Guðmundur Jesson\|Guðmundi Jessyni]]. Hann hefur vafalaust átt svipaða bernsku og önnur börn og ungmenni í Vestmannaeyjum á þeim tíma og naut þeirrar skólagöngu, sem þá var títt, en telst ekki löng á nútímamælikvarða. Svavar var samt vel að sér um margt og vel metinn, hvar sem hann lagði hönd að verki.<br>
	Daginn eftir fermingu réðist hann til starfa á Tanganum, þ.e. fyrirtækinu [[Gunnar Ólafsson]] & Co. hf. og þjónaði því allt til 1973, er hann varð ásamt öðrum Vestmannaeyingum að hrekjast á aðrar slóðir af alkunnum ástæðum. Hafði Svavar, svo lengi sem ég man eftir, á hendi vöruafgreiðslu fyrir fyrirtækið, en það hafði um langan aldur haft á hendi skipaafgreiðslu fyrir Eimskip og Ríkisskip um tíma. Vann hann við þetta óslitið um nær hálfa öld, og er það líklega fátíður starfstími hjá einu og sama fyrirtæki.		Daginn eftir fermingu réðist hann til starfa á Tanganum, þ.e. fyrirtækinu [[Gunnar Ólafsson]] & Co. hf. og þjónaði því allt til 1973, er hann varð ásamt öðrum Vestmannaeyingum að hrekjast á aðrar slóðir af alkunnum ástæðum. Hafði Svavar, svo lengi sem ég man eftir, á hendi vöruafgreiðslu fyrir fyrirtækið, en það hafði um langan aldur haft á hendi skipaafgreiðslu fyrir Eimskip og Ríkisskip um tíma. Vann hann við þetta óslitið um nær hálfa öld, og er það líklega fátíður starfstími hjá einu og sama fyrirtæki.
	Svavar gat sér að sjálfsögðu mjög gott orð í starfi sínu, svo þægilegur og jafnframt áreiðanlegur sem hann var. Gilti þar einu, hvort í hlut áttu viðskiptamenn eða verkamenn, sem undir hans stjórn unnu. Mikið var um það á öllum árum, einkum að sumarlagi, að unglingar réðust í skipavinnu. Nutu þeir leiðsagnar Svavars og bjuggu margir að hollráðum hans alla tíð síðan. Hann gleymdi ekki þeim, sem vel unnu og sýndi þeim ávalt góðvild, þótt leiðir skildust.<br>		Svavar gat sér að sjálfsögðu mjög gott orð í starfi sínu, svo þægilegur og jafnframt áreiðanlegur sem hann var. Gilti þar einu, hvort í hlut áttu viðskiptamenn eða verkamenn, sem undir hans stjórn unnu. Mikið var um það á öllum árum, einkum að sumarlagi, að unglingar réðust í skipavinnu. Nutu þeir leiðsagnar Svavars og bjuggu margir að hollráðum hans alla tíð síðan. Hann gleymdi ekki þeim, sem vel unnu og sýndi þeim ávalt góðvild, þótt leiðir skildust.<br>

Sjómannadgsblað Vestmannaeyja 1978/ Minning látinna - Breytingaskrá

Viglundur á 6. mars 2019 kl. 16:05

Viglundur á 6. mars 2019 kl. 16:02

Kristinsigurlas á 15. febrúar 2016 kl. 14:30

Kristinsigurlas á 12. febrúar 2016 kl. 14:23

Viglundur á 11. febrúar 2016 kl. 18:35

Kristinsigurlas á 11. febrúar 2016 kl. 15:10

Kristinsigurlas á 11. febrúar 2016 kl. 13:31

Kristinsigurlas: Ný síða: Minning látinna Guðbjörn Þórarinsson '''f. 5. maí 1959 - d. 10. maí 1977.''' Hann fæddist í Vestmannaeyjum,...

Kristinsigurlas: Ný síða: Minning látinna
Guðbjörn Þórarinsson
'''f. 5. maí 1959 - d. 10. maí 1977.'''
Hann fæddist í Vestmannaeyjum,...